کنگاور

جهت مشاهده سایت | کنگاور شهر تمدن و تدین | به www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir مراجعه کنید

ساخت و ساز در معبد آناهیتا با توافق سازمان میراث فرهنگی! - سایت خبرگزاری مهر

منبع: سایت خبرگزاری مهر


ساخت و ساز در معبد آناهیتا با توافق سازمان میراث فرهنگی!
کرمانشاه - خبرگزاری مهر: مسئولان میراث فرهنگی در حالی اقدام به مصاحبه با رسانه ها در خصوص غیرقانونی بودن ساخت و ساز در معبد آناهیتا کردند که با پیگیری مهر مشخص شد این کار با موافقت خود سازمان میراث فرهنگی جهت توسعه بقعه امام زاده ابراهیم(ع) صورت گرفته است.

به گزارش خبرنگار مهر در کرمانشاه، اسدالله بیرانوند مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه در مصاحبه های مختلف اعلام کرده است: ساخت‌ و سازهای اطراف معبد آناهیتا غیر قانونی بوده و با حکم دادگاه متوقف شده ‌است.

مدیر کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه درباره‌ نشانه‌هایی از ساخت‌ وساز که در اطراف معبد آناهیتا دیده می‌شوند، گفت: به هیچ‌ وجه هم اکنون ساخت‌ و سازی انجام نمی‌شود و براساس حکمی که از دادگاه گرفته‌ایم، ساخت ‌وسازهای اطراف معبد متوقف شده‌اند.

بیرانوند اظهار داشت: ساخت ‌و ساز متوقف شده است و مصالحی که به آن مربوط است، جمع‌آوری می‌شود.

وی همچنین توضیح داد: بنای امامزاده ‌ای که روی معبد آناهیتا قرار دارد، بخشی از اثر و محوطه‌ تاریخی است و برای ثبت جهانی معبد مانع ایجاد نمی‌کند.

وی تصریح کرد: پیش از این، تمام مجموعه‌ معبد زیر ساخت ‌و ساز بود، به ویژه از دوره‌ مغول به بعد ساخت ‌و سازهای زیادی در آنجا انجام شد، ولی زمین‌ها به ‌تدریج خریداری، آزادسازی و سپس کاوش‌های مختلفی در آن‌ها انجام گرفت.

مدیر کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه در جایی دیگر با تاکید بر غیر قانونی بودن ساخت ساز گفته است که ساخت و سازدر معبد آناهیتا بدون مجوز و اطلاع این سازمان انجام گرفته است.

ساخت ساز در معبد آناهیتا با توافق سازمان میراث فرهنگی بوده است

اما در این میان سرپرست اداره‌ اوقاف شهرستان کنگاور که اقدام به احداث پایه های بتونی جهت ساخت سایبان به منظور توسعه حرم امام زاده ابراهیم(ع) در بخشی از محوطه معبد آناهیتا کرده اند، نیز در گفتگو با خبرنگار مهر در کرمانشاه گقت: ایجاد سایبان در محوطه معبد آناهیتا جهت توسعه حرم امامزاده ابراهیم(ع) با توافق سازمان میراث فرهنگی بوده و مدارک آن نیز موجود است.

محمد قربانی با تکذیب ساخت و سازغیرقانونی در اطراف معبد آناهیتا اظهارداشت: ساخت و سازهایی که از سوی اداره اوقاف شهرستان کنگاور در اطراف معبد آناهیتا صورت گرفته براساس توافقات قبلی با سازمان میراث فرهنگی استان بوده است.

وی با بیان اینکه آخرین توافق در این رابطه با رییس سازمان میراث فرهنگی، فرماندار شهرستان کنگاور و اوقاف این شهرستان یک ماه و نیم قبل انجام گرفت، گفت: در این جلسه که صورت جلسه آن هم موجود است، مصوب شد که طرح جامع امامزاده ابراهیم که توسط سازمان میراث فرهنگی در سال 73 تصویب شد و شامل بازسازی ساختمان امامزاده ، احداث مهمانسرا و شبستان جدید در کنار قبرستان امامزاده است به اجرا در آید.

نامه فرماندار کنگاور جهت پیگیری مصوبه جلسه یاد شده که موید موافقت میراث فرهنگی با ساخت و ساز در معبد آناهیتاست

سرپرست اداره‌ اوقاف شهرستان کنگاور در خصوص طرح تصویب شده سال 73 گفت:  این طرح باید در سال 73 به اجرا در می آمد که متاسفانه تاکنون برای اجرای این طرح کوتاهی شده است.

در محوطه تاریخی معبد آناهیتا حتی یک سرویس بهداشتی یا سایبان برای رفاه حال بازدیدکنندگان وجود ندارد ضمن اینکه در این محدوده نسبت به نگهدای آثار تاریخی توجه خاصی نمی شود
سرپرست اوقاف کنگاور
وی افزود: در همین رابطه در جلسه ای شورای اداری شهرستان کنگاور که در تاریخ 25دی ماه 87 و به ریاست مجید غفوری استاندار وقت کرمانشاه برگزار شد، نیز طرح توسعه این امام زاده مطرح و به تصویب رسید که بر اساس بند 9مصوبات این شورا ( در نامه بالا قابل مشاهده است)، طرح توسعه امام زاده ابراهیم (ع) توسط اوقاف و امور خیریه شهرستان و با همکاری سازمان میراث فرهنگی تهیه و اجرا شود.

وی در ادامه در خصوص مالکیت رسمی املاک این محوطه گفت: بر اساس سند رسمی ثبت اسناد و املاک استان محدوده قانونی امامزاده یک هزار و 29 متر است که اکنون تنها 600 متر از این محدوده در اختیار ماست و بقیه که زمین قبرستان قدیمی است سالهاست که توسط میراث فرهنگی تصرف شده و حتی این سازمان از سال 1351اجاره بهای زمین اوقافی تحت اختیار خود در اطراف این امام زاده را که مبلغی معادل دو میلیارد تومان می باشد را پرداخت نکرده است.

سرپرست اداره‌ اوقاف شهرستان کنگاور با تاکید بر بی توجهی سازمان میراث فرهنگی در خصوص نگهداری و مدیریت این محوطه تاریخی خاطر نشان کرد: در این محوطه حتی یک سرویس بهداشتی و یک سایبان برای رفاه حال بازدید کنندگان وجود ندارد، ضمن اینکه در این محدوده نسبت به نگهداری آثار تاریخی توجه خاصی نمی شود.

در این رابطه خبرنگار مهر در پیگیری های خود به نامه ای رسید که در تاریخ 7 بهمن ماه 88و بعد از انتشار گزارش مهر از سوی میراث فرهنگی شهرستان کنگاور به اداره اوقاف این شهرستان نوشته شده، که طی آن مسئول میراث فرهنگی این شهرستان به صراحت به جلسه ای در تاریخ 28 آذر ماه 88 اشاره می کند که در آن توافقاتی جهت توسعه این امامزاده به عمل آمده است، لذا بعد از انتشار گزارش مهر و انعکاس گسترده آن، در نامه ای به شماره 464/ک/138مورخه 7 بهمن ماه 88 از مسئول اوقاف شهرستان کنگاور می خواهد توافقات به عمل آمده در آن جلسه مبنی بر توسعه این امام زاده متوقف و آهن آلات و سازه های فلزی در محوطه معبد آناهیتا به جایی دیگری انتقال داده شود.

این نامه به عینه نشان می دهد، توافق نهایی جهت توسعه امام زاده ابراهیم (ع) در محوطه تاریخی معبد آناهیتا در جلسه ای مشترک با حضور فرماندار، مسئول میراث فرهنگی و مسئول اوقاف شهرستان کنگاور در تاریخ 28 آدر ماه 88 صورت گرفته است.

نامه میراث فرهنگی به اوقاف برای توقف ساخت و ساز در معبد آناهیتا پس از رسانه ای شدن موضوع

در این میان رابطه سرپرست اوقاف شهرستان کنگاور در توضیحات بیشتری با تاکید بر مطلع بودن مسئولان میراث فرهنگی از عملیات اجرایی توسعه امام زاده ابراهیم (ع) و ایجاد سایبان گفته که 15روز قبل  از آغاز عملیات اجرایی احداث سایبان در این محوطه ما میراث فرهنگی را در جریان قرار داده بودیم.

ما بر اساس اسناد و معتبر تایید شده میراث فرهنگی اقدام به توسعه این امامزاده و ایجاد سایبان کردیم و کلیه اقدامات ما بر اساس قانون و توافقنامه ها بوده است

سرپرست اوقاف کنگاور
قربانی اظهار داشت: ما بر اساس اسناد معتبر و تایید شده میراث فرهنگی اقدام به توسعه این امامزاده و ایجاد سایبان نمودیم و به حساسیتهای موجود در خصوص حفظ و نگهداری از آثار تاریخی نیز آگاه هستیم و مطمئناً هیچگاه اقدامی انجام نخواهیم داد که بر خلاف قوانین موجود باشد، لذا کلیه اقدامات ما بر اساس قانون و توافقنامه های به عمل آمده با مسئولان میراث فرهنگی بوده است.

ساخت و ساز و حفاری غیرمجاز در حریم آثار فرهنگی تا سه سال حبس دارد

خوشبختانه در قوانین مختلف جمهوری اسلامی به صراحت بر ضرورت حفظ و نگهداری از آثار تاریخی تاکید شده و این نشان از توجه خاص به این مقوله نزد قانونگذار بوده است. 

یک مدرس رشته حقوق نیز در این رابطه به خبرنگار مهر گفت: بر اساس ماده 560 قانون مجازات اسلامی، از یک تا سه سال حبس در انتظار افرادی است که اقدام به ساخت و ساز و هر گونه عملیات در حریم آثار فرهنگی و تاریخی کنند.

سید محمد جعفر هاشمی در خصوص جرایمی که قانونگذار برای ساخت و ساز در عرصه و حریم آثار تاریخی در نظر گرفته است، گفت: در ماده 560 از فصل نهم قانون مجازات اسلامی آمده است، هر کس بدون اجازه از سازمان میراث فرهنگی کشور، یا با تخلف از ضوابط مصوب و اعلام شده از سوی سازمان مذکور در حریم آثار فرهنگی، تاریخی مذکور در این ماده، مبادرت به عملیاتی نماید که سبب تزلزل بنیان آنها شود یا در نتیجه آن عملیات به آثار و بناهای مذکور خرابی یا لطمه وارد آید، علاوه بر رفع آثار تخلف و پرداخت خسارات وارده به حبس از یک تا سه سال محکوم می شود.

وی ادامه داد: همچنین در ماده 563 از قانون مجازات اسلامی نیز آمده است که هرکس به اراضی و تپه ها و اماکن تاریخی و مذهبی که به ثبت آثار ملی رسیده و مالک خصوصی نداشته باشد تجاوز کند به شش ماه تا دو سال حبس محکوم می شود، مشروط بر آنکه سازمان میراث فرهنگی کشور قبلاً حدود مشخصات این قبیل اماکن و مناطق را در محل تعیین و علامتگذاری کرده باشد.

هاشمی افزود: در چنین جرایمی حتی اگر دستگاه های اصلی متولی مانند میراث فرهنگی اقدام پیگیرانه ای انجام ندهد، مدعی العموم به واسطه اینکه این جرم جنبه عمومی دارد، می تواند اقدامات تعقیبی را به عمل آورد.

سر ستونهای سیمانی احداث شده توسط سازمان اوقاف جهت ایجاد سایبان برای زائران امامزاده ابراهیم (ع)

این مدرس رشته حقوق در توضیحات بیشتری در این رابطه اظهارداشت: بر اساس ماده 568 قانون مجازات اسلامی، در مورد جرایم مذکور در این فصل که به وسیله اشخاص حقوقی انجام شود هریک از مدیران و مسئولان که دستور دهنده باشند، بر حسب مورد به مجازاتهای مقرر محکوم می شوند.

چندی پیش در اقدامی سئوال بر انگیز اداره اوقاف شهرستان کنگاور احداث سایبانی جهت اسکان زائران امامزاده ابراهیم (ع) که در مرقد مطهرش در جوار معبد آناهیتا واقع شده را آغاز کرد که این امر دل دوستداران میراث فرهنگی و آثار تاریخی ایران را به درد آورد. 

معبد آناهیتا که دومین بنای سنگی ایران پس از تخت جمشید است در شهر کنگاور از شهرستان‌های استان کرمانشاه و بر روی تپه‌ای با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است.

ارتفاع ستونهای این بنا نسبت به قطر آنها سه به یک است و این باعث شده در میان تمام معابد دنیا بی نظیر و منحصر به فرد باشد.

هرچند در مورد ماهیت این بنا اختلاف نظر وجود دارد، اما بر اساس نظر اغلب کاوشگران این بنا، معبدی برای پرستش الهه آناهیتا در دوره اشکانی بوده است.

این معبد از دوران اشکانی قابل احترام بوده و تیریدات‌ها (تیردادها - تعدادی از پادشاهان اشکانی) در معبد آناهیتا تاجگذاری کرده‌اند، معبد آناهیتا در دوره ساسانیان هم مورد استفاده بوده و بازسازی شده است، همچنین کاوش‌ها نشان داده این معبد در دوران سلجوقی، ایلخانی، صفویه و قاجار به منظورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفته و از هر کدام از این دوران‌های تاریخی اثری در معبد به‌جا مانده است.

در قرن یکم بعد از میلاد مسیح "ایسیدور شاراکس" جغرافیدان یونانی اولین کسی بود که در کتاب خود به معبد آناهیتا اشاره کرده و آن را معبد" آرتمیس" نامیده است، از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامی از این منطقه دیدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هایشان ثبت کرده‌اند.

ابن فقیه در کتاب مشهور "البلدان" نوشته است:"هیچ ستونی شگفت انگیزتر از ستونهای معبد آناهیتا در کنگاور نیست".

معبد آناهیتا به تدریج در طول سالیان دراز مورد بی توجهی قرار گرفته و به همین دلیل روند تخریبی آن آغاز شد، در سال 1336 زلزله ای که در این منطقه به وقوع پیوست و بخش وسیعی از این آثار را به تلی از خاک تبدیل کرد پس از آن به دلیل عدم نظارت و حراست مناسب از این اثر، مردم به خود اجازه دادند تا در ویرانه های این محوطه اقدام به ساخت و ساز کرده و حتی از مصالحح آن استفاده کنند که همین مسئله به مرور زمان تقریباً معبد آناهیتا را به یک خرابه تبدیل کرد.

بدون شک با توجه به آنچه ذکر آن رفت، معبد آناهیتا به لحاظ ارزش تاریخی از جمله برجسته‌ترین آثار و میراث‌ فرهنگی سرزمین ایران است بدان حد که می توان آن را در فهرست جهانی یونسکو قرار داد، در این رابطه سال‌ها است بحث هایی وجود دارد اما گویا هنوز اراده لازم برای آماده شدن بنا به منظور ثبت جهانی وجود ندارد و بی شک اتفاقاتی از این دست این معبد را از منظر یونسکو عقبتر خواهند انداخت.

با توجه به مطالبی که ذکر آن رفت می طلبد با پیگیری بیشتر مسئولان نسبت به تعیین نهایی وضعیت این اثر برجسته تاریخی کشورمان گامهای جدی تری برداشته شود تا ضمن حفاظت دقیق تر و بهتر از آن بتوان با ساماندهی مناسب محوطه تاریخی معبد آناهیتا نسبت به ثبت جهانی آن اقدام کرد که بی شک این اقدام باعث جذب گسترده گردشگران و در نتیجه تحول در ساختار اقتصادی استان و شهرستان کنگاور خواهد شد. 

در عین حال خبرگزاری مهر آمادگی دارد تا توضیحات مقامات مسئول در این خصوص را در راستای تنویر افکار عمومی به اطلاع مردم برساند.

...................................

وحید نیشابوری



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

جدول نام روزهای ماه - وبلاگ گشت و گذار

منبع: وبلاگ گشت و گذار


جدول نام روزهای هر ماه در گاهشماری ایرانی

مانـَک

اوستایی

پهلوی

پارسی

هستی بخش بزرگ دانا

اهورامزدا

اورمزد

هرمَزد

1

اندیشه نیک

وهومنه

وهومن

بهمن

2

بهترین راستی و پاکی

اشاوهیشتا

ارتاوهیشتا

اردیبهشت

3

شهریاری نیرومند

کشتریا وریا - خشترا وئیریه

شهریور

شهریور

4

فروتنی و مهرپاک

سپنتا آرمئیتی

سپندارمت

سپندارمذ

5

تندرستی و رسایی

هئوروتات

خردات

خورداد  - خرداد

6

بی مرگی ، جاودانی

 آمرتات

امرتات

امرداد

7

آفریدگار

دزوه - دثوش

دزو ، دذوپت آتور

دی ، دی بآذر

8

آتش ، فروغ

اتر- آثرآت

اتور

آذر

9

آبها ، هنگام آب

اپم

آبان

آبان

10

آفتاب ، خورشید

هورخشئیت

خورشیت

خور - خیر - خورشید

11

ماه

ماونگه

ماه - ماذ

ماه

12

  ستاره تیر یا تیشتر ، ستاره باران

تیشتریه

تیر- تیشتر

تیر

13

جهان ، زندگی هستی - گیتی

گئوش

گوش

گوش

14

آفریدگار

دزوه - دثوش

دذو ، دذوپت میتر

دی ، دی بمهر

15

دوستی ، پیمان

میثر

میتر

مهر

16

فرمانبرداری

سرئوش

سروش

سروش‌

17

دادگری

رشنو

رشن

رشن

18

فروهر ، نیروی پیشرفت

فره وشی

فرورتین

فروردین

19

پیروزی

ورثرغن

واهرام

ورهرام

20

رامش ، شادمانی

رامن

رام - رامشن

رام

21

باد  - هوا

واته

وات

باد

22

آفریدگار

دزوه - دثوش

دذو ، دذوپت دپن

دی ، دی بدین

23

بینش درونی - وجدان

دئنا

دین

دین

24

خوشبختی ، دارائی و خواسته

اشی - ونگوهی

ارت

ارد

25

راستی

ارشتاد

اشتات

اشتاد

26

آسمان

آسمن

آسیمان

آسمان

27

زمین

 زام

زمامیات - زامدات

زامیاد  - زمی  - زمامیاد

28

گفتار پاک

منتره سپنت

امهراسپنت

مانتره سپند - ماراسپند - مهرسپند

29

فروغ و روشنایی بی پایان

انغره - رئوچه

انیران

انارم - انیران

30

روز زیادی

31



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

جدول نام روزهای هفته در ایران باستان - وبلاگ گشت و گذار

منبع: وبلاگ گشت و گذار


جدول نام روزهای هفته در ایران باستان

و مقایسه ی آن با روزهای هفته ی اروپا و آمریکای امروز

نام کنونی

نام ایرانی

نام سُغدی1

ستاره وابسته

نام انگلیسی

مانک

یکشنبه

یوشمبت2

مهرشید روز

خورشید

Sunday

روز خورشید

دوشنبه

دوشمبت

 مه­شید روز

ماه

Monday

روز ماه

 سه­شنبه

سه‌شمبت

بهرام­شید روز

مریخ ، ایزد جنگ

Tuesday

روز ایزد جنگ

چهارشنبه

چرشمبت

 تیرشید روز

عطارد

Wednesday

روز عطارد

 پنج­شنبه

پنج‌شمبت

برجیس­شید روز

مشتری ، ایزد آذرخش

Thursday

روز ایزد آذرخش

آدینه

شش‌شمبت

ناهیدشید روز

زهره ، ستاره شادی آور3

Friday

روز ستاره­ی شادی آور

شنبه

شمبت

کیوان­شید روز4

زحل

Saturday

روز زحل


1. ورارودان و آسیای میانه
2. روز تعطیل
3. ستاره شادی آور و پذیرایی
4. یا جیان شید روز



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

جشن های آبان ماه - وبلاگ گشت و گذار

منبع: وبلاگ گشت و گذار


جشن های آبان ماه



1-جشن آبانگان

جشن آبانگان خجسته باد

آبان روز از آبان ماه برابر با 10 آبان در گاهشماری ایرانی

«... اینک آب­ها را می­ستاییم، آب­های فروچکیده و گردآمده و روان شده­ و خوب کـُنش ِ اهورایی را...»

پیکره ی آناهیتا - ایزد بانوی آب های روان

«جشن آبانگان» جشنی است در گرامیداشت ستاره­ی روان (سیاره) درخشان «اَنَهیتَه / آناهید (زهره)» و رود پهناور و خروشان «اردوی / آمو (آمودریا)»، و بعدها ایزدبانوی بزرگ «آب»­ها در ایران (غیاث آبادی، 1382،ص77).
«اَردوی سوره اَناهیتا» Ardavi – Sura Anāhita ایزد‌بانویی ایرانی بسیار برجسته­ای است كه نقش مهمی در آیین­های ایرانی دارد و پیشینه­ی ستایش و بزرگداشت این ایزد بانو در فرهنگ ایرانی به دوره­های پیش از زرتشتی در تاریخی ایران می­رسد.

بخش بزرگی در کتاب اوستا به نام «آبان یشت»(یشت پنجم) که یکی از باستانی­ترین ِیشت­ها می­باشد به این ایزد بانو اختصاص دارد، در این یشت، او زنی است جوان، خوش اندام، بلند بالا، زیبا چهره، با بازوان سپید و اندامی برازنده، كمربند تنگ بر میان بسته، به جواهر آراسته، با طوقی زرین بر گردن، گوشواری چهارگوش در گوش، تاجی با سد ستاره­ی هشت گوش بر سر، كفش­هایی درخشان در پا، با بالاپوشی زرین و پرچینی از پوست سگ آبی. اَناهید گردونه­ای دارد با چهار اسب سفید، اسب­های گردونه­ی او ابر، باران، برف و تگرگ هستند.
او در بلندترین طبقه­ی آسمان جای گزیده است و بر كرانه­ی هر دریاچه­ای، خانه­ای آراسته، با سد پنجره­ی درخشان و هزار ستون خوش تراش دارد. او از فراز ابرهای آسمان، به فرمان اهورامزدا، باران و برف و تگرگ را فرو می­باراند.

نیایشگاه­های آناهیتا معمولا در كنار رودها برپا می­شده و زیارتگاه­هایی كه امروزه با اسامی دختر و بی بی مشهور هستند و معمولا در كنار آن­ها آبی جاری است، می­توانند بقایای آن نیایشگاه­ها باشند.
برخی حتی سفره­های نذری با نام بی بی (همچون بی بی سه شنبه) را بازمانده­ی آیین­های مربوط به آناهیتا می­دانند.

آناهیتا همتای ایرانی «آفرودیت»، الهه­ی عشق و زیبایی در یونان و «ایشتر»، الهه­ی بابلی، به شمار می­رود.

واژه­ی «آب» که جمع آن «آبان» است در اوستا و پهلوی «آپ» و در سانسکریت «آپه» Apa و در فارسی هخامنشی «آپی» می­باشد.
این آخشیج (عنصر) همانند آخشیج­های اصلی دیگر چون آتش و خاک و هوا در آیین­های ایرانیان باستان مقدس است و آلودن آن گناهی بس بزرگ است. برای هریک از چهار آخشیج امشاسپندی (فرشته) ویژه نامگذاری شده است. به گواهی اوستا و نامه­های دینی پهلوی، ایرانیان آخشیج­های چهارگانه را که پایه­ی نخستین زندگی است، می­ستودند.

در جشن آبانگان، پارسیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانه­ها، فرشته­ی آب را نیایش می­کنند. ایرانیان کهن آب را پاک (مقدس) می­شمردند و هیچ­گاه آن­را آلوده نمی­کردند و آبی را که اوصاف سه­گانه­اش (رنگ - بو - مزه) دگرگون می­شد برای آشامیدن و شستشو به­کار نمی­بردند.


«هرودوت» می­آورد :

«... ایرانیان در میان آب ادرار نمی­کنند، آب دهان و بینی در آن نمی­اندازند و در آن دست و روی نمی­شویند ...»

«استرابون» جغرافیدان یونانی نیز می­آورد :

«... ایرانیان در آب روان، خود را شستشو نمی­دهند و در آن لاشه، مردار و آن­چه که نا پاک است نمی­اندازند ...»

در برگردان فارسی آثارالباقیه ابوریحان بیرونی می­خوانیم :

«... آبان روز دهم آبان ماه است و آن را عید می­دانند که به جهت همراه بودن دو نام، آبانگان می­گویند. در این روز زو Zoo پسر طهماسپ از سلسله­ی پیشدادیان به شاهی رسید، مردم را به کندن قنات­ها و نهرها و بازسازی آن­ها فرمان داد، در این روز به کشورهای هفت­گانه خبر رسید که فریدون ، بیوراسب (ضحاک - آژی دهاک) را اسیر کرده، خود به پادشاهی رسیده و به مردم دستور داده است که خانه و زندگی خود را دارا شوند...»

در روایت دیگرى آمده است كه پس از هشت سال خشكسالى در ماه آبان باران آغاز به باریدن كرد و از آن زمان جشن آبانگان پدید آمد.

زرتشتیان نیز در این روز همانند سایر جشن­ها به آدریان­ها (آتشكده­ها) مى­روند و پس از آن براى گرامیداشت مقام فرشته­ی آب­ها، به كنار جوى­ها و نهرها و قنات­ها رفته و با خواندن اوستاى آبزور (بخشى از اوستا كه به آب و آبان تعلق دارد) كه توسط موبد خوانده مى­شود، اهورامزدا را ستایش كرده و درخواست فراوانى آب و نگهدارى آن را كرده و پس از آن به شادى مى­پردازند.

جالب این­جاست كه مى­گویند اگر در این روز باران ببارد، آبانگان به مردان تعلق گرفته و مردان تن و جان خویش را به آب مى­سپارند و اگر بارانى نبارد، آبانگان زنان است و زنان آب تنى مى­كنند.

 

2-تیرما سیزه شو

 روز از آبان ماه برابر با 12 آبان در گاهشماری ایرانی

جشنی به نام «تیرما سیزه­شو» یا «تیرماه سیزه شو» در گاهشماری باستانی تبری، که همان جشن تیرگان در مازندران است.

 

3-دهواحنینا

روز هیجدهم ماه تورا مندایی برابر با 14 آبان در گاهشماری ایرانی

در گاهشماری صابئین مندایی روز هیجدهم ماه تورا (چهارمین ماه سال) جشنی برپا می­شود به نام «دهواحنینا» یا «عید کوچک» که از آیین­های این جشن می­توان به دید و بازدید و تهیه­ی خوراکی­های ویژه­ نام برد.

 

4-پاییزانه

 

دی­ به­ مهر از آبان ماه برابر با 15 آبان در گاهشماری ایرانی

میانه­ی فصل پاییز هنگام برگزاری جشنی به نام «پاییزانه» یا «جشن میانه­ی پاییز» است که در گاهشماری گاهنباری نیز هنگام یکی از گاهنبارها به نام «اَیاثرِم»(در اوستا اَیاثرِیمَه) به مانک «آغاز سرما» بوده است. این گاه در باور سنتی زرتشتیان هنگامی است که خداوند گیاهان و رستنی­ها را آفریده است.
جشن پاییزانه هنوز در بین مردم کرمانشاه برگزار می­شود و از مراسم این جشن می­توان به خواندن دعا و پختن خروس به شمارگان فرزندان خانواده نام برد.

 

5-گالشی جشن

 

آسمان روز از آبان ماه برابر با 27 آبان در گاهشماری ایرانی

این روز برابر با سیزدهم تیرماه دَیلمی و روز جشن تیرگان در گیلان است که با نام «تیرجشن» یا «گالشی جشن» شناخته می شود.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

نقشه کامل راههای ایران

نقشه کامل راههای ایران                                        (جهت دیدن اندازه بزرگ «اینجا» کلیک کنید)

نقشه کامل راههای ایران                                        (جهت دیدن اندازه بزرگ «اینجا» کلیک کنید)



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

استان های ایران - وبلاگ گشت و گذار

منبع: وبلاگ گشت گذار


جدول استان های ایران

آذربایجان شرقی

آبش احمد - آذرشهر - اسکو - آقکند - اهر - ایلخچی - باسمنج - بخشایش - بستان‌آباد - بناب - تبریز - ترک - ترکمانچای - تسوج - تیکمه داش - جلفا - خاروانا - خامنه - خراجو - خسروشهر - خمارلو - خواجه - دوزدوزان - زرنق - زنوز - سراب - سردرود - سیس - سیه رود - شبستر - شربیان - شرفخانه - شندآباد - صوفیان - عجب شیر - قره آغاج - کشک سرای - کلوانق - کلیبر - کوزه کنان - گوگان - لیلان - مراغه - مرند - ملکان - ممقان - مهربان - میانه - وایقان - ورزقان - هادی شهر - هریس - هشترود - هوراند - یامچی

 


آذربایجان غربی

ارومیه - اشنویه - بوکان - پیرانشهر - تکاب - خوی - چالدران - سردشت - سلماس - شاهین دژ - ماکو - مهاباد - میاندوآب - نقده

اردبیل

آبی بیگلو - اردبیل - اصلاندوز - بیله سوار - پارس آباد - تازه کند انگوت - جعفرآباد - خلخال - رضی - سرعین - عنبران - کلور - گرمی - گیوی - لاهرود - مشگین شهر - نمین - نیر - هشتجین - هیر

 

اصفهان

ابریشم - ابوزیدآباد - آران و بیدگل - اردستان - اژیه - اصفهان - افوس - انارک - ایمان شهر - بادرود - باغ بهادران - برزک - برف انبار - بهاران شهر - بهارستان - بوئین و میاندشت - پیربکران - تودشک - تیران - جندق - جوشقان و کامو - چادگان - چرمهین - چم گردان - حبیب آباد - حسن آباد - حنا - خمینی شهر - خوانسار - خور - خوراسگان - خورزوق - داران - دامنه - درچه پیاز - دستگرد - دهاقان - دهق - دولت آباد - دیزیچه - رزوه - رضوان شهر - زاینده رود - زرین شهر - زواره - زیباشهر - سده لنجان - سفیدشهر - سگزی - سمیرم - شاهین شهر - شهرضا - طالخونچه - عسگران - علویجه - فریدون شهر - فلاورجان - فولادشهر - قمصر - قهدریجان - کاشان - کرکوند - کلیشاد و سودرجان - کمشجه - کمه - کهریزسنگ - کوشک - کوهپایه - گز - گلپایگان - گل دشت - گل شهر - گوگد - مبارکه - محمدآباد - منظریه - مهاباد - میمه - نائین - نجف آباد - نصرآباد - نطنز - نوش آباد - نیاسر - نیک آباد - ورزنه - ورنامخواست - وزوان - ونک - هرند

 

ایلام

آبدانان - ارکواز - ایلام - ایوان - بدره - پهله - توحید - چوار - دره شهر - دهلران - زرنه - سرابله - صالح آباد - لومار - مهران - موسیان - میمه

بوشهر

آب پخش - آبدان - امام حسن - اهرم - برازجان - بردخون - بندر دیر - بندر دیلم - بندر ریگ - بندر کنگان - بندر گناوه - بوشهر - جم - چغادک - خارک - خورموج - دالکی - دلوار - سعدآباد - شبانکاره - کاکی - وحدتیه

تهران

آبسرد - اسلام شهر - اشتهارد - اندیشه - باقرشهر - بومهن - پاکدشت - پردیس - پیشوا - تجریش - تهران - جوادآباد - چهاردانگه - حسن آباد - دماوند - رباط کریم - رودهن - شاهدشهر - شریف آباد - ری - شهریار - صباشهر - صفادشت - طالقان - فردوسیه - فشم - فیروزکوه - قدس - قرچک - کرج - کمال شهر - کهریزک - کیلان - گلستان - لواسان - ماهدشت - محمدشهر - مشکین دشت - ملارد - نسیم شهر - نظرآباد - وحیدیه - ورامین - هشتگرد

 

استان چهارمحال و بختیاری

اردل - آلونی - باباحیدر - بروجن - بلداجی - بن - جونقان - چلگرد - سامان - سفیددشت - سودجان - سورشجان - شلمزار - شهرکرد - طاقانک - فارسان - فرادنبه - فرخ شهر - کیان - گندمان - گهرو - لردگان - مال خلیفه - ناغان - نافچ - هفشجان

خراسان جنوبی

بیرجند - فردوس - قائن - سرایان - نهبندان - سربیشه - اسدیه - بشرویه - اسلامیه - آیسک - سه قلعه - خوسف - شوسف

خراسان رضوی

انابد - باجگیران - باخرز - بایک - بجستان - بردسکن - بیدخت - تایباد - تربت جام - تربت حیدریه - جغتای - چاپشلو - چکنه - چناران - حاجی آباد - خرو - خضری دشت بیاض - خلیل آباد - خواف - داورزن - دررود - درگز - دولت آباد - رباط سنگ - رشتخوار - رضویه - رودآب - ریوش - سبزوار - سرخس - سلطان آباد - سنگان - شاندیز - ششتمد - صالح آباد - طرقبه - عشق آباد - فرهادگرد - فریمان - فیروزه - فیض آباد - قاسم آباد - قدمگاه - قلندرآباد - قوچان - کاخک - کاریز - کاشمر - کدکن - کلات - گناباد - لطف آباد - مشهد - ملک آباد - نشتیفان - نصرآباد - نقاب - نوخندان - نیشابور

خراسان شمالی

اسفراین - آشخانه - بجنورد - پیش قلعه - حصار گرم خان - درق - راز - سنخواست - شوقان - شیروان - صفی آباد - فاروج - قاضی - گرمه جاجرم - لوجلی

 

خوزستان

آبادان - اروندکنار - آغاجاری - الوان - امیدیه - اندیمشک - اهواز - ایذه - باغ ملک - بستان - بندر امام خمینی - بندر ماهشهر - بهبهان - جایزان - چمران - حر - حسینیه - حمیدیه - خرمشهر - دزآب - دزفول - دهدز - رامشیر - رامهرمز - رفیع - زهره - سالند - سردشت - سوسنگرد - شادگان - شوش - شوشتر - شیبان - صفی آباد - صیدون - قلعه خواجه - قلعه تل - گتوند - لالی - مسجدسلیمان - مقاومت - ملاثانی - میانرود - مینوشهر - هفتگل - هندیجان - هویزه - ویس

زنجان

آب بر - ابهر - چورزق - حلب - خرمدره - دندی - زرین آباد - زرین رود - زنجان - سجاس - سلطانیه - صائین قلعه - قیدار - گرماب - ماه نشان - هیدج

 

سمنان

آرادان - امیریه - ایوانکی - بسطام - بیارجمند - دامغان - دیباج - سرخه - سمنان - سنگسر - شاهرود - شهمیرزاد - کلاته خیج - گرمسار - مجن - میامی

 

سیستان و بلوچستان

ادیمی - اسپکه - ایرانشهر - بزمان - بمپور - بنت - بنجار - پیشین - جالق - چابهار - خاش - دوست محمد - راسک - زابل - زابلی - زاهدان - زهک - سراوان - سرباز - سوران - سیرکان - فنوج - قصرقند - کنارک - گلمورتی - محمد‌آباد - میرجاوه - نصرت آباد - نگور - نوک آباد - نیک شهر

فارس

آباده طشک - آباده - اردکان - ارسنجان - اسیر - اشکنان - اقلید - اهل - اوز - ایج - ایزدخواست - باب انار - بالاده - بنارویه - بهمن - بیرم - بیضا - جنت شهر - جهرم - جویم - حاجی آباد - خاوران - خرامه - خشت - خنج - خور - داراب - داریان - رونیز - زاهدشهر - زرقان - سده - سروستان - سعادت شهر - سوریان - سیدان - ششده - شهر پیر - شیراز - صغاد - صفاشهر - علامرودشت - فتح آباد - فراشبند - فسا - فیروزآباد - قائمیه - قادرآباد - قطب آباد - قیر و کارزین - کازرون - کامفیروز - کره ای - کنارتخته - کوار - گراش - گله دار - لار - لامرد - لپوئی - مرودشت - مشکان - مصیری - مهر - میمند - نودان - نورآباد - نیریز - وراوی

قزوین

آبگرم - آبیک - ارداق - اسفرورین - اقبالیه - الوند - آوج - بوئین زهرا - بیدستان - تاکستان - خرمدشت - دانسفهان - رازمیان - شال - ضیاءآباد - قزوین - کوهین - محمدیه - محمودآباد نمونه - معلم کلایه

قم

جعفریه - دستجرد - قم - قنوات - کهک

 

کردستان

آرمرده - بابارشانی - بانه - بوئین سفلی - بیجار - چناره - دزج - دلبران - دهگلان - دیواندره - زرینه - سروآباد - سریش آباد - سقز - سنندج - شویشه - صاحب - قروه - کامیاران - کانی سور - مریوان - موچش - یاسوکند

 

 

کرمان

اختیارآباد - ارزوئیه - انار - باغین - بافت - بردسیر - بروات - بزنجان - بم - بهرمان - پاریز - جبالبارز - جوپار - جیرفت - چترود - حسین آباد - خانوک - درب بهشت - دهج - رابر - راور - راین - رفسنجان - رودبار - زرند - زنگی آباد - زیدآباد - سیرجان - شهداد - شهر بابک - عنبرآباد - فاریاب - فهرج - قلعه گنج - کاظم آباد - کرمان - کشکوئیه - کهنوج - کوه بنان - کیان شهر - گلباف - گلزار - ماهان - محمدآباد - محی آباد - مس سرچشمه - منوجان - نجف شهر - نرماشیر - نگار

کرمانشاه

اسلام آباد غرب (شاه آباد) - باینگان - بیستون - پاوه - تازه آباد - جوانرود - حمیل - رباط - روانسر - سرپل ذهاب - سرمست - سنقر - سومار - صحنه - قصر شیرین - کرمانشاه - کرند - کنگاور - کوزران - گهواره - گیلان غرب - میان راهان - نودشه - نوسود - هرسین - هلشی

کهکیلویه و بویراحمد

باشت - چرام - دهدشت - دوگنبدان - دیشموک - سوق - سی سخت - قلعه رئیسی - گراب سفلی - لنده - لیکک - مارگون - یاسوج

 

گلستان

آزادشهر - آق قلا - انبار آلوم - اینچه برون - بندر ترکمن - بندر گز - خان ببین - دلند - رامیان - سرخنکلاته - سیمین شهر - علی آباد - فاضل آباد - کردکوی - کلاله - گالیکش - گرگان - گمیش تپه - گنبد کاووس - مراوه تپه - مینودشت - نوده خاندوز - نوکنده

گیلان

احمدسرگوراب - اسالم - آستارا - آستانه اشرفیه - اطاقور - املش - بازارجمعه - بره سر - بندر انزلی - پره سر - توتکابن - جیرنده - چابکسر - حویق - خشکبیجار - خمام - دیلمان - رانکوه - رحیم آباد - رستم آباد - رضوانشهر - رودبار - رودسر - رودنبه - سنگر - سیاهکَل - شفت - شلمان - صومعه سرا - فومن - کلاچای - کوچصفهان - کومله - کیاشهر - گوراب زرمیخ - لاهیجان - لشت نشا - لنگرود - لوشان - لوندویل - لیسار - ماسال - ماسوله - مرجقل - منجیل - واجارگاه - هشتپر

لرستان

ازنا - اشترینان - الشتر - الیگودرز - بروجرد - پل دختر - چالانچولان - چغلوندی - چقابل - خرم آباد - دورود - زاغه - سپیددشت - سراب دوره - فیروزآباد - کونانی - کوهدشت - گراب - محمودوند - معمولان - مومن آباد - نورآباد

مازندران

آلاشت - آمل - امیرکلا - بابل - بابلسر - بلده - بهشهر - بهنمیر - پل سفید - تنکابن - جویبار - چالوس - چمستان - خرم آباد - خوش رودپی - رامسر - رستمکلا - رویان - رینه - زرگرمحله - زیرآب - ساری - سرخ رود - سلمان شهر - سورک - شیرگاه - عباس آباد - فریدون کنار - قائم شهر - کتالم و سادات شهر - کلارآباد - کلاردشت - کله بست - کوهی خیل - کیاسر - کیاکلا - گزنک - گلوگاه (بهشهر) - گلوگاه - محمودآباد - مرزیکلا - نشتارود - نکا - نور - نوشهر

مرکزی

اراک - آستانه - آشتیان - تفرش - توره - خمین - خنداب - داودآباد - دلیجان - رازقان - زاویه - ساوه - سنجان - شازند - غرق آباد - فرمهین - قورچی باشی - کرهرود - کمیجان - مأمونیه - محلات - میلاجرد - نراق - نوبران - نیمور - هندودر

هرمزگان

ابوموسی - بستک - بندرچارک - بندرخمیر - بندرعباس - بندرلنگه - جاسک - جناح - حاجی آباد - دهبارز - سوزا - سیریک - فین - قشم - کنگ - کیش - گاوبندی - هرمز - میناب

همدان

ازندریان - اسدآباد - بهار - تویسرکان - جورقان - جوکار - دمق - رزن - سامن - سرکان - شیرین سو - صالح آباد - فامنین - فرسفج - فیروزان - قروه درجزین - قهاوند - کبودرآهنگ - گل تپه - لالجین - مریانج - ملایر - نهاوند - همدان

یزد

ابرکوه - احمدآباد - اردکان - اشکذر - بافق - بهاباد - تفت - حمیدیا - خضرآباد - زارچ - شاهدیه - شواز - طبس - عشق آباد - مروست - مهردشت - مهریز - میبد - ندوشن - نیر - هرات - یزد




+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

چهارگوشه ايران: استان كرمانشاه - وبلاگ عذاهای ایرانی

منبع: وبلاگ غذاهای ایرانی



چهارگوشه ايران: استان كرمانشاه

ايرانگردی- همشهري آنلاين:
استان كرمانشاه با وسعتي در حدود 24434 كيلومتر مربع در ميانه ضلع غربي كشور قرار گرفته است.

اين استان از شمال به استان كردستان، از جنوب به استان‌هاي لرستان و ايلام، از شرق به استان همدان و از غرب به كشور عراق محدود شده است.

استان كرمانشاه در سال 1375 داراي11 شهرستان، 19 شهر، 24 بخش، 83 دهستان و 2793 آبادي داراي سكنه بوده است. شهر كرمانشاه مركز استان كرمانشاه مي‌باشد و شهرستان‌هايي اين استان عبارتند از: اسلام‌آباد غرب، پاوه، جوانرود، سرپل ذهاب، سنقر، صحنه، قصر شيرين، كرمانشاه، كنگاوور، گيلان‌غرب و هريس.

استان كرمانشاه

استان كرمانشاه ناحيه‌اي كوهستاني است كه بين فلات ايران و جلگه بين‌النهرين قرار گرفته و سراسر آن را قله‌ها و ارتفاعات سلسه كوه‌هاي زاگرس پوشانده‌اند و در محدوده اين استان به صورت مجموعه‌اي از رشته‌كوههاي موازي پديدار گشته كه دشتهاي مرتفع كوهستاني درميان آنها شكل گرفته و بستر گذرگاه‌هاي مهم زاگرس را به وجود آورده است. قدمت سكونت در محدوده استان فعلي كرمانشاه به هزاره قبل از ميلاد مي‌رسد در

منظره هوايي كرمانشاه

آثار سارگن- شاه اكد- كه از سال 2048 تا 2030 قبل از ميلاد بر جنوب بين النهرين فرمان رانده، از مردم زاگرس به عنوان ( آريزان ياغي) ياد شده است. به استناد كتيبه‌هاي بابل، آشور و عيلام ساكنان دامنه‌هاي زاگرس طوايفي به نام‌هاي لولوبي، گوتي، مانايي، فايري، آموا و پارسوآ بوده‌اند. در خصوص اصلو نژاد اين طوايف، نظرات متضادي ابراز شده است، طوايف آمادا و پارسوآ آريايي، و طوايف گوتي و كاسي نيز به احتمال زياد آريايي ثبت شده‌اند ولي محققان در آ‎ريايي بودن لولوبي‌ها و مانايي‌ها ترديد دارند.

شهرستان كرمانشاه

كرمانشاه يكي از باستاني ترين شهرهاي ايران است كه گفته مي‌شود توسط طهمورث ديو بند- پادشاه افسانه‌اي پيشداديان- ساخته شده است. برخي از مورخين بناي آن را به بهرام پادشاه ساساني نسبت مي‌دهند. كرمانشاه در زمان قباد اول و انوشيروان ساساني به اوج عظمت خود رسيد. در قرن چهارم يكي از مورخان اسلامي از كرمانشاه به عنوان شهري زيبا در ميان اشجار و آبهاي روان ياد كرده است.

طاق بستان

در اوايل حكومت شاه اسماعيل صفوي سلطان مراد آق قويونلر با 70 هزار نفر كرمانشاه و همدان را اشغال كرد. صفويه براي جلوگيري از تجاوز احتمالي امپراطوري عثماني اين اين شهر را مورد توجه قرار داد. در زمان شيخ عليخان زنگنه صدر‌اعظم صفوي، به آباداني و رونق كرمانشاه افزوده شد ولي در دوره افشاريه مورد هجوم عثماني‌ها قرار گرفت. اما نادر شاه ،عثماني‌ها را عقب راند ولي در اواخر زندگي نادر شاه، كرمانشاه با محاصره و تاراج عثماني‌ها مواجه شد و دستخوش آشوب فراواني گرديد.

در سال 1267 هجري قمري امام‌قلي ميرزا از طرف ناصرالدين شاه به سرحدات كرمانشاه منصوب شد و مدت 25 سال در اين شهر حكومت كرد و در همين دوره بناهايي را احداث و به يادگار گذاشت. اين شهر در جنبش مشروطه سهمي به سزا داشت و در جنگ جهاني اول و دوم به تصرف قواي بيگانه در آمد و پس از پايان جنگ تخليه شد. همچنين اين شهر در جنگ تحميلي عراق عليه ايران، خسارات زيادي ديد.

مراكز ديدني و تاريخي

  • مقبره مولانا
  • شهر باستاني كامبادنه
  • كاروانسراي ماهيدشت
  • نقوش طاق بستان
  • رتفاعات پررو
  • چال آباد
  • هوجير
  • سر آب نيلوفر
  • غار پراو
  • غار آسنگران
  • غار تايله نو
  • غار رتيل
  • مسجد جامع كرمانشاه
  • مسجد حاج شهباز خان
  • مسجد دولتشاه
  • مسجد شاهزاده
  • مسجد عمادالدوله
  • تكيه معاون الملك

شهرستان اسلام آباد غرب

نام اسلام آباد غرب نخست (مندلي) بود. بعد حمله عرب‌ها، يكي از سرداران عرب به عمران و آبادي آن پرداخت و به مرور زمان به شهر ( هارون آباد) معروف شد. در سال 1309 هجري شمسي نام شهر به شاه‌آباد غرب تغيير يافت. بعد از انقلاب اسلامي در سال 57، نام اين شهرستان به اسلام آباد غرب تغيير داده شد. اين شهر در روزگار صفويه به ويژه در زمان شاه عباس رونق يافت و كاروانسراهايي براي اقامت تجار، مسافران و زايران عتبات عاليات احداث شد. بعضي از بخش‌هاي اين شهرستان سابقه تاريخي دارند:

  • بخش ماهيدشت: اين بخش در دوره اشكانيان ( نيستاه)‌ معروف بود و به دليل آب و هوا و مراتع خوب، محل پرورش اسب جنگاوران اشكاني بوده است. در زمان صفويه اين ناحيه ماهيدشت ناميده شد و كاروانسراي شاه عباسي در آن بنا نهاده شد.
  • بخش كرند: اين بخش در دامنه كوهستان واقع شده و آب و هواي معتدلي دارد. بخش كرند در دوران داريوش هخامنشي از لحاظ داشتن مورخان، صنعتگران و آهنگران باذوق، معروف بوده است.

مراكز ديدني و تاريخي

  • طاق گرا
  • كاروانسراي‌اسلام آباد غرب
  • كوه نوا
  • مسجد ريجاب
  • مقبره ابودجاجه

شهرستان پاوه (اورامانات)

نام پاوه را به پاوه، سردار يزد گرد سوم ( آخرين شاهنشاه ساسانيان) منصوب مي‌دانند كه جهت جلب حمايت كردها روانه اين منطقه گرديد و مورد احترام اهالي قرار گرفت. بعدها به خاطر تجليل از آن سردار، اين ناحيه را پاوه ناميدند كه در كتابهاي عربي ( فاوج) آمده است.

ظاهراً در محلي نزديك پاوه كه اكنون ( جنگاه) گفته مي‌شود مردم پاوه با سعدوقاص جنگيده‌اند. همچنين‌معني كلمه اورمانات از اورتن ( اورامان) نام يكي از سروده‌هاي دين زرتشتيان- گرفته شده است.

مراكز ديدني و تاريخي

طاق گرا

  • غارآهكي كلهرود
  • مسجد جامع پاوه

جوانرود همان محلي است كه حمدالله مستوفي در نزهه القلوب از آن به عنوان (الا ني)‌ نام برده است. مستوفي از الا ني يا جوانرود امروز به عنوان قصبه‌اي معتبر با هواي خوش، آبهاي روان، شكارگاه‌هاي خوب و ناحيه‌اي با محصولات غلات نام برده است. در دوره شاه طهماسب صفوي جوانرود بيش از صد قريه داشته است و در اطراف آن قله‌هايي وجود داشته است. اين شهر در دوره افشاريه و تا اواخر دوره زنديه مورد توجه خاص حكمرانان بوده است. حكومت جوانرود بعد از سال 1320 به يكي از بيك زادگان رستم بيك جاف واگذار شده بود. اين شهر در حال حاضر بسيار آباد و توسعه يافته است و طبيعت و فضايي زيبا دارد كه غار كاوات را يكي از مراكز ديدني آن مي‌باشد.

شهرسستان سر پل‌ذهاب

سر پل ذهاب در نزديكي ويرانه‌هاي شهر قديمي حلوان بنا شده و قلعه مخروبه‌اي نيز در نزديكي آن قرار دارد. سر پل ذهاب به عنوان دژ و پايگاه مرزي ايران بود كه در زمان حمله عرب‌ها به ايران از بين رفته و آثاري از پايه‌هاي آجري آن به جا مانده است. در كتب تاريخي از اين ناحيه به عنوان دژ و پايگاه مرزي ايران بود كه در زمان حمله عرب‌ها به ايران از بين رفته و آثاري از پايه‌هاي آجري آن به جا مانده است.

در كتب تاريخي از اين ناحيه به عنوان ( زهاو) مركز ايالت حلوان نام برده شده است. كلمه ذهاب در لغت به معني ( آب مقطر، خوب و همچنين به معني چشمه و منبع آب) آمده است. ظاهراً به علت چشمه سارها و سراب‌هاي فراوان، اين شهر به ذهاب مشهور شده است. نام ديگر اين ناحيه ( سرپل) است كه از نام پلي برروي  رودخانه الوند در 12 كيلومتري ذهاب اخذ شده است. اين پل در سال 1345 هجري‌شمسي تخريب شده است.

دكان داوود

مراكز ديدني و تاريخي

  • كاروانسراي سرپل ذهاب
  • دكان داوود
  • نقش آتوباني‌ني
  • چشمه آب گرم تنگ آب حمام

شهرستان سنقر و كليايي

سنقر در لغت فارسي به معني (پرنده) شكاري است. از قدمت ديرينه اين شهر اطلاعات روشني در دست نيست ولي در دوره سلجوقيان، اميران سنقر به نام (آقاسنقر) معروف بوده‌اند.

گفته مي‌شود كه شهر سنقر در ابتدا يك اردوگاه مغولي بود كه بعدها به شهر تبديل شده است. در زمان فتحعلي شاه قاجار فرزند وي فتح‌الله ميرزا به حكومت سنقر گماشته شد.

سپس اين ناحيه با نواحي كنگاور، ملاير و تويسركاني يكي شده يكي شه و تحت حكمفرمايي شاهزاده شيخعلي ميرزا ( پسر فتحعلي شاه) قرار گرفت. در زمان ناصرالدين شاه سنقر و كليايي ضميمه اسد آباد شد. در حال حاضر شهرستان سنقر و كليايي از نواحي جالب توجه و زيباي استان كرمانشاه است كه در جلگه هموار و زيبايي واقع شده و اطراف آن را رودخانه، سبزه زار، باغات و بيشه زار فرا گرفته است و قله‌هاي كوه‌هاي آن تا اواخر تابستان از برف زمستاني مي‌درخشد.

مراكز ديدني و تاريخي

  • گور دخمه دربند
  • قلعه بزه رود

شهرستان صحنه

شهرستان صحنه يكي ديگر از بخش‌هاي شهرستان كرمانشاه بود كه در سال‌هاي اخير به شهرستان مستقلي تبديل شده است. محدوده اين شهرستان نيز از نواحي قديمي و تاريخي استان كرمانشاه است و آثار و بقاياي ادوار گذشته در آن به جا مانده‌اند.

مراكز ديدني و تاريخي

  • مقبره صخره‌اي كيكاووس
  • قه لا هجير
  • قلعه مروان
  • پل خسروي
  • پل آجري ميان راهان
  • پل نوژي وران
  • امامزاده عباسعلي
  • امامزاده محمود
  • امامزاده سيد جلال الدين
  • زيارتگاه شوق علي

شهرستان قصر شيرين

قصر شيرين از شهرهاي بسيار قديمي ايران مي باشد. بناي اين شهر به خسرو پرويز ساساني منسوب است، اين شهر در عصر هخامنشيان نيز آباد بوده است. در اطراف شهر فعلي، ويرانه‌هاي قصر شيرين كهنه باقي مانده كه گفته مي‌شود در زمان سلطنت خسرو پرويز، باغي وسيع با قصرهاي دلپذير و فرح انگيز بود و قصر زمستاني محبوبه او شيرين نيز درآن قرارداشته است.

افسانه معروف شيرين و فرهاد از نام اين شهر اخذ شده است. پس از حمله عرب‌ها، قصر شيرين ويران گشت وتا سال 1270 هجري قمري مانند قصبه كوچكي باقي ماند. در جنگ جهاني اول، قصر شيرين مرز سربازان دولت‌هاي آلمان و عثمانها از يك طرف و روسيه و انگلستان از طرف ديگر بود. اين شهر هم اكنون گسترش يافته و به شهري بزرگ و جذاب تبديل شده است.

آتشكده چهار طاقي چهار قاپو

مراكز ديدني و تاريخي

  • عمارت خسروي
  • كاخ هوش كوري
  • آتشكده چهار طاقي چهار قاپو

شهرستان كنگاور

كنگاور يكي از شهرهاي قديمي ايران است كه قدمت آن به دوره ساساني مي‌رسد. بعد از شكست ايران، عرب‌ها نام آن را قصرالصوص ناميدند. كنگاور به دليل همجواري با معبد باستاني آناهيتا، اهميت ويژه‌اي داشته است. اين شهر تا زمان ساسانيان آباد بود، ولي پس از غلبه عرب‌ها ويران شده است. در حال حاضر آثار قلعه خرابه سنگي معبد آناهيتا در محله گچ كن آن باقي مانده است.

در اين شهر، خسرو پرويز بر روي صفحه‌اي، بناي ستون داري از گچ و آجر ساخته بود. ياقوت حموي در قرن هفتم هجري قمري نوشته است كه ساختمان‌هاي ساسانيان بيست ذرع از سطح زمين بلند تر است. شهر كنگاور به دليل بقاياي كاخ يا معبد آناهيتا شهرت ملي و جهاني دارد.

معبد آناهيتا

مراكز ديدني و تاريخي

  • معبد آناهيتا
  • پل آجري كوچه
  • حمام حاج اصغر خان
  • حمام حسن خان
  • حمام بزرگ
  • قلعه ساري اصلان
  • چشمه عبدل
  • چشمه هندي آباد
  • چشمه صيفور
  • امامزاده سيد جمال‌الدين
  • امامزاده باقر
  • مسجد جامع
  • مسجد امامزاده كنگاور

شهرستان گيلان غرب

شهرستان گيلان غرب از نواحي قديمي استان كرمانشاه است كه در نوشته‌هاي تاريخي نيز به كرات از آن نامبرده شده است. خرابه‌هاي روستاي گيلان در منتهي‌اليه جنوب جلگه كرمانشاه بر سر راه كرمانشاه به بغداد قرار دارد. اين خرابه‌ها كه به شكل تپه كه به شكل تپه خودنمايي مي‌كنند، احتمالاً بناهايي بوده‌اند كه بنا به ضرورت‌هاي دفاعي و امنيتي ساخته ساخته شده‌اند.

در اين تپه‌ها آجرهاي بزرگ به سبك بابلي و به تعداد زياد پيدا شده كه نشانه‌هايي از قدمت تپه‌ها هستند و احتمالاً آتشكده‌هاي بزرگ مربوط به مغ‌ها بوده‌اند كه در دوره اشكانيان به يكي از خدايان محلي اختصاص داشته است. شهرستان گيلان غرب محل سكونت ايل بزرگ كلهر است و از گذشته‌هاي دور، خوانين كلهر زمستانها در اين منطقه به سر مي‌برند.

شهرستان هرسين

هرسين يكي از نواحي باستاني استان كرمانشاه مي‌باشد. در اين ناحيه آثاري از دوره ساساني از جمله صفحه تراشيده كوه، حوض سنگي،ساعت آبي، طاق سنگي، پلكان سنگي، قلعه و آثاري ديگر باقي مانده است. در دوره قاجاريه نيابت اين محل با امين‌الرعايا و فرزندان او بوده است. اين ناحيه در سال‌هاي اخير به شهرستان تبديل شده است.

مراكز ديدني و تاريخي

  • كاخ شاپور
  • صفه مادي
  • قلعه بيستون
  • ناحيه باستاني بيستون
  • شهر باستاني چمچال
  • كاروانسراي بيستون
  • پل خسرو
  • نقوش داريوش
  • مجسمه هركول
  • نقش ولگش
  • صفحه تراشيده شده
  • شير سنگي
  • نقش ميتر يدات اشكاني
  • نقش گودرز دوم اشكاني
  • فراتاش
  • كتيبه وقف نامه شيخ علي خان زنگنه
  • پرستشگاه پارتي
  • غار تاريخي بيستون

(نقل شده از روز نامه همشهری)



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

پروژه معبد آناهیتای کنگاور - وبلاگ دانشجویان ایران زمین

منبع: وبلاگ دانشجویان ایران زمین


پروژه معبد آناهیتای کنگاور

                                                        

 

                                                                                                               

معبد آناهیتا کرد آوری ابوطالب فلاح (مجتبی)  

                                                         

مقدمه:

 

آناهیتا ایزد فرشته نگهبان آب , فراوانی, برکت,زیبایی وتناسل بوده که مورخان یونانی

آناهیتا را )آنایی تیس( نوشته واکثرا" او را ) آرتمیس آنا ئی تیس ( گفته اند.

مورخان روم و بیزانس او را ) دیانا یا دیان ( خوانده اند.

ایسید روس خاراکسی بنای کنگاور را معبد ) آریمتس ( وپرستشگاه این الهه نوشته وازخزاینی که

که در این معبد ودر معبد ناهید همدان است صحبت کرده.

کنگاور از ایام قدیم آباد بوده و)ایسید روس  خاراکسی ( اولین کسی است که در نیمه نخست صده اول

میلادی از آن بنام )) کن کبار (( نام  برده است .

در کتاب البلدان که به سال 290 ه ق  تالیف ابن فقیه در باره ستون های قصر اللصوص )آناهیتا( چنین توصیف شده:

))  ولا اساطین اعجب من اساطین قصراللصوص  (( وهیچ ستونی شگفت انگیز تر ازستون های قصراللصوص نیست.

  صاحب عجائب خبر گفته است: هرگاه خواستی شگفتی از شگفتی ها

ببینی به سر ستون ها وپایه های ستون های کاخ بنگر واز تراش این سنگ های سخت در تعجب

خواهی شد از کار تراشندگان آنها

 

وضعیت معماری تاریخی و سازه ای معبد آناهیتا:   درسال   1840میلادی )) اوژن فلاندن  (( و )) پاسکال کست (( از معبد آناهیتای کنگاور دیدن کرده و آنرا مورد تحقیق وبررسی قرار ونقشه برداری نمودند. )) رومن گیرشمن (( باستان شناس فرانسوی بیش از  30 سال در ایران تحقیق داشت و مدتی را در معبد آناهیتای کنگاور به تحقیق مشغول بود . وسپس))  پرفسور ارنست هرتسفلند (( آلمانی بنای معبد کنگاور را مورد کنکاش وحفاری قرار داد. در باره پله های معبد پرفسور ارنست نوشته است که : اندازه های آن عموما" ارتفاع هر پله   14.8cm وکف پله   32cm  است. ودر جهات مختلف بین   27  تا   29-31-33cm   متغیر است. فواصل متغیر پله ها شاید بدان جهت بوده است که سنگ تراشان ومعماران باستانی تابع محیط بوده و زوایا وخطوط را در طبیعت صخره های سنگی دوردست جستجو می نمود. ) اردشیر دوم( شاه هخامنشی در سال  (  359-404)  ق -م  وبیش از این تاریخ هیچگونه نامی از آن را به میان نیاورده معبد آناهیتا را ساخت    

 اندازه ها و ساختار سازه ای  و معماری معبد آناهیتا

  معبد آناهیتا  کنگاور بعد از تخت جمشید  بزرگترین بنای  سنگی ایران است. سازه معبد آناهیتا از جنس سنگ های عظیم آذرین ومرمر می باشد. معدن این سنگ ها ) تپه شیر مران ( در   2km  معبد بوده است که در نقشه نمایان است. کاوش های  علمی پرفسور ارنست هر تسفلند ومطالعه کاوش های علمی فلاندن و پاسکال کست توسط پرفسور ونوشته های وی بقرار زیر است . طول و عرض چهار دیوار اطراف این معبد   220×230m   است . قطر این دیوارها در بیشتر موارد   1.8m  می باشد . این دیوار قطور به مشابه ایوانی بوده است که در طرف غرب و جنوب وبخشی از دیوار شرقی   در حدود    120m  یک ردیف ستون بر لبه خارجی آن استوار بوده است. ستون ها عموما" شامل سه قسمت ))  پایه ستون- میان ستون -  سرستون  (( بوده اند.  و در هنگام استقرار  354cm   ارتفاع داشته اند .                                                           فاصله بین دو ستون از محور هایشان نسبت به هم   4.75m  بوده است . که در حال حا ظر  16 ستون سالم با منظمات آن در نتیجه حفریات بیرون آمده چند تکه شکسته باقی مانده وبقیه از بین رفته اند. دیوار شرقی پس از   120m  بخش ستون دار با زاویه  90 درجه بطرف شرق منحرف شده  وپس از 20m  مجددا" درجهت اصلی بطرف شمال رفته وباز پس از طی  90 درجه در  20m بطرف غرب با دیوار اصلی پیچیده است. یک صفحه بزرگ رامجسم می کند که یک پلکان جنبی از منتهی الیه شمال شرقی به آن را پیدا می کند  هنگام بررسی طرح فلاندن در همین جبهه ئ شر قی مجموعه سه ردیف   48 ستونی جمعا 144  "ستون در نقشه رسم شده است ضمنا" جبه شرقی آن طوری که نام برده گان گمان کرده اند ممتد نبوده بلکه دارای پیچ وخم هایی است که منتهی به صنه وراه رو و پلکان می شود کاوش های فعلی که ازگوشه ئ جنوب شرقی آغاز شده پلکانی را معرفی نموده که دو طرفه  وپهلویی در جهت دیوار جنوبی وکاملا" قابل مقایسه با پلکان دو طرفه تخت جمشید  دوره هخامنشی می باشد. پهنای  پلکان   4.15m  وبلندی هر یک  12cm  وعمق هر یک   32cm   است .                                            مدخل بنای  ناهید کنگاور با این نمونه پلکان  نیز آن چنان با شکو ه و مجلل وآن طور استادانه و ماهرانه از کا ر درامده  که بدون  تردید انسان  می خواهد تصور کند که حجار آنها وپلکانهای تخت جمشید یک نفر بوده است . بر پیشانی این مجموعه پلکان, جان پناه و کنگره تعبه نشده وکاملا" ساده هستند. وهمچنان که سایر قسمت های این بنای عظیم ساده وبی پیرایه ساخته شده است.   عناصر تزئین در ستون -سر ستون وسایر حجاری ها دیده نمی شود. بایستی در نظر داشت که معماران این معبد عظیم  از هنر معماری هخامنشی بهره گرفته اند. در مجموع نمی توان گفت که این نوع پلکان ها تقلیدی از معماری غربی به شمار می رود. زیرا نمونه های باستانی آن را تنها در ایران باز می یابیم                                                      کاوش و خاکبرداری  از معبد   در کاوش های اطراف معبد ارتفاع خاکبرداری در این بخش از سطح معبر عام تا روی صخره  تا   5.5m  می رسد . مطالعات لایه شناسی در کارگاه مرکزی تا سیساتی منظم از ادوار ساختمانی تکامل یافته معرفی می نماید. که بقرار زیر است: دوره صفویه -دوره سلجوقیه-دوره ساسانی- دوره اشکانی  در دوره ساسانیان حکاکی وسنگ نوشته هایی وجود دارد که در دیوار معبد حک شده و چون وروی سنگ های حجاری فقط دیده می شود معلوم بوده است که معبد ناهید در زمان ساسانیان تعمیر شده و مورد استفاده بوده است. وتعدادی از اسامی نمایان بقرار زیر است )پیروز- پیر- شهریور- خرت و... ودر دوره اشکانیان آثار زیادی دیده می شود چه از نظر سفال و آثار و عوامل دیگر از جمله )) گورستان اشکانیان (( مک در این منطقه سه نوع مقبره وجود دارد: نوع اول: دوره اشکانی - از   200 ق-م تا ابتدای میلادی  .در این نوع صخره طبیعی را به ابعاد  200×60cm  کنده ومرده را درون آن بحالت خوابیده وبه پهلو و طاق باز صورت رو به معبدقرار داده اند. و در بعضی موارد دست چپ مرده به حالت احترام به روی سینه قرار داده میشد. واین نوع در دوره هخامنشی هم معمول بوده , از نظر تاریخ گذاری این نوع مقابر را  قبور باشناسنامه می توان نامید. دریک قبر سکه های برنزی - دست بند- یک جفت گوشواره طلا که بر دسته های آن نقش انسانی بالدار بانقش  گل مدور شش پر دیده می شود . همچنین ظروف سفالین از قبیل  قمقمه و...بدست آمده   نوع دوم: مربوط به قرن اولیه  میلادی جدید تراز مقابر نخست-  در این دوره اموات را در تابوتهای سفالین بدون لعاب و زینت بطول   210×35cm  وژرفای   30cm  قرار می داده اند . وتابوت را در محوطه ای به همین اندازه در صخره طبیعی کنده شده دفن می کر دند وروی تابوت را بوسیله پوشش سفالین ویا ورقه های سنگ آهک  مسدود می کردند. جهت این تابوت ها نسبت به قبور نوع اول شمالی جنوبی است که صورت رو به معبد وطاق باز می باشد. وکودکان در تابوت های کوچکتر دفن می کردند.   نوع سوم: که برای دفن از خمره سفالین استفاده شده است بدین ترتیب مرده را درون خمره به حالت صورت بطرف معبد قرار داده ودهانه خمره رابوسیله یک تخته سنگ وگل  مسدود می ردندشوفه درزیر دیوار شرقی می باشد تعاریف ونوشته ها در باره معبد آناهیتا:   مقدسی در احسن التقاسیم فی معرفه الاقاسیم - درباره بناهای تاریخی کنگاور چنین می نویسد )) وقصراللصوص صغیره بهاء قصر من حجاره علی اسطوانات واعمال عجیبه (( قصراللصوص کوچک است در آنجا قصری از سنگ با ستون ها ومعماری شگفت انگیزبناشده است.   ابودلف در سفرنامه خود از معبد آناهیتای کنگاور چنین یاد کرده است )) از آنجا به قصر اللصوص رفتم.ساختمان این کاخ بسیار عجیب است وبرروی یک ایوان آجری که بیست پا از زمین بلندتراست بنا شده دراین کاخ ایوان ها وکوشک ها وخزانه هایی است .که از آنچه گفته شده عالی تر وزیباترو باشکوه تر است . زیبایی ساختمان ونقشه های آن دیدگان راخیره می سازد((   در کتاب عجایب المخلوقات که به سال   556 ه-ق تالیف شده چنین آمده ))قصرشهریست بدین حدود که آنرا کنگور می گویند. بنایی است عجیب از سنگ های بر سرهم دیگر نهاده وزن هرسنگی در صفت نیاید . آفریدگار داند کی آن چون ساخته اند وبه چه قوت راست کرده اند.وآنرا مگربه دیده بینند سنگ ها بیست ارش بر هم نهاده  کی صانعان در آن شگفت مانند و..((   یاقوت در معجم البلدان خود که به سال   623 ه-ق نوشته شده است که )) کنکور شهر است میان همدان وقرمیسین قصری عجیب در آن بناست بنام قصراللوص و دانشمندانی که از آن برخاستند ایشان را قصری خوانند همانند} ابو نعام - معروف به  محمد بن القصری - معروف به وزیر اهل قصر کنکوری{  و....  صاحب عجائب خبر گفته است: هرگاه خواستی شگفتی از شگفتی ها ببینی به سر ستون ها وپایه های ستون های کاخ بنگر واز تراش این سنگ های سخت در تعجب خواهی شد از کار تراشندگان آنها  ((   ناصرالدین شاه درسفر خود به کنگاور در سال   1287 ه-ق می نویسد)).  درمحل مرتفعی قلعه ایست اشجار واعماران دارد به جایی رسیدیم ستون ها بودند که قطر آنها تقریبا" سه بغل آدم است . اینجا معبد یا عمارت سلطنتی بوده و((....                  منابع وماخذ :
 

 

 

ای همه مهر وصفا کنگاور - دوست عزیزم استاد بیژن شهرامی پیک یار سال سوم - شماره سی وسوم - دی ماه سال  1381 کرمانشاه وآثار تاریخی آن - هرمز بیگلری کرمانشاه - کردستان مجلد اول - مسعودگلزری   سخنوران دیار آناهیتا - ابوالفضل مرآتی ایران شهر - پرفسور ماراکورات - ترجمه - مریم میر احمدی سفرنامه میسواولیویه - ترجمه - محمدطاهر میرزا معماری ایران - پیروزی شکل ورنگ - پرفسور آرتور اپهام پوپ- ترجمه -کرامت اله اصنر نسیم شمال -  سید شرف الدین حسینی  www.fan-e-sazeh.blogfa.com            fan-e-sazeh.blogfa.com/     پایان


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد کنگاور - وبلاگ باد صبا

منبع: وبلاگ باد صبا


معبد آناهیتا کنگاور

در ظهر یک روز پائیزی که قصد مسافرت به کرمانشاه را داشتیم به شهر کنگاور رفتیم گرچه از جاده اصلی مسیر ما مقداری انحرافی داشت اما توصیف معبد آناهیتای کنگاور ما را برآن داشت تا به دیدن یکی دیگر از گنجینه های فرهنگی وتاریخی ایران زمین برویم .ستونهای زیبای معبد که برروی تپه ای بزرگ هویدا بود چشمانتان را به سوی یکی از بزرگترین معابد مذهبی ایران خیره می سازد .باتأسف برروی برخی از آثار، خانه هایی بنا شده بود ویک بارگاه امامزاده هم در دل بنای معبد طی چند سال اخیر بنا گردیده است .

باهم با تاریخچه این بنای ارزشمند آشنا می شویم:

پيشينه تاريخي معبد آناهيتا :

بناي معبد آناهيتا در شهر کنگاور از شهرستان‌هاي استان کرمانشاه قرار دارد. اين بنا بر روي تپه‌اي با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است. ارتفاع ستونهاي اين بنا نسبت به قطر آنها سه به يک است و اين باعث شده در ميان تمام معابد دنيا بي نظير و منحصر به فرد باشد. معبد آناهيتا دومين بناي سنگي ايران پس از تخت جمشيد است. هرچند در مورد ماهيت اين بنا اختلاف نظر وجود دارد و برخي آنرا کاخ ناتمام خسرو پرويز دانسته‌اند ولي نظريه معروف‌تر بنا را معبدي براي الهه آناهيتا مي‌داند. نخستين حفاري‌هاي باستان‌شناسانه سال 1347 انجام شد و طبق تحقيقات اوليه، بنا را مکاني براي پرستش الهه آناهيتا در دوره اشکاني دانستند. در سال 1354 کاوش‌هاي بعدي و پيدا شدن سنگ‌کنگره‌اي مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب اين نظريه را مطرح کرد که ممکن است اين بنا باقي‌مانده يکي از کاخهاي خسرو پرويز در دوره ساساني باشد که البته وجود شواهد ديگر به نظريه اول قوت بيشتري مي‌بخشد. اين معبد از دوران اشکاني قابل احترام بوده و تيريدات‌ها (تيردادها - تعدادي از پادشاهان اشکاني) در معبد آناهيتا تاج گذاري مي‌کرده‌اند. معبد آناهيتا در دوره ساسانيان هم مورد استفاده بوده و بازسازي شده است. کاوش‌ها نشان داده اين معبد در دوران سلجوقي، ايلخاني، صفويه و قاجار به منظورهاي ديگر مورد استفاده قرار مي‌گرفته و از هر کدام از اين دوران‌هاي تاريخي اثري در معبد به‌جا مانده است. در نيمه اول قرن يکم بعد از ميلاد مسيح ايسيدور شاراکس جغرافيدان يوناني اولين کسي که معبد آناهيتا را در کتاب خود قيد نموده است آن را معبد آرتميس ناميده است. از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامي از اين منطقه ديدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هايشان ثبت کرده‌اند. ابن فقيه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: «هيچ ستوني شگفت انگيز تر از ستونهاي معبد آناهيتا کنگاور نيست.» معبد آناهيتا به تدريج در طول ساليان دراز به تدريج تخريب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهيه گچ و آهک تازه استفاده مى‌کردند. در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاريخى، بقاياى ساختمانى معبد آناهيتا را نابود کرده‌اند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال 1336 و ساخت و سازهاي مردم تقريبا به يک خرابه تبديل شده بود.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آشنائی با شهر کنگاور - سایت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کنگاور

منبع: سایت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کنگاور


آشنائی با شهر کنگاور

کنگاور شهر شهدا وپارسیان خطه فرهنگ وهنر وعرفان یادگار پرشکوه عهد باستان، چونان تابنده گوهری است نشسته بر تارک استان ولایتمدار کرمانشاهیان که از بام تا شام خوشامدگوی همه کسانی است که به غرب کشور پای می‌نهند، خاصه زائران گل سرخ باغ توحید، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) که این ارض مطهر از خون شهدا، راهی عتبات عالیاتند. شهرستان کنگاور برسر راه همدان-کرمانشاه قرار دارد. دشت حاصلخیز، آب وهوای مساعد و وفورسرابهای پرآب، از اطراف این دشت و وجود دو رود خانه کنگاور که اراضی آن را آبیاری مینماید شرایط مناسبی را برای بشر در طول تاریخ ایجاد نموده است و هر رهگذری رابه خود خیره می نماید. باستان‌شناختی تپه گودین حضور واستقرار جوامع بشری را در این منطقه تایید می‌نماید. وبه نظر می‌رسد از اواسط قرن ششم قبل از میلاد محل سکونت واستقرار جوامع بشری به صورت دائم وموقت بوده است. با بررسی‌های باستان‌شناختی اخیر در این منطقه حدود 115 آثار تاریخی  فرهنگی شناسایی شده که 80 درصد آنها در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. از جاذبه‌های طبیعی شهرستان می‌توان به معبد آناهیتا، گودین تپه، امام‌زاده ابراهیم، معدن تاریخی چل مران، خانه قدیمی غلامحسین خان ساری اصلانی، پل تاریخی کوچه، حمام کهنه، حمام بزرگ، حمام میدان، سراب فش، سراب ماران، سراب کبوترلانه و...اشاره نمود.
 
پیشینه تاریخی وآثار باستانی
فرهنگ وتمدن کنگاور جزئی ارزشمند از فرهنگ هشت هزارساله تمدن ایران ازمین محسوب می‌گردد. طی بررسی‌های انجام شده چنین بر می‌آید که کنگاور در عصر ساسانی جزئی از استان ماد بوده است. بی‌شک نزدیکی کنگاور به هگمتانه مرکز حکومت ماد  نیز قرار داشتن آن برسر شاهراه ارتباطی هگمتانه وبین‌النهرین، در آبادانی آن تاثیر بسزائی داشته است.
معبد آناهیتا
امروزه ایرانیان وحتی جهانگردان، کنگاور رابه نام آناهیتا می‌شناسند.اناهیتا براساس متون تاریخی فرشته نگهبان آب و فراوانی، زیبایی و باروری ودر نزد ایرانیان دارای مقام بلندوارجمندی بوده است. این بنا در مرکز شهر کنگاور بر سر راه امروزی همدان به کرمانشاه واقع شده است. این بنا با 6/4 هکتار بر روی پشته‌ای صخره‌ای از نوع شیست مشرف به دشت کنگاور بنا گردیده است که بلندترین نقطه آن 32 متر ارتفاع دارد. در گوشه شمال‌غربی این بنا امامزاده ابراهیم برپاست. در پای دیوار شرقی گورهایی با اشکال مختلف وجود دارند. در این قبور که اغلب آنها متعلق به زمان پارتیان است سکه‌هایی کشف شده که زیرسر یا دردهان و یا در کف دست مردگان جای داشته‌اند. اغلب سکه‌ها متعلق به فرهاد اول، اشک پنج و اشک سیزدهم هستند.گذشته از وجود سکه‌ها، اشیا وابزار معاش بعلاوه زیور‌آلات در جوار مردگان یافت شده است. عده‌ای از نویسندگان این بنا را معبدی برای الهه آناهیتا دانسته‌اند. برخی دیگر از مورخین به تبعیت از نوشته‌های مورخین ایرانی وعرب سده دوم هجری به بعد این بنا را قصراللوص واز نظر ساخت نیز عده‌ای این بنا را به اواخر سده سوم وآغاز سده دوم پیش از میلاد نسبت داده‌اند.کامبخش فرد اولین کاوشگر بنا آن را به سده هخامنشی، اشکانی وساسانی نسبت می‌دهد و دکتر آذرنوش آن را کاخ ناتمام خسرو پرویز در اواخر دوره ساسانی معرفی می‌کند. پرستش‌گاه کنگاور همانند بناهایی که بربلندی ساخته می‌شود با استفاده از شیوه صفه‌سازی بر پاشده است. چنین شیوه‌ای در دوران تاریخی درفلات ایران متداول و در دوره‌های بعد هم رواج داشته است. نحوه سنگ‌تراشی ودیوار چینی وساخت ستونهای پهن پیکر، عظمت صفه جنوبی که در بردارنده دو ردیف   پله‌ی سنگی"شبیه تخت جمشید فارس" است، علاوه‌بر تپه‌های شکوهمندی که معبد بر روی آن قرار دارد، همه و همه جذابیت خاصی است که دومین بنای سنگی ایران باستان (پس از تخت جمشید) بخشیده است. احداث این بنا را به دوره اشکانی نسبت داده‌اند و آثاری شامل ظروف سفالی، قبور و انوع تدفین به ویژه سکه‌های مکشوفه در قبور بدست آمده است. از دوره ساسانی علائم و نشانه‌هایی بر روی سنگها دیده شده است. چنین به نظر می‌رسد که وجود این علائم بیانگر عملکرد بنا و مرمت در این دوره تاریخی است. کاوشهای باستان‌شناسی در لایه‌های اولیه نشانگر بقایای استقرار دردوره قاجار و صفوی می‌باشد. حد فاصل بین قرن هفتم تا دوره صفوی آثار مکشوفه‌ حاکی از ساخت وساز در دوره سلجوقی می‌باشد. وجود حمام دوره سلجوقی وکارگاه‌های، شیوه آبرسانی پیشرفته به وسیله تنبوشه سفالین، وجود سفال‌های لعابدار سبز رنگ از نوع سفال نیشابور و ظرف با نقش وکنده‌کاری وخطوط از روی ظرف وسکه‌هایی از دوه عباسی بدست آمده نمایانگر این دوره می‌باشد.
بقاء متبرکه :
حضرت امامزاده ابراهیم (ع):
مرقد مطهرش چنان نگینی در مرکز شهرقرار گرفته است. ایشان از نوادگان امام چهارم حضرت علی‌بن‌الحسین به شمار می‌آیند. امامزاده ابراهیم درشمال‌غربی بنای معروف به معبد آناهیتا قرار دارد. بنای قدیمی این امامزاده در زلزله سال1336 شمسی تخریب وبعدها بنایی بزرگتر به جای آن ساخته شده است.                       
 این امامزاده دارای صحن مرکزی بوده وگنبد آن ازنوع گنبدهای دو پوسته می‌باشد و دارای دو منار آجری است. مرقد مطهر آقا سید جمال الدین فش ،امامزاده محمدباقر در روستای گودین از دیگر بقا ء متبرکه شهرستان است.
صنایع دستی:
گلیم وقالی، حرمی بافی،گیوه، کلاش دوی و... از صنایع دستی مردم فرهنگ دوست کنگاور به شمار می‌آیند.
سوغات :
نان برنجی و نقل كنگاوری سوغات این شهرستان است ضمن اینکه دیده شده میهمانان سایر محصولات دامی وکشاورزی آن را نیز با بعنوان سوغات همراه می‌برند.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

استان كرمانشاه در يك نگاه: معبد آناهيتا - سایت پورتال سازمان صنايع و معادن استان كرمانشاه

منبع: سایت پورتال سازمان صنايع و معادن استان كرمانشاه


معبد آناهيتا

بناي معروف به معبد آناهيتا در مركز شهر كنگاور در استان كرمانشاه بر سر راه همدان به كرمانشاه قرار دارد. اين بنا بر روي تپه اي طبيعي با حداكثر ارتفاع سي و دو متر نسبت به سطح زمين هاي اطراف ساخته شده است. برخي از مورخين اين بنا را معبدي براي الهه آناهيتا دانسته اند. آناهيتا به معناي پاك و دور از آلودگي در اعتقاد ايرانيان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه‌ها و باران و همچنين نماد باروي، عشق و دوستي بوده است. اين اعتقاد از دوران پيش از زرتشت در ايران وجود داشته و در دوران‌هاي بعدي هم مورد توجه قرار گرفته است. به احترام اين الهه ايراني معابد و تنديس‌هاي فراواني در دوره‌هاي تاريخي پيش از اسلام در سرزمين ايران ساخته شده است. از آناهيتا يادواره‌هايي (شامل معابد و كتيبه‌ها) در همدان، شوش، كازرون و آذربايجان، كرمانشاه و كنگاور به‌جاي مانده است. معبد آناهيتا در كنگاور مشهورترين معبد منسوب به آناهيتا در ايران است.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

تاريخ ، فرهنگ و تمدن: معبد اناهيتا در شهر کنگاور - سایت مرکز انجمنهاي تخصصي

منبع: سایت مرکز انجمنهاي تخصصي


آناهيتا، الهه نگهبان آب ايرانيان

«آناهيتا» به معناي پاک و دور از آلودگي در اعتقاد ايرانيان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه‌ها و باران و همچنين نماد باروي، عشق و دوستي بوده است. اين اعتقاد از دوران پيش از زرتشت در ايران وجود داشته و در دوران‌هاي بعدي هم مورد توجه قرار گرفته است.

توجه به آناهيتا از دوره اردشير دوم هخامنشي در ايران مرسوم شده و در دوره‌هاي تاريخي بعدي يعني اشکاني و ساسانيان هم ادامه داشته است. در کتيبه‌هاي به‌جا مانده از اين دوره‌هاي تاريخي اشاره‌ها و تصاويري از آناهيتا در کنار نام اهورا مزدا به چشم مي‌خورد.
«در نقش برجسته تاق بستان، خسرو پرويز پادشاه ساساني در ميان اهورامزدا و آناهيتا ايستاده است. در اين نقش برجسته، آناهيتا که در سمت راست شاه ايستاده، تاجي همانند اهورا برسر و در يک دستش حلقه فر ايزدي را نگه داشته و در دست ديگرش کوزه‌اي است که از آن آب مي‌ريزد.»

به احترام اين الهه ايراني معابد و تنديس‌هاي فراواني در دوره‌هاي تاريخي پيش از اسلام در سرزمين ايران ساخته شده است. از آناهيتا يادواره‌هايي (شامل معابد و کتيبه‌ها) در همدان، شوش، کازرون و آذربايجان، کرمانشاه و کنگاور به‌جاي مانده است. معبد آناهيتا در کنگاور مشهورترين معبد منسوب به آناهيتا در ايران است.

در تقويم ايراني روز دهم ماه آبان باستاني برابر با چهارم آبان فعلي به عنوان جشن آبانگان مشخص شده است. آبانگان جشن آناهيتا(آناهيد)، الهه آب است. در جشن آبانگان، ايرانيان به ويژه زنان در کنار دريا يا رودخانه‌ها، الهه آب را نيايش مي‌کردند.


پيشينه تاريخي معبد آناهيتا

بناي معبد آناهيتا در شهر کنگاور از شهرستان‌هاي استان کرمانشاه قرار دارد. اين بنا بر روي تپه‌اي با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است. ارتفاع ستونهاي اين بنا نسبت به قطر آنها سه به يک است و اين باعث شده در ميان تمام معابد دنيا بي نظير و منحصر به فرد باشد. معبد آناهيتا دومين بناي سنگي ايران پس از تخت جمشيد است. هرچند در مورد ماهيت اين بنا اختلاف نظر وجود دارد و برخي آنرا کاخ ناتمام خسرو پرويز دانسته‌اند ولي نظريه معروف‌تر بنا را معبدي براي الهه آناهيتا مي‌داند.

نخستين حفاري‌هاي باستان‌شناسانه سال 1347 انجام شد و طبق تحقيقات اوليه، بنا را مکاني براي پرستش الهه آناهيتا در دوره اشکاني دانستند. در سال 1354 کاوش‌هاي بعدي و پيدا شدن سنگ‌کنگره‌اي مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب اين نظريه را مطرح کرد که ممکن است اين بنا باقي‌مانده يکي از کاخهاي خسرو پرويز در دوره ساساني باشد که البته وجود شواهد ديگر به نظريه اول قوت بيشتري مي‌بخشد.

اين معبد از دوران اشکاني قابل احترام بوده و تيريدات‌ها (تيردادها - تعدادي از پادشاهان اشکاني) در معبد آناهيتا تاج گذاري مي‌کرده‌اند. معبد آناهيتا در دوره ساسانيان هم مورد استفاده بوده و بازسازي شده است. کاوش‌ها نشان داده اين معبد در دوران سلجوقي، ايلخاني، صفويه و قاجار به منظورهاي ديگر مورد استفاده قرار مي‌گرفته و از هر کدام از اين دوران‌هاي تاريخي اثري در معبد به‌جا مانده است.

در نيمه اول قرن يکم بعد از ميلاد مسيح ايسيدور شاراکس جغرافيدان يوناني اولين کسي که معبد آناهيتا را در کتاب خود قيد نموده است آن را معبد آرتميس ناميده است. از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامي از اين منطقه ديدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هايشان ثبت کرده‌اند. ابن فقيه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: «هيچ ستوني شگفت انگيز تر از ستونهاي معبد آناهيتا کنگاور نيست.»

معبد آناهيتا به تدريج در طول ساليان دراز به تدريج تخريب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهيه گچ و آهک تازه استفاده مى‌کردند. در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاريخى، بقاياى ساختمانى معبد آناهيتا را نابود کرده‌اند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال 1336 و ساخت و سازهاي مردم تقريبا به يک خرابه تبديل شده بود.


وضعيت فعلي معبد آناهيتا

بدون شک معبد آناهيتا به لحاظ ارزش تاريخي از جمله برجسته‌ترين آثار و ميراث‌هاي فرهنگي سرزمين ايران است. همچنين ويژگي‌هاي منحصر به فرد اين محوطه تاريخي مي‌تواند در جذب گردشگر داخلي و خارجي و رونق اقتصادي منطقه هم تاثير گذار باشد. در حالي که اين اثر سال‌هاست در انتظار ثبت در فهرست جهاني يونسکو قرار دارد هنوز اراده لازم براي آماده شدن بنا به منظور ثبت جهاني وجود ندارد.
يکي از موانع ثبت اين اثر در فهرست جهاني يونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعي نشدن نظريه‌هاي مربوط به سابقه تاريخي آن است. البته نه تنها سالهاست فعاليت‌ پژوهشي در اين منطقه متوقف شده، بلکه اقدامات لازم براي حفظ و نگهداري آثار بدست آمده و آماده‌سازي محوطه تاريخي معبد هم انجام نمي‌شود.

معبد آناهيا در سال‌هاي اخير با انوع و اقسام مشکلات مواجه بوده است. محاصره شدن در حصار کانتينرهاي ميوه و تره بار، مشکل بوي فاضلاب که محوطه تاريخي را فرا مي‌گرفته، تبديل شدن به محلي براي جمع شدن اراذل و اوباش و معتادان، تبديل شدن به محلي براي چسباندن پوسترهاي تبليغاتي ايام انتخابات تنها بخشي از مشکلات چند سال اخير اين محوطه تاريخي هستند. نگاهي به اين ليست مشکلات ابتدايي نشان دهنده بي‌توجهي مسئولان به حفظ اين بناي تاريخي است.

در دو-سه سال اخير هرچند اوضاع کمي بهتر شده اما هنوز تا تبديل شدن معبد آناهيتا به يک محل مناسب گردشگري راه زيادي مانده است. پاکسازي محوطه کامل نشده و مسير مناسب براي گردشگران در نظر گرفته نشده است، بقاياي شعارهاي تبليغاتي، انقلابي و انتخاباتي و يادگاري‌هاي شخصي بر روي آثار تاريخي به چشم مي‌خورد، محوطه تاريخي گاهي روزها محل بازي کودکان محلي و شب‌ها محل گردهم‌آمدن افراد ديگري است و از وجود امکانات اوليه رفاهي براي گردشگران در منطقه هنوز خبري نيست. تصاوير زير که تابستان سال ۱۳۸۶گرفته شده‌اند آخرين وضعيت معبد آناهيتا را نشان مي‌دهند.








































+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

فرهنگ و تاریخ: آناهیتا الهه آبها - سایت پی سی سیتی

منبع: سایت پی سی سیتی


پیش فرض معبد آناهیتا

«آناهيتا» به معناي پاک و دور از آلودگي در اعتقاد ايرانيان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه ها و باران و همچنين نماد باروي، عشق و دوستي بوده است. اين اعتقاد از دوران پيش از زرتشت در ايران وجود داشته و در دوران هاي بعدي هم مورد توجه قرار گرفته است.

توجه به آناهيتا از دوره اردشير دوم هخامنشي در ايران مرسوم شده و در دوره هاي تاريخي بعدي يعني اشکاني و ساسانيان هم ادامه داشته است. در کتيبه هاي به جا مانده از اين دوره هاي تاريخي اشاره ها و

تصاويري از آناهيتا در کنار نام اهورا مزدا به چشم ميخورد.
«در نقش برجسته تاق بستان، خسرو پرويز پادشاه ساساني در ميان اهورامزدا و آناهيتا ايستاده است. در اين نقش برجسته، آناهيتا که در سمت راست شاه ايستاده، تاجي همانند اهورا برسر و در يک دستش حلقه فر ايزدي را نگه داشته و در دست ديگرش کوزه اي است که از آن آب ميريزد.»

به احترام اين الهه ايراني معابد و تنديسهاي فراواني در دوره هاي تاريخي پيش از اسلام در سرزمين ايران ساخته شده است.
از آناهيتا يادواره هايي (شامل معابد و کتيبه ها) در همدان، شوش، کازرون و آذربايجان، کرمانشاه و کنگاور به جاي مانده است. معبد آناهيتا در کنگاور مشهورترين معبد منسوب به آناهيتا در ايران است.

در تقويم ايراني روز دهم ماه آبان باستاني برابر با چهارم آبان فعلي به عنوان جشن آبانگان مشخص شده است. آبانگان جشن آناهيتا(آناهيد)، الهه آب است. در جشن آبانگان، ايرانيان به ويژه زنان در کنار دريا يا رودخانه ها، الهه آب را نيايش ميکردند.



****


پيشينه تاريخي معبد آناهيتا

بناي معبد آناهيتا در شهر کنگاور از شهرستان هاي استان کرمانشاه قرار دارد.

اين بنا بر روي تپه اي با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است. ارتفاع ستون هاي اين بنا نسبت به قطر آنها سه به يک است و اين باعث شده در ميان تمام معابد دنيا بي نظير و منحصر به فرد باشد.

معبد آناهيتا دومين بناي سنگي ايران پس از تخت جمشيد است. هرچند در مورد ماهيت اين بنا اختلاف نظر وجود دارد و برخي آنرا کاخ ناتمام خسرو پرويز دانسته اند ولي نظريه معروف تر بنا را معبدي براي الهه آناهيتا ميداند.


نخستين حفاري هاي باستان شناسانه سال ۱۳۴۷انجام شد و طبق تحقيقات اوليه، بنا را مکاني براي پرستش الهه آناهيتا در دوره اشکاني دانستند.

در سال ۱۳۵۴کاوشهاي بعدي و پيدا شدن سنگ کنگره اي مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب اين نظريه را مطرح کرد که ممکن است اين بنا باقيمانده يکي از کاخ هاي خسرو پرويز در دوره ساساني باشد که البته وجود شواهد ديگر به نظريه اول قوت بيشتري مي بخشد.


اين معبد از دوران اشکاني قابل احترام بوده و تيريدات ها (تيردادها - تعدادي از پادشاهان اشکاني) در معبد آناهيتا تاج گذاري ميکرده اند.

معبد آناهيتا در دوره ساسانيان هم مورد استفاده بوده و بازسازي شده است. کاوش ها نشان داده اين معبد در دوران سلجوقي، ايلخاني، صفويه و قاجار به منظورهاي ديگر مورد استفاده قرار ميگرفته و از هر کدام از اين دوران هاي تاريخي اثري در معبد به جا مانده است.


در نيمه اول قرن يکم بعد از ميلاد مسيح ايسيدور شاراکس جغرافيدان يوناني اولين کسي که معبد آناهيتا را در کتاب خود قيد نموده است آن را معبد آرتميس ناميده است.

از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامي از اين منطقه ديدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش هايشان ثبت کرده اند. ابن فقيه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: «هيچ ستوني شگفت انگيز تر از ستونهاي معبد آناهيتا کنگاور نيست.»



معبد آناهيتا به تدريج در طول ساليان دراز به تدريج تخريب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهيه گچ و آهک تازه استفاده می کردند.
در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاريخى، بقاياى ساختمانى معبد آناهيتا را نابود کرده اند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال ۱۳۳۶و ساخت و سازهاي مردم تقريبا به يک خرابه تبديل شده بود.

****

وضعيت فعلي معبد آناهيتا
بدون شک معبد آناهيتا به لحاظ ارزش تاريخي از جمله برجسته ترين آثار و ميراثهاي فرهنگي سرزمين ايران است.
همچنين ويژگيهاي منحصر به فرد اين محوطه تاريخي ميتواند در جذب گردشگر داخلي و خارجي و رونق اقتصادي منطقه هم تاثير گذار باشد. در حالي که اين اثر سال هاست در انتظار ثبت در فهرست جهاني يونسکو قرار دارد هنوز اراده لازم براي آماده شدن بنا به منظور ثبت جهاني وجود ندارد.

يکي از موانع ثبت اين اثر در فهرست جهاني يونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعي نشدن نظريه هاي مربوط به سابقه تاريخي آن است. البته نه تنها سال هاست فعاليت پژوهشي در اين منطقه متوقف شده، بلکه اقدامات لازم براي حفظ و نگهداري آثار به دست آمده و آماده سازي محوطه تاريخي معبد هم انجام نمي شود.

معبد آناهيا در سال هاي اخير با انوع و اقسام مشکلات مواجه بوده است. محاصره شدن در حصار کانتينرهاي ميوه و تره بار، مشکل بوي فاضلاب که محوطه تاريخي را فرا ميگرفته، تبديل شدن به محلي براي جمع شدن اراذل و اوباش و معتادان، تبديل شدن به محلي براي چسباندن پوسترهاي تبليغاتي ايام انتخابات تنها بخشي از مشکلات چند سال اخير اين محوطه تاريخي هستند.
نگاهي به اين ليست مشکلات ابتدايي نشان دهنده بي توجهي مسئولان به حفظ اين بناي تاريخي است.

در دو-سه سال اخير هرچند اوضاع کمي بهتر شده اما هنوز تا تبديل شدن معبد آناهيتا به يک محل مناسب گردشگري راه زيادي مانده است.
پاکسازي محوطه کامل نشده و مسير مناسب براي گردشگران در نظر گرفته نشده است، بقاياي شعارهاي تبليغاتي، انقلابي و انتخاباتي و يادگاريهاي شخصي بر روي آثار تاريخي به چشم ميخورد،

محوطه تاريخي گاهي روزها محل بازي کودکان محلي و شب ها محل گردهم آمدن افراد ديگري است و از وجود امکانات اوليه رفاهي براي گردشگران در منطقه هنوز خبري نيست.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معرفی استان کرمانشاه و جاذبه های دیدنی آن - سایت حاج نصرا... نوری

منبع: سایت حاج نصرا... نوری


معرفی استان کرمانشاه و جاذبه های دیدنی آن

   استان کرمانشاه :

      در غرب ایران واقع شده‌است. بنابر برآوردهای سال ۲۰۰۶ جمعیت این استان  1،902،760 نفر است.مرکز این استان شهر  کرمانشاه است که دارای حدود 765،075 نفر جمعیت است که 1،401 متر از سطح دریا ارتفاع دارد .این استان در گذشته یکی از مراکز ساسانیان بوده‌است و از همین دوره آثار بسیار زیاد و ارزشمندی در این استان مانند تاق بستان، کتیبه بیستون و معبد آناهیتا باقی مانده‌است و در طی سده‌های گوناگون نیز به دلیل جایگاه ویژه راهبردی این شهر دارای اهمیت ویژه‌ای بوده‌است. امروزه نیز از مهم‌ترین شهرهای غرب ایران به شمار می‌رود.

کرمانشاه  از دید گوناگونی آب و هوائی و قومی و مذهبی دارای تنوع و گوناگونی متعددی می باشد چرا که از لحاظ آب و هوایی دارای چهار فصل در یک زمان است برای نمونه قصر شیرین دارای آب و هوای گرم و سنقر و پاوه دارای آب و هوای سرد و کرمانشاه دارای آب و هوای معتدل هستند در این استان قومیت‌های گوناگونی در کنار هم زندگی می‌کنند. از دیدگاه مذهبی نیز دارای گونه‌گونی بسیار زیادی است. به طور مثال پیروان کیشهای شیعه، سنی، اهل حق (یارسان)، مسیحی (ارمنی)، آشوری  در این استان در کنار هم زندگی آشتی آمیزی دارند.

مردم شهر کرمانشاه به فارسی (لهجه کرمانشاهی) صحبت می‌کنند . همچنین کردی گورانی و کلهری، و گویش لکی نیز در شهر و پیرامون رواج دارد. در نواحی دیگر استان گویش‌های لکی، گورانی و کلهری، زبان اورامانی، و ترکی (در سنقر) رواج دارد

یکی از مهم‌ترین آثار این استان سنگ‌نگاره بیستون است که بزرگ‌ترین سند به جا مانده از روزگار هخامنشیان به شمار می‌رود و به سه زبان توسط داریوش بزرگ شاهنشاه هخامنشی بر کوه اسطوره‌ای بیستون حک شده‌است. افزون براین بیستون نماد مهر است چرا که از خود گذشتگی فرهاد، نام این کوه را با عشق جاودانه شیرین و فرهاد که الهام بخش بسیاری از نویسندگان و سرایندگان نامدار ایران همچون نظامی گنجوی بوده درهم سرشته‌است. از همین رو یکی از القاب مهم شهر کرمانشاه (خاک عشق) است

آثار تاریخی استان کرمانشاه را محوطه تاریخی تاقبستان، مجموعه تاریخی بیستون، نیایشگاه آناهیتا، طاق گرا، قلعه یزدگرد، آنوبانی‌نی، دکان داود، چهارطاقی، بقعه مالک، کاروانسرای ماهیدشت، دخمه مادها (معروف به شیرین و فرهاد)، دخمه اسحاق‌وند و گودین تپه تشکیل می‌دهند

از دوران پیش از تاریخ نیز آثار مهمی از دوران پارینه سنگی در بیستون یافت شده که مربوط به غارهای شکارچیان، غار مرخرل، و مرتاریک است.علاوه بر این در غار دو اشکفت در شمال شهر کرمانشاه نیز آثار سکونت انسان‌های پارینه سنگی میانی یافت شده‌است. قدیمیترین بقایای استخوانی انسان ریختهای پارینه سنگی که در ایران یافت شده مربوط به بیستون است. این قطعه شامل بخشی از یک استخوان ساعد است و در کاوشهای غار شکارچیان در سال ۱۹۴۹ بوسیله کارلتن کوون بدست آمده‌است.

شهرها و شهرستان‌های استان :

مرکز : کرمانشاه

شهرستان ها : اسلام آباد غرب ، پاوه ، ثلاث بابابجانی ، جوانرود ، دالاهو ، روانسر ، سرپل ذهاب ،سنقر ،  صحنه ،    قصر شیرین ، کرمانشاه ، کنگاور ، گیلان غرب ، هرسین.

شهرها : ازگله ،  اسلام آباد غرب ، باینگان ، بیستون ، پاوه ، تازه آباد ، جوانرود ، حمیل ، رباط ، روانسر ، سرپل ذهاب ، سرمست ، سطر ، سنقر ، سومار ، صحنه ،فیروز آباد ،  قصر شیرین ، کرمانشاه ، کرند غرب ، کنگاور ، کوزران ، گهواره ، گیلان غرب ، میان راهان ، نودشه ، نوسود ، هرسین ، هلشی .

آثار تاریخی استان کرمانشاه :

1.طاق بستان :

     محوطه تاريخي طاق بستان در دامنه كوهي به همين نام و در كنار چشمه اي در شمال شرقي حاشيه كنوني شهر كرمانشاه واقع شده است دراين محوطه ، آثاري از دوره ساساني وجود دارد كه شامل سنگ نگاره اردشير دوم و دو ايوان سنگي بنام هاي ايوان كوچك و بزرگ است . ايوان كوچك د رسمت چپ سنگ نگاره ادشير دوم و ايوان بزرگ در سمت راست ايوان كوچك قرار دارد .ياحان ، مورخين و جغرافي نويسان دوره اسلامي ضمن توصيف سنگ نگاره هاي طاق بستان ، از اين محوطه با نام هاي متفاوتي ياد كرده اند ، بطوريكه ابن فقيه و ابن رسته اين مكان را « شبديز » و ياقوت آن را« قصرشيرين » ناميده است ، همچنين حمدالله مستوفي آنجا را « طاق وسطام » عده اي ديگر آن را « طاق بهستون » ،  « طاق بيستون » و « تخت بستان » ناميده اند . اهالي محل نيز محوطه را با نام « طاق وسان » و « طاق بسان » مي شناسند زيرا « سان » در لفظ محلي به معني سنگ است و به اين ترتيب « طاق وسان » يعني طاقي كه در سنگ كنده شده است . امروزه نيز در اكثر محافل ايران شناسي از اين مكان با نام « طاق بستان » ياد مي شود .

 

2. مجسمه هرکول :

     پیکره هرکول در کناره شاهراه شرقی-غربی جاده بزرگ ابریشم یا جا ده بزرگ خراسان در محوطه تاریخی بیستون نزدیک کرمانشاه از سنگ تراشیده شده است.در دوران پارتی هرکول یکی از محبوب ترین خدایان بود که اغلب به صورت پیکره های گلی و سنگی نشان داده می شد. تندیس هرکول شخصی نیرومند کاملاً عریانی با موی و ریش مجعد در حال استراحت را بر روی پوست شیری نشان می دهد که بر سکویی به طول 20/2 متر به پهلوی چپ به طور نیم خیز به آرنج تکیه نموده و در دست چپ پیاله ای دارد که تا نزدیک صورت نگه داشته است و نیز دست راستش برروی پای راست قرار گرفته و پای چپ را تکیه گاه پای دیگر نموده است . طول مجسمه 47/1 متر که به طور برجسته از سنگ کوه تراشیده شده و از طرف پشت به کوه متصل است . در عقب مجسمه نقوش و کتیبه ای به زبان یونانی قدیم بر روی سنگ نقش شده است نقوش آن شامل درخت زیتونی است که از شاخه آن کماندان و تیردانی آویزان شده است . در کنار این درخت گرز مخروطی شکل گره داری حجاری شده که برجستگی آن نسبت به سایر نقوش بیشتراست . کتیبه به خط یونانی قدیم در هفت سطر بر روی لوحی به ابعاد 33 × 43 سانتیمتر که نمای آن به شکل معابد یونانی ساخته شده نوشته اند .زمان ساخت مجسمه سال 153 ق.م تعیین می شود این تاریخ با اواسط سلطنت مهرداد اول اشکانی ( اشک نهم 174-136 ق.م ) منطبق می باشد . در زیر تنه هرکول نقش شیری دیده می شود که درازای آن از سر تا دم 200 سانتیمتر و بلندی دم آن 114 سانتیمتر است.

 

3. تکیه معاون الملک :

     از جمله آثار زیبا و باشکوه است که از دوره قاجاریه در کرمانشاه به یادگا ر مانده است. این بنای تاریخی در بافت قدیم شهر کرمانشاه در محله آبشوران قدیم و در خیابان شهید «حداد عادل» واقع شده است .تکیه معاون الملک در سال ‪ ۱۳۲۰هجری قمری توسط حسین خان معین الرعایا (پدر معینی کرمانشاهی، شاعر معاصر) بناشده است. در آن زمان تکیه به منظور برگزاری مراسم مذهبی و رفع اختلافات قومی و عشایری به کار می ‎رفت .در سال ‪ ۱۳۲۷در گرماگرم مبارزات مشروطه خواهی گروهی از مشروطه خواهان به علت آنکه تکیه معاون الملک محل اجتماع مخالفان مشروطه شده بود با استفاده از توپ‌های سنگین این بنای نفیس را که همچون گوهر شب چراغی در غرب ایران می‌درخشید ویران کرده و به آتش کشیدند. با فروکش کردن آتش هرج و مرج، حسن خان معین الرعایا معروف به معاون الملک در سال ‪ ۱۳۰۷به بازسازی مجدد این بنای باشکوه پرداخت .امتیاز قابل ملاحظه و استثنایی این بنا در کاشی کاری آن است. به گفته کارشناسان میراث فرهنگی کرمانشاه کاشی‌های برجسته و نیمه برجسته با نقوش بسیار زیبا و رنگ‌های صددرصد طبیعی که در این بنا به کار رفته در جهان بی‌همتاست. تصاویری که بر روی کاشی‌ها حک شده شامل صحنه‌هایی از غزوات محمد ٫ نبردهای علی ،حوادث کربلا، تصاویر سلاطین باستانی ایران از جمله پادشاهان هخامنشی و تصاویری از تخت جمشید است که در نوع خود بی نظیر است

 

 

4 .  کتیبه بیستون :

     سنگ‌نبشته بیستون یا کتیبهٔ بیستون از آثار باستانی ایران واقع در حدود سی کیلومتری کرمانشاه در غرب ایران است .نام بیستون از بغ (خدا) + ستان (ادات مکان) آمده که به معنای سرزمین یا جایگاه خدا است. از آن در پارسی باستان به صورت «بغیستانه»  و در معجم‌البلدان «بهستان» و برخی از دانشمندان عرب از آن به «بهستون» یاد کرده‌اند.نقش بیستون پیروزی داریوش یکم را بر گوماته مغ و نه شورشی نشان می‌دهد. نماد فروهر در حال پرواز بالای نقش دیده می‌شود. داریوش دست راستش را به نشانه ستایش اهورامزدا بالا برده و پای چپش را بر سینه گئوماتا که زیر پای او افتاده نهاده‌است . شورشیان که دستهایشان از پشت و گردنشان با ریسمان به هم بسته شده‌است پشت سر هم در برابر داریوش ایستاده‌اند. یک نیزه دار و یک کماندار پشت سر داریوش دیده می‌شوند. بلندی قامت داریوش در نقش ۱۸۰ قامت نیزه دار و کماندار حدود ۱۵۰ و قامت شورشیان حدود ۱۲۰ سانتیمتر است. متن و نقش بر اثر عواملی چند از جمله عوامل زمین شناختی فرسایش باران و باد رسوب مواد آلی رشد جلبک در درز سنگها و تأثیر سایر پدیده‌های طبیعی فیزیکی شیمیایی و نیز تخریب به دست بشر بویژه در عصر رواج تفنگ ـ که از قسمتهای برجسته و نمایانتر نقش و از فاصله دور به عنوان نشانه استفاده می‌کرده‌اند ـ و ناآگاهیها و بی مبالاتیهای دیگر آسیب جدی دیده‌است .

نکته‌های اصلی کتیبه بیستون از این قرار است : معرفی داریوش از زبان خود او دودمان هخامنشی چگونگی اعاده پادشاهی به هخامنشیان شیوه حکومت داریوش مرگ کمبوجیه طغیان گئوماتا و کشته شدن او در پاییز ۵۲۲ ق م شورش و طغیان در بسیاری از سرزمینها و سرکوبی آنها و اعاده نواحی بسیاری که از فرمانبرداری سر باز زده بودند پیروزیهایی که در نوزده نبرد نصیب داریوش شده‌است و از جمله پیروزی مهم و دشوار بر سکاها چگونگی استقرار آرامش و امنیت در امپراتوری پهناور رد ادعاهای یاغیان ضدحکومت هشدار نسبت به دروغگویی دفاع از راستی و راستگویی دعای نیک در حق کشور و مردم سپاسگزاری داریوش از یاریهای اهورامزدا در غلبه بر معارضان و بازگشتن صلح اندرز به شاهان آینده و کسانی که کتیبه بیستون را می‌خوانند نام کسانی که در غلبه بر گئوماتا از داریوش پشتیبانی کردند و اشاره به انتشار متن کتیبه در سراسر قلمرو هخامنشی به خط میخی و سه زبان پارسی باستان، بابلی و ٔعیلامی را می‌خوانند .

 

5. معبد آناهیتا :

     بنای تاریخی که امروزه در شهر کنگاور واقع شده‌است. کنگاور در میانه راه امروزی کرمانشاه -  همدان   و بر سر راه تاریخی هگمتانه  تیسفون قرار گرفته‌است. این بنا با ۶/۴ هکتار وسعت، بر پشته صخره‌ای و مشرف به دشت گنگاور ساخته شده‌است. آناهیتا فرشته و نگهبان آب و فراوانی و زیبایی و باروری در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده‌است. این بنا دارای ۲۲۰ متر درازا و ۲۱۰ متر پهنا و کلفتی دیوار محیطی آن به ۵/۱۸ متر می‌رسد.فراز این اثر تاریخی ردیفی از ستون‌های سنگی بر پا بوده که بلندای هر ستون ۵۴/۲ متر است. وردی بنا به وسیله پلکان دو طرفه در جبههٔ جنوبی تعبیه شده و در جبههٔ شمال خاوری پلکان یک طرفه راه دسترسی به این مکان را ممکن ساخته‌است. معدن سنگ چهل مران در ۲ کیلومتری باختر این بنا قرار دارد و اکنون سنگ‌های نیمه تراش میان ستون و سنگ‌های نما در سطوح معدن از همان زمان باقی مانده‌است. قدمت این بنا را به دورهٔ اشکانی و ساسانی نسبت داده، نشانه‌ها و واژه‌های دوره ساسانی بر روی سنگ‌ها حک گردیده‌است .

 

 

 

6.قار قوری قلعه  :

     بزرگترین غار آبی آسیا می‌باشد. این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر و در کنار جاده روانسر-پاوه و مجاور روستایی به همین نام قرار دارد .

دیرینگی آن به ۶۵ میلیون سال می‌رسد و تنها ۳۰ سال از شناسایی آن می‌گذرد و به عنوان یکی از هفت اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت رسیده‌است. در سال ۱۳۵۵ خورشیدی یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ و نیز گروه دیگری از غارنوردان فرانسوی موفق به کشف کامل این اثر شدند .

ژرفای حوضچه‌های این غار به ۱۴ متر می‌رسد همچنین دمای درون غار ۷ تا ۱۱ درجه‌است و در تمام فصول سال ثابت است. این اثر طبیعی دارای تالارهای زیبا در ۱۴۰۰ متری و ۵۰۰ متری به نام‌های تالار ریم، تالار کوهان شتر، تالار مسیر برزخ، تالار بلور و تالار عروس می‌باشد.این غار یکی از زیباترین جاذبه‌های دیدنی شهرستان روانسر می‌باشد .

 

 

7.ریجاب :

     وجه تسميه ريجاب در زبان كردي، ريژا و به معني ريزش آب ميباشد. اين منطقه در شمال غرب شهرستان دالاهو و در ١٤٠ كيلومترى شرق كرمانشاه واقع شده است.

استان كرمانشاه به علت وجود رشته كوههاي متعدد و قله هاي بلند و برف گير شرايط طبيعي ويژه اي حاكم است كه باعث ايجاد چشم اندازهاي زيبا و دلپذير ، وجود سرآب هاي فراوان ، غارهاي شگفت انگيز ، دشتهاي وسيع و جنگلهاي انبوه بلوط شده است كه اين استان را در رديف بهترين مراكز گردشگري در ايران و خاور ميانه قرار مي دهد. از جمله اين مناطق همانطور كه گفتيم منطقه سرسبز و ديدني با مردماني مهما نواز وبا ايمان يعني ريجاب مي باشد كه يكي از با صفا ترين مناطق كوهستاني غرب كشور به شمار مي رود. درة با صفايي كه رودخانه خروشان الوند در قعر آ ن چشم انداز شگفتي را به تصوير مي كشد و صداي هزار آواز پرندگان در بهار و تابستان منطقه اي با وصف بهشت به وجود آورده است.

 

 

 

8. سراب نیلوفر :

      اين سراب در 14 كيلومتري شمال غربي شهر كرمانشاه در ابتداي منطقه سنجابي و در د امنه كوه كماجار واقع شده است .

 اين سراب به صورت استخر وسيعي است كه مملو از گل هاي نيلوفر است كه در فصول گرم سال غنچه ها و برگ هاي آن سر از آب برآورده و سطح وسيعي از سراب را مي پوشاند .

اين سراب ظزفيت بهره دهي آب فراوان دارد و براي پرورش ماهي نيز مناسب است . در سال هاي اخير جهت رفاه بازديدكنندگان در اطراف اين سراب تأسيسات و پاركي احداث شده است .   




+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

کنگاور - وبلاگ دواساز

منبع: وبلاگ دواساز


کنگاور

کنگاور یکی از شهرهای قدیمی ایران است که در میانه مسیر همدان به کرمانشاه قرار داشته و به جهت وجود معبد آناهیتا در آن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است.

ایزودور خاراکسی در قرن اول میلادی ضمن توصیف این بنا، از این شهر با نام گونگویار یاد کرده است. بعد از تسخیر ایران، اعراب آنرا قصر الصوص نامیدند. جغرافی شناسان ایرانی و عرب در سالهای بعد از این شهر با نام کَنکَور یاد کرده اند. با توجه به توصیفات که محمد طوسی در قرن ششم از این مکان به عمل آورده است، معبد آناهیتا تا آن زمان سالم بوده و پس از آن در اثر زلزله سهمگینی ویران میگردد.

ابعاد این بنا ۲۱۰ در ۲۲۰ متر و ضخامت دیوار صفه ۱۸.۵ متر میباشد که از سنگهای لاشه به همراه ملات گچ ساخته شده و نمای بیرونی آنها بوسیله سنگهای تراشیده شده به صورت خشکه چین پوشش داده شده است. بلندترین قسمت این صفه در حدود ۳۰ متر از زمینهای اطراف ارتفاع دارد. در قسمت جنوبی این بنا ۲ رشته پله با فاصله ۱۵۴ متر از هم قرار دارد که پله های تخت جمشید را تداعی میکند. بر روی لبه دیوارها بجز میان این دو رشته پله، ردیفی از ستونهای کوتاه و قطور به ارتفاع ۳۵۴ سانتیمتر (شامل پایه، بدنه و سرستون) و قطر ۱۴۴ سانتی متر به فاصله محور تا محور ۴۵۷ سانتی متر از هم قرار داشته که بجز ۸ عدد از آنها که در ضلع شمال غربی بنا به حالت اولیه استوار مانده اند، مابقی آنها بر اثر زلزله به همراه دیوار تخریب گشته و در اطراف بنا بر زمین ریخته اند.

 

پلکان جنوب غربی معبد آناهیتا - کنگاور

پلکان جنوب غربی معبد آناهیتا - کنگاور

 

ستونهای باقیمانده در قسمت شمال غربی معبد

ستونهای باقیمانده در قسمت شمال غربی معبد

 

ستونهای باقیمانده در قسمت شمال غربی معبد

ستونهای باقیمانده در قسمت شمال غربی معبد

 

ستونهای باقیمانده در قسمت شمال غربی معبد

ستونهای باقیمانده در قسمت شمال غربی معبد

 

ستونها و قطعات سنگ فرو ریخته در اطراف معبد

ستونها و قطعات سنگ فرو ریخته در اطراف معبد

 

ستونها و قطعات سنگ فرو ریخته در اطراف معبد

ستونها و قطعات سنگ فرو ریخته در اطراف معبد

 

ستونها و قطعات سنگ فرو ریخته در اطراف معبد

ستونها و قطعات سنگ فرو ریخته در اطراف معبد

 

سطح فوقانی سرستونها در معبد آناهیتا

سطح فوقانی سرستونها در معبد آناهیتا

 

نمونه ای از سنگهای لبه ردیف بالای صفه

نمونه ای از سنگهای لبه ردیف بالای صفه



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

راهنماي گردشگري : شهرستان کنگاور - سایت پورتال استان کرمانشاه

منبع: سایت پورتال استان کرمانشاه



راهنماي گردشگري

1-موقعیت جغرافیایی شهرستان کنگاور:

شهرستان کنگاور با وسعتی برابر با 000/884 متر مربع در شرق استان کرمانشاه قرار دارد این شهرستان حدود 5/3 درصد از کل وسعت استان کرمانشاه را تشکیل می­دهد شهرستان کنگاور بین 16 و 34 درجه تا 39 و 34 درجه عرض شمالی و 34 و 47 درجه تا 50 و 48 درجه طول شرقی از نصف­النهارگرینویچ قرار دارد. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1200 متر است شهرستان کنگاور از شمال به اسدآباد همدان، از جنوب به نهاوند، از مغرب به صحنه و هرسین و از مشرق به تویسرکان محدود می­شود.

2-وجه تسمیه:

ایذیدور خاراکسی جغرافیا نویس یونانی برای اولین بار در سال 37 میلادی از کنگاور عبور کرده و از این شهر به نام کنکو بار یاد کرده است. وی از وجود معبدی در این شهر برای نیایش الهه آرتیمیس خبر داده است. در دوره اسلامی مورخان و جغرافیا نگاران عرب و ایرانی از کنگاور سخن رانده­اند از جمله در معجم­البلدان یاقوت در سال 623 هجری قمری آن را کنکور نامیده­اند.

یعقوبی گفته است قصرالصوص شهری است در هفت فرسخی اسدآباد. حمدالله مستوفی به سال 740 هجری قمری مینویسد کنگور. لسترنج با اقتباس از آثار نویسندگان اسلامی کنگوار می­نامد.

3-نژاد:

مردم کنگاور از نژاد سفید و از اقوام کرد و لرند. در دهکده فش عده کمی از بازماندگان ارمنی ساکنند که خود معتقدند از همراهان شیرین زن خسرو دوم ساسانی بوده­اند و از آن زمان ساکن شده­اند. با این حال به شهادت آثار قبرستان جهودها واقع در شمال معبد ناهید و سنگ نبشته­ای با کلمات منقطع و منقور بر پیشانی در نهر ذوله چلمران به خط عبری، یهودیان نیز در کنگاور ساکن بوده­اند.

4-زبان:

از دوره صفویه به این طرف از مردم ترک لهجه نواحی مجاور نیز عده­ای به کنگاور کوچ کرده­اند. نتیجه درهم آمیزی این ا قوام به وجود آمدن لهجه­های مختلف، قیافه­های متفاوت و حتی پاره­ای سنت های کاملاً مشخص و مشهود است به این ترتیب که در یک ده می­توان دو یا سه لهجه مختلف چون کردی، لری و ترکی را به صورت زبان وگویش عمومی آن ده مورد بررسی قرارداد زبان مردم کنگاور آمیزه­ای از کردی و لری و ترکی و فارسی است.

5-دین:

اکثر قریب به اتفاق جمعیت کنگاور را شیعه تشکیل می­دهد و درصد کمی نیز از خواهران و برادران سنی مذهب اهل کردستان عراق و نیز جمعی از پیروان اهل حق هم در منطقه ساکن هستند در گذشته انگشت شماری مسیحی و یهودی در شهرستان زندگی می­کردند که به کار تجارت و طبابت می­پرداختند.

6- هنرهای سنتی:

6-1- منبت کاری:

منبت به معنای کنده کاری روی چوب است. در روستای قدیمی گودین از توابع شهرستان کنگاور چند نفر از جوانان در کارگاهی کوچک با حداقل امکانات به هنر منبت کاری روی چوب مشغول می­باشند. در هنر منبت کاری از ابزارهای خاصی جهت تراشیدن چوب و فرم دادن به آن استفاده می­شود از جمله این ابزار عبارتند از: انواع مغارها- شفره- چوبساب- چکش منبت کاری( توپز) منبت کاری روی چوب در چهار مرحله 1- طرح زنی2- سوراخ کردن3- اره کاری4- مغار کوبی اجرا می­گردد. نقوشی که در منبت کاری روی چوب در روستای گودین بکار می­رود شامل نقوش اسلیمی وگل وگیاه است. هنرمند گودینی علیرغم نبود امکانات لازم چه از نظر شرایط فیزیکی محیط کارگاه و چه به لحاظ مواد اولیه همچنان به کار منبت مشغول می­باشد. با وجود اینکه هنرمندان گودینی برای عرضه کار ارزشمند خود مجبورند محصولات خود را با نازلترین قیمت بفروش برسانند، اما عشق و علاقه بکار مانع از ترک این هنر از ایشان نشده و هچنان هستند کسانی که در این روستا به این هنر پر ارزش مشغولند.

6-2- ساز سازی:

تنبور سازی زهی است که دارای چهل پرده است و بر خلاف سه تار و تار با پنجه نواخته می­شود. ساز سازی در ایران قدمت طولانی دارد و ساختن ساز تنبور در شهرستان کنگاور نیز از قدمت دیرینه­ای برخوردار است. در فاصله 18 کیلومتری از شهرستان کنگاور در دهستان فش- روستایی بنام فش وجود دارد. در این روستا به نحو چشمگیری کارگاههای ساخت انواع مختلف آلات موسیقی از قبیل تنبور، تار و سه تار دیده می­شود. در اکثر خانه­های روستایی در گوشه­ای از فضای خانه کارگاه کوچکی جهت ساخت تنبور، سه تار و تار دیده می­شود. در روستای فش پیرمرد کهنسالی زندگی می­کند بنام استاد یدا... اشرفی این فرد در واقع استاد مسلم ساخت آلات موسیقی در این روستا است. و تمامی اهالی که در این روستا به کار ساخت و ساز مشغولند، از شاگردان استاد یدا... محسوب می­شوند. تنبور دارای قسمتهای مختلفی از قبیل: کاسه- دسته- صفحه- سیم گیر- خرک- شیطانک- گوشی و پرده است. در ساخت تنبور نیز از ابزارهای مختلفی از قبیل: فرز- دریل- اره- رنده- تیشه- اره مویی- سوهان نرم- سوهان زبر- سنباده در انواع مختلف، استفاده می­شود.

6-3- قالی بافی:

سابقه بافت قالی در ایران باستان بر طبق شواهد موجود به 2500 تا 3000 سال برمی­گردد. و در جای جای این سرزمین قالیهای رنگا رنگ با نقوش زیبا بر حسب نوع اقلیمی و فرهنگ حاکم وجود دارد. در شهرستان کنگاور نیز همچون دیگر نقاط هنر پرورکشورمان قالی و قالی بافی جایگاهی خاص دارد. این شهرستان بعد از شهرستان سنقر بیشترین سهم را در قالی بافی کرمانشاه دارا می­باشد. بیش از 2000 کارگاه قالی بافی خانگی در این شهرستان وجود دارد. قالی بافی اغلب در روستای گودین، رستم آباد، رحمت آباد، سلطان آباد،کرماجان، دهلر، حسن آباد، رشتیان و آران به روش سنتی وجود دارد نقوش بکار رفته در قالی کنگاور با توجه به شهرهای نهاوند، تویسرکان، اسدآباد و سنقر تاثیر نقوش این شهرها بر قالی کنگاور کاملاً مشهود می­باشد. بر این اساس عمده نقوش بکار رفته در قالی کنگاور عبارتند از: اوشوند- نقش گل خار- نقش بی آرده- نقش مالیچه- نقش تاجی آباد- نقش حسین آباد- نقش بازو بندی- نقش دوگل اکبرآباد- در روستای فش از توابع شهرستان کنگاور نقوش قالی عبارتند از: چهار چم- گل بزرگ- و سگ ماهی. در حال حاضر سه کارگاه آموزش قالی بافی فعال در شهرستان کنگاور وجود دارد.  

7- مهمترین آثار و ابنیه تاریخی فرهنگی شهرستان کنگاور:

7-1- معبدآناهیتا:

بنای معروف به معبد آناهیتا در مرکز شهر کنگاور و بر سر راه امروزی همدان- کرمانشاه واقع شده است این بنا با 6/4 هکتار بر روی پشته­ای صخره­ای از نوع شیست مشرف به دشت کنگاور ساخته شده که بلندترین نقطه آن 32 متر ارتفاع دارد. گوشه شمال غرب این بنا امامزاده ابراهیم و مسجدی بر پا است.

نقشه بنای کنگاور چهار ضلعی و به ابعاد 209×224 متر است که هر ضلع آن به شکل دیواری به ضخامت 5/18 متر است که بر روی آن ردیفی از ستونهای قطور قرار گرفته است. بر روی دیوارهای این بنا به جز فاصله بین دو رشته پلکان جنوبی یک ردیف ستون قرار گرفته است این ستونها کوتاه و قطورند فاصله ستونها از محور تا محور 475 سانتیمتر است ستونها در این مکان بر خلاف آپادانای داریوش و پاسارگاد ساده و بدون تزیینند و کوتاه و قطور و از دو جنبه معماری و حجاری قابل بررسی و توجه­اند.

                        

7-2- در پای دیوار شرقی گورهایی با روشهای متعدد تدفین شده­اند در این قبور که اغلب آنها متعلق به زمان پارتیان است سکه­هایی کشف شده که زیر سر یا در دهان و یا کف دست مردگان جای داشته­اند اغلب سکه­ها متعلق به فرهاد اول، اشک پنجم ( 181- 174 پ.م) و ارد اشک سیزدهم( 56-37 پ.م) هستند.

7-3- بیش از دویست علامت که از آنها به علائم حجاران نامبرده شده در این بنای تاریخی شناسائی و بررسی شده است کامبخش فرد کاوشگر محوطه این علائم را به سه گروه و به سه دوره تاریخی نسبت می­دهد.

گروه اول: علائمی که با علائم حجاران در پاسارگاد یکسان می­باشد.

گروه دوم: علائم مورد استفاده آرامیان و سامانیان در بین­النهرین و همزمان با دوره پارت.

گروه سوم: علائمی هستند که در بین آنها کلماتی به پهلوی ساسانی دیده میشود. نوشته­ها عموماً (پیر و پیروز) هستند که در زمان پیروز شاه کنده شده­اند.

7-4- عده­ای از نویسندگان این بنا را معبدی برای الهه آناهیتا دانسته­اند ( آناهیتا ایزد بانوی آبهای روان، زیبایی، فراوانی و برکت) برخی دیگر از محققین به تبعیت از نوشته­های مورخین  ایرانی و عرب سده دوم هجری به بعد این بنا را قصرالصوص و از نظر ساخت نیز عده­ای این بنا را به اواخر سده سوم و آغاز سده دوم پیش از میلاد نسبت داده­اند.

8- معدن تاریخی چلمران

معدن چلمران ( شلمران) یکی از مهمترین معدن استخراج سنگ در ساخت معبدآناهیتا می­باشد. همچنین با آغاز فعالیتهای باستانشناسی در این محوطه از سال 1347 و بررسی های بعمل آمده علاوه بر معدن چلمران چند نقطه دیگر که آثار برداشت و استخراج سنگ در آنها مشاهده شده مانند معدن سلطان آباد ( رستم آباد) هلال احمر و معدن شمال شهر کنگاور شناسایی شده­اند و تعدادی دیگر از معادن تاریخی این بنا در بررسی گروه علمی پایگاه معبدآناهیتا در سال 1383 بررسی و شناسایی شده­اند. که عبارتند از معدن باغ ملی معدن اله دانه و معدن قوره جیل. شایان ذکر است که معدن باغ ملی نزدیک ترین معدن به معبدآناهیتا و حدوداً در فاصله 200 متری شمال معدن قرار گرفته است.              

                         

9- امامزاده ابراهیم

امامزاده ابراهم در شمال غرب بنای معروف به معبد آناهیتا قرار دارد. بنای قدیمی این امامزاده در زلزله سال 1336 شمسی تخریب و بعدها بنایی بزرگتر به جای آن ساخته شد. بنای فعلی تقریباً به همان شکل قدیمی ایجاد شده است. این بنا دارای صحن مرکزی و گنبد  خانه  است و گنبد آن از نوع گنبدهای دو پوسته می­باشد. همچنین این بنا دارای دو منار آجری است. از بنای قدیمی امامزاده تنها سردر وردی به محوطه حیاط بر جای مانده است.   

                          

 
10-
تپه گودین:

 این محوطه تاریخی در دوازده کیلومتری جنوب شرقی شهرستان کنگاور قرار دارد. وسعت تپه مرکزی و وسعت تپه اصلی از راس آن حدود 300×450 کیلومتر مربع می­باشد گودین تپه توسط کایلریانگ حفاری گردید. هفت دوره اصلی دارد که آن را مورد شناسایی قرار داد دوره دوم مربوط به استقرار مادهاست از معماری دوره دوم دیوار خشتی به طول 65 متر با عرض بین 3تا4 متر مورد شناسایی قرار گرفته است. بقایای به جای مانده در این تپه شامل برج، اتاقهای متعدد، تالار ستوندار و اجاق آشپزخانه می­باشد. جهت ساخت دیوار شمالی بنا از دیوار حصار اصلی استفاده شده است در طرف دیوار جنوبی سکوهایی به عنوان نیمکت جهت نشستن تعبیه شده است. آزمایش کربن 14 تاریخ این طبقه را 824 قبل از میلاد تعیین نموده است.

 

   
 11- پل کوچه:

پل کوچه در هفت کیلومتری شرق کنگاور، در مسیر جاده کنگاور به تویسرکان در روستای کوچه واقع شده است پل کوچه بر روی رودخانه خرم رود در جهت شمال شرقی جنوب غربی احداث شده است این پل به طول 80/68 متر و عرض 5 متر می­باشد که شامل شش پایه سنگی است که چهار پایه مرکزی آن هر یک به عرض 10/3 متر است پایه­های این پل از دو بخش تشکیل شده­اند بخش اول پایه بصورت مکعب مستطیل و بخش دوم شامل آبشکن مثلثی شکل می­باشد. پایه­های این پل بر خلاف سایر پل های این استان تنها در یک طرف پایه ( قسمت شمالی) ددارای آبشکن است این پایه­ها در قسمت داخل به وسیله لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. این پل دارای چهار دهانه نامساوی است. ارتفاع هر یک از این دهانه­ها از کف رودخانه تا تیزه قوس در وضع موجود در حدود 10/2 متر می­باشد. طاق تمام این دهانه­ها از نوع طاقهای جناغی است ولی دهانه پنجم که در گذشته فرو ریخته است به هنگام بازسازی آن بدون توجه به فرم اولیه بجای استفاده از آجر و ملات گچ از سنگ لاشه استفاده کرده و همچنین در جریان بازسازی طاق این دهانه در نمای جنوبی به صورت هلالی درآمده است. متاسفانه کتبیه­ای برروی بنا وجود ندارد تا زمان دقیق آن را مشخص نماید. ولی با توجه به ساختار معماری آن و مقایسه با پل های صفویه به نظر می­رسد این پل نیز در دوره صفویه ساخته شده باشد.
                                                 

                         

12- حمامهای تاریخی:

12-1- حمام کهنه:

حمام تاریخی کهنه که امروزه عنوان توکل یافته است و در بین حمامهای تاریخی کنگاور قدیمی ترین محسوب شده و در ضلع غربی معبدآناهیتا و در ضلع جنوبی راسته پالاندوزها در محله گرگون کنگاور قرار دارد.این حمام دارای سر بینه­ای هشت ضلعی دو به دو برابر به قطرهای 585×575 سانتیمتر است. در هر ضلع صفه­ای ساخته شده است که رختکن حمام می­باشد. وسط صفه شرقی در ورودی به سربینه و در وسط صفه شمال شرقی راهرو ورودی به حمام گرم است. بلندی صفه­ها از کف سر بینه 60 سانتیمتر است  بر روی طاق جناغی صفه­ها سقف کنبدی سربینه زده شده است. در وسط سربینه حوضی هشت ضلعی دو به دو برابر قطرهای 193 و 187 از سنگ تراشیده ساخته­اند. لبه حوض را با سنگ تراشیده شده بالا آورده­اند. در ورودی به سربینه، غربی است.

گرمخانه: برای رفتن به حمام گرم از راهرویی به شکل L باید گذشت. در ضلع سمت راست این راهرو محل مستطیل شکلی هست  با طاق گهواره­ای. گرمخانه محوطه­ای است چهار ضلعی به درازای 854 و پهنای 804 سانتیمتر. چهار فیلپای چهار گوش به ابعاد 95× 85 دسانتیمتر گرمخانه را به سه بخش تقسیم می­نماید. فاصله فیلپاها از یکدیگر 350 سانتیمتر است. بلندی فیلپاها تا ابتدای طاق جناغی زده شده است. بام گرمخانه از دو قسمت تشکیل می­شود. قسمت وسط گنبدی مدور و اطراف گنبد طاقهای جناغی است. در ضلع شمالی بنا خزینه آب گرم و در سمت غرب خزینه آب سرد است، محل ورود به خزینه آب گرم را چیده و حمام را به دوش تبدیل کرده­اند. خزینه آب سرد هم به خلوتی مبدل شده است. سقف هر دو (ص 165) خزینه جناغی است. در ضلع شرقی گرمخانه محوطه­ای مستطیل شکل است با طاق هلالی که تنویر خانه حمام بوده و هست.

             
12-2- حمام میدان:

در ضلع جنوبی قلعه بنا شده که در حال حاضر چون سایر قسمتهای دیگر قلعه رو به خرابی است. در وردی حمام در ضلع غربی سر بینه قرار دارد.

سربینه محوطه­ای هشت ضلعی دو به دو برابر است. در هر ضلع صفه­ای ایجاد شده که چهار عدد آن بزرگ و چهار عدد آن کوچکتر است.صفه­های بزرگ به دهانه 165 سانتیمتر و صفه کوچکتر به دهانه 112 سانتیمتر است. از چهار صفه کوچک دو تا درورود به سر بینه و یکی در ورود به گرمخانه را تشکیل می­دهد. و به این ترتیب از پنج صفه دیگر جهت رختکن استفاده می­شده است. طاق کلیه صفه­ها هلالی است و طاق گنبدی سربینه روی آنها زده شده است.

              


12-3-حمام حسن خان:

این حمام درمحله شهرآباد یکی دیگر از حمامهای قدیمی کنگاور می­باشد. بنای این حمام نیز بدین ترتیب است: سربینه این حمام هشت ضلعی است که بیشتر به مستطیل شبیه است. یعنی چهار کنج مستطیل بریده و از آن صفه­های کوچکی درآورده­اند که نتیجه یک هشت ضلعی که دو به دو با هم برابر می­باشند بوجود آمده است. درازای سربینه 753 و پهنای آن 434 سانتیمتر است. حمام گرم شباهت زیادی به سربینه دارد. در ضلع غربی و شرقی دو صفه است به دهانه 312 و عمق 180 سانتیمتر پشت صفه شرقی خزینه آب گرم است که محل ورود به آن بسته شده و به منبع آب گرم بدل شده است. صفه ضلع شمالی به دهانه 161 و عمق 105 سانتیمتر است. در ته این صفه حوضچه­ای برای شستن لنگ است. صفه جنوبی شبیه صفه شمالی است. در دیوار انتهای صفه محل ورود به تنویر خانه حمام قرار دارد.

      
13- سرابها:

13-1-سراب کبوتر لانه:

 این سراب در غرب کنگاور قرار گرفته و از سازنده­های کارستیک منطقه تغذیه می­گردد. این سراب نسبتاً پرآب و تشکیل رودخانه کبوترلانه را در پایاب خود می­دهد و مقدار بده آن در تیر ماه 300 متر در ثانیه تخمین زده شده است و یکی از نقاط تفریحی شهر کنگاور می­باشد.

                                             
13-2- سراب فش:

این سراب در شمال غربی شهر کنگاور قرار دارد و همانند سایر سرابهای منطقه از تشکیلات آهکی منطقه تغذیه و بوجود آمده است. بدلیل قرار گرفتن این سراب در کنار آثار تاریخی و نیز سرسبزی و طبیعت زیبا این مکان یکی از نقاط تفریحی شهر کنگاور بحساب می­آید.

                        

 
13-3- سراب خرم آباد ( بوجان)

این سراب زیبا در 5/10 کیلومتری شمال  کنگاور در ارتفاع 1600 متری از سطح دریا و در نزدیکی سراب فش در شمال روستای خرم آباد واقع شده است. سراب بوجان از نوع چشمه­های آهکی می­باشد. این سراب به لحاظ میزان آبدهی و اثری که می­تواند بر کشاورزی منطقه داشته باشد مهم و قابل توجه بوده و بخشی از اراضی روستاهای فش، فشخوران، و سلیمان­آباد، و... را مشروب می­کند همچنین یکی از مکانهای پرورش ماهی می­باشد که در فصل بهار از مکانهای دیدنی کنگاور محسوب می­شود.

13-4- سراب ماران

این سراب در 10 کیلومتری جنوبغربی کنگاور و در ارتفاع 1532 متری از سطح در یا در محل کوه مشرف بر سراب ماران و به فاصله 30 متری از ضلع شمال شرقی سراب تپه­ای طبیعی قرار دارد این تپه در دامنه جنوبی ارتفاعات متمرکز است که در میان این بقایا علاوه بر سفال، تعدادی سنگهای ترشدار مکعبی شکل ( مشخصه آجرهای ساسانی) در محل پراکنده و قابل مشاهده است. از سوی دیگر این محل دارای یک چشم انداز بسیار زیبا طبیعی و مشرف بر دشت زیبای دهلر است فضای سبز و آثار تاریخی زیبایی مضاعفی به طبیعت بکر آن داده است.

 

 



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا فرشته پاکی‌ها - وبلاگ آریوبرزن

منبع: وبلاگ آریوبرزن


به‌نام خداوند جان و خرد               کزين برتر انديشه برنگذردAnahita
خداوند کيوان و گردان‌سپهر          فروزنده ماه و ناهيد و مهر (فردوسي)

  اي اردويسور آناهيتا، از پي اين ستايش، از پي اين نيايش،
 از فراز ستارگان، به‌سوي سرزمين اهورا آفريده، به ياري خواستاري بشتاب،
که تو را فراخواند، که تو رهايي‌اش بخشي. (آبان‌يشت،132)

   آناهيتا، فرشته موكل بر آب، باران، فراواني، بركت، باروري، زناشويي، دوستي، عشق، مادري، زايش، پيروزي و ستاره ناهيد (سياره زهره يا ونوس) است. اين فرشته كه نمادي است از پاكي، پارسايي و كمال زن ايراني، از روزگاران كهن در ايران باستان ستايش مي‌شده است. او را شهربانوي ايران‌زمين نیز مي‌دانند.

  نام اين فرشته در اوستا اردوي سورا آناهيتا آمده است. اردوي به‌معني بالنده و فزاينده بوده و سور هم‌ريشه است با نام خاص سورنا در زبان فارسي پهلوي و به‌معني نيرومند است. 1
آناهيتا از نظر واژه‌شناسي از پيشوند منفي‌ساز آن (يعني نا) به‌همراه واژه آهيتا (يعني آلوده) ساخته ‌شده‌است و معني نيالوده، بي آلايش و پاك را مي‌دهد؛ و اين در‌مجموع صفت آبها  و رودهاست كه پاك و فزاينده و زورمند هستند. 2
درختان هميشه سبز مانند: سرو و کاج، گل‌هاي سوسن و زنبق و نيلوفر، رنگ سپید، نشان دايره و مثلث از ديگر نماد‌هاي آناهيتا مي‌باشند. 3
 واژه‌‌هاي ديگر او آناهيد ، آناهيت و ناهيد مي‌باشد. گذشتگان ميترا (ايزد يا فرشته مهر) را فرزند ايزد آناهيتا مي‌دانستند. 4 
 در روزگار باستان آناهيتا را با لقب بغدخت  (به‌معني دختر خدا) مي‌آوردند. اين پيشوند با گذشت زمان تبديل به بيدخت شده است که گاهي به‌تنهايي به‌جاي سياره ناهيد يا زهره بکار مي‌رفته است. 5
 هنوزه هم نام چند شهرک و روستا در ايران‌زمين بيدخت است.

  در سوره آبان يشت اوستا توصيف اين فرشته بسيار دقيق و شاعرانه آمده است:
در آنجا آمده است كه در كنار هر يك از رودها و درياها، كاخ باشكوهي كه بر روي هزار پايه قرار گرفته است و هزار ستون زيبا و يكصد پنجره درخشان دارد، بر روي صفحه‌اي، بستري زيبا و خوشبوي، آراسته به پالش‌ها گسترده شده است. اين كاخ بلند و با شكوه از آن دختري زيبا، جوان، برومند و خوش اندام است؛ كه كمري زرين بر ميان بسته است. 6
  در آيه‌هاي ديگر آبان‌يشت ناهيد را بصورت دختري برنا، سپيدروي، سپيدبازو، راست‌كردار، بلندبالا و خوش‌صورت و آزاده نژادي مي‌بينيم كه كمربند بر ميان بسته و كفشهاي درخشان پوشيده و با بندهاي زرين آنها را بسته است و زينتهاي فراوان دارد. 7
  در جاي ديگر همان زن سروقامت و زيباپيکر را مي‌بينيم كه پوششي زرين و پرچين دربركرده و نيك ايستاده است. 8
  گوشواره‌هاي چهارگوش زرين به گوش و گردن‌بندي بر گردن آويخته است و تاج زرين هشت‌پري كه زينتي جقه‌مانند در جلو دارد، آراسته به گوهرهايي كه همچون ستاره مي‌درخشد برسر دارد.
  در جاي ديگر او را به كردار دختري دلاور و گردونه‌ران مي‌بينيم كه بر گردونه‌اي سوار است و لگام چهار اسب بزرگ و سفيد و يك‌رنگ و يك نژاد را كه نمودار باد و باران و ابر و تگرگ هستند در دست دارد و به سوي دشمن مي تازد. 9

   در برخي پيكره ها نيز پوششي همانند چادر امروزين بر سر دارد، که خود نشانه ملي بودن چادر به عنوان پوشش و حجاب ايراني مي‌باشد.
  ايرانيان در دوران مادها، هخامنشيان، اشکانيان و ساسانيان داراي حجاب کاملي شبیه چادر بر روي پوشاک و پيراهن‌هاي پوشيده خود بوده‌اند. اين چادرها مستطيل شکل و داراي رنگ‌هاي شاد، ارغواني و سفيد بوده و در همه روزگاران پيش از اسلام در ايران‌زمين (برخلاف ديگر تمدن‌ها) تکرار شده است. 10
 اعراب پيش از اسلام بدون پوشش بودند و پيامبر گرامي اسلام (ص) حجاب را برايشان واجب کرد؛ که البته آنهم به صورت مقنعه و عبا بوده‌است نه چادر.

 گاهي نيز اين فرشته پاکيها به چهره زني نازنين و جذاب، لميده بر بستري آسماني توصيف شده است.
اين فرشته بزرگ افزون دهنده گله و رمه، توان‌بخش گياهان و رستني‌ها، فزاينده گيتي و دارايي و فزاينده كشور است.
مردان و زنان را براي زايش پاك مي‌سازد. دختران براي يافتن همسري نيك از او ياري مي‌جويند. 11
اوست که داراي فروغ کاميابي بوده، خورشيدگرفتگي و ماه‌گرفتگي را برگردانده و تيرگي را از ستارگان و اختران برطرف مي‌سازد. 12

  همچنين در روايتهاي ايراني آمده است که به هنگام زايش زرتشت پاک، آناهيد مادر او (دغدو) را نوازش مي‌كند و زرتشت پس از تولد در روي او و در روي پدر و مادر مي‌خندد.
  به طور کلي چهره، اندام، زيبايي، اخلاق، کردار و رفتار او نمايانگر يک دختر ناب آريايي و زن اصيل ايراني مي باشد. توصيف او با چهره يک بانوي گرامي و ارجمند نشانگر  اهميت و احترامي است که ايرانيان باستان براي زنان قائل بوده اند. 13 

  روز وبژه اين فرشته که آبان‌بخش نام داشت در آبان روز (روز دهم) از ماه آبان بود. در اين روز مردم در کنار دريا، رودخانه، چشمه سارها  و يا در پرستشگاه هاي آناهيد به ستايش او مي‌پرداختند. از اين‌رو ناهيد را آبان‌دخت نيز ناميده‌اند.  14

  در نوشته‌هاي بازمانده از پارسي باستان نام او در نوشته‌هاي اردشير دوم پادشاه هخامنشي بسيار است. پيکره هاي او در سراسر ايران زمين (زيباترين آنها در نقش رستم) در دوران هخامنشيان، اشکانيان و ساسانيان و سکه هاي آن دوران ديده مي‌شود. بنابر سنتي بازمانده، پادشاهان ايران از زمان اردشير هخامنشي تا پايان ساسانيان بايستي در پرستشگاه ناهيد تاج‌گذاري مي‌کردند. افزون بر پادشاهان، مردم نيز به نام او  سوگند ياد مي‌کردند. 15

  اعراب از روي آناهيتا الگوبرداري کرده و برخلاف فرهنگ يکتاپرستي ايرانيان، بتي به‌نام بي‌هيد ساخته و آن‌را به‌عنوان الهه آب در کعبه گذاشته بودند؛ که تا چند سال پيش تکه سنگ‌هاي خردشده آن در کناره حوض زمزم  قرار داشت. 16
  يونانيان کهن بخشي از وجود آناهيد را به نام آرتيميس (الهه پاکي)، و  ارمنيان (ساتراپي از ايران باستان) نيز پيش از مسيحي شدن بخشي از او را به‌نام افروديت (الهه عشق) بازسازي کرده و مي‌‌پرستيدند. ۱۷

  پرستشگاه‌هاي فراواني به نام آناهيت در ايران‌زمين ساخته شده بود  که هنوز يادمان‌هاي برخي از آنها مانند معبد کنگاور، کازرون و اردبيل (گوزل آخوندي) وجود دارد. بسياري از آنها نيز پس از اسلام تبديل به زيارتگاه اسلامي گشته‌اند. 1۸

پي‌نويس:آناهیتا
1- ايرانويچ، دکتر بهرام فره‌وشي، انتشارات دانشگاه تهران
2- لغت نامه دهخدا، عتي اکبر دهخدا
3- ديار شهرياران، دکتر احمد اقتداري، انجمن آثار ملي، صص 979- 993 – 996 – 1018 
4- جستار درباره مهر و ميترا، محمد مقدم، هيرمند، صص29 - 30
5- برهان قاطع، محمدحسين بن خلف تبريزي
6- اوستا، آبان يشت، کرده‌هاي 101 و 102
7- اوستا، آبان يشت، کرده‌هاي 64 – 78 - 126 تا 129
8- اوستا، آبان يشت، کرده‌هاي 123 و 198
9- اوستا، آبان يشت، کرده‌هاي 11- 13 – 20
10- پوشاك زنان ايراني، جليل ضياء پور، صص 54 – 56 – 114 – 194 - 197
11- همان (1)
12- آناهيتا نازدخت آب‌ها (پژوهشي در اردبيل)، دکتر جابر عناصري، ماهنامه آناهيد، شماره 12، تير 85
13- زن در اساطير ايران، استاد ريحانه فرامرزي، فصلنامه مطالعات ميان فرهنگي، بهار 85
14- همان (1)
15- همان (1)
16- بازشناسي هويت ايراني اسلامي، دکتر علي شريعتي، ص 275

۱۷- روزنامه عصر مردم، دکتر حسنعلی پیشاهنگ، استاد دانشگاه آزاد
1۸- خاتون هفت قلعه، دکتر محمدابراهيم باستاني پاريزي



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

شناسایی قديمي‌ترين روستاي پيش از تاريخ در منطقه‌ي خاورميانه - وبلاگ موسسه ی فرهنگی هاوار-hawar H.C.I

منبع: وبلاگ موسسه ی فرهنگی هاوار-hawar H.C.I


خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

رييس پژوهشكده‌ي باستان‌شناسي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اعلام كرد: قديمي‌ترين روستاي پيش از تاريخ در منطقه‌ي خاورميانه با قدمت 9800 سال پيش از ميلاد در روستاي كوردويچ استان كرمانشاه شناسايي شد.

حسن فاضلي نشلي در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ميراث فرهنگي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، بيان كرد: يكي از مهم‌ترين رخ‌دادهاي تحول بشر، گذار انسان از دوره‌ي غارنشيني به روستا‌نشيني بوده كه همراه با كشاورزي، دامداري و ‌اهلي كردن حيوانات بوده است. در واقع، استقرار انسان در روستا، زمينه را براي انقلاب دوم، يعني شهرنشيني آماده كرد.

او ادامه داد: پژوهش‌هايي كه در دهه‌ي 1970 ميلادي در ايران انجام شدند، بيش‌تر درباره‌ي كاوش‌هايي در زاگرس مركزي بودند كه توسط هيأت‌هاي خارجي انجام مي‌شدند و بيش‌تر اطلاعات آن‌ها نيز چاپ نشدند. به اين ترتيب، نقش ايران در اين تحول مشخص نبود.

وي اظهار كرد: در پژوهش‌هايي كه سال گذشته توسط دانشگاه همدان و دانشگاه‌هاي ucl و ريدينگ در انگليس با همكاري سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان كرمانشاه انجام شدند، برنامه‌اي براي شناخت منشأ جوامع انساني و كشاورزي در زاگرس مركزي تعريف شد.

فاضلي گفت: با انجام لايه‌نگاري و تاريخ‌گذاري در تپه‌ي شيخ‌آباد روستاي كوردويچ كه شش تا هفت متر آثار از دوره‌ي نوسنگي دارد، كاملا مي‌توانيم مطمئن باشيم كه رشد ايران در اين تحول تحت تأثير بين‌النهرين نبوده است.

او اضافه كرد: موادي كه از اين بررسي‌ها براي انجام آزمايش‌هاي كربن 14 به دانشگاه آكسفورد فرستاده شدند، اين نتيجه را اعلام كردند كه اين سايت، قديمي‌ترين روستاي پيش از تاريخ در منطقه‌ي خاورميانه است. به همين دليل، براي انجام كاوش در سطوح بين‌المللي در آنجا برنامه‌ريزي خواهيم كرد تا آن را به سايت ـ موزه تبديل كنيم.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

تاریخ ایران باستان - وبلاگ من هستم داریوش

منبع: وبلاگ من هستم داریوش


 

ايخ تو ويگو

ايخ تو ويگو ( آستيا گ يونانيان ) پس از پدر به تخت سلطنت نشست و بر سر تصاحب حران با نبونيد پادشاه بابل درگير شد .اين شاه مدت طويلي حکومت کرد و دربار خود را مانند دربار آشور منظم نموده و برتجملات آن بيفزود . هم زمان با ايخ تو ويگو در انشان ، کمبوجيه زمام داري پارسيان را به عهده داشت که آستياگ دخترش ، ماندانا را به عقد وي درآورد . پادشاه ماد پس از اقتدار و يافتن ثروت فراوان سست گشته و از آنجا که تجملات درباري مستلزم مخارج بود بر مالياتها افزوده و ظلم بالا گرفته و مردم ناراضي شدند .

فرهنگ وتمدن مادي

مادي ها آريايي و تمدني عالي داشته اند که با تلفيق و انتقال به دوره پارسي به اوج خود مي رسد . چنانکه منابع يوناني و سنگ نگا ره هاي تخت جمشيد نشان مي دهند مادها تا پايان دوره هخامنشي از قدرت و سهم والايي در اداره حکومت برخوردار بوده اند . فرورتيس قبايل ماد و پارس را متحد و هو وخشتر قشون منظمي ترتيب داد و براي نخستين بار مردمان آريايي نژاد تسلط وحشيانه سامي ها را در آسياي غربي متزلزل و زمينه استقلال آريايي ها را در عالم قديم فراهم نمودند . هنر و به ويژه هنر معماري و فرهنگ مادها تا حدودي تحت تاثير مانا ها قرار داشته است . ماناها در جنوب درياچه اروميه ساکن بودند و نسبت به مادها قدمت بيشتري داشتند و درجنگ مادها با آشوري ها متحد مادها به حساب مي آمدند . آثاري از ماناها در تپه حسنلو باقي مانده است .

از زبان مادي ها اسنادي به دست نيامده است اما نلدکه مي گويد : اگر کتيبه هايي از دوران ماد به دست آيد گمان مي کنم از حيث زبان و خط عين کتيبه هاي هخامنشي باشند. دارمس تترعقيده دارد که اوستا کتاب مقدس زرتشتي ها به زبان مادي ها نوشته شده است . به هر حال شکي نيست که زبان مادي ها با زبان پارسي باستان تقريبا يک زبان بوده و تفاوت جزئي با آن داشته است . چنانکه هنوز در آذربايجان گويش هاي خلخالي ، تاتي و هرزني که بقاياي زبان مادي است شباهت زيادي به پهلوي و فارسي سره دارد . روي هم رفته در بسياري از چيزها مادي ها و پارسي ها به يکديگر شبيه بوده اند و تفاوتهاي اساسي بين آنها نبوده ، چنان که مورخين يوناني انقراض دولت ماد و بزرگ شدن پارس را يک واقعه يا امر داخلي ايران مي دانستند و جنگهاي ايران با يونان را در زمان هخامنشيان جنگهاي مادي ناميده و کلمه ماد را به جاي پارس و برعکس به کار برده اند .

oمذهب مادي ها هرمزد ( اهورامزدا ) پرستي بوده و ليکن مغها يکي از طوايف شش گانه ماد ، آن را آلوده به خرافات و جادوگري و ساحري کرده بودند و زرتشت که از اهالي ماد بوده خواسته آن را اصلاح کند ولي مغها نپذيرفته  و او به باختر رفته ، در آنجا و سيستان مذهب خود را ترويج نمود . به نظر مي رسد شاهان ماد مذهب مغ ها را رسمي و مقام آنها را محکم نموده بودند .
 
oآثار به دست آمده از دوره مادها
 
oشير سنگي همدان
oگور دخمه دکان داود در نزديکي سرپل ذهاب کرمان شاه که مردي برسم به دست نيز با لباس مادي در کنار آن حجاري شده است .
oگور دخمه صحنه در کرمان شاه که نقش فروهر( اهورامزدا ) بر فراز آن نقر شده است .
oگور دخمه نا تمام اطاق فرهاد در ديران لرستان .
oگور دخمه هاي اسحاق وند در کرمان شاه شامل سه دخمه کوچک، با نقش برجسته شخصي در حال نيايش .
oآثاري از مادها در تپه سيلک در کاشان ، گودين تپه درنزديکي کنگاور ، نوشيجان تپه در همدان و نزديکي ملاير، تپه بابا جان در لرستان و تپه حسنلو در اروميه به دست آمده است
oگنجينه هاي جيحون در بلخ و زيويه در سقز

 

گور دخمه اسحاق وند

گور خمه دکان داود

شیر سنگی همدان



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

تصاویر تاریخی معبد آناهیتا - سایت انجمن اختصاصی جنرال

منبع: سایت انجمن اختصاصی جنرال


تصاویر تاریخی

معبد آناهیتا

[تصویر: anahita2.jpg]

معبد آناهیتا بنای تاریخی که امروزه در شهر کنگاور واقع شده‌است. کنگاور در میانه راه امروزی همدان کرمانشاه و بر سر راه تاریخی هگمتانه تیسفون قرار گرفته‌است. این بنا با ۶/۴ هکتار وسعت، بر پشته صخره‌ای و مشرف به دشت گنگاور ساخته شده‌است. آناهیتا فرشته و نگهبان آب و فراوانی و زیبایی و باروری در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده‌است. این بنا دارای ۲۲۰ متر درازا و ۲۱۰ متر پهنا و کلفتی دیوار محیطی آن به ۵/۱۸ متر می‌رسد.فراز این اثر تاریخی ردیفی از ستون‌های سنگی بر پا بوده که بلندای هر ستون ۵۴/۲ متر است. وردی بنا به وسیله پلکان دو طرفه در جبههٔ جنوبی تعبیه شده و در جبههٔ شمال خاوری پلکان یک طرفه راه دسترسی به این مکان را ممکن ساخته‌است. معدن سنگ چهل مران در ۲ کیلومتری باختر این بنا قرار دارد و اکنون سنگ‌های نیمه تراش میان ستون و سنگ‌های نما در سطوح معدن از همان زمان باقی مانده‌است. قدمت این بنا را به دورهٔ اشکانی و ساسانی نسبت داده، نشانه‌ها و واژه‌های دوره ساسانی بر روی سنگ‌ها حک گردیده‌است.





[ویرایش] پیشینه کاوش‌های باستان‌شناسی در معبد آناهیتا
در تابستان سال ۱۳۴۷ برای نخستین بار هیئتی در تپهٔ ناهید کنگاور به کاوش‌های باستان شناسی پرداخت. پس از بررسی‌های اولیه مشخص شد که از مجموع تپه، تقریباً حدود پنجاه و سه هزار متر مربع به بنای تاریخی اختصاص دارد که به جز چند سر ستون شکسته و تعدادی حجاری‌های پراکنده در کنار کوره‌های آهک پزی که چند سال قبل از آن تعطیل شده بود چیز دیگری مشهود نیست، با این حساب مجموعهٔ معماری در زیر محله‌ها مدفون بود. اعضای هیئت عکس هوایی کنگاور را که در سال ۱۹۳۲ میلادی به وسیلهٔ آقای اریخ اشمیت تهیه شده بود، پس از تعبیر و تفسیر و یافتن گرته و اثری از امتداد ابهام آمیز دیوار و صفهٔ تاریخی مدفون، مورد استفاده قرار داد و موفق گردید بخشی از دیوار شرقی را در آن تشخیص داده و پس از کاوش، آن قسمت از صفه را از خاک ایام آزاد نماید. (این فصل سه ماه طول کشید.)

کاوش از ناحیه آزاد محله، از شصت متری منتهی الیه جنوب شرقی تپه، در شش ترانشهٔ ده متری آغاز گردید. در این محوطه که قبلاً هیچ اثری در روی خاک قابل رویت نبود، دفعتاً پس از چند روز حفاری، حجاری‌های فراوانی چهره از حجاب خاک گشود و عرض و طول خود را عیان ساخت. در هر ترانشه پس از سه ماه کار و فعالیت دو ستون قطور و منضمات آن‌ها که عبارت از ته ستون، سرستون، گیلویی و حجاری‌های نمای دیوار بود رخ نموده و در این شصت متر طول، دوازده ستون سالم و چند تایی شکسته از خاک بیرون آورده شد. از دوازده ستون، نه ستون سالم سه ستون نیمه سالم و به همین ترتیب اجزاء دیگر.

در این مرحله توانسته بودند ضخامت دیوار ستون دار، تعداد ستون‌ها، فواصل آن‌ها از یکدیگر، قطر، پیرامون و سایر ابعاد و اندازه‌ها را به طور نه چندان دقیق ولی در هر حال فارغ از تصور و تخیل تعیین نموده و با تهیهٔ تعدادی عکس، سند و اشیاء کشف شده از جمله چندین تابوت سفالین و گوشواره‌های طلا و سکه‌هایی از دوران تاریخی که در زیر سر اجساد، داخل تابوت‌ها و مقبره‌ها یافت شده بودند، در مجموع گزارش نسبتاً قانع کننده‌ای را فراهم آورند که بر اساس واقعیات تنظیم شده بود.

سپس امر خرید و کار تخریب و زدودن خانه‌ها، مساکن، محله‌ها، معابر و دکاکین قریه‌ای که کاملاً روی معماری تاریخی«معبد آناهیتاً را پوشانده و در بین مردم منطقه به محلهٔ «گچ کن» معروف بود، وارد مراحل عملی و جدی گردید و پا به پای آن کاوش‌های باستان شناسی نیز ادامه یافت.

کم‌کم و در فصول مختلف پژوهش و بررسی، مردم قریهٔ گچ کن در خانه‌های جدید ماوی گزیدند و بیغوله‌های خشت و گلی تخریب و عملیات شناسایی و کاوش ادامه داده شد تا بالاخره مساحتی بالغ بر پنجاه و پنج هزار متر مربع به طور کلی تخلیه و بنای تاریخی و حریم آن کاملاً معین و مشخص گردید.

با آغاز فعالیت‌های هیأت کاوش معبد آناهیتا در سال ۱۳۴۷ و پس از خرید و تخریب منازل مسکونی بالای تپه و اطراف آن نقشه و موقعیت مکانی این بنای تاریخی تهیه گردید. بنای معروف به معبد آناهیتا در مرکز شهر کنگاور و بر سر راه امروزی همدان – کرمانشاه واقع شده‌است. این بنا بروی تپه طبیعی با حداکثر ارتفاع۳۲ متر نسبت به زمین‌های اطراف ساخته شده‌است. در گوشه شمال‌غرب این بنا امامزاده و مسجدی برپاست.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

عکس معبد آناهیتا - وبلاگ Amir Farhad BAKHSHI امیر فرهاد بخـشی

+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا، الهه نگهبان آب ایرانیان - سایت آسان تحقیق - بزرگترین سایت تحقیق و پایان نامه WWW.ASANTAHGHI

منبع: سایت آسان تحقیق - بزرگترین سایت تحقیق و پایان نامه WWW.ASANTAHGHIGH.COM


آناهیتا، الهه نگهبان آب ایرانیان

«آناهیتا» به معنای پاک و دور از آلودگی در اعتقاد ایرانیان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه‌ها و باران و همچنین نماد باروی، عشق و دوستی بوده است. این اعتقاد از دوران پیش از زرتشت در ایران وجود داشته و در دوران‌های بعدی هم مورد توجه قرار گرفته است.

توجه به آناهیتا از دوره اردشیر دوم هخامنشی در ایران مرسوم شده و در دوره‌های تاریخی بعدی یعنی اشکانی و ساسانیان هم ادامه داشته است. در کتیبه‌های به‌جا مانده از این دوره‌های تاریخی اشاره‌ها و تصاویری از آناهیتا در کنار نام اهورا مزدا به چشم می‌خورد.
«در نقش برجسته تاق بستان، خسرو پرویز پادشاه ساسانی در میان اهورامزدا و آناهیتا ایستاده است. در این نقش برجسته، آناهیتا که در سمت راست شاه ایستاده، تاجی همانند اهورا برسر و در یک دستش حلقه فر ایزدی را نگه داشته و در دست دیگرش کوزه‌ای است که از آن آب می‌ریزد.»


به احترام این الهه ایرانی معابد و تندیس‌های فراوانی در دوره‌های تاریخی پیش از اسلام در سرزمین ایران ساخته شده است. از آناهیتا یادواره‌هایی (شامل معابد و کتیبه‌ها) در همدان، شوش، کازرون و آذربایجان، کرمانشاه و کنگاور به‌جای مانده است. معبد آناهیتا در کنگاور مشهورترین معبد منسوب به آناهیتا در ایران است.

در تقویم ایرانی روز دهم ماه آبان باستانی برابر با چهارم آبان فعلی به عنوان جشن آبانگان مشخص شده است. آبانگان جشن آناهیتا(آناهید)، الهه آب است. در جشن آبانگان، ایرانیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانه‌ها، الهه آب را نیایش می‌کردند.


پیشینه تاریخی معبد آناهیتا

بنای معبد آناهیتا در شهر کنگاور از شهرستان‌های استان کرمانشاه قرار دارد. این بنا بر روی تپه‌ای با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است. ارتفاع ستونهای این بنا نسبت به قطر آنها سه به یک است و این باعث شده در میان تمام معابد دنیا بی نظیر و منحصر به فرد باشد. معبد آناهیتا دومین بنای سنگی ایران پس از تخت جمشید است. هرچند در مورد ماهیت این بنا اختلاف نظر وجود دارد و برخی آنرا کاخ ناتمام خسرو پرویز دانسته‌اند ولی نظریه معروف‌تر بنا را معبدی برای الهه آناهیتا می‌داند.

نخستین حفاری‌های باستان‌شناسانه سال 1347 انجام شد و طبق تحقیقات اولیه، بنا را مکانی برای پرستش الهه آناهیتا در دوره اشکانی دانستند. در سال 1354 کاوش‌های بعدی و پیدا شدن سنگ‌کنگره‌ای مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب این نظریه را مطرح کرد که ممکن است این بنا باقی‌مانده یکی از کاخهای خسرو پرویز در دوره ساسانی باشد که البته وجود شواهد دیگر به نظریه اول قوت بیشتری می‌بخشد.

این معبد از دوران اشکانی قابل احترام بوده و تیریدات‌ها (تیردادها - تعدادی از پادشاهان اشکانی) در معبد آناهیتا تاج گذاری می‌کرده‌اند. معبد آناهیتا در دوره ساسانیان هم مورد استفاده بوده و بازسازی شده است. کاوش‌ها نشان داده این معبد در دوران سلجوقی، ایلخانی، صفویه و قاجار به منظورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفته و از هر کدام از این دوران‌های تاریخی اثری در معبد به‌جا مانده است.

در نیمه اول قرن یکم بعد از میلاد مسیح ایسیدور شاراکس جغرافیدان یونانی اولین کسی که معبد آناهیتا را در کتاب خود قید نموده است آن را معبد آرتمیس نامیده است. از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامی از این منطقه دیدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هایشان ثبت کرده‌اند. ابن فقیه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: «هیچ ستونی شگفت انگیز تر از ستونهای معبد آناهیتا کنگاور نیست.»

معبد آناهیتا به تدریج در طول سالیان دراز به تدریج تخریب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهیه گچ و آهک تازه استفاده مى‌کردند. در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاریخى، بقایاى ساختمانى معبد آناهیتا را نابود کرده‌اند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال 1336 و ساخت و سازهای مردم تقریبا به یک خرابه تبدیل شده بود.


وضعیت فعلی معبد آناهیتا

بدون شک معبد آناهیتا به لحاظ ارزش تاریخی از جمله برجسته‌ترین آثار و میراث‌های فرهنگی سرزمین ایران است. همچنین ویژگی‌های منحصر به فرد این محوطه تاریخی می‌تواند در جذب گردشگر داخلی و خارجی و رونق اقتصادی منطقه هم تاثیر گذار باشد. در حالی که این اثر سال‌هاست در انتظار ثبت در فهرست جهانی یونسکو قرار دارد هنوز اراده لازم برای آماده شدن بنا به منظور ثبت جهانی وجود ندارد.
یکی از موانع ثبت این اثر در فهرست جهانی یونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعی نشدن نظریه‌های مربوط به سابقه تاریخی آن است. البته نه تنها سالهاست فعالیت‌ پژوهشی در این منطقه متوقف شده، بلکه اقدامات لازم برای حفظ و نگهداری آثار بدست آمده و آماده‌سازی محوطه تاریخی معبد هم انجام نمی‌شود.

معبد آناهیا در سال‌های اخیر با انوع و اقسام مشکلات مواجه بوده است. محاصره شدن در حصار کانتینرهای میوه و تره بار، مشکل بوی فاضلاب که محوطه تاریخی را فرا می‌گرفته، تبدیل شدن به محلی برای جمع شدن اراذل و اوباش و معتادان، تبدیل شدن به محلی برای چسباندن پوسترهای تبلیغاتی ایام انتخابات تنها بخشی از مشکلات چند سال اخیر این محوطه تاریخی هستند. نگاهی به این لیست مشکلات ابتدایی نشان دهنده بی‌توجهی مسئولان به حفظ این بنای تاریخی است.

در دو-سه سال اخیر هرچند اوضاع کمی بهتر شده اما هنوز تا تبدیل شدن معبد آناهیتا به یک محل مناسب گردشگری راه زیادی مانده است. پاکسازی محوطه کامل نشده و مسیر مناسب برای گردشگران در نظر گرفته نشده است، بقایای شعارهای تبلیغاتی، انقلابی و انتخاباتی و یادگاری‌های شخصی بر روی آثار تاریخی به چشم می‌خورد، محوطه تاریخی گاهی روزها محل بازی کودکان محلی و شب‌ها محل گردهم‌آمدن افراد دیگری است و از وجود امکانات اولیه رفاهی برای گردشگران در منطقه هنوز خبری نیست. تصاویر زیر که تابستان سال ۱۳۸۶گرفته شده‌اند آخرین وضعیت معبد آناهیتا را نشان می‌دهند.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا با ستون های شگفت انگیز - وبلاگ هزاره سوم

منبع: وبلاگ هزاره سوم


آناهیتا با ستون های شگفت انگیز :

 

شهرت کنگاور بیشتر بدلیل بنایی است که پیش ازاسلام بر فراز تپه وسیع و در دل آن بر پا شده است.

این بنا امروز به نام معبد آناهیتا یا ناهید شهرت دارد . کرپورتر اولین اروپایی است که در سال 1818 میلادی از ویرانه های کنگاور دیدار کرده وی در این باره می نویسد : (( تمامی محدوده حصار معبدی است که دیوارهایش سکوی مستطیل شکل عظیمی را بوجود می آورد و بر بالای این سکوی ردیف ستونها سر بر افراشته اند . ))

برای دیدن بقیه عکسها به ادامه مطلب مراجعه کنید . . .


طرح کالبدی حقیقی بنا که به واسطه کاوشهای باستان شناسی سر از خاک بیرون آورده است صفه محوطه چهار گوشی است به ابعاد 210 / 208 متر که در جبهه جنوبی آن دیواری قرار دارد به قطر 5/ 18 متر آراسته به 24 ستون با نسبتی مساوی . در دو طرف دو پلکان قرار دارد که طول هر یک به 30 متر می رسد که یک مهتابی به درازای 94 متر را در میان گرفته اند . مجموعه پلکانها و مهتابی به عرض 15/4 متر از دیوار قطور 5/18 متری پیش آمدگی دارند . پله های این قسمت بنا نیز از بین رفته اند و تنها بر بالای آخرین پله کف معبد است که با سنگ های عظیم مرمر و ملات مفروش شده است .وار غربی و شرقی نیز به قطر 5/18 متر و به ترتیب متشکل از یک ردیف ستون 48 و 24 تایی است که به استثنای پنج ستون استوار و پر پا بر جا در بخش شمالی دیوار غربی بقیه از بین رفته اند . این قسمت روی پایه هایی بس زیبا از مرمر سفید شده است.

قابل توجه ترین بخش این بنا ستونهای آن است . ابن فقیه در کتاب (( البلدان )) خود به سال 290 ه. ق . در توصیف ستونها ی قصر کنگاور آورده است : (( هیچ ستونی شگفت انگیز تر از ستونهای آناهیتا نیست )) سبک ستون سازی در معبد کنگاور با هیچ یک از مکاتب حجاری دوران های یون و ایران دوره ساسانی تطبیق نمی کند و قابل قیاس هم نیست . تناسبات بکار رفته در ستونهای معبد 1 به 2 است . قطر پایه 180 سانتیمتر و قطر ستونها 130 سانتیمتر و ارتفاع یک واحد ستون ( شامل پایه + ساقه + سر ستون ) برابر با 55/3 متر میباشد که برای این نوع ستون سازی هیچ الگویی را نمی توان ملاک قرار داد . حفظ تناسبات در ساخت ستون ها تا آنجا رعایت شده که فاصله دو ستون از داخل 55/3 یعنی برابر با یک وحد ستون در نظر گرفته شده و فاصله دو ستون از محور تا محور برابر با 75/4 متر یعنی ارتفاع یک ستون به اضافه ارتفاع گیلویی زیرین و زیرین آن .

در معبد آناهیتا آثار زیادی از دوران ساسانی وجود دارد . یکی از بناهای جالب و در حین حال تقریبا سالم که از دوران بر جای مانده بقایای حمامی است که با توجه به خصوصیات آن احتمالا به سده 4 ه . ق تعلق دارد . این حمام دارای گلخانه و کانال هدایت کننده حرارت است و هنوز لوله آب رسانی ساخته شده از تنپوشه و کانال های فاضلاب ( آب چاله حوض ) و نیز محوطه رختکن و سایر احتیاحات یک حمام در آن باقی مانده است

به هر حال آنچه امروز از مبعد بر جای مانده بخش هایی از بنای اصلی است که گمانه زنی در مورد ساخت اولیه معبد آناهیتا را بسیار دشوار می سازد . لویی واند نبرگ باستان شناس بلژیکی این بنا را معبدی مربوط به 200 سال پیش از میلاد مسیح دانستند و آن را به سلوکیان نسبت می دهد . برخی آن را با معبد پالمیرا مقایسه کرده اند و حتی از همین روی نقشه های طرح باز سازی معبد را نیز ارایه کرده اند اما آنچه که امروز کاوشهای باستان شناسی مشخص کرده خلاف آن را ثابت می کند و معبد آن را ثابت می کند و معبد آناهیتا را معبدی با شیوه و سبک خاص حود معرفی کرده است .



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

نقشه راهها وراهنمای توریستی همدان(هگمتانه) - وبلاگ zartoshtDownload

منبع: وبلاگ zartoshtDownload


نقشه راهها وراهنمای توریستی همدان(هگمتانه)

استان همدان یکی از استان‌های ایران است. مرکز این استان، شهر تاریخی و کهن همدان است که هرودوت بنای آن را در سدهٔ هشتم پیش از میلاد در دوران مادها به‌دست دیاکو ذکر کرده‌است. مادها این شهر را هگمتانه نامیدند و همدان صورت جدید هگمتانه‌است. استان همدان از لحاظ جمعیت، چهاردهمین و از لحاظ مساحت، بیست و سومین استان کشور محسوب می‌گردد.

استان همدان با ۱۹٬۴۹۳ کیلومتر مربع وسعت، از سمت شمال به استان‌های زنجان و قزوین، از سمت جنوب به استان لرستان، از سمت شرق به استان مرکزی و از سمت غرب به استان‌های کردستان و کرمانشاه محدود شده‌است. این استان بین مدارهای ۳۳ درجه و ۵۹ دقیقه تا ۳۵ درجه و ۴۸ دقیقهٔ عرض شمالی از خط استوا و ۴۷ درجه و ۳۴ دقیقه تا ۴۹ درجه و ۳۶ دقیقهٔ طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ قرار گرفته و شامل ۹ شهرستان، ۲۵ بخش، ۲۷ شهر، ۷۳ دهستان و ۱۱۲۰ روستا است.

در استان همدان زبان‌ها و گویش‌های گوناگونی رایج است که فارسی، ترکی، لری، لکی و کردی از مهم‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌روند. فارس‌ها بیش‌تر ساکنان مرکز استان را تشکیل می‌دهند و از قدیمی‌ترین مردم این منطقه محسوب می‌شوند که از دوران مادها در این سرزمین اسکان یافته‌اند. ساکنان شمال و غرب استان (۵۶۲ روستا) به زبان ترکی، جنوب استان (۲۵۵ روستا) به زبان‌های لری و لکی و غرب و شمال غرب استان (۱۵۹ روستا) به زبان کردی تلکم می‌نمایند.

نقاط دیدنی

  • مجسمهٔ شیرسنگی.
  • شهر باستانی هگمتانه.
    Hamedan iran1.jpg
  • تپهٔ توشیجان.
  • کتیبه‌های گنجنامه.
  • گنبد علویان
  • برج قربان
  • مسجد جامع همدان.
  • آرامگاه استر و مردخای
  • امامزاده حیقوق
  • آرامگاه بوعلی سینا
  • آرامگاه عارف قزوینی
  • آرامگاه باباطاهر
  • آرامگاه میررضی‌الدین.
  • سد اکباتان
  • تپهٔ عباس‌آباد.
  • آتشکدهٔ بهرام4taq02.jpg image by yaghesh
  • غار علی‌صدر
  • غار سراب
  • غار سوباشی
  • غار قلی‌آباد.
  • امامزاده خاتون.
  • قلعهٔ باشقورتاران.
  • قلعهٔ طوراقیه.
  • قلعهٔ سراب.
  • روستای سراب.
  • روستای آللان.
  • کوهستان قلی‌آباد.
  • کوهستان بوقاطی.
  • حمام اعظم.
  • سد کبودرآهنگ.
  • ستون سلوکی.
  • سراب گیان.
  • تپهٔ گیان
  • آتشکدهٔ گره‌چقا.
  • حمام حاج‌آقا تراب.
  • مسجد جامع نهاوند.
  • تپهٔ باباقاسم.
  • کوه گرین.
  • سراب گنکاور کهنه.
  • سراب فارسبان.
  • سراب ملوسان.
  • سراب گاماسیاب.
  • امامزاده ابراهیم.
  • امامزاده محمد.
  • معبد لائودیسه.
  • تپهٔ ابوذر.
  • کوه آردوشان.
  • مقبرهٔ باباپیره.
  • پیل آلاغه.
  • پیست اسکی تاریک‌دره.
  • شهر لالجین.
  • دشت بهار.
  • مار چهل‌دم.
  • موزهٔ بوعلی.
  • موزهٔ تاریخ طبیعی همدان.
  • موزهٔ هگمتانه.
  • موزهٔ جامع نظری.
  • گور اسکندر.
  • مسجد شاه تهماسب.
  • کاروانسرای فرسفج.
  • امامزاده یحیی.
  • امامزاده محسن.
  • امامزاده اظهر درجزین.
  • مسجد پیغمبر.
  • مسجد میرزاتقی.
  • درهٔ مرادبیگ.
  • کلیسای همدان.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

جاذبه های گردشگری استان کرمانشاه-کرماشان - وبلاگ zartoshtDownload

منبع: وبلاگ zartoshtDownload


جاذبه های گردشگری استان کرمانشاه-کرماشان

استان کرمانشاه  

تكيه معاون الملك-كرمانشاه

 استان کرمانشاه با جمعیتی در حدود 1900000 نفر در حاشیه غربی ایران قرار دارد. این استان از شمال به کردستان، از شرق به همدان، از جنوب شرق به لرستان، از جنوب به ایلام و از غرب به کشور عراق منتهی می شود.
این استان، یکی از استان های شگفت انگیز ایران است تا به آن حد که لقب "هندوستان ایران" را به آن داده اند. کرمانشاه علي رغم وسعت نه چندان پهناورش، داراي ۳منطقه آب و هوايي كاملاً متفاوت از يكديگر است. مثلاً اگر در "پاوه" و "نوسود" هوا سرد و زمستاني است به فاصله كمتر از دو ساعت در "قصرشيرين"، "سرپل ذهاب" و "نفت شهر"، هوا كاملاً گرم و تابستاني است و در همين زمان در "كنگاور" هوا معتدل و باراني است. در كرمانشاه آنقدر آيين ها و طريقت هاي متعدد و گوناگون وجود دارد كه پرداختن به آنها هفتاد من كاغذ و هفتاد سال تحقيق مي طلبد. آيين ها و طريقت هايي كه علي رغم هجوم بي مهابا و سيل آساي زندگي مدرن، همچنان پويا و زنده هستند.


نقشه تقسیمات استان کرمانشاه؛ عکس از سازمان نقشه برداری کشور
نقشه تقسیمات استان کرمانشاه؛ عکس از سازمان نقشه برداری کشور


اين استان به طور متوسط در هر ۲۵كيلومتر، مي تواني با يكي از جذاب ترين، كم نظيرترين و كهن ترين ميراث های فرهنگي و باستاني و اسلامي مواجه شد. البته تمام اين آثار يا كنار جاده هستند و يا در نزديكي آن، جاده اي كه به "بزرگراه كربلا" معروف شده است. يكي از امن ترين و كم خطرترين جاده هاي ترانزيتي و سياحتي كشور که آنقدر بر سر راهت زيبايي هاي طبيعي و جذاب قرار دارد كه اصلاً نمي فهمي كي به آخر آن می رسی! جاده ای که حرف های ناگفته بسیار دارد. جاده ای که حماسه ها دیده، جاده ای که...
در صورتی که قصد عزیمت به این استان را داشتید حتما یا یک راهنما داشته باشید و یا اطلاعات دقیق را از منبعی معتبر بگیرید. اگر قصد دیدن فقط دیدنی های مشهور آن را دارید کوله بار خود را برای حداقل یک هفته ببندید.


مجسمه هركول-بيستون

قصرشیرین  

شهرستان قصر شیرین در حاشیه غربی استان کرمانشاه قرار گرفته و به این ترتیب از جمله شهرهای کاملا مرزی به حساب می آید. این شهرستان در مسیر راه های ارتباطی به مرز خسروی قرار داشته و به همین دلیل همواره مورد توجه بوده است. آثار باستانی متعددی در این شهرستان قرار دارد که از آن جمله می توان به چهار طاقی، که باقی مانده از دوران ساسانیان است اشاره نمود.

چهار قاپي-قصرشيرين

ادامه مطلب » قصرشیرین

  کنگاور  

شهرستان كنگاور با وسعتي حدود 845 كيلومتر مربع و 68650 نفر جمعيت و با ارتفاع 1467 متر از سطح دريا در 85 كيلومتري مركز استان و در شمال شرقي استان كرمانشاه واقع است. مردم كنگاور از نژاد سفيد و شبه هند و اروپايي كه مركب از اقوام كرد، لر و ترك  مي باشند تشكيل شده است. بیشتر جمعيت اين شهرستان شيعه اثني عشري است.

معبد آناهيتا-كنگاور

ادامه مطلب » کنگاور


  کرمانشاه  

کرمانشاه یکی از کلانشهرهاي ایران است و مرکز استان کرمانشاه می باشد. جمعیت این شهر (بدون حومه) بر طبق برآوردهای آماری سال 2005 حدود 766706 نفر و با حومه (نزدیک به 53 شهرک) بیش از 5/1 میلیون نفر بوده و از لحاظ آب و هوایی جزو مناطق معتدل کوهستانی قرار می گیرد. نام کرمانشاه از دوره ساسانیان بر این شهر گذارده شده ‌است. پیشتر این گوشه ایران را "کَره میسین" می‌خوانده اند.

طاق بستان-كرمانشاه

ادامه مطلب » کرمانشاه


  گیلانغرب  

گیلانغرب یکی از شهرستان های زیبا و دیدنی استان کرمانشاه است که از شمال به شهرستان های سرپل ذهاب و قصر شیرین، از جنوب به استان ایلام، از شرق به شهرستان اسلام آباد غرب و از غرب به شهرستان قصر شیرین محدود می‌‌شود. فاصله گیلان‌غرب تا تهران ۷۰۰ کیلومتر و تا مرکز استان ۱۴۰ کیلومتر می باشد. شغل اصلی مردم گیلانغرب به خاطر موقعیت خاص آب و هوایی منطقه و همچنین زمین‌های حاصلخیز، کشاورزی و دامداری است.

گيلانغرب

ادامه مطلب » گیلانغرب


  پاوه  

پاوه در فاصله 112 كیلومتری شمال غرب شهر كرمانشاه قرار گرفته و 1260 كیلومتر مربع وسعت دارد. شهرستان پاوه دارای سه بخش نوسود، باینگان و بخش مركزی است كه هر بخش آن نیز چندین دهستان را شامل می شود. سازه ها و منازل مسكونی در این شهر به گونه ای طراحی شده است كه در بیشتر موارد پشت بام خانه ای كه در ارتفاع كمتری از دامنه كوه ساخته شده است حیاط منزلی است كه چند متر بالاتر احداث گردیده و به همین دلیل پاوه را شهر "هزار ماسوله" می نامند.

غار غوري قلعه-پاوه

ادامه مطلب » پاوه


  اسلام‌آبادغرب  

اسلام آباد غرب یکی از شهرهای مهم استان کرمانشاه است که گاهی به عنوان شهر دوم استان شناخته می شود. این شهرستان از شمال به شهرستان پاوه و جوانرود، ازشرق به کرمانشاه، از غرب به شهرستان سرپل ذهاب و گیلانغرب و از جنوب به استان ایلام منتهی می شود. نام اسلام آباد غرب در ابتدا "مندلي" بود که بعد از ورود اعراب، يكي از سرداران عرب به عمران و آبادي آن پرداخت و به مرور زمان به شهر "هارون آباد" معروف شد.

اسلام آباد غرب-شاباد

ادامه مطلب » اسلام‌آبادغرب


  دالاهو(كرند غرب)  

شهرستان دالاهو یکی از شهرستان های استان کرمانشاه می باشد و آخرین شهرستانی است که در پایان برنامه سوم به سایر شهرستان های ایران اضافه شده است. شهر کرند مرکز شهرستان دالاهو در 99 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد.  این شهرستان 1900 کیلومتر مربع مساحت و 154 روستا دارد. جمعیت 54 هزار نفری آن در زمینه‌های کشاورزی، دامداری، باغداری و صنایع دستی اشتغال دارند.

دالاهو-كرند غرب

ادامه مطلب » دالاهو


  سرپل ذهاب  

شهرستان سرپل ذهاب با مساحتي بالغ بر 1271 كيلو متر در 45 درجه و 52 دقيقه طول شرقي و 34 درجه و 24 درجه عرض جغرافيايي در غرب كشور جمهوري اسلامي ايران و منتهي اليه شيب ارتفاعات زاگرس بر سر راه بين المللي تهران – بغداد موسوم به جاده كربلا با قدمتي بالغ بر 2800 سال قبل ازميلاد حضرت مسيح (ع) با فاصله 665 كيلومتري از تهران واقع گرديده است.

گور دخمه داوود نبي-سرپل ذهاب

 سراب نيلوفر-كرمانشاه



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

گردش چرخهای اقتصادی شهرستان کنگاور با تاسيس شرکت شیر ودام کنگاور

منبع: سایت پایگاه خبری بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی



گردش چرخهای اقتصادی شهرستان کنگاور با تاسيس شرکت شیر ودام کنگاور

با احداث واحدگاوداری کنگاور گام بزرگی در تأمین محصولات لبنی مورد نیاز استان کرمانشاه برداشته شده و رونق قابل توجهی در فعالیتهای کشاورزی و دامپروری منطقه ایجاد شده است.

مدیر عامل شرکت شیر ودام کنگاور طی گفتگوئی با خبرنگار ما گفت :

با درخواست استانداری کرمانشاه در سال 78 طرح اولیه احداث گاوداری کنگاور با ظرفیت 500 رأس گاو شیری در بنیاد به تصویب رسید و اجرای آن از سال 80 آغاز گردید که با توجه به تحولات حادث شده در صنعت پرورش گاو شیری و مطالعات زیر بنایی سازمان کشاورزی و دامپروری بنیاد در حین اجرا ظرفیت طرح به 1500 رأس گاو شیری و 3000 رأس کل گله افزایش یافت که ضمن تأمین مبلغ 33 میلیارد ریال وام 240 هکتار از اراضی منابع طبیعی نیز به منظور تأمین علوفه به شرکت تحویل شد ، وی افزود با اجرای این گاوداری الگوی کشت در کنگاور و شهرستانهای اطراف بنفع تأمین نیازهای علوفه ای شرکت تغییر یافته و با افزایش درآمد حاصل از بهره وری اراضی کشاورزان طرف قرارداد شرکت بعلت کشت علوفه  و حتی دو بار کشت در سال رونق و رضایتمندی مطلوبی از این بابت در منطقه ایجاد گردیده و وجهه خوبی برای بنیاد کسب شده است.

در حال حاضر 120 نفر در قالب قراردادهای مستقیم و یا پیمانکاری بصورت دائم در بخشهای گاوداری و زراعت فعالیت می نمایند و برای حدود یکهزار نفر نیز اشتغال غیر مستقیم ایجاد شده است.

مهندس سهرابی در ادامه گفت:

با واگذاری بخش عمده ای از فعالیتهای تخصصی این واحد به پیمانکارانی که در خود گاوداری آموزشهای لازم را دیده اند ضمن افزایش بهره وری کار نیروی انسانی هزینه ها نیز کاهش یافته است، این خدمات در بخشهای شیردوشی،توزیع خوراک، جمع آوری و حمل کود، پرورش گوساله ، تولید کنسانتره، تولید کودهای آلی غنی شده و کمپوست گیاهی صورت می پذیرد.

وی در زمینه تولید شیر بعنوان محصول اصلی شرکت گفت:

در حال حاضر روزانه حدود 32 تن شیر با بهترین کیفیت در این واحد تولید می شود که بطور کامل جذب کارخانجات لبنی استان شده و بدلیل همین کیفیت و ایجاد بازار مناسب توجه این کارخانجات به شیرسایر واحدهای بنیاد نیز جلب شده بطوریکه ماهانه حدود یکهزار تن شیر 5 واحد گاوداری دیگر بنیاد نیز وارد استان کرمانشاه می گردد .

در حال واحد گاوداری کنگاور به عنوان بزرگترین تولید کننده شیر منطقه محسوب می شود.

وی در خصوص تشریح ظرفیت دام فعلی و ساختمانها و تأسیسات و امکانات موجود اظهار داشت در حال حاضرظرفیت گله 2526 راس است که 1029 رأس آنها را دام شیرده تشکل می دهد و بقیه شامل گاوهای خشک ، تلیسه­های باردار و غیر باردار ، گوساله های ماده در رده های مختلف سنی و گوساله های نر با سنین مختلف می شود که گاوهای شیرده در 6 سوله باظرفیت کلی 1320 رأس نگهداری و بقیه دامها در سالنهای پرورش بسر می برند زایمان دامهای آبستن در سالن زایشگاه انجام شده و گوساله های نوزاد در 380 باکس انفرادی که برای نگهداری آنان تا سن سه ماهگی احداث گردیده پرورش می یابند در این واحد پروار بندی گوساله نر وجود نداشته واين گوساله ها پس از قطع شیر از طریق مزایده عمومی به فروش می رسند، شرکت مجهز به مدرن ترین سیستم شیردوشی روز دنیا همراه با سیستم های پیشرفته خنک کننده و نگهداری شیر، انبارهای بزرگ علوفه، سیلوهای بزرگ ذرت، دستگاههای فیدر میکسر، سیستم کود خشک کن و لاگونهای بزرگ نگهداری کود مایع به ظرفیت 30000 متر مکعب و پیشرفته ترین سیستم مدیریت پسماند می باشد و شرکت در سال 87 موفق به اخذ گواهی مدیریت کیفیت ایزو2000-9001 شده است.

وی در خصوص توان فنی و کارشناسی شرکت افزود:

بعلت قوی بودن بدنه کارشناسی در کل سازمان کشاورزی و دامپروری بنیاد در این شرکت نیز کارشناسان متعددی در بخشهای دامپروری و زراعت حضور دارند که ضمن دارا بودن مدارج معتبر دانشگاهی انواع دوره های فنی، تخصصی و مدیریتی را در داخل و خارج کشور دیده و از نظر اطلاعات علمی و فنی کاملاً به روز هستند.

مهندس سهرابی اضافه کرد، در سال گذشته با ارائه طرحی به ستاد برنامه میان مدت بنیاد پتانسیل موجود در شرکت جهت افزایش ظرفیت دام مولد به 1800 رأس و رساندن کل گله به 4000 رأس معرفی شد که اعتبار طرح به مبلغ 36 میلیارد ریال که بیست میلیارد ریال آن از محل وامهای زود بازده تأمین خواهد شد به تصویب رسید.

مدیر عامل شرکت در خصوص فعالیتهای زراعی شرکت گفت:

شرکت در حال حاضر دارای حدود 250 هکتار زمین زراعی است که در سه روستای علی آباد، سلطان آباد و رستم­آباد قرار دارد که از زمان تحویل از منابع طبیعی در اراضی سلطان آباد و رستم آباد6 حلقه چاه حفر شده و با توجه به بافت خاک ،کانالهای زهکش اصلی و فرعی حفر شده و ظرف چند سال گذشته بصورت مستمر ضمن نظارت کارشناسی عملیات اصلاحی همچون تسطیح،اجرای خطوط اصلی انتقال آب ، اضافه کردن خاک نباتی و کود دامی جهت اصلاح ساختار آنها بعمل آمده و در سال جاری نیز طرح اجرای سیستم آبیاری تحت فشار (کلاسیک ثابت) که درسال87 ستاد بنیاد به تصویب رسیده و وام آن از بانک کشاورزی تأمین خواهد شد در حال اجرا می باشد، لازم ذکر است که 50 درصد مبلغ وام بلاعوض بوده و فقط حدود 3 درصد آن آورده شرکت می باشد ، عمده کشت هایی که در این اراضی انجام می شود شامل جو،یونجه، ذرت، گندم و کلزا بوده که راندمان و عملکرد همه آنها با توجه به اقدامات اصلاحی و کار کارشناسی که بصورت مستمر در این اراضی انجام می شود هر ساله بهبود یافته است در اراضی علی آباد نیز شرکت فاقد چاه می باشد ولی یک حلقه چاه عمیق متعلق به اداره امور آب استان که در حاشیه آن واقع است با دستور مستقیم استاندار کرمانشاه به صورت اجاره به شرکت واگذار گردیده است.

بازدید از عملیات شرکت در زمینه مدیریت پسماند کود دامی فرصتی بود تا با یکی از اقدامات زیر بنایی و زیست محیطی صنعت گاوداری که تا کنون در کشور سابقه نداشته آشنا شویم .

مهندس سهرابی ضمن تشریح مشکل شرکت با اداره محیط زیست در مورد آلاینده بودن کود تولیدی شرکت و ورود بخشی از آن در نهر پایین دست گاوداری توضیح داد با توجه به اینکه قبل از اتمام کامل پروژه عملیات تولیدی در شرکت آغاز گردیده بود در ابتدای امر مدت کوتاهی مشکل با محیط زیست پیش آمد که شرکت با توجه به اهمیت موضوع سریعاً به مطالعه روشهای حل مشکل از طریق اساتید و مشاورین و منابع داخل و خارج کشور پرداخته و با آزمایش روشهای مختلف موفق به طراحی روشی شد که تا کنون دو مرحله آن عملی شده و با تکمیل نهایی بعنوان الگویی برای همه گاوداریهای بزرگ کشور و حتی دیگر کشورها می تواند مورد توجه واقع شود در حال حاضر کود گاوداری با یکدستگاه کود خشک کن در طول شبانه روز خشک شده و کود خشک شده پس از فرآوری جهت تولید کود آلی غنی شده و بستر ورمی کمپوست مورد استفاده قرار گرفته و محصولات بدست آمده بصورت بسته بندی و با برند شرکت وارد بازار مصرف می گردد فرمولاسیون این کودها توسط مشاورین مجرب طرف قرارداد این شرکت انجام شده و تولید انبوه هر یک پس از طی مراحل آزمایشگاهی و بررسی در مزرعه و حصول اطمینان کامل عملی شده است از دیگر برنامه های شرکت اجرای طرح تولید بیو گاز و برق از کود دامی است که امکان سنجی انجام آن از 5/1 سال قبل با همکاری سازمان انرژیهای نو وزارت نیرو تحت بررسی علمی قرار گرفته و در سال جاری با دو شرکت مطرح آلمانی ارتباط بر قرار شده و جهت حصول به یک روش اقتصادی با آنان در حال رایزنی هستیم که با توجه به دستور ریاست محترم بنیاد مبنی بر پیگیری موضوع با همکاری سازمان انرژی بنیاد امیدواریم در حداقل زمان ممکن موفق به تحقق این امر بشویم.

در خاتمه مدیر عامل شرکت به معرفی یک نمونه فن پهن پیکر با نام تجاری هواساز هر کول که با همکاری وی و یک مهندس مبتکر مکانیک برای حل مشکل استرس حرارتی گاوداریها تولید شده و در سالن پرورش گاوداری نصب شده بود پرداخت که با توجه به مشخصات ارائه شده و اقتصادی بودن استفاده از آن و میزان خنک کنندگی حاصله در مقایسه با فن های موجود در کشور بسیار جالب توجه بود .

لازم ذکر است که این سیستم جدیدترین تکنولوژی روز بوده ولی کلیه بخشهای آن در داخل کشور طراحی و ساخته شده است.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد آناهیتا – کنگاور - وبلاگ ساز و عشق

منبع: وبلاگ ساز و عشق


معبد آناهیتا – کنگاور

بنای کنگاور چهار ضلعی و به ابعاد209*224متر می باشد که هر ضلع آن به شکل صفه ای به قطر 18 متر است ..این صفه ها با لاشه سنگ و ملاط ساخته شده اند که نمای بیرونی آن ها به وسیله سنگ های بزرگ تراشیده شده ای بصورت خشکه چین پوشش داده شده و گاهی برای اتصال برخی از بلوک ها ،

 از بست های آهنی و سربی استفاده کرده اند .در قسمت جنوبی بنا ، پلکان دو طرفه ای به درازای 154 متر وجود دارد که هر دو تا پنج پله در یک بلوک سنگی ایجاد شده است ..در وضع موجود تعداد سنگ پله ها در پلکان شرقی 26 پله و در پلکان غربی 21 پله می با شد .

در مورد کار کرد این بنا نظریه های متفاوت وجود دارد . بعضی کاوشگران آن را معبد الهه آناهیتا و عده ای دیگر آن را کاخ نا تمام خسرو پرویز در اواخر دوره ساسانی می دانند .

 قرار بود این معبد به آثار باستانی حفاظت شده یونسکو بپیوندد که با ویران شدن آن این امکان وجود نخواهد داشت . دولت حال ایران با هر آنچه میراث گذشتگان ما قبل از اسلام است ، به نام بت پرستی مقابله می کند. خصوصا وجود الهه های ایران باستان

 

قديمي ترين اشاره به آناهيتا را مي توان در نوشته ي ايزيدورخاراكسي، جغرافيانويس يوناني يافت كه در سال 37 ميلادي از كنگاور گذشته و از آن به نام كونكوبار ( Concobar ) ياد كرده است. او بوجود معبدي براي نيايش الهه ي آرتميس ( ايزد بانوي آناهيتا ) در اين شهر اشاره كرده است . در متون مربوط به دوره اسلامي هم ساخت معبد را به خسرو پرويز نسبت داده اند در اين متون از مسجد آدينه اي به نام مونس نيز باد شده كه خليفه عباسي آن را ساخته بود.ياقوت مولف معجم البلدان در قرن هفتم هجري هم از شهر كنگاور به نام كنكور ام برده است.ظاهراً قرار گيري در مسير ارتباطي مراكز مهم تمدن هاي كهن بين النهرين و پارس و حاصلخيزي دشت كنگاور عامل رونق كنگاور در دوران كهن بوده است.

گذشته از اين سياحان اروپايي كه در سده نوزده ميلادي از معبد ديدار كرده اند و از آن به معبد نيايش ايزدبانوي آناهيتا ياد كرده اند .پژوهشگراني چون هرتسفلد ، آندره گدار ، اشميت و آرتور پوپ آناهيتا را معبد سلوكي پارتي به سبك معماري يوناني اعلام كرده اند.

نخستين بار در فاصله ي سال هاي 1347 – 1354 خورشيدي يك هئيت ايراني به سرپرستي سيف ا... كام بخش فرد كاوش هاي باستان شناسي را در كنگاور آغاز كرد. در سال هاي بعدي ( 1377 ) نيز به طور متناوب كاوش هاي باستان شناسي در منطقه صورت گرفته است در اين كاوش ها در ميان قبور كه اغلب آن ها متعلق به دوران پارتيان است . سكه هاي مربوط به فرهاد اول ( اشك پنجم ) و ارد ( اشك سيزدهم ) و همچنين اشيا و ابزار معاش و زيور آلات كشف شده اند و در عين حال در اين مجموعه بيش از 200 علامت به عنوان علايم حجاري كشف شده كه باستان شناسان مربوط به دوره هاي هخامنشي ، آراميان و ساميان بين النهرين ، اشكاني و پهلوي ساساني مي دانند.

« وضعيت كالبدي بنا »

بناي آناهيتا چهار ضلعي مستطيل شكل و پهناوري آن به ابعاد 209 × 244 متر مربع است و هر ضلع ان ديواري به ضخامت 18.5 متر است كه روي آن رديفي از ستون هاي قطور قرار گرفته است . بلند ترين نقطه معبد 32 متر از سطح زمين ارتفاع دارد و اختلاف سطح بين دو نقطه ي منتهي اليه شمال غربي و جنوب غربي آن به 14 متر بالغ مي شود.پيكره ي ديواره هاي سكو وسيع معبد عمدتاً با لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. اما نماي بيروني آن ها با قطعات سنگي بزرگ پاكتراش چنان استادانه پرداخت شده كه به ملات نيازي نداشته و به صورت خشكه چين است.

در ضلع جنوبي بنا پلكان دو طرفه اي به درازاي 154 متر احداث شده كه هر 2 تا 5 پله ي آن در يك بلوك سنگي تراشيده شده اند و پله هاي عظيم صفه تخت جمشيد را تداعي مي كنند . تعداد سنگ هاي پله در پلكان شرقي 26 و در پلكان غربي 21 عدد است . اما با توجه به ارتفاع ديواره هاي معبد رد اين بخش كه تنها 8.20 متر از آن باقي مانده است به تعيين تعداد پله ها بيشتر از تعداد كنوني بوده است.

نکته جالب : ساختن مسجد در صحن معبد آناهیتا



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد آناهیتا - وبلاگ جاذبه هاي گردشگري ايران - Iran Interest

منبع: وبلاگ جاذبه هاي گردشگري ايران - Iran Interest


درباره معبد آناهیتا
معبد آناهیتا از آثار تاریخی باشکوه در استان کرمانشاه است . این بنای تاریخی زیبا و باشکوه همواره گردشگران زیادی را به سوی خود می کشاند .

موقعیت جغرافیاییمعبد آناهیتا بنای تاریخی که امروزه در شهر کنگاور واقع شده‌است. کنگاور در میانه راه امروزی همدان کرمانشاه و بر سر راه تاریخی هگمتانه تیسفون قرار گرفته‌است. این بنا با ۶/۴ هکتار وسعت، بر پشته صخره‌ای و مشرف به دشت گنگاور ازشهرستان های استان کرمانشاه  ساخته شده‌است.

تاریخچه آناهیتا فرشته و نگهبان آب و فراوانی وزیبایی و باروری در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده‌است. مورخین قدمت این بنا را به سه دورهٔ هخامنشی اشکانی و ساسانی نسبت داده اند . برخی محققان آن را کاخ ناتمامی از خسرو پرویز دانسته اند . از دوره ی اشکانی نیز آثاری شامل سفالینه ، قبور و نوع تدفین به ویژه سکه های کشف شده در قبور این معبد به دست آمده است .

نوع سازه بنای تاریخی آناهیتا بر پشت صخره ای قرارگرفته است که بلندترین نقطه ی آن 32 متر ارتفاع دارد . این بنا دارای ۲۲۰ متر درازا و ۲۱۰ متر پهنا و کلفتی دیوار محیطی آن به ۵/۱۸ متر می‌رسد. بر اساس مدارک و شواهد به دست آمده از کاوش های باستان شناسی فراز این اثر تاریخی ردیفی از ستون‌های سنگی بر پا بوده که بلندای هر ستون ۵۴/۲ متر است که آثار موجود در بخش شمال غربی آن کمک مؤثری در شناسایی مشخصات بنا و در نتیجه مرمت آن کرده است . ستون ها دارای 54/3 متر ارتفع شامل سرستون ، میان ستون و پایه ستون هستند و فاصله ی محوری این ستون ها نسبت به یکدیگر 75/4 متر است .  ورودی بنا به وسیله پلکان دو طرفه در جبههٔ جنوبی تعبیه شده وقابل مقایسه با پلکان ورودی کاخ آپادانا در تخت جمشید فارس است . در ازای هر پله 15/4 متر ، پهنای کف پله 32 سانتی متر و میانگین ارتفاع پله ها 12 سانتی متر است . اکنون 26 سنگ پله در جبهه شرقی  و غربی بر جای اصلی بر پا مانده است . سنگ پله های فر ریخته دو طرف نشانگر آن است که تعداد پله ها به مراتب بیش از 26 عدد است و تاکنون تعدادی از این سنگ پله ها شناسایی شده است .  در جبههٔ شمال شرقی پلکان یک طرفه راه دسترسی به این مکان را ممکن ساخته‌است. در بخش مرکزی معبد ، دیواری محکم و استوار در جهت شمال غربی بر پا شده که دارای 94 متر طول و 9 متر ضخامت است . نمای آن گچ اندود است و گوشه ی جنوب غربی و جنوب شرقی این دیوار در جهت شمال ادامه داشته است . در پای دیوار آبراهه ای بر روی صخره در جهت هدایت آب جا سازی شده است . سنگ های به کار رفته در بنای معبد آناهیتا از از معادن اطراف کنگاور که فاصله ای نه چندان دور دارد استخراج می شده است .

اکنون وجود سنگ های نیمه تراش میان ستون ، سنگ نما ، پایه ستون و دیگر عناصر سنگی نشان از آماده سازی سنگ های زبره  تراش است که پس از حمل در محل بر پایی صیقل می شده است . تعدادی از این معادن کخ در جهات مختلف قرار دارد شناسایی شده که مهمترین آنها معدن سنگ چهل مران در ۲ کیلومتری باختر این بنا قرار داردو اکنون سنگ‌های نیمه تراش میان ستون و سنگ‌های نما در سطوح معدن از همان زمان باقی مانده‌است. پرستشگاه آناهیتا مانند مانند دیگر بناهایی که بر بلندی ساخته می شود ، بااستفاده از شیوه ی صفه سازی بناشده است . این شیوه در دوران تاریخی در فلات ایران متداول بوده و در دوره های بعد هم رواج داشته است  .



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

گالری عکس ادیان - :: وب سایت موسسه گفت و گوی ادیان ::

+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا ، اَناهید یا ناهید - وبلاگ سنجاقک آبی

منبع: وبلاگ سنجاقک آبی


آناهیتا ،اَناهید یا ناهید که -در پارسی به معنای دور از آلودگی است - نام ایزدبانوی آب و باران و باروری در مذاهب ایران باستان. بسیاری از ویژگی‌های این ایزدبانو با ایشتار که مورد پرستش اقوام سامی از جمله بابلیان بود نزدیکی دارد. هر دوی این ایزدان به سیاره ناهید (زهره) مربوط‌اند. به احتمال زیاد «اردویسور آناهیتا» نیز چون «میترا» از ایزدانی بود که پیش از پیدایش زرتشت، توسط مردم ایران و نواحی اطراف - ولو به نام‌های دیگر- مورد ستایش قرار می‌گرفت. آناهیتا ظاهرا با جنگاوری نیز مربوط بوده‌است و باور بر این بود که جنگاورانی را که به پیشگاه او نذر کنند، یاری می‌دهد. در دوران ساسانیان این الهه به یکی از الهه‌های مورد پرستش ایرانیان قرار گرفت. البته باید خاطر نشان نمود ایرانیان به طور ذاتی یکتاپرست بودند ولی آناهیتا و دو ایزد بانوی دیگر به طور مشترک به عنوان خدایان فرعی مورد تقدیس قرار می‌گرفتند.

این هم عکس معبد آنا هیتا در کنگاور:



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

سنگهای شگفت انگیز - وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran

منبع: وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran



سنگهای شگفت انگیز
پرستشگاه آناهیتا در کنگاور

سنگهای شگفت انگیز: (نگاهی به پرستشگاه آناهیتا در کنگاور)


نخستین بخش از دیدار ما، بازدید از سنگهای شگفت انگیز و ویرانه هایی بود که در میانه شهر کنگاور دیده می شوند. در گذشته بارها این ویرانه ها را از نزدیک دیده و حتی پانزده سال پیش سراسر آنرا پیمایش کرده بودم. اینبار زمانی دست داد که نگاهی دیگر به این ویرانه باستانی داشته باشم. ستونهای بزرگ سنگی شکسته، پایه های سنگها، تکه های افتاده ایوانها، بخشی از پلکانها، دیوارهای سنگی و تل های خاکی پراکنده در جایگاهی بس پهناور در سر راه همدان به کرمانشاه در شهر کوچک کنگاور هستند.

با نگاهی به این یادمان باشکوه آشکارا می توان دریافت که اینجا در سر همان راه کهنی است که درباره آن بارها و بارها در تاریخ آورده شده و بابل، تیسفون و بیستون را به هگمتانه، ری و خراسان بزرگ می پیوست و ماجراهایی بسیار در گذر روزگار داشت. یادمانی بزرگ که آدمی با دیدن آن به یاد سازه های شکوهمند چون سکوی تخت جمشید در پارس افتاده و از برخی جنبه ها با آن کوس برابری می زند. آنچه که امروز از این سازه باستانی برجای مانده تکه سنگهای بزرگ شکسته و پراکنده از ستونهای استوانه ای، پایه ستونها، سرستونها، بخشی از دیوارهای سنگی و تل های خاک انباشته شده است. با این همه از همین سنگهای بزرگ و پشته های خاک می توان دریافت که زمانی اینجا سازه ای بسیار بزرگ برپا بود و روزگاری مردمانی بسیار در آن به کار و انجام آیین های ویژه می پرداختند. آنجا جایگاهی بود که آمدوشد در آن فراوان ، آوای کوس و شیپور، ندای نیایش ها و سرودها و روشنایی آتش ها بسیار و مردمان گوناگون به آن چشم می اندوختند. جایگاهی که امروزه ندای و آوای پیشینیان خاموش و در دل تاریخ گم شده و ما که زیر روشنایی آفتاب در آن گام برمی داشتیم، هیچ آوایی جز صدای باد، پرستوهای در پرواز و اندک مردمانی که با شگفتی به این سنگها می نگریستند، شنیده نمی شد.

روزگاری سنگهای شگفت انگیز در ستونهایی با بلندی 2.5 متر به هم پیوسته و فراز آنها ایوانی سنگی بزرگ بود. پلکانها مردمان را به بالای سکویی با بلندی نزدیک به 20 متر و با گستردگی بیش از 200 در 200 متر مربع رهنمون می شدند. آنجا ستونهایی پهناور دورتادور سکو برپا بود و در میانه آن چند پشته روی هم مانند زیگورات دیده می شد که دیواری چیده شده از سنگهای بزرگ هر پله از این زیگورات را دربر می گرفت.

از شیوه پرداخت و ساخت سنگهای شکسته و تکه سنگها می توانیم دریابیم که آنها به روش «یونانی» (Ionic) ساخته و پرداخته شده بودند. سرستونها «کورنتی» (Corinthian) اما خود ستونها «دوریک» (Doric) پرداخته شده بودند. پس آشکار است آنچه که برپا شده بود و ویرانه هایش اکنون دیده می شود، می بایست پس از پایان روزگار هخامنشیان برپا شده باشد. اما اینکه دو پلکان سنگی روبروی هم در جنوب سکو درست مانند سازه های دوگانه و قرینه هخامنشی ساخته شده و این پلکان ها به سکویی بزرگ مانند سکوی تخت جمشید رهنمون می شوند و ساختمانها بر روی همین سکو برپا بود، نفوذ هنری ساختمان سازی ایرانی را نمایان می سازد که از تخت جمشید و داریوش بزرگ تا اصفهان و شاه عباس کبیر همواره هنری پیوسته و انعطاف پذیر بود.

شوربختانه در روزگار کنونی این سازه کهن چنان ویران و به هم ریخته شده که انجام کاوشهای باستانشناسی را در آن دشوار ساخته است. زیرا که تا چند دهه پیش خانه های مردم شهر کنگاور درست روی این ویرانه بوده و سنگهای بزرگ برای ساخت آن خانه ها به کار رفته بود. با نگاه به این ویرانه پرسشی بنیادین درباره شناسایی این یادمان کهن و همچنین زمان ساخت آن پدیدار می شود. آیا اینجا بازمانده همان پرستشگاهی است که زمانی «ایزیدوروس خاراکسی» (Isidorus Characenus) جغرافیدان یونانی در سده نخست میلادی و در روزگار امپراتوری پارتها دیده و در کتابش به نام «ایستگاه های پارت» (Mansiones Parthicae) از آن یاد کرد؟

«6. از آن جایگاه، ماد بزرگ (upper Media) 38 سخونی (Schoeni) و در 3 سخونی از همان آغاز آن، شهر «کنگوبار» (Concobar) است که در آنجا پرستشگاه «آرتمیس» (Artemis) در 3 سخونی می باشد. سپس «بازی گرابان» (Bazigraban) که جایگاه گرفتن باج و مالیات است در 3 سخونی. از آنجا 4 سخونی تا «آدراپانا» (Adrapana) کاخ فرمانروایان در «اکباتان» است که زمانی به دست «تیگران» شاه ارمنستان ویران شد. سپس اکباتان شهر بزرگ ماد با گنجینه و یک پرستشگاه پیشکش شده به «آنایتیس» (Anaitis)....»

مسیری که ایزیدوروس خاراکسی از مرزهای ماد بزرگ تا شهر اکباتان از آن یاد کرده بود با راه کنونی کرمانشاه به همدان همسان است. افزون بر این همانندی نام «کنکوبار» با «کنگاور» کنونی بسیار چشمگیر بوده و هیچ شکی نیست که کنکوبار همان کنگاور کنونی است. همچنانکه برخی گفته اند «بازی گرابان» همان اسدآباد کنونی میان کنگاور و همدان بوده و به باور من (ا. پریان) این نام برگرفته از واژه ای ایرانی و همریشه با واژه «باج» (baž) و «گرفتن» بوده اشاره به همان جایگاه «گرفتن باژ» داشته که ایزیدوروس به آن اشاره کرده و چه بسا شاید واژه Adrapana نیز با واژه پارسی «آذربان» در پیوند باشد.

آیا این ویرانه مانده های همان پرستشگاه آرتمیس است، نامی که یونانیان در کنار نام «آنایتیس» به «آناهیتا» ایزدبانوی ایرانیان باستان داده بودند یا اینجا مانده های سازه ای دیگر است و آن پرستشگاه یاد شده را باید در جایی دیگر در همین ناحیه کنگاور جستجو کرد؟ شوربختانه هنوز کاوشهای باستانشناسی شایسته در این ویرانه انجام نشده و در آنچه که تاکنون یافت شده نه نوشته ای است و نه نشانه ای که پیوند میان این ویرانه را با پرستش آناهیتا نمایان سازد. زمانی «ارنست هرتسفلد» (Ernest Hertsfeld) که این جایگاه را دیده بود آن را از روزگار اشکانیان دانست و «رومن گیرشمن» (Roman Ghirshman) گفته بود که اینجا پرستشگاهی ساخته شده به شیوه غربی بوده و گمان می رود نزدیک به 200 پ.م برپا شده باشد.

کاوشهای نوین باستان شناسی در بخشی از این سازه در سال 1968 انجام شد. در این گام با استناد به عکس هوایی که در سال 1937 بدست گروه کاوشگر انجمن شرق شناسی دانشگاه شیکاگو از شهر کنگاور گرفته شده بود، مرزهای این سازه کهن که بخش های بزرگی از آن زیر خاک بود، آشکار گردید. بر روی بخش بزرگی از این جایگاه خانه های مردم و کوره های آجرپزی برپا بوده و بسیاری از سنگها برای ساختن خانه ها و برپایی محله ای به کار رفته بود که آنرا «گچ کن» می خواندند. در کاوشهای باستان شناسی بخشی از دیوارها و ستونها از زیر خاک بیرون آمده چند تابوت سنگی، گوشواره های زرین و سکه ها یافت شد. اما این یافته ها هرگز پاسخی آشکار به پرسشی که دربرابر پژوهشگران بود ندادند.

با این همه برخی پژوهشگران تلاش دارند اینجا را همان پرستشگاه ستون دار آناهیتا بدانند. «محمد کریم پیرنیا» (Mohammad Karim Pirnia) باستان شناس ایرانی در دیدگاه خود باور داشت که این سازه از الگوی ایرانی ساختمان سازی روزگار پارتها سرچشمه گرفته که تا روزگار ساسانیان پیوسته بود. «وارویک بال» (Warwick Ball) باستانشناس استرالیایی این سازه را یکی از بزرگترین سازه های روزگار اشکانیان و برگرفته از الگوی هنر شرق روم دانست. با این همه همین وارویک بال در سال 2001 در دیدگاهی دیگر سازه کنگاور را یادآور الگوی هنری هخامنشی دانست. این پژوهشگران در دیدگاههایی که درباره اینجا گفته اند تلاش کرده اند پیوند این سازه را با پرستش آناهیتا و امکان اینکه اینجا همان پرستشگاه آناهیتا باشد را بیشتر بررسی کنند.

در سال 1981 گزارشی از سوی «مسعود آذرنوش» (Dr. Massoud Azarnoush) باستان شناس برجسته ایرانی پیوند این سازه کهن را با «پرستشگاه آناهیتا» نپذیرفت. در این گزارش آمده است که ویرانه های کنگاور دارای آن ویژگی هایی نیست که اینجا را به نام یک پرستشگاه باستانی شناسایی نماید. پسان تر «علی اکبر سرفراز» (Ali Akbar Sarfaraz) سرپرست تیم باستانشناسی از دانشگاه تهران با این دیدگاه همرای شد و گروه باستان شناسی او این دیدگاه را گفت که اینجا «ویرانه های کاخی از روزگار اخیر ساسانی است». سرانجام گروهی دیگر این دیدگاه را نیز نپذیرفت و ادعا کرد که این سازه نخست در روزگار هخامنشی برپا شده و با گذشت زمان چندین بار نوسازی شده بود.

چنین دیدگاههایی تا زمانی که کاوشهای شایسته باستانشناسی انجام نشود کنکاش برانگیز، تنها با استناد به یافته های کنونی بوده و باز هم انتظار داریم که در آینده گفته شود. آنچنانکه من از مانده های این یادمان و تپه های کاوش نشده پیرامون آن دیدم، هنوز راهی بس دراز در شناسایی این یادمان و اینکه آیا اینجا همان پرستشگاه آناهیتا بوده یا نه، در پیش است. هنوز جاهای کاوش نشده بسیاری از این ویرانه به چشم می خورد که شاید رازهای پنهان بسیار در خود داشته باشند. بهتر بگویم درباره این یادمان و شناسایی رازهای آن تاکنون بسیار کوتاهی شده و به هیچ وجه شایسته دانش باستانشناسی و همچنین شناخت تاریخ و فرهنگ دیرین این سرزمین نیست. این احتمال هست که بخشهایی از این جایگاه که هنوز کاوش نشده است، همان پرستشگاه کهن آناهیتا بوده و در کنار آن کاخی بزرگ ساخته شده باشد که سنگهای پراکنده اش اکنون دیده می شود. در این باره باورهای ایرانیان کهن در پیوند اردویسور آناهیتا را با آب و رودخانه ها نباید از دید دور داشت. در دشت غربی شهر کنونی کنگاور رودخانه زیبایی روان است که باغها و زمین های کشاورزی بسیار پیرامون آن دیده می شوند، رودخانه ای دیگر هم در دشت جنوب کنگاور بوده که به همان رودخانه غربی می پیوندد. افزون بر این از منطقه اسدآباد کنونی به سوی غرب چشمه ها و سراب های فراوان از دل کوه جوشیده و دارای آب خروشان و گوارا هستند اینکه در کنگاور پرستشگاهی نامدار به یادبود ایزدبانوی ایرانیان کهن بوده باشد امری بسیار آشکار و طبیعی است، بویژه اینکه خود واژه «کنگاور» نیز شگفت انگیز می نماید. چرا که این نام از واژه «کنگ»  (kang) تشکیل یافته و همانندی شگفت آوری با واژه های kanig و kanič در پارسی میانه و kainikā در اوستایی و «کنیز» در پارسی نو دارد.

افزون بر این هنوز در زبانهای بومی و محلی ایرانی واژه هایی هم ریشه با این واژه به کار می رود. در گویش گیلکی و مازندرانی واژه های kēj و kēja به معنی دختر است. نیز در زبان کردی شمالی keč و کردی جنوبی kič نیز به همین معنی است. این واژه همان است که به زبانهای ترکی رفته و به ğez درآمده است. همچنین در زبان کردی هورامی واژه kenāče را داریم که همانندی آن به واژه kanig شگفت آور است. هنوز هم نام روستاهایی چون«کنگ ارمنیان» در دینور (آنسوی کنگاور) و جایگاه هایی چون «کنشت» (kenešt) در کنار نامهایی دیگر چون «کوه دختر» ،«کتل دختر»،«سنگ دختر»،«قلعه دختر»،«پل دختر» و... در گوشه و کنار این سرزمین به چشم می خورند که اندیشه های باور به ناهید ایزدبانوی ایرانیان کهن را در خود پنهان دارند. پیکره های فراوان ناهید در یافته های باستانشناسی به ویژه در نیمه غربی ایران بدست آمده اند. در بیستون سر ستونهایی ساخته شده در روزگار ساسانیان بودند که پیکره ناهید بر آنها دیده می شد و برپایی یادمان شکوهمند تاق بستان که در آن پیکره ناهید دیده می شود که برجای پای خسرو آب می افشاند و در کنار سرابی بزرگ بر پا شده با یاد این ایزد بانوی ایرانیان باستان در پیوند بوده است.

آنچه که آشکار است کاربردهای گوناگون سازه کنگاور در تاریخ پارتیان و ساسانیان تا پس از آمدن اسلام است. می گویند خسرو دوم این کاخ را نوسازی کرد و به احتمال بسیار دشتهای زیبای نزدیک آن شکارگاهی برای نجیب زادگان ساسانی بود از آنجایی که اینجا بر سر راه تیسفون به همدان، ری و نیشابور بود همواره این جایگاه دارای ارزش و اهمیت ویژه ای بوده و هیچگاه از ارزش آن کاسته نشد. پس از یورش تازیان و جنگ نهاوند در آشفتگی های آن روزگار گروهی که ما از آنها آگاه نیستیم در این جایگاه پناه گرفته با شبیخون به تازیان چارپایان آنها را می دزدیدند. از آن زمان تازیان این سازه کهن را «قصراللصوص» (کاخ دزدان) خواندند، با این همه تا سده ها ستونهای سترگ و ایوانهای بزرگ و ساختمانهای سنگی که بر جای مانده و رها بودند، برای کسانی که از کنگاور دیوار می کردند شگفت آور می نمود. چنانچه «ابودلف مسعر المهلهل الخزرجی الینبوعی» جهانگرد عرب در سده چهارم هجری پس از دیدار از کنگاور نوشت:

«از آنجا به سوی قصراللصوص رفتم، ساختمان این کاخ بسیار شگفت انگیز است و بر روی یک ایوان آجری که بیست پا از زمین بلند تر است بر پا شده. در این کاخ ایوانها و کوشک ها و گنجینه هایی است که از آنچه گفته شد والاتر و با شکوه تر است . زیبایی ساختمانها و نگاره های آن دیدگان را خیره می سازد. این کاخ برای فراوانی شکار و گوارایی آب و مرغزارها و دشت های زیبای پیرامون آن، دژ پایدار و گردشگاه ویژه پرویز بود»

می گویند مونس حاجب المقتدر بالله خلیفه عباسی مسجدی بزرگ در کنگاور ساخت. «یاقوت حموی» نیز در «معجم البلدان» از یادمان کنگاور یاد نمود و پنداشت سنگهای بزرگ را که در برپایی آن به رفته است از کوه بیستون آورده بودند.

«سازه های با شکوه آن بر روی یک پشته به بلندی بیست ارش (نزدیک 10 زرع) است. گنبدها و ستونهای آنها بسیار زیبا و با استحکام است.»

 با گذشت سده ها، این یادمان باستانی روبه ویرانی نهاد. سنگهای بزرگ برای ساخت خانه های مسکونی مردم جابجا شد و آرام آرام خانه های مردم بر روی ویرانه ها و تپه های درون آن ساخته شد، جایگاهی که در روزگاران نوین آن را «گچ کن» نام نهادند. چنانچه «اوژن اوین»  (Eugene Oben) سفیر فرانسه در ایران سالهای 1906-1907 درباره آن نوشت:

«از روستای بزرگ کنگاور که در نیمه راه کرسی نشین ایالت و همدان «78 کیلومتر» است، ایالت کرمانشاه آغاز می شود، نزدیک هزار خانه در بالای تپه ها جای دارد و پیرامون آنها حصارهایی در بر گرفته است. در پایین، ویرانه های برج ها و میانه ستونهای شکسته دیده می شوند. منظور ویرانه های پرستشگاه آناهیتا است که در نوشته های جهانگران سده های نخستین اسلام از آن به نام «قصر اللصوص» نام برده شده......»

در بخش شمال غربی این جایگاه آرامگاه امامزاده ای بود که تا به امروز بر جای مانده و امامزاده «شاهزاده محمد ابراهیم بن علی بن الحسین» نام داشته و پیرامون امامزاده آرامگاه درگذشتگان مردم کنگاور دیده می شد. در جلوی این امامزاده چند ستون سترگ هنوز برجای مانده که بر روی دیواری سنگی بر پا هستند. اینجا همان جایی بود که«اوژن فلاندین»(Eugene Flandrin)  و«پاسکال کست»(Pascal Coste)  در 1838 از آن دیدار داشته و نگاره ای نامدار از آن کشیدند.
         از سال1968 که کاوش در بخشهایی از این جایگاه آغاز شد، خانه هایی را که در اینجا بود خریده و برای آماده و آزاد سازی آن ویران نمودند و برای اهالی آنجا در زمینهای پیرامون خانه ساختند، به این امید که باستانشناسان و کاوشگران بتوانند آسان تر آنجا را پژوهش و کندوکاو کنند. با این همه هنوز راهی بس دراز در انجام پژوهشها و یافتن گنجهای کهن در این ویرانه باقی است.

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

سنگهای شگفت انگیز - وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran

منبع: وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran



سنگهای شگفت انگیز
پرستشگاه آناهیتا در کنگاور

سنگهای شگفت انگیز: (نگاهی به پرستشگاه آناهیتا در کنگاور)

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

سنگهای شگفت انگیز - وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran

منبع: وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran



سنگهای شگفت انگیز
پرستشگاه آناهیتا در کنگاور

سنگهای شگفت انگیز: (نگاهی به پرستشگاه آناهیتا در کنگاور)

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

سنگهای شگفت انگیز - وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran

منبع: وبلاگ آسمانه ایران کهن The Heaven of Ancient Iran



سنگهای شگفت انگیز
پرستشگاه آناهیتا در کنگاور

سنگهای شگفت انگیز: (نگاهی به پرستشگاه آناهیتا در کنگاور)


معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور

معبد آناهیتا - امامزاده ابراهیم کنگاور

معبد آناهیتا کنگاور



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

عکس هایی از کرمانشاه قسمت دوم - وبلاگ دانلود جدیدترین آهنگ ها

منبع: وبلاگ دانلود جدیدترین آهنگ ها



نان برنجی زعفرانی
نان برنجی زعفرانی مخصوص کرمانشاه.
اینجا گیلانغرب است!

نمایی زیبا از دره ای در گیلانغرب یکی از شهر های استان کرمانشاه

فراد تراش

فرهاد تراش یا به زبان محلی فراتراش که در جهت جنوبی کتیبه بیستون قرار دارد

کرمانشاه

این هم نمایی از شهر کرمانشاه از روی کوه طاق بستان (تاق بستان)

معبد آناهیتا در کنگاور

معبد آناهیتا در کنگاور



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد آناهیتا - وبلاگ گروه تاریخ ناحیه یک کرمانشاه

منبع: وبلاگ گروه تاریخ ناحیه یک کرمانشاه


معبد آناهیتا

آناهیتا در زبان اوستایی، نام یک پیکر کیهانی ( هندو ) ایرانی است، که ایزدبانوی آب‌ها (آبان) پنداشته وستوده می‌شود و ازین رو با نماد‌هایی چون باروری، شفا و خرد نیز همراه است.معبد آناهیتا


اردوی سورا آناهیتا در پارسی میانه یا امروزی ناهید یا اردویسور آناهید است و در زبان ارمنی آناهیت نامیده می‌شود. تاریخ نویسان کلاسیک باستان یونانی و رومی از او با نام آناتیس Anaïtis یاد کرده و یا او را با یکی از ایزدان معابد خود شناسانده‌اند.خرده ستاری نوع-اس سیلیسومی به نام آناهیتا ۲۷۰ به یاد او نامیده شده ‌است .

آناهیتا، اَناهید یا ناهید که در پارسی به معنای دور از آلودگی است - نام ایزدبانوی آب و باران و باروری در مذاهب ایران باستان. بسیاری از ویژگی‌های این ایزدبانو با ایشتار که مورد پرستش اقوام سامی از جمله بابلیان بود نزدیکی دارد. هر دوی این ایزدان به سیاره ناهید (زهره) مربوط‌اند. به احتمال زیاد «اردویسور آناهیتا» نیز چون «میترا» از ایزدانی بود که پیش از پیدایش زرتشت، توسط مردم ایران و نواحی اطراف - ولو به نام‌های دیگر- مورد ستایش قرار می‌گرفت.آناهیتا ظاهراً با جنگاوری نیز مربوط بوده‌است و باور بر این بود که جنگاورانی را که به پیشگاه او نذر کنند، یاری می‌دهد. در دوران ساسانیان این الهه به یکی از الهه‌های مورد پرستش ایرانیان قرار گرفت.

البته باید خاطر نشان نمود ایرانیان یکتاپرست بودند ولی آناهیتا و دو ایزد بانوی دیگر به طور مشترک به عنوان خدایان فرعی مورد تقدیس قرار می‌گرفتند .

با وجود دیرینگی و نفوذ پرستش «میترا» در ادوار پیش از ظهور زرتشت، بعدها این ایزد در میان ایرانیان تا اندازه‌ای به فراموشی سپرده شد. اما در مقابل چنین جریان فکری و دینی، «ناهید» چنان مقامی در باورهای ایرانیان به دست آورد که نه تنها پرستشگاه‌های بسیار زیاد و مجلل و باشکوهی از او می‌بینیم، بلکه تندیس و نمادهای این زن ایزد در اینجا و آنجای این سرزمین پهناور باقی مانده‌است. آناهیتا نام یک معبد در شهر تاریخی و ویران شده بیشابور (مربوط به دوره ساسانیان) در غرب کازرون نیز می‌باشد.در اساطیر ایران مزید بر آناهیتا که یشت پنجم مختص ستایش اوست در اساطیر از خدایی به نام اپام نپات (زادهٔ آب) به عنوان پاسدار آبها یاد می‌شود. از اپام نپات در اوستا یسنا ۱ فقرهٔ ۵ ، یسنا ۲ فقره ٔ۹۵، زامیاد یشت فقرهٔ ۵۱ و ۵۲ یاد شده‌است .

از میان پرستشگاه‌های ناهید، نیایشگاه‌های همدان، شوش و کنگاور که ویرانه‌های آن هنوز پابرجاست، از همه مجلل تر بوده‌است .

بنای معروف به معبد آناهیتا در مرکز شهر کنگاور بر سر راه همدان به کرمانشاه قرار دارد. این بنا بر روی تپه ای طبیعی با حداکثر ارتفاع سی و دو متر نسبت به سطح زمین های اطراف ساخته شده است. نقشه این بنا چهار ضلعی، به ابعاد ۲۲۴×۲۰۹ متر و هر ضلع آن به شکل صفه ای به قطر هجده متر است. این صفه ها با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده اند و نمای بیرونی آنها به وسیله سنگ های بزرگ تراشیده شده، به صورت خشکه چین پوشش داده شده است. در مواردی برای اتصال برخی از بلوک ها، از بست های آهنی و سربی استفاده شده است.

در قسمت جنوبی بنا، پلکان دو طرفه ای به درازای یک صد و پنجاه و چهار متر وجود دارد. هر دو تا پنج پله، در یک بلوک سنگی ایجاد شده است. در حال حاضر تعداد سنگ پله ها در پلکان شرقی بیست و شش پله و در پلکان غربی بیست و یک پله است.

با توجه به ارتفاع دیوار که ۲۰/۸ متر از آن باقی مانده، به طور یقین تعداد پله ها بیشتر از این بوده است. در بخش شمال شرقی بنا نیز دو ردیف موازی سنگ های تراشیده به کار رفته که نشان از ورودی به عرض دو متر در این بخش از بنا است. در مرکز بنا، صفه ای با جهت شرقی – غربی ساخته شده که نود و سه متر درازا و ۳۰/۹ متر پهنا و بین سه تا پنج متر ارتفاع دارد. بر روی صفه های چهارگانه این بنا به جز فاصله بین دو رشته پلکان جنوبی، یک ردیف ستون قرار گرفته است. این ستون ها کوتاه و قطور هستند.

برخی از مورخین این بنا را معبدی برای الهه آناهیتا دانسته اند. برخی دیگر از محققین به تبعیت از نوشته های مورخین ایرانی و عرب سده سوم ه.ق به بعد، این بنا را کاخی ناتمام برای خسرو پرویز معرفی کرده اند. عده ای نیز زمان ساخت آن را به اواخر سده سوم و آغاز سده دوم ق.م و عده دیگر آن را به سده اول ق.م نسبت می دهند. سیف الله کامبخش فرد – کاوشگر بنا – آن را به سه دوره هخامنشی، اشکانی و ساسانی نسبت می دهد و مسعود آذرنوش کاوشگر دیگر بنا، آن را کاخ ناتمامی از خسرو پرویز در اواخر دوره ساسانی می داند.


 

تصاویری از معبد آناهیتا واقع در شهرستان کنگاور

 



 


    

See full size image

                                                       

 

 

 

 



 



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

هنر اشکانی - وبلاگ تورنج Toranj

منبع: وبلاگ تورنج Toranj


 

 هنر اشکانی

سلسله اشکانیان (250 قبل از میلاد تا 226 میلادی)

مقدمه

پارت در دوران گذشته شامل سرزمینی بوده است که در حال حاضر به نام خراسان معروف است در این مقاله نویسندگان عهده قدیم از دو کشور به نام پارت و گرگان نامبرده اند اما متاسفانه حدود آن دو را دقیقا نمی توان تعیین کرد.

آنچه مسلم است گرگان در سمت شمال و مغرب این منطقه و پارت در قسمت جنوبی و شرقی ان قرار داشته است سرزمین پارت از طرف شمال به خوارزم و از مشرق به هرات و از جنوب به زرنگ و از مغرب به گرگان محدود می شده است می توان گفت که پارت عهد قدیم شامل شهرهای، دامغان، شاهرود، جوین، سبزوار، نیشابور، طوس، بجنورد، قوچان، درگز، سرخس، اسفراین، جام، باخزر، خواف، کاشمر و تربت حیدریه بوده است طول این منطقه 408 کیلومتر و عرض آن 200 کیلومتر بوده و مساحت آن بالغ بر 96 هزار کیلومتر مربع بوده است. به طور کلی تاریخ دولت اشکانی را می توان به سه دوره به شرح زیر تقسیم کرد:

اول: تاسیس دولت اشکانی و کوتاه کردن دست سلوکیان از قیام ارشک تا سلطنت نهم مهرداد

دوم : تا پایان بلاش اول.

سوم: انحطاط دولت اشکانی

 

اسامی سلاطین اشکانی

1- ارشک پسر فری یاپت                                    از 256-253 ق.م

2- تیرداد پسر فری یاپت                                     از 253-214 ق.م

3- اردوان اول پسر تیرداد                                    از 214-196 ق.م

4- فری یاپت پسر اردوان                                    از 196-181 ق.م

5- فرهاد اول پسر فری یاپت                      از 181-173 ق.م

6- مهرداد اول برادر فرهاد اول                    از 173-136 ق.م

7- فرهاد دوم پسر مهرداد اول                             از 136-128 ق.م

8- اردوان دوم پسر فری یاپت                              از 129-124 ق.م

9- مهرداد دوم پسر اردوان دوم                             از 124-87 ق.م

10- سائاتروک پسر مهرداد اول                            از 77-69 ق.م

11- فرهاد سوم پسر سائاتروک                           69-60 ق.م

12- مهرداد سوم پسر فرهاد سوم                        از 60-56 ق.م

13- ارداول پسر فرهاد سوم                                از 55-37 ق.م

14- فرهاد چهارم پسر ارد اول                             از 37-1 ق.م

15- فرهاد پنجم پسر فرهاد چهارم                       از 2-1 میلادی

16- ارد دوم، محققاً معلوم نیست                         از 6-2 میلادی

17- وانان اول پسر فرهاد چهارم                          از 7 میلادی

18- اردوان سوم پسر ارد دوم                    از 51-16 میلادی

19- واردان پسر اردوان سوم                      از 51-16 میلادی

20- گودرز پسر گیو                                           از 16-51 میلادی

21- وانان پسر ارد دوم                                       از 16-51 میلادی

22- بلاش اول پسر وانان دوم                              از 77-51 میلادی

23- خسرو، بعضی او را پسر پاکر می دانند از 133-107 میلادی

24- بلاش دوم محققا معلوم نیست                      از 191-133 میلادی

25- بلاش سوم پسر بلاش دوم                           از 191-133 میلادی

26- بلاش چهارم پسر بلاش سوم                        از 207-191 میلادی

27- بلاش پنجم پسر بلاش چهارم                        از 216-207 میلادی

28 اردوان پنجم پسر بلاش چهارم                        از 224-216 میلادی

 

فصل دوم- شناسایی منابع تاریخ ایران در دوره اشکانیان

نظری اجمالی بعد از مرگ اسکندر اوضاع ایران دچار هرج و مرج گردید سرداران وی چندی بر سر تقسیم متصرفات او با هم در حال زد و خورد بودند تا سرانجام در سال 301 قبل از میلاد متصرفات اسکندر را بین خود تقسیم کردند در این تقسیم بندی سوریه و ایران به تصرف سلوکوس در آمد که از سال 312-129 قبل از میلاد جانشینان وسی به نام سلوکیدها در ایران سلطنت به اشکانیان یا پارتها رسید که از سال 250 قبل از میلاد تا سال 226 میلادی در ایران سلطنت کردند هرچند اشکانیان نسبت به ایرانیها قوم بیگانه ای نبودند بلکه از آریاییهای ایرانی محسوب می شدند لیکن به علت زندگی بیابانگردی عموما از علم و دانش بهره چندانی نداتند به همین علت افراد این سلسله درصدد احیای علوم و فرهنگ ایران برنیامده بلکه بعکس تحت تاثیر تمدن ملل دیگر به ویژه یونانیها قرار گرفتند، سلاطین این سلسله از بدو تاسیس تا زمان سلطنت اشک بیستم گودرز (51-16 میلادی) هم خود را مصروف ترویج یونانی کرده و خود را دوستار تمدن یونان معرفی کردند و از خط یونانی برای نوشتن روی مسکوکات و کتیبه های خود استفاده می کردند در این دوران تاریخ اسکندری یا سلوکیدی و اسامی یونانی را می دانستند چنان که اردوان اول این زبان را خوب می دانست و به ادبیات یونانی آشنایی کامل داشت و حتی به زبان یونانی تاریخی نوشته بود در دربار شاهان اشکانی از نمایشنامه های یونانی استفاده می کردند.

 

سکه های اشکانیان

به طور کلی اسناد و مدارک زمان اشکانی بسیار اندک است سکه های سلاطین اولیه اشکانی تنها معرف نام و لقب پادشاه است همین امر تطبیق سکه های دوران اشکانی را دچار اشکال کرده است. از اوایل قرن اول قبل از میلاد نام شخص سلاطین در روی سکه ها نقش گردید و از سال 137 قبل از میلاد سکه ها را با قید تاریخ که مبدا آن سال 312 قبل از میلاد یعنی تاریخ تاسیس سلسله سلوکیدها بود ضرب می کردند. از زمان سلطنت بلاش اول (77-51) میلادی به تدریج برای نوشتن روی سکه ها از الفبای آرامی به جای یونانی استفاده کردند.

 

کتیبه ها و اسناد مکشوف از اشکانیان

کتیبه های معروف دوره اشکانی عبارتند از کتیبه اشک بیستم گودرز در بیستون در شش فرسنگی باختران (کرمانشاه) که به تقلب از داریوش اول فتح خود را نسبت به مهرداد و کاسیوس سردار رو می نشان داده است این کتیبه به خط یونانی است و در آن گودرز خود را ساتراپ ساتراپیها خوانده است همچنین نوشته هایی به زبان یونانی از حفاریهای شهر دورا اوروپوس و از شوش پیدا شده که مربوط به زمان اردوان سوم و پنجم است در سالهای اخیر در نسا (نزدیک عشق آباد شوروی) آرشیو بزرگی که بر روی پاره های سفال نوشته شده به دست آمده که مشتمل است بر اسناد مالی دوره اشکانی که به زبان پهلوی و خط آرامی نوشته شده است، در بابل نیز اسنادی مربوط به دوره اشکانی پیدا شده که بر روی لوحه هایی از خشت خام به خط میخی نوشته شده است بیشتر مطالب آنها را جداول نجومی تشکیل می دهد. در سال 1909میلادی در اورامان کردستان سه سند پیدا شد که دو سند آن به خط یونانی و سومی به زبان پهلوی و خط آرامی است که هر سه بر روی پوست آهو نوشته شده و مربوط به سال 87 میلادی یعنی دوران اشکانی است محتوای آنها حاکی از انعقاد قراردادهایی است درباره فروش تاکستان به کشاورزان و فاصله زمانی بین سند اول و سوم قریب به یکصد سال است.

 

منابع تاریخ اشکانیان در آثار نویسندگان رومی و ارمنی

با توجه به مطالب یاد شده چنین می توان نتیجه گرفت که برای کسب اطلاع دقیق و اساسی درباره رویدادهای تاریخی ایران در دوره اشکانی بایستی از اخبار نویسندگان باستانی کسب اطلاع کنیم که شرح حال بعضی از آنها ضمن منابع و ماخذ دوران هخامنشی گفته شده است از جمله کرنلیوس تاسی توس که در سال 50 میلادی در روم به دنیا آمد و در سال 120 میلادی درگذشت وی از خود آثار زیادی به جای گذاشت از بین کتابهای او که در رابطه با تاریخ نوشته است سالنامه هایش معروفیت زیادی دارد که مشتمل بر شانزده کتاب بوده لیکن تعداد زیادی از آنها مفقود شده اند هر چند سالنامه های او ارتباط زیادی با تاریخ ایران ندارد با وجود این از بعضی فصول آنها که مربوط به روابط اشکانیان با رومیان است می توان استفاده کرد.

نویسنده دیگر ایزودورخارا کسی است که به احتمال قریب به یقین در قرن اول میلادی می زیسته یکی از تالیفات معروف وی کتابی است که راجع به جغرافیای پارت نوشته است، در این کتاب به تفضیل درباره یک راه کاروان رو که از سوریه شروع می شده و از طریق سرزمین پارت به آسیای مرکزی می رفته سخن گفته است. نویسنده دیگر موسی خورن است که بنا به عقیده دمرگان در قرن چهارم میلادی می زیسته و زمان درگذشت ویرا بین 493-487 میلادی ذکر کرده اند آثار زیادی از وی باقیمانده که از آن جمله تاریخ ارمنستان است کتابی نیز در جغرافیا تالیف کرده که برای اطلاع از اوضاع جغرافیایی ایران در زمان سلسله های اشکانی و ساسانی حائز اهمیت است.

 

در آثار سایر مولفان قدیم مانند استرابون و دیودور سیسیلی و پلینوس اطلاعات سودمندی درباره تاریخ اشکانیان می توان یافت گذشته از این از آثار نویسندگان ارمنی و غیر ارمنی که درباره تاریه ارمنستان تالیفاتی داشته اند از جمله ماراپاس کاتی نا و آگاتانژ و زنوب گلاگی و الیزادوارتابد نیز می توان اطلاعاتی درباره تاریخ ایران باستان به ویژه دوره پارتها و ساسانیان به دست آورد.

  

فصل سوم- آداب و رسوم

آداب و رسوم یونانی به وسیله مقدونیان تا حدودی در ایران رسوخ پیدا کرد و آنها هم بسیاری از رسوم و آداب ایرانی را فرا گرفتند و با خود به یونان بردند ولی آثار فرهنگ یونانی با حکومت اشکانیان از میان فرت و ایرانیها خود را از قید و رسوم بیگانگان آزاد کردند.

اشکانیان نیز مانند هخامنشیان به مسائل اخلاقی پایبند بودند و با اسیران خوش رفتاری و عهدو پیمان را رعایت می کردند. به طوری که فلاویولی که یکی از مورخان است می نویسد: در بین پارتها رسمی هست که در هنگام بستن پیمان به یکدیگر دست می دهند و آنان به نگهداری پیمان و عهد خود پای بندند.

در این دوره برده داری رواج دارد و دو نوع برده وجود داشته است یکی سربازانی که از دشمن به اسارت می گرفتند و آنها را ANSAHRIK یا بیگانه می نامیدند دیگر بومیانی که خود را می فروختند یا در برابر بدهی خویش برده طلبکار می شدند آنها را BANDAK می نامیدند. این بردگان در مزارع به کار کشاورزی اشتغال داشتند در این دوره مردگان را در خمره می گذاشتند و درب آن را می بستند و دهنه خمره را رو به خورشید قرار می دادند و این یکی از مظاهر احترام به خورشید بوده است. بعضی از مردگان را در تابوت سفالین می گذاشتند و به خاک می سپردند از این نوع خمره ها در حفاریهایی که در معبد ناهید کنگاور به عمل آمده بود پیدا کرده اند از جمله قبرهای خمره ای دو نفره که نظیر آن کمتر دیده

شده است.

در این قبرها وسایل زندگی مردگان را قرار می دادند که امروز با بررسی آنها تاریخ هنر و افکار مذهبی مردم این دوره تا حدودی مشخص می گردد. در قبر یکی از زنان پارتی علاوه بر وسایل زندگی یک دوک سفالی هم به دست آمده که معرف هنر بافندگی اوست.

 

وضع زنان

داشتن زنهای متعدد معمول بود و شاه هم به غیر از ملکه که زن اصلی بود تعدادی کنیز در اختیار داشت.

لباس

لباس پارتها قبایی بلند و شلواری گشاد بود و نواری بر گرد سر می بستند که از دو طرف به دو رشته دراز منتهی می شد و کلاهی به نام تیار بر سر می گذاشتند و در مسکوکات این دوره لباس اشگ اول به طوری که گارد نر نوشته چنین بوده است:

گوشواره ها به گوش آویخته و گردن بندی ساده در گردن داشت زرهی در بر مشتمل بر پولک و یا حلقه ها که بازوها را تا بند دست و پاها را تا قوزک می پوشانیده است و روی آن عبا یا جبه نظامی پوشیده کفشها را با بند به ساق پا بسته.

  

 فصل چهارم- افکار مذهبی در دوره اشکانیان

 

پس از هخامنشیان در دوران حکومت مقدونیان عقاید مذهبی و رسوم آنها در ایران رواج پیدا کرد و ایرانیان که همیشه به عقاید دینی دیگران احترام می گذاشتند در دوره حکومت سلوکیها از لحاظ مذهبی تحت فشار متجاوزان واقع شدند.

درباره دین مردم عهد اشکانیان منابع زیادی در دست نیست ولی به طور کلی عقاید مذهبی آنها با عقاید یونانی پیوند داشته و در کتیبه و سایر منابع این موضوع به نظر می رسد که عقاید مذهبی این دوره تلفیق عقاید یونانیها و اندیشه های زردشتی و مسیحیت بوده است. یکی از نکات مشخص این دوره عدم تعصب مذهبی است و صاحبان عقاید مختلف بدون اینکه تحت فشار باشند در انجام آداب مذهبی خود آزاد بودند. در اسنادی که از نسا به دست آمده به نامهایی بر می خوریم که معرف رواج آیین زردشت در این دوره است و به طوری که نوشته اند جمع آوری اوستا به وسیله بلاش VALAKSH شاه اشکانی انجام گرفته است.

در اسناد نسا نامهایی وجود دارد که با کلمه مهر ترکیب شده مانند مهر بزان MIHRBOZAN مهر داتک MIHR DATK و مهر فرن MIHR FRAN که نشان می دهد خدای خورشید هم در سرزمین پارتیان طرفداران زیاد داشته است.

 

معماری

قبل از حکومت پارتها هنر از جمله صنعت معماری در حال انحطاط بوده و پارتها با فعالیت هایی که کردند توانستند هنر هخامنشی را زنده کنند و در تکامل آن کوشش نمایند و در این راه موفقیت هایی هم به دست آوردند. نفوذ هنر یونانی در ابتدای حکومت اشکانیان بسیار زیاد بوده و در کاوشهای شهر نسا این موضوع تایید شده ولی اصالت هنر ایرانی محفوظ مانده است و در اواخر کمتر اثری از هنر یونانی دیده می شود. در ساختمانهای اشکانی گنبد و ایوانهای سرپوشیده و نقاشیهای دیوار و مجسمه های مختلف دیده می شود که معرف هنر این دوره است. عظمت و شکوه تالارهای پیدا شده به توانگری و ثروت فرمانروایان گواهی می دهد در یک تالا، گنجی از اشیا ساخته شده از عاج به دست آمده به خصوص جامهایی پیدا شده که اطراف لبه آنها مجالسی از صور اساطیر یونانی نقش بسته است که معرف نفوذ هنر یونانی در هنر پارتی است. در دوران حکومت اشکانیان کمتر آثار حجاری و معماری به دست آمده فقط می توان آثار زیر را نام برد که معرف هنر سازندگی است. معبد آناهیتا، معبد ناهید، معبد کنگاور و سه نوع مقبره.

 

 

سنگهای معبد کنگاور

 

 

ستونهای شکسته معبد کنگاور

دوگور خمره ای

قبرهای سفالین (معبد ناهید کنگاور)

 

کاخ سلطنتی الحضره (ایوان جنوبی)

کاخ سلطنتی الحضره (ایوان شمالی)

 

نقاشی

در این دوره ساختمانها را با تصاویر رنگین و گچ بریهای زیبا تزیین می کردند که معرف هنر نقاشی و پیکرنگاری هنرمندان این عصر است. نقوشی که برگزاری مراسم مذهبی و صحنه های جنگ را نشان می دهد بیشتر در آثار اشکانیان دیده می شود. نقاشی رنگی در روی دیوارها یکی از مشخصات نقاشی این دوره است که آثار آن را در جزیره ای در مرکز دریاچه هامون می توان دید.

در نقاشیهای این دوره خصوصیات هنر اصیل ایرانی مشهود است و اثر هنر یونانی کمتر دیده می شود.

هر تسلفد درباره نقاشی عهد اشکانیان تحقیقات زیادی کرده او نیز حفظ اصالت هنر ایرانی را در آثار این دوره تایید می نماید.

بافندگی

در دوران اشکانیان به علت توسعه روابط بازرگانی و آوردن ابریشم از چین به ایران صنعت بافندگی به خصوص بافت پارچه های ابریشمی رونق زیاد پیدا کرده و مقدار زیادی از پارچه های پشمی و ابریشمی و قالی و قالیچه به رم صادر می شده است. ایرانیان در این دوره سعی داشته اند که تجارت ابریشم چین را به خود منحصر سازند و در این راه موفقیت کامل پیدا کرده و با تبدیل ابریشم به پارچه های ابریشمی و صدور آن به رم و سایر کشورها منافع زیادی به دست آورده اند. از آثار بافندگی این دوره به ندرت به دست آمده از جمله چند تکه پارچه ابریشمی در سوریه و چند قطعه پارچه ملیله دوزی و قلاب دوزی شده در شرق ایران پیدا شده است. در حفریات اخیر در ناحیه گرمی دشت معان در قبور این دوره ضمن آثار دیگر قطعه پارچه ای که بیش از بیست سانتیمتر نیست به دست آمده که اکنون در موزه ایران باستان است این پارچه بعد از فرش پازیریک قدیمی ترین پارچه منقوش و رنگین جهان است.

پلین یکی از مورخان رومی نوشته است که قالی های گران قیمت و زیبای ایران زینت بخش کاخهای رم بوده است و این موضوع می رساند که در این دوره هنرمندان اشکانی در فن قالی بافی شهرت زیاد داشته و محصول آنها به رم صادر می گردیده است.

 

لباس بانوی عهد اشکانی

تکه پارچه مکشوفه از گورهای خمره ای (گرمی دامغان)

 

 

سفال

سفال سازی دوره اشکانی دنباله هنر هخامنشی است با این اختلاف که لعاب دادن در دوره گذشته مخصوص آجر بوده برای زینت ظروف نیز به کار رفته است و بعضی معتقدند که چینی ها لعاب دادن را از اشکانیان اقتباس کرده اند و این نظر از آنجا آمده که ظروفی که در چین پیدا شده دارای لعاب سبز رنگی است که بسیار شبیه به ظروف سفالی اشکانی است ولی این دلیل کافی نیست که چینی ها از ایرانیان اقتباس کرده باشند و امکان هم دارد که عکس این نظر صحیح باشد. از آثار سفالی که از این دوره به دست آمده به طور کلی می توان گفت که این هنر در عهد اشکانی پیشرفتی نداشته زیرا ظروف این عهد ساده و بدون تزیین است و مثل ادوار گذشته دارای نقش حیوانات و نباتات و اشکال مختلف دیگر نیست و بیشتر هنرمندان به ساختن و تزیین ظروف فلزی پرداخته اند و چون ظروف سفالی برای رفع احتیاج طبقه عامه بوده توجهی به تزیین و ظرافت آن نداشته اند. رنگ لعابی در این دوره بر روی ظروف و حتی تابلوهای سفالی به کار رفته و بیشتر رنگ سبز تیره و طلایی بوده است در این دوره خمره های بزرگ برای نگهداری آذوقه و همچنین برای گذاشتن اجساد مردگان ساخته می شده که نمونه های آن در حفریات مختلف به دست آمده است. در این دوره ظروف سفالی مدوری می ساختند که دارای لوله دراز بوده و در آن روغن یا ماده سوختنی می ریختند در لوله فتیله می دادند و فتیله را آتش می زدند و روشنایی لازم به دست می آمد گاهی چند لوله روی بدنه ظرف می گذاشتند که روشنایی بیشتر شود.

دوک سفالی که از قبر یک زن پارتی به دست آمده

 

ظرف سفالی با شکل مجسمه اسب (گورهای خمره ای)

ظروف سفالین در قبرهای معبد کنگاور

 

فلزکاری

ضرب سکه در این دوره یکی از مظاهر هنر فلزکاری است سکه های مسی و نقره ای و مدالهایی از طلا و نقره در حفریات نقاط مختلف به خصوص در ری پیدا شده که روی آنها تصویر شاه یا ملکه و گاهی نقش رب النوعهای یونانی دیده می شود که با ظرافت ساخته شده است.

هنرمندان این دوره اشیاء تزیینی و زینتی از جمله سینه ریز، گلوبند، گوشواره و دستبندهای طلایی نیز ساخته اند که بسیار ظریف و زیبا است و در موزه های آمریکا به خصوص در موزه فیلادفلیا و موزه ارمیتاژ لنینگراد نگهداری می شود. در موزه ارمیتاژ یک مجسمه بزرگ از گراز که از طلا ساخته شده وجود دارد که از آثار قرن اول قبل از میلاد است. طبق تحقیقاتی که به عمل امده در عصر اشکانیان هنرمندان می توانسته اند به فلزات آب طلا و نقره بدهند.

سر از مفرغ

سکه

در دوره اشکانیان مثل دوره هخامنشیان برای معاملات تجارتی ضرب سکه و ساختن مدالها و نشانهای نقره و طلا برای تشویق خدمتگزاران رواج زیاد داشته و ضرب سکه در این دوره به شرح زیر بوده است. برای اینکه به سهولت مقدار زیادی از قطعات هم وزن و هم شکل آماده برای ضرب سکه به دست آید قالبهای آهنی می ساختند که جعبه ای شکل و در آن چند ردیف خانه های منظم یک قطع تعبیه شده بود که هر یک گنجایش یک سکه را داشت...

این خانه ها به وسیله شکافی به یکدیگر ارتباط داشت در موقع عمل محفظه را بسته و از آن شکاف فلز ذوب شده را وارد می ساختند و پس از آنکه خانه ها یکی پس از دیگری پر می شد درب جعبه را برداشته و قطعات را پس از سرد شدن از قالب خارج می کردند و این قطعات هم وزن و هم شکل آماده برای ضرب یعنی قبول اثر نقش که علامت رسمی مملکت است می شد...

مسکوکات در دوره اشکانی از نقره، مس و برنزه بوده و پول طلا ضرب نمی شده است و از راه تجارت وارد ایران می گردید و با غرامت هایی که رومی را اوری می نامیدند واحد پول درخم و وزن آن چهار گرم بوده و این سکه در تمام آسیای غربی با دینار رومی رقابت می کرده. سکه ها یک و دو درخمی بوده است.چند سال پیش در شمال شرق ایران در یک دهکده مابین بجنورد و گنبد قابوس گنجینه ای مربوط به دوران اشکانی پیدا شد که در نوع خود بی نظیر بود و موجب حیرت دانشمندان و سکه شناسان گردید. البته در زمان های مختلف گنجینه های بسیاری پیدا شده که از جمله می توان گنجینه ای شامل بیست هزار سکه اشکانی را که در گنبد قابوس به دست آمده نام برد ولی گنجینه خبر از لحاظ انواع مختلف سکه بی نظیر بوده و به طبقه بندی سکه های این دوره کمک بسیار کرده است.

  

 

سکه های سلاطین اشکانی

 

صات سکه های دوره اشکانیمشخ

 

روی اولین سکه های این دوره نام ارشاک نوشته شده است و کلمه پادشاه در آنجا به چشم نمی خورد این امر ثابت می کند که آنها به عنوان رئیس قبیله آپارتی شناخته می شدند نه پادشاه و اما لقب پادشاه از زمان مهرداد اول بر روی سکه ها دیده می شود که کلاهی مخصوص به شکل باشق که به کلاه ترکمن های امروزی شبیه است بر سر دارد و پشت سکه آدمی روی چهار پایه به طرف چپ نگاه
می کند. کلمه شاه را برای اولین بار روی سکه های مهرداد اول می بینیم که برای نخستین بار نام خود را بر سکه ها ضرب کرد در این سکه ها در یک رو همان تصویرهای گذشته است و در روی دیگر آدم چهار پایه نشین است که در اطراف آن نوشته شده است مهرداد اول شاه بزرگ. مهرداد بعد از ضرب این سری سکه یک نوع سکه دیگر ضرب کرد که بر روی آن به لاتین نوشته بود فیل هلن یعنی دوستدار یونان و در یک سوی دیگر این سکه ها نیز تصویری از هرکول یکی از خدایان یونان دیده می شد. بعد از دوره سلطنت مهرداد عناوین جدیدی روی سکه ها یافت می شود از جمله شاه بزرگ اشکانی از نسل خدایان پادشاه عادل و غیره.

از جمله نوشته های جالب سکه های این دوره سکه های مربوط به اردوان اول است که روی سکه نوشته شده ارشاک پادشاه بزرگ و دوستدار برادر خود (که منظور مهرداد اول است) و دوستدار یونانی ها (فیل هلن) در زمان مهرداد دوم القاب جدیدی روی سکه حکاکی شده از جمله شاه عادل، برجسته و نامی، بانی خیر. در یک سری از سکه های مهرداد دوم بر روی تصویر سکه تاج مزینی دیده می شود که همان تاج را سه قرن بعد بر سر اردشیر بابکان می بینیم و از این زمان لقب شاه شاهان نیز بر روی سکه ها حک شده است. در ابتدا نقش موسس سلسله که روی دوش APOLLO نشسته روی سکه بوده است. ولی در اواخر این نقش وجود ندارد. روی بعضی سکه ها خطوط یونانی دیده می شود ولی روی سکه های ولگاش پنجم و ارتبان (اردوان پنجم) خط یونانی و پهلوی وجود دارد. سکه های زیادی از دوره اشکانیان در حفریات بین النهرین و ری به دست آمده که دارای نقش های مختلف است. در زمان اشکانیان سه نوع سکه ضرب می شده:

سکه ها کوچک مسی یا مفرغی، سکه نقره و سکه بزرگ نقره که تترادرهم نام داشته است.

در قلمرو اشکانیان ضرابخانه هایی وجود داشته ولی ضرابخانه اکباتان و تیسفون از همه مهمتر بوده است.

مجسمه سازی

دیاکونوف در کتاب خود نوشته که مجسمه های زیادی در ضمن حفاریهای مختلف از هنرمندان اشکانی به دست آمده است از جمله مجسمه بزرگ از مفرغ که صورت یکی از بزرگان اشکانی است و مجسمه ساز با مهارت کامل چنین لباس را نیز مشخص کرده است.

مجسمه هایی از مرمر و مفرغ و سرب نیز به دست آمده است که هنرمندی مجسمه سازان را نشان می دهد. در موزه آرمیتاژ مجسمه سر یک زن وجود دارد که بسیار ظریف و با مهارت کامل ساخته شده است. دوران اشکانی را می توان از لحاظ هنر دیوار نگاره از دوران های موفق و پیشرفته به حساب آورد هم از نظر انتخاب موضوع و هم از نظر صحنه پردازی و ترکیب رنگها که نمونه آن در کوه خواجه سیستان دیده می شود. در نواحی برده نشاندی بختیاری نزدیک آتشکده ستونهای پراکنده ای بر جای مانده که بر روی آنها صورتها و نقش های مختلف حجاری شده و همچنین در نسا علاوه بر مجسمه های مرمری مجسمه های زیادی از گل رس به دست آمده که رنگ آمیزی شده است. به طور کلی می توان گفت که مجسمه سازی نیز در عصر اشکانی اصالت ایرانی را حفظ کرده و با ترکیب هنر یونانی هنر نوین و مستقل به وجود آمده است.

در کوه بیستون آثار حجاری از پارتها وجود دارد که بنا به دستور گوتارزس انجام گرفته و نام او به خط یونانی در بالای صفحه حجاری خوانده می شود. نقش حجاری شده عبارتست از گوتارزس که سوار بر اسب به رقیب خود مهرداد حمله کرده و او را سرنگون نموده است و رب النوع فتح ناجی بر سر او می گذارد.در دوره اشکانیان در زمینه مجسمه سازی روش خاصی دیده می شود و آن نمودار ساختن حالت و روحیه صاحب تصویر و تحرک نگاه و نمایش حالت چشم است.

مجسمه یکی از بزرگان اشکانی

 

مجسمه مفرغی مکشوفه در یشمی

مجسمه افسر پارتی (موزه وصل)

مجسمه سر یک زن (موزه ارمیتاژ)

جام از عاج

 

آثار تزیینی و زینتی در عصر اشکانیان

در روی اشیا سفالی و فلزی پیدا شده در حفاریها که عبارت بوده است از تابوتهای نزین کوزه ها، کاسه ها، بطری های شیشه ای و اقسام زیور آلات از قبیل انگشتری ها و گوشواره ها و دست بندها می توان با آثار تزینی این دوره آشنا گردید.دست بند ها و انگشترها و گوشواره ها از طلا و نقره و برنج و مس ساخته شده گرچه انگشترها از حیث ساختمان مثل دوران هخامنشی ظریف نیست ولی به طور کلی رواج این هنر را در این می رساند کلاههای نوک تیز بلند که مختص زنان بوده گاهگاهی در ضمن حفریات به دست آمده ولی در هیچ یک از موزه های ایران و اروپا وجود ندارد، یراقهای مخصوص لباس و نوارهای زرین که به کلاه آویخته می شد و ی به پیشانی می بستند همه اینها دلیل علاقه زیاد به خودنمایی و تظاهر به نمایش ثروت بوده است.

دیاکونوف درباره آثار تزیینی اشکانیان می نویسد: با اینکه اثر هنر یونانی در این آثار دیده می شود ولی هنر این دوره معرف هنر هخامنشیان و هنر بومی اشکانیان بوده است در کاوشهایی که در شهر سلوکیه به عمل آمده مقدار زیادی از زینت آلات عهد اشکانی کشف شده که در موزه ملی بغداد است.

در حفاریهایی که در ناحیه رستم آباد به عمل آمده مقداری زیور آلات زنانه من جمله گوشواره های جالبی پیدا شده که در نوع خود بی نظیر است. گوشواره ها اغلب هلالی شکل و دارای گلوله های بزرگ و کوچک و دانه های گرد طلایی است، و بعضی از آنها به خوشه انگور شباهت دارد در کنگاور نیز ضمن حفریات یک جفت گوشواره طلایی مربوط به عهد اشکانی به دست آمده که شکل آن به شرح زیر است.

این گوشواره مرکب از یک حلقه ساده است که اطراف فرشته ایستاده ای قرار گرفته و این فرشته حمایل باریکی دارد و گلی شش پر در بالای سر فرشته دیده می شود. از دست بندهای منتسب به دوره اشکانی دست بندی است که در سلوکیه به دست آمده و در موزه بغداد نگهداری می شود این دست بند از نوارهای بافته به هم تشکیل شده است. از گردن بندهایی که در کتاب پوپ مربوط به اشکانیان معرفی شده گردن بندی است که شبیه زنجیر و دارای آویز بیضی شکل است و نقش ستاره هشت پری بر روی آن نقش گردیده است دیگر گردن بندی است از خمیر شیشه ای که در گرگان به دست آمده و در موزه ایران باستان است.

گل کمری نیز از حفاری نهاوند به دست آمده این گل کمر از طلاست که اطرافش سنگ های زینتی قرار داده اند و در وسط مجسمه عقابی که بر گرده شکاری چنگ زده است این گل کمر در موزه متروپولتین نگهداری می شود. علاوه بر آثار مقدار مجسمه های زنان اشکانی به دست آمده است که زیور آلات آنها معرف هنرهای تزیینی این دوره است. مجسمه ای از یک دختر به دست آمده که در موزه بغداد است و دست بندی از مهره ها و گوشواره سنگینی با آویزهای فراوان دارد و چند ردیف گردن بند نیز در روی سینه او دیده می شود.مجسمه دیگری از یک زن دوره اشکانی است که از پالیمر به دست آمده و در موزه لوور نگهداری می شود که گردن بندی به گردن و موبندی بر پیشانی دارد. مجسمه دیگری از پالمیر به دست آمده که دارای زیورهای زیاد و دارای چندین گردن بند و دست بند و گوشواره و پیشانی بند است.

      

یک جفت گوشواره از طلا مکشوفه از قبور معبد آناهیت

 

 مجموعه ای از آثار تزیینی طلا (موزه ارمیتاژ)

سینه ریز- دستبند- گوشواره طلایی (موزه فیلاد فیلا)

 

                                                           

                                                                

دسته شمشیر طلایی

 

زبان و خط

زبان این قوم آریایی است ولی لغات سکایی در آن داخل شده و همان زبانی است که بعدها زبان پهلوی اشکانی نامیده اند.

در زمان اسکندر به خصوص در زمان حکومت سلوکی ها زبان یونانی در میان رجال درباری رایج بوده است و در روی بیشتر سکه های اشکانی خط یونانی دیده می شود. خط در زمان اشکانیان خط آرامی سریانی بوده نه خط میخی و این موضوع از روی سکه های پیدا شده روشن گردیده است نوشته هایی که در کردستان در سال 1919 به دست آمده دو نسخه آن به خط یونانی و نسخه دیگر به زبان پهلوی و خط آرامی است که روی پوست آهو نوشته شده. نباید تصور کرد که در این دوره خط میخی به کلی رواج نداشته زیرا در بابل لوحه هایی پیدا شده که مربوط به دوره اشکانی و به خط میخی نوشته شده است. در زمان حکومت اشکانیان برای نوشتن از خطوط میخی و یونانی هم استفاده شده است خط یونانی از اواسط قرن اول میلادی با سایر مظاهر تمدن یونانی رو به انحطاط می رود و خط پهلوی اشکانی جای آن را می گیرد.

یک کتیبه به خط پهلوی اشکانی در کاوشهای سر پل ذهاب به دست آمده و در اکتشافات ترکمنستان شوروی (نسا) هم یکی از ارزنده ترین گنجینه های تاریخی مربوط به این دوره کشف گردیده که شامل تعدادی الواح و کتیبه های سلطنتی بوده است. در کاوشهای دورا و اروپوس کنار فرات کتیبه هایی به خط پارسی و یونانی به دست آمده و اطلاعاتی درباره این دوره به دست می دهد.

صنعت چوب

در دوره اشکانیان صنایع چوبی مورد توجه بوده و ظروفی که در حفاریها به دست آمده نشان می دهد که ابزار و وسایل لازم برای این کار به طور کامل وجود داشته است ظرفهای چوبی مربوط به این دوره که در موزه ایران باستان است معرف صنعت چوب در این دوره است.

صنعت شیشه

در زمان پارتها این صنعت رواج داشته و بیشتر در وسایل تزیی به کار رفته است در نواحی مخلف گیلان و اردبیل انگشترهای مفرغی با نگین های شیشه ای به تعداد زیاد کشف گردیده.

 

حکاکی

از روی سکه ها و اشیا فلزی که دارای کنده کاری است می توان مهارت هنرمندان این دوره را ارزیابی کرد. در حفاریهایی که در دشت مغان آذربایجان انجام شده نمونه هایی از هنر حکاکی و منبت کاری به دست آمده است که ظرافت و مهارت هنرمندان را نشان می دهد. در بعضی از قبرها در هر انگشت دست مرده انگشتری از آهن و برنز بوده و نگین شیشه ای داشته است. روی نگین ها با کمال مهارت حکاکی شده و نقش انسان در روی آن دیده می شود. آثار پیدا شده در حفاریها نشان می دهد که پارتیها در کنده کاری و منبت کاری و خلق آثار هنری زیبا، مهارت داشته اند.

موسیقی

در این دوره به هنر موسیقی هم توجه داشته و بیشتر از نی و تنبور استفاده می کرده اند. یکی از نویسندگان رومی به یک آلت موسیقی دیگر به نام SMBUCA در این دوره اشاره کرده است.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

عکس معبد آناهیتا ، کنگاور - سایت آفتاب aftab.ir

منبع: سایت آفتاب


معبد آناهیتا ، کنگاور






معبد آناهیتا ،  کنگاور | Anahita Temple, Kangavar

معبد آناهیتا ، کنگاور
Anahita Temple, Kangavar




+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معماری باستانی از آغاز تا پایان ساسانیان - معبد آناهيتاي كنگاور - سایت تالار گفتمان هخامنشیان

منبع: سایت تالار گفتمان هخامنشیان


معبد آناهيتاي كنگاور

معبد كنگاور درون شهر كنگاور قرار دارد و يكي از پر رونق ترين معابد آناهيتاي دوران اشكاني و ساساني بوده است. اين معبد با وسعتي كمتر از پنج هكتار بر نقطه اي مشرف به دشت بر روي صفه اي واقع شده است
آناهيتا فرشته آب و باروري بوده است و در زمان اشكانيان بسيار مورد توجه قرار گرفته است. محوطه معبد كنگاور 220متر طول و 210 متر عرض دارد.بر روي ديوار اين محوطه ستونهاي سنگي با مقطع دايره بر پا بوده كه قسمت شمال غربي بنا ستونهاي هنوز بر پاست و باستان شناسان آنها را بازسازي كرده اند. ستونها داراي 3.45متر ارتفاع هستند و فاصله محوري آنها از هم در حدود 4.75متر ميباشد. ورودي بنا پلكان دو طرفه اي از سمت جنوب است.در بخش مركزي معبد ديوار مستحكمي در جهت شرقي غربي قرار دارد كه 94متر طول دارد و در پاي آن آبراهه هايي كنده شده است.
سنگهاي اين معبد از فاصله دو كيلومتري از معدن چل مران آورده شده است .

احداث معبد را به دوره اشكانيان نسبت داده اند و در اطراف آن سفالهاي اين دوره و قبور اشكاني بر جاي مانده است.گورها كه عمدتا در قسمت شرقي ديوار معبد هستند به سه دسته تقسيم ميشوند. دسته اول به قرن دوم پيش از ميلادتا ابتداي ميلاد مسيح تعلق دارد و در بعضي از آنها سكه هاي اشك پنجم واشك سيزدهم به دست آمده است.دسته دوم متعلق به قرنهاي نخستين ميلاد مسيح است.در اين دوره اجساد را درون تابوتهاي سفالي قرار مي دادند.دردسته سوم مردگان را درون كوزه قرار مي دادند. از دوره ساساني نيز علايمي بر روي سنگها ديده ميشود.شايد در اين دوره معبد را مرمت كرده باشند.

با درود
پیوست می شود به نوشتار بانو سایه :
1- کنگاور یکی از شهرهای کرمانشاه است.
2- سکویی که معبد کنگاور بر روی آن ساخته شده 7متر از روی زمین بلندا (ارتفاع)دارد.
3- راه ورود به معبد آناهیتا به سان پارسه پلکانی دوسویه است که از هر سو 60 پله سنگی دارد و در جنوب معبد است.پس از پیمودن پله های دو سو به 12 ستون در راست و به قریته 12 ستون در چپ بر لبه خارجی بر می خوریم که اکنون بیشتر آن ویران شده است.
4- در سمت غرب و بالاترین نقطه ، آتشکده ای روباز قرار گرفته و آناهیتا در این پرستشگاه نقش ویژه ای داشته است.

_________________
من ظاهر نیستی و هستی دانم
من باطن هر فراز و پستی دانم
با این همه از دانش خود شرمم باد!
گر مرتبه ای وُرای مستی دانم!



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

از مهراب تا محراب - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


از مهراب تا محراب


از دری که بی‌شباهت به ورودی یک غار نیست، می‌گذرید. آرام و با احتیاط، پله‌هایی تاریک را پایین می‌روید. کمی که چشم‌هایتان به تاریکی عادت کرد، راهرویی را می‌بینید که در طرفین آن دو نیمکت سنگی طویل قرار گرفته است. راهرو را پیش می‌روید تا در پرتو نوری اندک که از روزن سقف می‌تابد ، نقش برجسته‌ای را بر دیوار روبه‌رو ببینید؛ نقشی که جوانی را نشان می‌دهد با کلاه مخروطی بر سر و لباس‌های بادبانی بر تن. جوان بر پشت گاو مقدس زانو زده و منحزین حیوان را در یک دست و دشنه ای در دست دیگر دارد که به گردن حیوان فرو برده است. او «مهر» است و این جا معبد یا پرستشگاه پیروان مهر که «مهرابه» نامیده می‌شود. مهر یا میترا خدایی بوده که پرستش او در غرب تا شمال انگلستان و در شرق تا هند، هزاران سال رواج داشته است و هنوز مورد احترام زردشتیان است. پیروان مهر، او را فرشته مهر و دوستی و عهد و پیمان و مظهر فروغ و روشنایی می‌پنداشته‌اند. آنها بر این عقیده بودند که مهر در غاری متولد شده است. از این‌رو هر جا غاری می‌یافتند، در آن به پرستش و نیایش مهر می‌پرداختند و آن مکان را «مهرابه» می‌گفتند. این غارها مظهر طاق آسمان و به عبارت دیگر، کل کائنات بودند. در نزدیکی این معابد طبیعی یا در آن، می‌بایست آبی روان وجود می‌داشت. با این حال،‌ پسوند «آبه» که به «مهر» افزوده شده، به معنای آب نیست و به احتمال ، معنی ساختمان طاقدار و گنبد می‌دهد. در شهرها یا جلگه‌ها که غاری یافت نمی‌شد، این معابد را در زیر زمین بنا می‌کردند. مهرابه‌ها به یاری پلکانی طولانی، به سطح زمین می‌رسیدند. این معابد از نور خارج استفاده نمی‌کردند و پنجره‌ای نداشتند، اما روزنه‌ای روی سقف یا گنبد آنها تعبیه می‌شد تا نور خورشید مستقیما بر تصویر مهر یا میترا بتابد. معمولا مهرابه در سمت مشرق ساخته می‌شد تا اولین پرتوهای خورشید وارد آن شود. پیروان آیین مهر، طاق معابد یا مهرابه‌های خود را چون آسمان می‌آراستند و با تصاویری از ستارگان زینت می‌دادند. آنها بر دیواره‌های معبد نیز تصویرهای فراوانی را نقش می‌کردند. تزیین حاشیه معبد هم به وسیله گل و گیاه انجام می‌گرفت تا گویای تاثیر شگفت‌انگیز عمل قربانی گاو باشد. قربانی گاو، در این آیین، نماد آفرینش است و مرگ گاو، حیاتی نو را می‌آفریند. به اعتقاد آنها وقتی گاو به حالت تشنج می‌افتد، خونی که از بدن حیوان جاری می‌شود، گندم‌ها را آبیاری و تغذیه می‌کند. اساسا قربانی گاو، مهمترین و برجسته‌ترین رسم دینی در آیین مهر یا میتراست. در اکثر معابد مهری نیز صحنه‌ای از گاوکشی با نقوش برجسته وجود دارد. در مهرابه‌ها کنار تصویر مهر و گاو، ماری هم دیده می‌شود که از زمین سر برآورده است تا خونی را که موزان کرده، بمکد. سگی هم به سمت جراحت، حمله‌ور شده است. همچنین عقرب یا کژدمی در این نقش برجسته‌ها وجود دارد که درحال نیش زدن به آلت تناسلی حیوان است. در این تصویر نمادین، نیروهای خیر به صورت سگ مجسم شده‌اند و نیروهای شر نیز به شکل مار و کژدم تجسم یافته‌اند که بر سر منبع حیات، یعنی خون و نطفه زندگی بخش گاو، می‌جنگند. در بعضی از مهرابه‌ها، در پای تصویر مهر، دو آتشدان هم دیده شده است. در کنار در ورودی نیز ظرف پایه داری پر از آب تبرک شده، قرار داشته است. همچنین گاهی پلکان به اطاقی ختم می‌شده که در آن، پیروان آیین مهر، خود را برای نیایش آماده می ساختند و از آنجا به محوطه اصلی وارد می شدند.
مهرابه‌های مشهور جهان
یکی از مهرابه‌های مشهور جهان، پرستشگاهی در بخش زیرین کلیسای سنت پرسیک، روی تپه آوانتن رم است. این معبد از تالاری تشکیل شده است که در آن یک راهرو مرکزی و دو نیمکت در طرفین آن وجود داشته است. روی دیوارهای جانبی، تصاویری از مراسم تشرف بلندپایگان، نقاشی شده که اکثر آنها به صورت شیر، نشان داده شده‌اند. در انتهای ردیف نیمکت‌ها نیز تصاویر مشعلداران دیده می‌شود. در صحن مهرابه هم نقشی از میترا یا مهر وجود دارد که گاوی را قربانی می‌کند. مهرابه مهم دیگری نیز نزدیک والبروک در شهر لندن قرار دارد. این پرستشگاه ابعاد نسبتا کوچکی دارد (۱۸×۷ متر) و رو به مشرق ساخته شده است. صحن این مهرابه، یک کلیسای کوچک را به ذهن تداعی می‌کند.معبد فوق در سال ۱۵۰ میلادی بنا شده و تا قرن چهارم مورد استفاده بوده است. معبد مریدا در ایالت لوزیتانی اسپانیا از دیگر مهرابه‌های مشهور جهان به شمار می‌رود. در این پرستشگاه فقط یک نقش برجسته یافت شده که صحنه غیر متعارفی را نشان می‌دهد؛ سه نفر مقابل میزی دراز کشیده‌اند، روی این میز خوراکی (نان و شاید گوشت) نهاده شده است و در طرفین آنها دو شبح دیده می‌شود که ملبس به روپوشی بلند هستند. در سمت چپ این افراد، انسان دیگری دیده می‌شود که در حال نزدیک شدن به آنهاست و یک سینی در دست دارد که سر گاوی در آن قرار دارد. معبد دیگری نیز در ناحیه دویچ آلتن بورگ نزدیک وین یافت شده است. این مهرابه ۲۳ متر طول و هشت متر و نیم پهنا دارد و نقش برجسته‌ای در آن وجود داشته که تکه‌تکه شده، ولی قطعاتی از آن به دست آمده است. از دیگر پرستشگاه‌های آیین میترایی که شهرتی جهانی دارد، باید معبد سارمیز کتوزا در رومانی را نام برد. این مهرابه که در سال‌های ۱۸۸۳_۱۸۸۱ کشف شده، بزرگ‌ترین پرستشگاه مهری جهان است و ۲۶ متر طول و ۱۲ متر عرض دارد.
مهرابه‌های ایران
اگرچه در ایران هم از تعدادی مهرابه نام برده شده است، اما هیچ کدام از این معابد، ویژگی‌های یک معبد مهری را ندارند؛ از جمله صحنه کشتن گاو توسط میترا که از ملزومات هر مهرابه‌ای محسوب می‌شود. یکی از این اماکن منسوب به مهرابه، در دو کیلومتری روستای بادام‌یار در آذرشهر آذربایجان وجود دارد. در این بنای صخره‌ای دایره‌ای شکل که سقف آن به صورت گنبد مخروطی است، نقشی از مهر دیده نمی‌شود. از طاق بستان، معبد آناهیتای بیشاپور و معبد کنگاور نیز به عنوان مهرابه یاد شده است. با این وجود، اداره میراث فرهنگی مراغه، در بروشوری که چاپ کرده، از معبدی در ۴ کیلومتری جنوب شهر مراغه، با عنوان «معبد مهر» نام برده است. این مهرابه در روستای ورجوی واقع شده و پیروان آیین مهر، آن را با تراشیدن قطعه سنگی عظیم از جنس شیست، با دهانه‌ای به عرض ۵/۴ متر به وجود آورده‌اند. از دیگر معابد آیین مهر در مراغه، می‌توان به غارهای دست کند تپه رصدخانه اشاره کرد. البته این مهرابه و مهرابه روستای ورجوی، در حال حاضر به محلی برای تخلیه زباله و رفع حاجت تبدیل شده‌اند! در باب مهرابه‌ها می‌توان از مناظر و زوایای دیگری نیز به بحث پرداخت؛ از جمله درباره تشابه واژگانی و کاربردی «مهرابه» و «محراب» که محل چالش‌های فراوانی بوده، اگرچه اکثر پژوهشگران بر این اعتقادند که بین این دو واژه، ربط و نسبتی وجود دارد.چنان چه دکتر پرویز ورجاوند ، پژوهشگر نام آشنا ، در گفت و گو با نویسنده این مطلب می گوید : در قالب مهرابه ها ، قوس دسته زنبیلی سقف ، مکانی را ایجاد می کند که در آن جا " مهر " خنجر را بر گردن گاو گذاشته است این ساختار را به گونه ای دیگر در بیشتر محراب های مساجد ایرانی هم شاهد هستیم ؛ یعنی در این محراب ها یک عقب نشستگی در دیوار جنوبی ( جهت کله ) ایجاد شده و در آنجا ما شاهد آن نیم قوسی هستیم که در مهرابه ها وجود دارد. وی درباره شباهت مهرابه ها و محراب ها می افزاید: در آیین مهری ، مراسم در درون مهرابه صورت می گیرد. در مساجد هم آیین عبادی ، چه برای نمازگذار به تنهایی و چه برای نمازجماعت و اقتدا به امام جماعت ، در جهت قبله و در برابر محراب است. دکتر ورجاوند معتقد است : آیین مهر برتمام ادیان جهان تاثیر فراوانی گذاشته است. به ویژه آیین مسیحی که بسیاری از جنبه های بنیادین آن ، تحت تاثیر آیین مهری است. بنابر این ، قرار گرفتن ایرانیان مسلمان در مکانی رو به قبله که در شکل و شمایل محراب صورت گرفته است ، به احتمال زیاد ، بی تاثیر از پدیده مهرابه ها نیست. وی در پایان ، در باب تشابه واژگانی" مهرابه " و " محراب " می گوید : من ترجیح می دهم و منطقی تر می بینم که واژه محراب را بر گرفته از واژه مهرابه بدانم . با این حال ، عده ای معتقدند که محراب در مساجد اسلامی ، محل حرب بوده و ارتباطی با مهرابه ندارد. عبارت پایانی ورجاوند نیز بر همین مسأله صحه می گذارد که این موضوع ، هنوز به نقطه روشنی نرسیده و همچنان محل مناقشه و تردید است. این بحث می تواند دستمایه یک پژوهش مبسوط و همه باشد و بی تردید در نوشتار ما نمی گنجد ؛ چرا که در اینجا قصد ما گشت و گذاری کوتاه در مهرابه ها بوده وبس.
منابع:
۱ _ سجادی، علی، سیر تحول محراب در معماری اسلامی ایران از آغاز تا حمله مغول، جلد اول، سازمان میراث فرهنگی کشور، چاپ اول، تهران، ۱۳۷۵.
۲ _ بهار، مهرداد، از اسطوره تا تاریخ، گردآورنده و ویراستار: ابوالقاسم اسماعیل‌پور، نشر چشمه، چاپ دوم، تهران، ۱۳۷۷.
۳ _ هینلز، جان، شناخت اساطیر ایران، مترجمان: ژاله آموزگار _ احمد تفضلی، کتابسرای بابل و نشر چشمه، چاپ دوم، تهران، ۱۳۷۱.
۴ _ ورمازرن، مارتن، آیین میترا، مترجم: بزرگ نادرزاد، نشر چشمه، چاپ اول، تهران، ۱۳۷۲.
۵ _ گروه حامیان میراث فرهنگی اروین، روزنامه ایران، چهارشنبه، ۶ خرداد۱۳۸۳


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

کتیبه بیستون - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


کتیبه بیستون

 

کتیبه بیستون

دیودور سیسیل، مورخ یونانی نخستین کسی بود که در کتاب خود نام بیستون را به صورت بغستان Bogistanon آورده است که شکل تغییر یافته واژه کهن ایرانی بغ _ ستانا یعنی «جایگاه خدایان» است. احتمالا واژه بهیستان یا بهیستون در نتیجه کاربرد عامیانه مردم به واژه بیستون یعنی مکانی که در آن ستون وجود ندارد، تغییر یافته است. این اثر تاریخی که در چند کیلومتری شرق کرمانشاه قرار دارد، یکی از آثار ممتاز خاورمیانه به شمار می رود که از حدود دو هزار سال پیش تاکنون در پیش چشمان مسافران جاده شوش _ اکباتان شکوه و عظمت خود را به رخ کشیده است. این اثر شامل یک نقش برجسته و یک کتیبه هخامنشی است که متن کتیبه آن طولانی ترین کتیبه هخامنشی به شمار می آید. تمامی اثر بر روی صفحه ای سنگی به ارتفاع ۳ متر و عرض ۵ الی ۶ متر خلق شده است که به نظر می رسید سطح دیواره صرفا برای همین منظور مسطح گردیده است. از میان افراد مختلفی که نقش آنها بر روی سنگ دیواره حک شده است، تصویر داریوش با هیکل بزرگش متمایز تر از دیگران است. وی در دست چپ خود کمان پادشاهی یعنی نماد قدرت شاهنشاهی را بدست گرفته است و دست راست خود به علامت سلام و دورود به سوی اهورامزدا بالا آورده است که او نیز به همان صورت سلام داریوش را پاسخ می دهد.تندیس و تصویر خدایی بر فراز نقش سایر افراد سایه گسترانیده است.اهورامزدا، در حالی که تاج کیانی خدایان را بر سر نهاده است از درون حلقه ای بالدار بیرون می آید و با دست چپ خود حلقه قدرت شاهنشاهی را به داریوش عطا می کند. در پشت سر داریوش دو نفر از اشراف هخامنشی که هر یک نشانه های شاهنشاهی هخامنشی را با خود همراه دارند : نیزه، کمان و تیردان پیش روی داریوش نه پادشاه دروغین، در غل و زنجیر در پیشگاه او به صف کشیده اند و داستان عصیان و شورش آنها در کتیبه های کناری نقش برجسته حک شده اند. کتیبه بیستون نیز همانند بسیاری از کتیبه های هخامنشی به سه زبان پارسی باستان، بابلی و عیلامی نگاشته شده است.
عمده دلیل نگارش کتیبه ها به سه زبان فوق سیاسی است. چرا که شاهان هخامنشی بر آن بودند که خود را جانشینان بر حق بابلی ها و عیلامیان معرفی کنند. متن بابلی کتیبه در دو ستون بر روی دو سطح سنگی کناری نقش برجسته در سمت چپ آن حک شده است . متن پارسی باستان کتیبه در پنج ستون و در پایین نقش برجسته حک شده است و ادامه آن تا سمت راست نقش برجسته کشیده شده است. به نظر می آید که متن عیلامی کتیبه دارای سرگذشت عجیبی است.این بخش از کتیبه نخست در چهار ستون در سمت راست نقش برجسته حک شد. اما به هنگام تهاجم آخرین پادشاه شورشی، بخش هایی از آن از بین رفت و مدت ها بعد از آن، همان متن در سه ستون در سمت چپ متن پارسی باستان کتیبه حک شد. کتیبه دوم عیلامی، کاملترین متن از مجموع کتیبه ها را دارد که در ۷۶ بند نوشته شده است. در حالی که متن بابلی و پارسی باستان در ۶۹ بند بر روی دیواره سنگی حک شده اند. در نقاط مختلف نقش برجسته کتیبه های کوتاهی در سه زبان نوشته شده اند که روایتگر افسانه هایی هستند که براساس آنها می توان شاهان عصیانگر و شورشی سرزمین هخامنشی را به هنگام جلوس داریوش بر تخت پادشاهی شناسایی کرد. برخی دیگر از کتیبه های کوتاه بر روی نقش برجسته ها، تکرار ۴ بند اول کتیبه ای است که به زبان عیلامی در قسمت بالای نقش داریوش نوشته شده است. همچنین در بالای نقش برجسته در سمت چپ آن ترجمه بند هفتادم کتیبه دوم عیلامی و در قسمت راست آن مجددا ۴ بند اول کتیبه پارسی باستان حک شده است. مشاهده می کنیم که پراکندگی کتیبه های ثانویه نشان دهنده نوعی بی نظمی است که هنرمندان به وقت خلق این اثر باشکوه با آن روبرو بوده اند. تحصیل گذرا از مجموع نقش برجسته همان احساس را در انسان بوجود می آورد. به نظر می رسد که طرح اولیه نقش برجسته، به دفعات به هنگام حکاکی بر روی سنگ تغییر یافته است و اینک باستان شناسان در تلاش هستند تا مراحل اصلی خلق این بنا و اثر شکوهمند را بازسازی کنند. این احتمال وجود دارد که در طرح اولیه صرفا ایجاد نقش گوماتا و هشت پادشاه عصیانگر مغلوب مد نظر خالقان اثر بوده است و کتیبه های اولیه نیز دو کتیبه کوتاه عیلامی و پارسی باستان هستند که هر یک در ۴ بند و در قسمت بالای نقش داریوش حک شده اند.
اندیشه حک کردن متنی طولانی تر بعدها به ذهن پادشاه خطور کرده است. به همین دلیل محل نگارش ۶۹ بند کتیبه پارسی باستان در پایین نقش برجسته و متن نخستین کتیبه عیلامی در سمت راست آن به درستی انتخاب شده است. لیکن متن بابلی کتیبه در سمت چپ نقش برجسته در محل مناسبی حک نشده است و این حس را در بیننده برمی انگیزد که بعدها این متن به آن اضافه شده است. ایراد دیگری که از نقطه نظر فنی می توان بر تناسب کتیبه ها و نقش برجسته ها وارد ساخت، محل آفرینش نقش نهمین پادشاه مغلوب یعنی پادشاه سکاها با کلاه نوک تیزش است که از کادر کلی پیش بینی شده برای نقش برجسته بیرون زده است. به همین دلیل و با توجه به محل نقش اهورامزدا متوجه می شویم که تقارن کلی اثر به هم خورده است به گونه ای که با احتساب نقش پادشاه سکاها، نقش اهورامزدا در میانه نقش برجسته قرار نمی گیرد. به نظر می رسد که برای افزودن نقش پادشاه سکاها، هنرمندان مجبور شده اند که بخشی از کتیبه عیلامی را از بین ببرند. از این رو کتیبه عیلامی و متن کامل آن در سمت چپ کتیبه پارسی باستان بازآفرینی شده است. همچنین برای تکمیل کتیبه متن پارسی باستان، بند دیگری (بند ۷۰) به آن اضافه شده است. از سوی دیگر به دلیل تاخر زمانی وقوع شورش سکاها نسبت به سایر رویدادهای حکایت شده در ۶۹ بند نخست کتیبه پارسی باستان، شرح ماوقع شورش پادشاه سکاها در ستون دیگری شامل بندهای ۷۱ الی ۷۶ در سمت راست متن اولیه کتیبه پارسی باستان حک شده است و ستون پنجم. به همین دلیل هنگامی که نظری کلی به محل کتیبه پارسی باستان می اندازیم، متوجه می شویم که متن آن اندکی از سمت راست در پایین نقش برجسته بیرون زده است. نبود جای کافی بر روی صخره، باعث شده است که روایت تکمیلی کتیبه بیستون در متن بابلی و عیلامی نخستین اضافه نگردد.
به واقع اطلاعات کافی از زمان آفرینش شرح حال شخصیت های نقش برجسته در دست نمی باشد. لیکن یقین داریم که در طرح اولیه بیستون، محلی برای حک تمامی متون به زبان های سه گانه پیش بینی نشده بود.سرگذشت بیستون
پس از این که داریوش، شاهنشاهی ایران را به دست گرفت، تصمیم گرفت تا مردم امپراطوری خویش را در جریان فرمانروایی خود قرار دهد. از این رو مکانی را بر سر جاده قدیم شوش به اکباتان جهت خلق سنگ نبشته بزرگی از کارهای خود، برگزید. در امتداد این مسیر پر آمد و شد، سنگ نگاره های دیگری نیز دیده می شود که کهن ترین آن به فرمان انوبنی نی در حدود دو هزار سال پیش از میلاد کنده شده بود. در این نقش برجسته پادشاه کمانی در دست چپ و تبرزینی در دست راست دارد و پای چپ را بر سینه دشمنی مغلوب نهاده است که روی زمین افتاده است و الهه ایشتار (عشتار) در حال دادن حلقه حکومت به اوست. الهه با طنابی که در دست دارد، دو امیر دست بسته را پشت سر خود می کشد. هفت اسیر دیگر زیر تصویر شاه نشسته اند.
به نظر می رسد داریوش با الهام گرفتن از این نگاره و تقارن موضوعی _ زیرا انوبنی نی نیز بر نه دشمن چیره شده بود _ دستور داد تا در همان جاده در نزدیکی کرمانشاه نقش برجسته پیروزی های وی را بر سینه کوه نقر کنند . لیکن نگاره داریوش پرکارتر از نگاره انوبنی نی است. در خصوص ماهیت اشخاص نقش برجسته داریوش می توان اظهار کرد که پشت سر داریوش ویْندَه فْرَدنَه کماندار و گَئو بَرَوه نیزه دار ایستاده اند که از جمله هفت نفری هستند که در براندازی گئومات شرکت داشتند. داریوش که نقش وی به منظور تجسم اهمیت اش، در مقایسه با دیگران بزرگتر به تصویر کشیده شده است، همانند انوبنی نی کمانی در دست چپ دارد و پای چپ اش را روی سینه دشمنی که روی زمین افتاده و به علامت التماس دست هایش را بالا برده است، گذارده است . این همان گئومات مغ است. پشت سر او صف اسیران قرار دارد که گردن هایشان با طناب به یکدیگر و دست هایشان از پشت سر بسته است. با این که این سنگ نگاره در کنار یکی از راه های پر رفت و آمد و مهم قرار دارد، لیکن افراد معدودی آن را از نزدیک می دیدند. از این رو، داریوش برای اینکه مردم امپراطوری بزرگ ایران پی ببرند که وی چه کارهایی را انجام داده است، فرمان داد تا نسخه هایی از این کارنامه تهیه کنند و به تمامی ساتراپ های امپراطوری بفرستند و برای مردم بازخوانی کنند. برای نمونه رونوشتی از متن بیستون در مجتمع نظامی یهودیان در جزیره الفا نتین نیل بدست آمده است.
شرح کتیبه
بخش اول کتیبه (بند اول تا پنجم) نسب شناسی داریوش است که در آن وی چگونگی کسب عنوان پادشاهی اش را روایت می کند : «منم داریوش شاه، پسر ویشتاسب، هخامنشی، شاه شاهان . من اکنون پادشاه سرزمین پارسی ام . داریوش شاه می گوید پدرم ویشتاسب است ، پدر ویشتاسب ارشام است. پدر ارشام، آریارمنه بود پدر آریارمنه، چیش پیش بود. پدر چیش پیش هخامنش بود. داریوش شاه گوید از این رو ما خود را هخامنشی می نامیم. ما از دیرباز نژاده بوده ایم. از دیرباز خاندان ما شاهی بود. داریوش شاه گوید هشت تن از خاندان ما پیش از این شاه بودند. من نهمین شاه هستم. ما از دو تیره شاه بودیم.» در این بخش پادشاه، تبار شاهنشاهی و قانونی بودن پادشاهی خویش را تاکید می کند. «اهورامزدا مرا پادشاه قرار داد» جمله ای است که به نظر می رسد دارای مفهوم سیاسی جدیدی نزد ایرانیان است و در تمامی متن کتیبه تکرار شده است. در بخش دوم کتیبه (بند ۶ الی ۹) اسامی مردم ۲۳ کشوری که داریوش بر آنها غلبه کرد، ذکر شده است. در این بخش ضمن تاکید بر تسلیم و اطاعت محض آنان و عدالت شاهنشاهی بیان شده است که خاینین همواره مجازات و خدمتگزاران راستگوی پادشاه، پاداش نیک خواهند داشت. روایت حماسی کتیبه داریوش با شرح قیام گئومات دربندهای (۱۰ الی ۱۵) به دنبال بقدرت رسیدن کمبوجیه پس از کورش آغاز می گردد. متن روایت داریوش شبیه روایتی است که هرودت در کتاب تاریخ خود از حوادث ایران باستان نقل کرده است لیکن او نام بغ را سمردیس آورده است. داریوش چنین حکایت می کند که کمبوجیه پادشاه قبل از وی، برادرش بردیا را در قفا به قتل رسانید. پس از مرگ کمبوجیه، گوماتاد گئومات، به دروغ خود را بردیا برادر مقتول کمبوجیه می نامد و سر به عصیان بر می دارد. نخست به دلیل برخی سیاست های وی، تمامی مردم امپراطوری از وی طرفداری می کنند اما داریوش به یاری اهورامزدا، عصیان بردیای دروغین را سرکوب می کند. بندهای (۱۶ الی ۵۶). داریوش عصیان سایر شاهان را روایت می کند و شرح هر یک از عصیان ها به یک شکل روایت شده است. فردی خود را جانشین قانونی پادشاه قبلی سرزمین اش می نامد و این امر یعنی، غصب منصب پادشاهی به دروغ. در نتیجه اهورامزدا از داریوش حمایت کرد زیرا فقط اوست که حقیقت را بر زبان می راند. تمامی عصیان ها در سرزمین های امپراطوری روی داده است. در عیلام آسینا ، در بابل نیدنتوبل ، مرتیه در شوش، فروزیتش در ماد که از جانب پارتیان و هیرکانیان حمایت می شد، فرادا در مارگیان ، وهیزداته در پارس که وی نیز خود را به دروغ بردیا نامید، آرکسا در بابل. داریوش برای آن که سرنوشت پادشاهان عصیانگر، سرمشقی برای سایرین باشد، دستور داد تا برخی از آنها را مثله کنند. در بند (۵۲ الی۵۳) خلاصه ای از فتوحات داریوش روایت شده است. «و این آنچه بود که من در عرض یکسال به انجام رسانیدم. من ۱۹ بار با شاهان عصیانگر مبارزه کردم و ۹ پادشاه را مغلوب خویش ساختم» در بندهای (۵۴ الی ۵۹) پادشاه دروغ گویی را محکوم می کند. تمامی شورش ها و عصیان ها که به دلایل دروغین و واهی انجام می گرفت، به همان دلیل دروغین بودن، با ناکامی روبرو می شدند. سپس داریوش خطاب به آیندگان چنین می گوید: «و تو ای کسی که این کتیبه را خواهی خواند، اندیشه مکن که این حکایت دروغ است.»در بخش آخر کتیبه (بند ۶۰ الی ۷۰) سرگذشت و چگونگی خلق کتیبه آمده است و پادشاه تاکید می کندکه باید از آن حفاظت کرد و آن را در تمامی سرزمین های امپراطوری به مردمان شناساند. همچنین داریوش نام شش تن از نجبای پارس را که وی را در پیروزی بر گوماتا (گئومات) یاری رساندند، در کتیبه بیستون آورده است. متنی که بعدها به کتیبه اضافه شده است، (ستون پنجم متن پارسی باستان) به شکل مختصر شرح دو شورش سال دوم حکمرانی داریوش را حکایت می کند. (بند ۷۱ الی ۷۶) یعنی شورش آگاماتیا در عیلام (نقش وی در بیستون حک نشده است) و سکونخا پادشاه سکاها.
منابع :
۱. Le rocher de Bisotun, Pierre Lecoq, Le Monde de La Bible,
۲. از زبان داریوش، هاید ماری کخ، ترجمه دکتر پرویز رجبی، نشر کارنگ، تهران ۱۳۷۹
۳. ایران از آغاز تا اسلام، ر. گریشمن، ترجمه محمد معین، علمی و فرهنگی، تهران ۱۳۷۹



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

بیستون - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


بیستون


بیستون

کوه بیستون در فاصله ۳۲ کیلومتری شرق کرمانشاه قرار دارد. حدود ۵۲۰ سال پیش از میلا‌د مسیح داریوش، شاهنشاه هخامنشی دستور داد که بر کمر کوه بیستون پیکرها و نقوش و کتیبه‌هایی به خط میخی نوشته شود.این پیکرها و نقوش در بالا‌ و کتیبه‌ها و خطوط در زیر آن جای دارد. به‌علت صعب‌العبور بودن، برای صعود به این کوه این منطقه تبدیل به منطقه‌ای بکر شده بود که کسی به آن توجه نمی‌کرد. اما اولین بار در سال ۱۸۵۳میلا‌دی راولینسون، افسر انگلیسی که مامور آموزش به ارتش ایران بود توانست با مشقت فراوان این صخره را درنوردد و از ستون اول متن فارسی باستان نسخه‌برداری کند.
مطالعات وی در سال ۱۸۵۷ مورد توجه انجمن آسیایی پادشاهی لندن قرار گرفت و همزمان با آن مقالا‌ت او و نتیجه مطالعاتش در مجله این انجمن چاپ ‌شد تا اینکه باعث شد افراد دیگری بعد از او کار را ادامه بدهند که این مساله باعث شد این منطقه ارزش و اهمیت جهانی پیدا کند.
در سال ۱۹۴۸ ژرژ کامرون کتیبه را مجددا مطالعه کرد و آن را دارای سه نوع خط فارسی باستان، ایلا‌می نو و بابلی نو و اکدی خواند.
کوه بیستون که جغرافی‌نگاران قدیم مانند یاقوت حموی نام کوه را بهستون آورده است. مسافری که از کرمانشاه به همدان می‌آید رشته کوهی را می‌بیند که منقطع در جایی به هم متصل شده، در قله آخری که شیب تندی دارد چشمه‌هایی جاری است و این منطقه را منزلگاه خوبی برای رهگذران قرار داده که به‌دلیل صعب‌العبور بودن آن این کتیبه‌ها به‌خوبی محفوظ مانده‌اند تا اینکه راولینسون با شرحی که خود داشته با زحمت فراوان توانسته راز این کتیبه را بگشاید و تصاویر را به داریوش و دو سردارش که یکی، از یاران و ملا‌زمان و دیگری پدرزن اوست و همچنین ۱۰ شورشگر که هر یک از سرکردگان مناطقی بوده‌اند که علیه داریوش شورش کرده اما داریوش آنها را سرکوب کرده بود. فردی که زیر پای چپ اوست همان بردیای دروغین (گوماتای مغ) از روحانیون زرتشتی بود که در نبود کمبوجیه خود را برادر کمبوجیه خوانده بود و ادعای تخت و سلطنت کرده بود که بعد از اینکه خبر مرگ کمبوجیه پسر کوروش از مصر آورده شد او خود را پادشاه ایران، پسر کوروش و برادر کمبوجیه خوانده بود و چون کمبوجیه برادر خود را کشته بود و کسی جز گوماتای مغ از آن خبر نداشت بنابراین او خود را بردیا نامید که کمبوجیه با شنیدن این خبر در مصر درگذشت. اما داریوش بر او غلبه پیدا کرد و او به حالت تضرع زیر پای داریوش به او التماس می‌کند. از ۱۰ نفر شورشی تنها اوست که کفش به پا دارد، بقیه همه برهنه‌اند.
این تصویر باعث شد که اهالی آنجا سال‌ها قبل زمانی که جکسن مستشرق غربی به آنجا سفر کرده بود به آن ۹ نفر ۹ درویش می‌گفتند که از پادشاه تقاضای کمک دارند، اما نقش برجسته دیگری که از همه اینها متفاوت است و در بالا‌ی سر داریوش قرار دارد متعلق به اهورامزدا می‌باشد که داریوش دستش را به نشانه یاری و استمداد از او بلند کرده چرا که قدرت و مزه ایزدی را اهورامزدا به او داده و در سراسر این نوشته از کمک و مساعدت و قدرتی که اهورامزدا به او ارزانی داشته تا آرامش را بر این سرزمین برگرداند قدردانی می‌کند.
در زیر این نقوش‌نوشته‌ها که به سه زبان رایج آن دوران است در واقع کارنامه داریوش در سال‌های نخستین پادشاهی‌اش است که توانسته بر تمامی رقیبان و شورشیان غلبه پیدا کرده و به ترتیب نام همه آنها و کشوری که در آن شورش کرده بودند را نام می‌برد تا درس عبرتی برای همگان شود.
در این سنگ‌نوشته داریوش پس از ذکر نام و عنوان و نسب خود و خاندانش برای اثبات و یادآوری اصالتش سرزمین‌هایی که زیر پرچم شاهنشاهی هخامنشی درآورده که جمعا ۳۲ کشور است را برمی‌شمرد، سپس به شرح ناآرامی‌هایی که بعد از مرگ کمبوجیه پسر کوروش کشور را فرا گرفت می‌پردازد و در پایان با کلا‌می احساسی و قید قسم صحت مطالب را یادآور می‌شود و لعنت به کسانی می‌فرستد که این یادگار شاهنشاهی را منهدم کنند. داریوش می‌گوید: اگر تو این کتیبه و این حجاری‌ها را ببینی و آنها را خراب کنی مادام که سلسله تو باقی است آن را حفظ ننمایی اهورا مزدا تو را بکشد و نسل تو مقطوع شود و هر چه تو می‌کنی اهورامزدا آن را خراب کند. از خواننده می‌خواهد که این پیام شاهانه را حفظ کند و در سراسر کشور انتشار دهد.
این کتیبه در مجموع ۴۲۰ سطر دارد که مشکلا‌ت رونوشت و خواندن آن را مستشرقین غربی متحمل شدند، نحوه صعود آنها و چگونگی خواندن و مطالعات آنها روی خط میخی هنگامی که شرح سفرها و سفرنامه‌هایشان را می‌خوانیم و اینکه هر کدام چگونه کار دیگری را کامل کردند واقعا ستودنی است. سفرنامه جکسن گواه این مطلب است چرا که او یکی از انگیزه‌هایش برای رفتن به بیستون در سال ۱۹۱۵ میلا‌دی را تلا‌ش برای خواندن خطوط میخی تنها برای روشن کردن حل این مساله می‌داند که دین داریوش زرتشتی بوده است. خود او آورده است که اهالی آنجا کار نقوش و نوشته‌های بیستون را از آن فرهاد می‌دانستند آن پیکرتراش عاشق شیرین که خسرو او را به کندن کوه بیستون واداشت.
مورخان قدیمی یونان در یکی از نوشته‌های خود گفته‌اند که یکی از شاهان و ملکه‌های افسانه‌ایشان به نام سمیرامیس با سپاهی بزرگ عازم ماد شد و نزدیکی کوه اردو زد و دستور داد تا نقش او را بر کوهی حجاری کنند و به خط سریانی بر آن صخره چنین بنویسند: سمیرامیس با روی‌هم قرار دادن کوله‌بار چهارپایان که همراه او درشکه حرکت می‌کردند به قله این کوه صعود کرد. مورخان اسلا‌می در روایات خود از اولین برخورد اعراب از این کوه گفته‌اند، طوری ‌که اعراب به آن نام سمیره دادند. سمیره نام زنی عرب بود که دندان پیشین او برآمده‌تر از سایر دندان‌هایش بود. آنها نام آن زن را به این کوه دادند و سمیره گفتند.
همان‌گونه که همه آثار و بناهای باستانی و تاریخی در طول سال‌ها تخریب شده‌اند و عواملی چند آنها را تهدید می‌کنند این قاعده از بیستون این اثر ارزشمند که مهم‌ترین کتیبه هخامنشی است نیز مستثنی نمی‌باشد. یکی از این عوامل سرازیر شدن آب از لا‌به‌لا‌ی کوه بیستون می‌باشد که باعث ایجاد شکاف در بین این نقوش و نوشته‌ها گردیده است.
دیگری تجاوز به حریم بیستون است. عامل دوم بیشتر مورد توجه بوده چرا که کم‌کم منجر به این امر می‌شود که این اثر در فهرست آثار جهانی ثبت نشود که با تعهد بر اینکه به حریم بیستون به هر طریقی چه احداث کارخانه یا جاده کمربندی جلوگیری شود بالا‌خره در اجلا‌س سی‌ام یونسکو و با تلا‌ش سازمان میراث فرهنگی به ثبت جهانی رسید. در انتها یادآور می‌شویم که محوطه بیستون شامل مجموعه‌ای از آثار دوره‌های مختلف تاریخی است که ارزش و اعتبار آن چندین برابر بیشتر از حفظ و نگهداری و جذب توریست می‌نماید.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

طاق بستان - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


طاق بستان



طاق بستان

طاق بستان مجموعه‌ای از سنگ‌نگاره‌ها و سنگ‌نبشته‌های دوره‌ی ساسانی است که در شمال غربی شهر کرمانشاه در غرب ایران واقع شده است. وجود کوه و چشمه در این مکان، آن را به گردشگاهی روح‌فزا تبدیل نموده که از زمان‌های دیرین تا به امروز مورد توجه بوده است.طاق بستان در زبان بومی (کردی) طاق وسان گفته می‌شود.
«سان» به معنی سنگ می‌باشد و به این ترتیب طاق بستان طاق سنگی معنی می‌دهد. این مجموعه در قرن سوم میلادی ساخته شده است. شاهان ساسانی نخست نواحی اطراف تخت جمشید را برای تراشیدن تندیس‌های خود برگزیدند، اما از زمان اردشیر دوم و شاهان پس از او طاق بستان را انتخاب کردند که در بین راه جاده‌ی ابریشم قرار داشت و دارای طبیعتی سرسبز و پر‌آب بود.
طاق بستان شامل سنگ‌نگاره‌ی تاج‌گذاری اردشیر دوم و دو طاق میباشد که طاق کوچک‌تر شاهپور دوم و سوم و طاق بزرگ‌تر خسرو پرویز را به تصویر کشیده است. در سمت راست طاق کوچک‌تر و در بیرون از طاق سنگ‌نگاره‌ای تراشیده شده که تاج‌گذاری اردشیر دوم را نشان میدهد.
برابر آیین ایرانیان باستان هر کس که می‌خواست شاه باشد لازم بود دارای شایستگی شاهی و فر کیانی (ایزدی) باشد. از نیروی این فر کیانی است که شخص به کمالات روحانی و نفسانی آراسته می‌گردد و از سوی خداوند برای راهنمایی مردم برگزیده می‌شود. در آیین زرتشتیان، هر کس که مورد خشنودی پروردگار باشد خواه پادشاه، خواه پارسا یا خواه دانشمند، دارای فر ایزدی است.
نگاره‌ی فروهر همیشه در زمان باستان به صورتی که در اینجا نقش شده، نمایان است که در آن فروهر تاجی کنگره‌دار بر سر دارد و حلقه‌ی فر ایزدی را به شاه می‌دهد. لباس شاه و نگاره‌ی فروهر تا حدی یکسان است. هر دوی آن‌ها شلواری چین‌دار به پا دارند که توسط بندی به مچ پایشان چسبیده است. هم‌چنین هر دو دارای کمر‌بند و دست‌بند هستند. درسمت چپ شاه، میترا یا مهر، پیامبر باستانی ایران قرار دارد. مسیح از لحاظ تولد و آیینش بسیار شبیه میتراست. حتی بسیاری از آیین‌های مسیحی همان آیین‌های میتراییسم هستند.
تصویر وی در کنار تصویر شاه بیان‌گر پاک شدن قلب شاه از نفرت و روی آوردن به مهرورزی است که این مفهوم همواره از دید ایران‌شناسان بیگانه دور مانده است. پیکان‌های نوری از سر میترا در تمامی سمت‌ها پراکنده شده و هر پیکان نوریست که مهر می‌پراکند تا شاه را در بر گیرد. هم‌چنین میترا شاخه‌ای از نبات که «برسم» نام دارد در دست دارد که با آن مشغول اجرای آیین زایندگی و کامیابی است.
طاق کوچک که بین نگاره و طاق بزرگ‌تر واقع شده، دارای دو نقش در بالای دیواره‌ی طاق و دو کتیبه است. این کتیبه‌ها به خط پهلوی ساسانی هستند و داستان نقوش را بیان می‌کنند. دو تندیس طاق کوچک، نقش های شاهپور دوم و سوم هستند.
در سترگ‌ترین طاق، سه تندیس مشاهده می‌شود. شاه در میان، فروهر در سوی راست وی، که مانند تاج‌گذاری اردشیر دوم است و آناهیتا در سوی چپ شاه. آناهیتا فرشته‌ی آب‌هاست و نمود خرمی و سرسبزی.
خسرو پرویز علاقه‌ی زیادی به آناهیتا داشت و معبد آناهیتا را در نزدیکی کنگاور، شهری در خاور کرمانشاه ساخت و در آن‌جا دل به مهر شیرین نهاد.
در کناره‌ی ورودی طاق، سنگ‌نگاره‌ای زیبا از فرشتگان بال‌دار، درخت زندگی، مجالس شکار گراز و شکار مرغان و ماهیان در مرداب و نقش‌های فیل، اسب و قایق می‌باشد که حاکی از مراسم بزم و شادی است.
نقش تاج‌گذاری خسرو پرویز سواری زره‌پوش سوار بر اسب قرار دارد. یقین نیست که این سوار کیست، یا یک رزم‌جوست یا خسرو پرویز یا پیروز ساسانی. اما نشان‌گر فر و قدرت شاه و ایرانیان است.
گویند فرشی از جواهر بر کف طاق بوده که هنگام حمله‌ی اعراب میان فرماندگان عرب تقسیم شده است. طاق بستان از دیر باز مورد حمله‌ی مهاجمان به ایران بوده و در زمان حضور نیروهای استالین و انگلیس خساراتی به آن وارد شده اما هنوز شکوهمند است.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

عکس های کنگاور معبد آناهیتا - سایت panoramio.com

منبع: سایت panoramio.com



World Map IranKermanshahKangāvar

کنگاور معبد آناهیتا - دیوار غربی


کنگاور معبد آناهیتا - دیوار غربی.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آتشکده های ایران - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


آتشکده های ایران

آتشکده آذر گشنسب یا آذر جشنس : یکی از مشهورترین و بزرگ ترین آتشکده های فلات ایران که در آذربایجان غربی در ۴۹ کیلومتری شمال شرق شهر تکاب کنونی قرار دارد امروزه به آن تخت سلیمان می گویند .



در دوره شاهنشاهی اشکانیان مهم ترین پادشاه آذربایجان آریوبرزن و پسرش ارت وزد بوده است . بیشتر پادشاهان ایران پس از نشستن بر اریکه شاهنشاهی ( جلوس ) به نیاشگاه آذرگسشب آذربایجان می رفتند و به درگاه خداوند نیایش و سپاس و درود می فرستاده اند و سپس هدایایی تقدیم می کردند . آتشکده شیر نیز همان آذرگشسب است که خرابه های آن نزدیک تخت سلیمان است . ساخت این بنا به بیش از ۳۰۰۰ سال باز میگردد و در کتاب هفتم دینکرد در بند ۳۹ سازنده آن را کیخسرو پسر سیاوخش شناخته شده است . که فر ایزدی به او رسیده بود . آذرگشسب در کنار دریاچه چیچست قرار دارد و در گذشته کاخهای بسیار باشکوه و سترگ در اطراف آن بنا بوده است . این دریاچه به صورت خودجوش هر ثانیه ۴۴ لیتر آب از خود بیرون میدهد .

● آتشکده آذر برزین مهر :
آتشکده آذربرزین مهر یکی از سه آتشکده مقدس ایران است ( آذر گشسب – آذر برزین – کاریان ) که در شهر نیشابور یا ابرشهر خراسان قرار دارد . در پهلوی به نام آتور بورگین میتر خوانده می شود به معنی آتش مهر بالنده است . تاریخ ساخت آن بسیار کهن است به طوریکه به زمان اشو زرتشت باز میگردد و در بند ۸ از فصل ۱۷ بندهش آمده است : آذربرزین مهر تا زمان گشتاسب در گردش بوده و پناه جهان تا اینکه اشو زرتشت اسپنتمان دین آورد و گشتاسب شاه دینش را پذیرفت آنگاه گشتاسب آتش مقدس را در کوه ریومند در آذر برزین مهر قرار داد .
● آتشکده بردسوره :
به گفته مسعودی در کتاب نامدار مروج الذهب این آتشکده توسط فریدون شاه بنا شد که آتش آن را از طوس خراسان آورده بود و در بخارای ایران قرار داد .
● آتشکده آذر شب :
آتشکده ای است که گشتاسب شاه در بلخ بنا کرد و به گفته مورخین گنجهای خود را در آن قرار داد . بلخ در تاریخ جزوی از خراسان بزرگ بوده است که متاسفانه در دوره ننگین قاجار به روسها فروخته شد .
● آتشکده آذرنوش :
آتشکده ای است در بلخ که این نیز همچون آذرشب در خراسان بزرگ ایران بوده است . بلخ نیز همچون مرو شهری از شهرهای ایران بوده است که در دوره قاجار های وطن فروش در قراردادهای ننگین ترکمانچای و گلستان به روس داده شد . فردوسی بزرگ آن را نوش آذر نامیده است . فردوسی می فرماید : شهنشاه لهراسب در شهر بلخ – بکشتند و شد روز ما تار و تلخ – و از آنجا به نوش آذر اندر شدند – رد و هیربد را همه سر زدند.
آتشکده چهار قاپی:««چهار قاپو» یا «چهار قاپی» به معنی «چهار در»، از جمله آتشکده های دوره ساسانی در شهر مرزی قصر شیرین است. این آتشکده از نوع آتشکده هایی است که دارای دالان طواف بوده و به مرور زمان رواق آن فرو ریخته است و تنها در برخی از قسمت ها، آثاری از آن دیده می شود. این آتشکده اتاقی مربع شکل به ابعاد ۲۵×۲۵ متر است و سقفی گنبدی شکل به قطر شانزده متر داشت که متأسفانه اکنون اثری از آن باقی نمانده است و تنها بقایای گوشواره ها در چهار گوشه آن دیده می شود. این اتاق مربع شکل دارای چهار درگاه ورودی است که به رواق اطراف فضای مرکزی منتهی می شوند. در اطراف این بنا مجموعه اتاق ها و فضاهایی وجود دارد که بخش هایی از آن در نتیجه کاوش های باستان شناختی سال های اخیر شناسایی شده است.
این بنا با استفاده از مصالح محلی از قبیل لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده و گنبد آن آجری بوده است.این بنا از جمله بناهای تقویمی ایران بوده که جهت تشخیص شروع فصول سال از آن استفاده می شده است.این اثر تاریخی به جا مانده از دوره ساسانیان در نتیجه جنگ با عراق دچار آسیبهای فراوانی شد و هم اکنون در حال مرمت است.
● آتشکده سیروان :
این آتشکده پیش از به پادشاهی رسیدن انوشیروان دادگر محل بت ها بود و پس از وی بت ها ویران شدند و آتش مقدس را در آنجا قرار دادند . محل آن سیروان و ری بوده است . به گفته مسعودی تاریخ نگار مشهور این آتشکده در پیش از ظهور زرتشت ساخته شده است .
● آتشکده نیاسر :
این آتشکده توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخت شده است طول و عرض آن ۱۴ متر در ۱۴ متر می باشد . این بنا پس از یورش تازیان ویران شد ولی سپس توسط مردم بازسازی گشته است و امروز تقریبا سالم می باشد و همه ساله بازدید کننده های زیادی از سراسر ایران به این مکان می روند . نیاسر در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شهر کاشان قرار دارد و در منطقه ای کوهستانی در ارتفاعات کرکس می باشد . چشمه ای باستانی به نام چشمه اسکندر نیز در آنجا قرار دارد . در نیاسر غاری که متعلق به دوره پارتیان بوده است نیز وجود دارد . به احتمال قوی این غار معبد میترایی بوده است که امروزه از مکانهای دیدنی این شهر می باشد.
● آتشکده اردشیر :
در استخر استان فارس می باشد که نام دیگرش آتشکده آناهیتا یا ناهید می باشد . چون اردشیر بابکان بنیانگذار سلسله ساسانی از خانواده موبدان بزرگ بوده است به همین دلیل این آتشکده را به شادمانی برقراری سلسله جدیدش در ایران ساخت . در تاریخ بلعمی و طبری آمده است که چون یزدگرد سوم نوه خسروپرویز بوده است پس بزرگان ایران او را به مقام پادشاهی رسانند و در آتشکده اردشیر استخر تاج شاهنشاهی را بر سر وی گذاشتند و سپس او را به پایتخت ایران در بغداد تیسپون فرستادند .
● آتشگاه سراب ذهاب :
در شمال خاوری تپه ی سراب کرمانشاه در ۳۰۰ متری ازراه کنونی بازماند های آتشکده یی دیده میشود به اندازه های ۴.۷۷ در ۵.۹۵ متر از قـلوه سنگ ولابندودیواری به پهـنای ۰.۶ متر .در دوبر خاور .شمال بخشی از گنبد آتشکده به چشم میخورد .ورودی تشکده با تاقی گهـواره یی به پهـنای ۰.۶ وبلندی ۱ متر است .بلندی کنونی آتشگه ۲.۵ متر است .
● آتشکده آناهیتا یا معبد آناهیتا :
آناهید یکی از چهار عنصر مقدس آب و آتش و هوا و خاک است . در معنی می توان گفت که پاک و با عفت و با تقوی است که ارمنیان درست آن را تلفظ میکنند . این زیارتگاه پس از آذرگشسب از بزرگ ترین مکانهای باستانی و مقدس ایران بوده است که از دوره شاهنشاهی اشکانی ( پارتیان ) باقی مانده است . در شهر کنگاور در مسیر کرمانشاهان قرار دارد . ستون ها و پلکان این معبد هنوز پس از بیش از ۲۰۰۰ سال باقی و مستحکم است . این مکان در شهر کردنشین ایران بوده است و در نزد کردان آریایی دارای احترام خواصی می باشد . کردستان ایران و منطقه اورامان آن یکی از مشهور ترین مناطق اصیل ایران است که هنوز بسیاری زرتشتی دارد و به زبان پهلوی سخن می گویند . ریشه زبان کردی امروزی نیز پهلوی باستانی ایران است . پیر شهریار یا پیر شالیار از افراد مشهور هورامان کردستان است که وی موبدی زرتشتی بود و چند کتاب از وی بر جای مانده است . ابن فقیه در کتاب مشهور البلدان نوشته است : هیچ ستونی شگفت انگیز تر از ستونهای معبد آناهیتا کنگاور نیست .
آتشکده دارابگرد : به گفته تاریخ مروج الذهب مسعودی این آتشکده به فرمان اشو زرتشت بنا گشت . زرتشت به یستاف شاه فرمان داد تا آتش مقدس جمشید شاه را که مورد احترام وی بوده است را بیابند و بیاورند . یستاف شاه این آتش را در خوارزم پیدا نموده است و به دارابجرد فارس آورد و اطرف آن را شهر زیبایی ساخت . این آتشکده در سال ۳۳۲ هجری قمری به نام آتشکده آذر جوی نامیده می شده است .

● آتشکده باکو :
آتشکده ای بزرگ بوده است در ایران شمالی ( باکو ) که در نزدیکی چاه نفت قرار داشته است . محل آن در روستای سوراخانی در ۱۵ کیلومتری باکو می باشد تاریخ ساخت آن به سال ۴۰۰ پیش از میلاد توسط ایرانیان می باشد . بدلیل مواد نفتی موجود این منتطقه این آتشکده همیشه در نزد ایرانیان روشن و برافروخته بوده است . باکو از باگوان زبان پهلوی ایران گرفته شده است و شهری ایران است که در دوره قاجار به روس فروخته شد . این مکان مقدس پس از یورش تازیان ویران شد ولی سالها بعد از آن دوباره مرمت و بازسازی شد ولی آتش آن خاموش بود تا سال ۱۹۷۵ که آتش آن دوباره روشن گشت و به مکانی توریستی تبدیل شد.
● آتشکده شاهپور :
در ساحل خلیج قسطنطنیه روم پس از اینکه شاهنشاه شاپور پسر اردشیر پسر بابک وارد شد آن را ساخت و تا دوران خلفای اسلامی نیز پا برجا بود .
● آتشکده پوران :
این مکان توسط ملکه پوران دخت ساسانی دختر شاهنشاه خسروپرویز ساسانی در عراق عجم در نزدیکی مدینه السلام ساخته شده است .
● آتشکده کرکویه :
این آتشکده در شمال سیستان کنونی قرار داشته است .احترام بسیاری مردمان این شهر برای این آتشکده قائل بودند و به گنبد رستم نیز مشهور بوده است . این آتشکده تا قرن ۱۷ هجری که قزوینی آن را وصف کرده است بسیار خرم و زیبا بوده است ساخت آن به روزگار کیخسرو باز میگردد که بسیار کهن است . دو شاخ بزرگ گاو داخل آن قرار داشته است و در وسط آنها آتشگاه قرار داشته است .
● آتشکده کاریان :
نام دیگر آن آتشکده آذرفرنبغ یا آذر خورداد است که در معنی می شود آتش فره ایزدی . مکان آن در شهر فیروز آباد یا اردشیر خره یا اردشیر خوره در صد و بیست کیلومتری جنوب شیراز است و کاخ بزرگ آن که توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخته شده بود هم اکنون فرو ریخته است . اردشیر به همین جهت نام شهر را ارتخشر خوره ( ارت خشتر ) نامید . در معنی کل می شود شهر شکوه و جلال اردشیر . خوره به معنی فر و شکوه و جلال است . شهر گور یا فیروز آباد نیز بعدها نام گرفت . این مکان از زیارتگاههای بزرگ مردمان فلات ایران بوده است . فخر الدین اسعد گرگانی در داستان ویس و رامین که به دوره شاهنشاهی اشکانیان مربوط است نوشته است .
به خاصه زین دل بدبخت رامین
که آتشگاه خرداد است و برزین
● آتشکده بارنوا :
به گفته مسعودی دومین روز پس از به قدرت رسیدن شاهنشاه اردشیر بابکان این آتشکده ساخته شد . مکان آن در جنوب ایران است .
● آتشکده سرده :
در یزد بخش تفت روستایی به نام سرده قرار دارد که دارای آتشکده ای کوچک بوده است . پس از یورش تازیان مردم از نابودی آتش این مکان توسط آنان جلوگیری کردند .
● آتشکده آذرباد :
آتشکده ای در تبریز بوده است که در متون پهلوی آذربادگان هم نوشته شده است به معنی نگهدارنده آتش . به احتمال قوی اثری از آن به جای نیست.
● آتشکده خوار اصفهان :
حمزه اصفهانی می نویسد اردشیر در یک روز سه آتشکده در اصفهان یا اسپهان بنا کرد . یکی در شرق . دیگری در میان شهر و آخری در غرب شهر . دلیل آن را از طلوع خورشید تا غروب آن دانسته است . اولی به نام آتشکده اردشیر است که در منطقه قلعه ماربین یا مارین واقع شده است . دومی آتشکده زروان نام دارد که در قریه دارک از روستای خوار است . سومی آتشکده مهر اردشیر نام دارد که در اردستان واقع شده است . مهم ترین و سالم ترین آنها در کوه آتشگاه امروزی واقع است . ارتفاع آن از دشت ۲۰۰ متر و از شهر اصفهان ۸ کیلومتر فاصله دارد . معبد آن نیمه ویران است و امروزه به آتشکده اصفهان معروف است .



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

كنگاور در عمليات مرصاد بيشترين شهيد و جانباز را تقديم كشور كرد - سایت پایداری

منبع: سایت پایداری


رييس بنياد شهيد كنگاور :

كنگاور در عمليات مرصاد بيشترين شهيد و جانباز را تقديم كشور كرد

رييس بنياد شهيد شهرستان كنگاور، گفت: يك گردان رزمي شامل 500 نفر از افراد بازاري، سپاه پاسداران، بسيج و مديران ادارات درعمليات مرصاد شركت كردند كه 37تن شهيد و 100نفر هم به درجه جانبازي نائل شدند و كنگاور بيشترين شهيد وجانباز را در اين عمليات تقديم كشور كرد. شفيع سجادي‌فر افزود:



كنگاور در عمليات مرصاد بيشترين شهيد و جانباز را تقديم كشور كرد
6 مرداد 1389-11:09:23
منبع خبر: خبرگزاری ايسنا
فرستنده: دبیر خبر

براي نمايش كامل تصوير كليك كنيد

رييس بنياد شهيد شهرستان كنگاور، گفت: يك گردان رزمي شامل 500 نفر از افراد بازاري، سپاه پاسداران، بسيج و مديران ادارات درعمليات مرصاد شركت كردند كه 37تن شهيد و 100نفر هم به درجه جانبازي نائل شدند و كنگاور بيشترين شهيد وجانباز را در اين عمليات تقديم كشور كرد.

شفيع سجادي‌فر افزود: در اين عمليات فرماندار كنگاور (محمدرضا قليوند)، مسؤول تعاون تيپ كنگاور (سردار سيد حشمت جعفري) و مسؤول كانون شهيد تكلوي كنگاور(غلامحسين تكلو) به مقام رفيع شهادت دست يافتند.

سجادي فر درخصوص نقش جوانان و نوجوانان در جبهه‌هاي جنگ خاطرنشان كرد: حضور جوانان و نوجوانان در جبهه هاي جنگ بسيار ملموس بود و جبهه ها از ابتدا تا انتها توسط دانش آموزان و دانشجويان اداره مي‌شد.

وي تصريح كرد: در برابر عظمت شهيدان يادواره اي تصويري و كلامي كمترين و حداقل‌ترين كاري است كه مي‌توان انجام داد و اگر آنان در جمع ما نيستند يادشان شب چراغ محفل ماست.

وي در ادامه با اشاره به سخن امام خميني(ره) كه فرمودند «بنياد شهيد افضل بنيادهاست» گفت: تمام اموراتي كه بايد نسبت به بنياد شهيد انجام گيرد در سرلوحه كار كارگزاران نظام و مسؤولان مملكتي است و اين امر باعث مي‌شود كه آرمان‌هاي شهدا درجامعه ما نهادينه شود و جامعه سمت و سويش را به سمت شهيد و شهادت پيدا نمايد.

رييس بنياد شهيد شهرستان كنگاور در پايان با تاكيد بر ترويج فرهنگ ايثار و شهادت افزود: در مناسبت‌ها و مراسم‌هايي كه در سطح شهر برگزار مي‌شود ترويج فرهنگ ايثار و شهادت در نسل سوم بايد در سرلوحه كارها قرار گيرد و فضاي كشور به سمت وسوي اين گونه امور حركت كند.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا فرشته نگهبان آب ها در ایران باستان - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ



آناهیتا فرشته نگهبان آب ها در ایران باستان

برای یک نفر از اهالی کشور نروژ و فنلاند شاید آب، چندان قدر و قیمتی نداشته باشد چون در آن قبیل کشورها در جوار هر شهر و روستا یک دریاچه آب شیرین وجود دارد و صدها رودخانه زلال در گستره سرزمینشان جاریست کما این‌که کشور فنلاند را کشور هزار دریاچه نامیده‌اند ولی در سرزمین مقدس ایران، آب ارزشی برابر زندگی و زنده ماندن را داشته است، چراکه حتی در همن زمان هنوز هم در فاصله یکصد و چهل کیلومتری شهری معلمان تا شهر جندق در کویر مرکزی ایران حتی یک چشمه کوچک و یک جوی آب باریکه هم وجود ندارد و هم‌چنین در فاصله یکصد و پنجاه کیلومتری شهر چوپانان تا شهر اردکان یزد نه چشمه‌ای، نه جویباری و نه حتی حوضچه‌ای.


در سنوات اخیر در بین شهرهای فوق جاده آسفالته‌ای هم کشیده شده است و مسافرین اصفهان به خراسان از همین جاده جندق و معلمان تردد می‌نمایند. که با توجه به خلوتی این جاده اگر سرنشینان اتومبیلی پیش‌بینی آب مورد نیاز خود را نکرده باشند و اتومبیل آنان در این جاده خراب بشود احتمال دارد آنها از تشنگی به ملکوت برسند، پس تعجبی ندارد اگر ایرانیان باستان برای چشمه‌های خودجوش، فرشته نگهبانی قائل شده بودند که آن منابع آب را همیشه جوشان نگهداری نماید.
فرشته نگهبان آب‌های ایران باستان ”آناهیتا“ نامیده می‌شده است. پیشینیان ما برای آناهیتا، مقامی والا قائل بوده‌اند و اغلب در کتاب اوستا و یا در کتیبه‌هائی که هم‌اکنون وجود دارد، نام آناهیتا را بعد از نام ”اهورا مزدا“ می‌آورده‌اند.
در کتاب اوستا در پشت پنجم ۱۳۲ بار از آناهیتا یاد شده است که به چند نمونه از آن اشاره کوتاهی می‌نمایم:
”آناهیتا ـ مانند همه آب‌های گیتی ـ دارای فره‌ای باشکوه و نیروئی فراوان است.“
”آناهیتا بزرگی که در همه جا شهره است. کسی که بزرگی همانند آب‌هائی است که در روی زمین جاری است.“
ایرانیان باستان برای بزرگداشت آناهیتا بناهای باشکوهی نیز ساخته بودند که بقایای تعدادی از آن بناها هنوز هم در جای جای این سرزمین پاک خداوندی وجود دارد که برای جلوگیری از اطاله کلام به آنان اشاره‌ای نشده است.
● یادواره آناهیتا در شهر همدان
در غرب شهر همدان، در دامنه کوه الوند، دره زیبائی معروف به ”دره عباس آباد“ وجود دارد که این دره یکی از تفرج‌گاه‌های معروف همدان می‌باشد.
در بالادست این چشمه آبی از دامنه الوند به زلالی همه پاکی‌های جهان می‌جوشد و در مسیر خود آبشاری تشکیل داده و دره عباس آباد را طی می‌کند تا به شهر همدان می‌رسد.
در حوالی آبشار عباس‌ آباد بر دیواره بخشی از کوه الوند بر روی سنگ خارا، کتیبه‌ای نوشته شده است که در آن کتیبه، اردشیر دوم هخامنشی از آناهیتا تقاضا کرده است که او را از هر بلائی محافظت نماید، در این کتیبه نام آناهیتا در کنار نام ”اهورا مزدا“ آمده است که ”اهورا مزدا“ نیز یکی از نام‌های باری‌تعالی می‌باشد.
● آناهیتا در شهر شوش
در غرب شهر شوش، رودخانه‌ای به نام ”کرخه“ جاری می‌باشد که این رودخانه در ایران باستان تقدس ویژه‌ای داشته است.
رودخانه کرخه از بخش از کوهستان زاگرس سرچشمه می‌گیرد و در دشت خوزستان جاری می‌شود. آب رودخانه کرخه یکی از گواراترین آب‌های ایران می‌باشد.
در دوران باستان آزمایشگاه‌های امروزی برای سنجش ناخالصی آب‌ها وجود نداشت ولی ایرانیان باستان که در بین سایر ملل جهان به باهوش بودن شهره بوده‌اند، با توجه به تجربیات خود، تشخیص داده بودند که آب رود کرخه یکی از گواراترین آب‌های ایران می‌باشد لذا طبق نوشته‌های مورخین یونانی مانند ”هرودت“ و ”گزنفون“ پادشاهان هخامنشی در اردو کشی‌های خود مشک‌های زیادی را از آب کرخه پر می‌کردند و به همراه اردو حمل می‌نمودند تا در طی سفرهای طولانی خود از آب کرخه برای آشامیدن استفاده نمایند و نیز در کتاب‌های مورخین یونان باستان نوشته شده است که خشایار شاه و اردشیر هخامنشی کوزه‌هائی از آب کرخه را در خزانه سلطنتی نگهداری می‌نمودند که دلیل نگهداری آب کرخه در جوار مخازن طلا و جواهرات تاکنون برای من نگارنده روشن نشده است و به هر حال این عمل نگهداری آب در خزانه سلطنتی دلیل بر تقدس آب کرخه بوده است.
در حدود دو قرن قبل که یک هیئت از باستان‌شناسان فرانسوی در شهر شوش به کاووش‌های دیرین‌شناسی مشغول بوده‌اند، در ویرانه‌ای کاخ آپادانا کتیبه‌ای را کشف نموده‌اند که در آن کتیبه اردشیر هخامنشی از آناهیتا تقاضا نموده بود که او را از بلایا محافظت نماید. در کتیبه مزبور نیز نام آناهیتا در کنار ”اهورا مزدا“ دیده شده است.
● آناهیتا در شهر نهاوند
در غرب شهر سرسبز نهاوند، بر دامنه شمالی بخشی از کوهستان زاگرس تپه‌ای وجود دارد که به ”تپه گیان“ معروف گردیده است.
در دامنه این تپه چشمه‌ای با آب فراوان از دل کوه می‌جوشد که این چشمه قرن‌هاست که آبی به رایگان در آن منطقه جاری می‌کند و وجود همین چشمه باعث آبادانی و سرسبزی بخش بزرگی از شهرستان نهاوند گردیده است.
در سال ۱۳۱۰ خورشیدی که هیئتی از باستان‌شناسان اروپائی در منطقه تپه گیان مشغول کاوش بوده‌اند مجسمه‌ای را از دل خاک بیروه کشیده‌اند که این مجسمه پیکره یک زن بود و خوشبختانه مجسمه مزبور آسیبی هم ندیده بود و در طی هزارها سال کاملاً سالم باقی مانده بود.
کارشناسان تشخیص دادند که مجسمه کشف شده، پیکره‌ای از آناهیتا می‌باشد که در حدود چهار هزار سال قبل ساخته شده بوده است.
● آناهیتا در کرمانشاه
در شمال شهر کرمانشاه، در کوه بهستان توسط پادشاهان ساسانی دو طاق در دیواره کوه کنده شده است که در حال حاضر به ”طاق بستان“ شهرت یافته است.
(نام صحیح این طاق‌ها در واقع ”طاق بهستان“ بوده است که در اثر کثرت استعمال به‌تدریج به طاق بستان مشهور گردیده‌اند.)
کوه بهستان هم به‌تدریج به کوه بیستون تغییر نام پیدا کرده است.
علت توجه پادشاهان ساسانی به این محل، وجود چشمه‌ای در آن محل بوده است که از هزاران سال قبل، آبی گوارا و فراوان در آن محل از دل سنگ خارج می‌شده و بخشی از جلگه کرمانشاه را سیراب می‌نموده است.
در حال حاضر در طاق بستان استخر بزرگی نیز وجود دارد و امروزه طاق بستان یکی از تفرج‌گاه‌های مردم کرمانشاه می‌باشد.
بر دیواره یکی از طاق‌های مزبور پیکره‌ای از خسرو پرویز پادشاه معروف ساسانی نقش گردیده است و پیکره‌هائی نیز از آناهیتا هم در جوار پیکره خسرو پرویز در جوار یکی از طاق‌ها نقش بسته است.
حضور آناهتیا، ایزد بانوی آب‌های ایران در دیواره کوه طاق بستان فقط به دلیل وجود آن چشمه می‌باشد.
● آناهیتا در کازرون
در غرب شهر کازرون، رودخانه‌ای پر آب برای تمام ماه‌های سال جاری می‌باشد که این رودخانه به رود شاپور معروف گردیده است.
آب این رودخانه از جوشش صدها چشمه در مسیر خود در تنگه‌ای معروف به ”تنگ چوگان“ حاصل می‌گردد.
در دهانه تنگ چوگان که، در زمان شاپور ساسانی، بنا شده است ویرانه‌های شهری در حال حاضر باقی است و آن شهر ”بیشابور“ نامیده می‌شد.
در بخشی از شهر بیشابور در کناره رود شاپور بنائی باشکوه از قطعات بزرگ مکعب شکل با سنگ‌های صیقلی وجود دارد که این بنا نیز معبد آناهیتا می‌باشد.
معبد آناهیتای بیشابور یکی از سالم‌ترین بناهای باقی‌مانده از عهد ساسانیان می‌باشد.
● آناهیتا در آذربایجان
در بین راه زنجان به مراغه، در ۳۶ کیلومتری شمال شهر تکاب، در عهد باستان شهر وجود داشته است که امروزه خرابه‌های آن شهر به ”تخت سلیمان“ شهرت یافته است.
شهر مزبور طبق نوشته‌های مورخین یونانی و ارمنی در حدود شش هزار سال قبل آبادان بوده است و نام آن شهر در زمان‌های قدیم ”چی چز“ بوده است.
(مورخین و جغرافی‌دانان عرب، به علت عدم وجود حرف ”چ“ در الفبای عرب در کتاب‌های خود نام آن شهر را ”شیز“ ثبت کرده‌اند.)
دریاچه ارومیه نیز نام خود را از نام همان شهر گرفته بوده است و در زمان‌های قدیم نام دریاچه ارومیه، ”دریاچه چی چز یا چی چیست“ بوده است.
شهر باستانی شیز زادگاه زرتشت، پیامبر باستانی ایران می‌باشد که من نگارنده برای اثبات این مدعا دلائل و شواهد فراوانی گردآوری نموده‌ام که در آینده در قالب کتاب عرضه خواهم نمود.
در تخت سلیمان، استخر طبیعی عجیبی وجود دارد که در نوع خود یکی از پدیده‌های استثنائی طبیعت می‌باشد.
وسعت سطح این استخر در حدود دوازده هزارمتر مربع می‌باشد (یکصد متر در یکصد و بیست متر) و عمق آن در عمیق‌ترین نقطه یکصد و بیست متر در کم عمق‌ترین نقطه چهل متر اندازه‌گیری شده است.
در اعماق این استخر چشمه‌های فراوانی وجود دارد که آب‌های حاصل از جوشش این چشمه‌ها از مجراهائی بر دیواره کناره سطح استخر خارج می‌وشد و آبی را تشکیل می‌دهد که این آب به مصرف کشاورزی چندین روستا در اطراف تخت سلیمان می‌رسد.
آب استخر تخت سلیمان قابل شرب نمی‌باشد زیرا این آب خاصیت سنگ‌سازی دارد و مشاهده شده است که در مواقعی بعضی حیوانات پس از آشامیدن آب آن استخر در فاصله کوتاهی جان داده‌اند.
● شهری به نام آناهیتا در خراسان
در جنوب خراسان، در نزدیکی شهر گناباد، شهر کوچکی به نام ”بیدخت“ وجود دارد.
عرب‌ها، در روزگار باستان آناهیتا را ”بغدخت“ می‌نامیده‌اند که علت این نام‌گذاری تا کنون برای پژوهشگران معلوم نشده است.
واژه بیدخت در واقع تحریف شده همان لغت ”بغدخت“ می‌باشد.
● بزرگ‌ترین معبد آناهیتا در شهر کنگاور
در شهر کنگاور، در کناره جاده همدان به کرمانشاه، در فاصله ۶۰ کیلومتری شهر کرمانشاه خرابه‌های معبدی وجود دارد که علی‌رغم گذشت بیش از چهارده قرن از ویران شدن آن، هنوز هم شکوه و عظمت آن چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند.
معبد آناهیتان کنگاور در زمینی به وسعت پنج هکتار بنا گردیده بوده است.
علت ساخته شدن این بنای عظیم در شهر کنگاور، وجود آبی بود که در آن روزگار در آن محل جاری بوده است و این آب بعد از سیراب کردن کشتزارهای فراوان پائین‌دست کنگاور به رود ”گاماساب“ می‌ریخته است.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا الهه آب - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


آناهیتا الهه آب

آناهیتا الهه آب،همواره در تاریخ ایران باستان،از تقدس و احترامی خاص برخوردار بوده است.و از آنجا که آب را مظهر پاکی و حیات خود میدانستند برای پاسداری آن، فرشته نگهبانی بنام آناهیتا قرار دادند که این فرشته مورد احترام و تقدس آحاد مردم بوده و برای او معابد و تندیس های بسیاری ساخته اند.



از جمله این معابد، معبد ناهید در همدان بوده است که اشیاء قیمتی این معبد در حمله اسکندر تاراج شد و باقیمانده آن نیز توسط (( آنیتوخس )) که از سلاطین مقتدر (( سلوکیه )) بود، در عهد اردوان اول، غارت شد.برخی از دانشمندان را عقیده بر آن است که قدمت این معبد به عهد هوخشتر یا جانشین او استیاج می رسد.معبد معروف دیگری در کنگاور است که از شهرت بیشتری نسبت به معابد دیگر برخوردار است.خاور شناسان درباره آناهیتا نوشته اند: که ممکن است ناهید ایرانیان از اثر نفوذ الهه سومر، موسوم به (( ایشنار )) که بعدها در بابل و آشور هم پرستش می شد، بوجود آمده باشد.ایشنار، که مادر و مولد نوع بشر تصور می شده در برخی از خصایص، شباهتی با ناهید دارد و ممکن است بعدها در بیرون از حدود ایران،بعضی از خصایص و رسوم دینی این الهه را ضمیمه پرستش ناهید ایرانی کرده باشند.در زمان حکومت هخامنش،اردشیر دوم،ستایش ناهید را در قلمرو حکومت خود رواج داد و مجسمه های زیادی از آناهیتا در معابد برپا نمود.آثار خطوط میخی که از اردشیر دوم باقی مانده است،دال بر این است که پادشاه ستایش ناهید و مهر را رواج داده است.مخفف واژه آناهیتا، ناهید است که بعدها به ستاره زهره شهرت پیدا کرده که آنرا الهه وجاهت،زیبائی،موسیقی و بالاخره الهه عشق می دانند چرا که آب را سر منشاء حیات می دانستند و عالی ترین پدیده حیات را عشق نامیدند و وجه اشتراک حیات و عشق را در این میدانستند که بدون وجود هر یک از آنها، زندگی مفهومش را از دست می دهد.بدین لحاظ،ستاره زهره را مظهر عشق می دانند و از گذشته های دور،برای این ستاره زیبای فلکی داستانهاو اشعار عاشقانه بسیاری ساخته اند.در افسانه های اساطیر یونان،این ستاره به نام ونوس ( آفریدت) الهه عشق و زیبائی لقب گرفته است.ویلیام شکسپیر،شاعر ونویسنده مشهور انگلیسی با اتکاء به ادبیات یونان، روایتی از افسانه ونوس و آدونیس را بنابر ذوق خود به تصور درآورده که در ادبیات انگلیس شهرت بسزایی دارد.ایرج میرزا شاعر ایرانی،همین حکایت را با نام زهره و منوچهر به نظم درآورده که یکی از زیباترین آثار او محسوب می گردد.در ترجمه ایرج،ونوس به زهره و آدونیس به منوچهر تبدیل شده است و محل وقوع داستان را نیز کوهستانهای ایران ذکر کرده است.کوتاه شده داستان چنین است که روزی زهره ، که بقول ایرج،حجله نشین فلک هفتم است در کسوت آدمی به زمین فرود می اید و منوچهر را که پسری شانزده ساله است در کوهستانهای خوش آب و هوا پیدا می کند.ایرج در این داستان،منوچهر را مردی سپاهی توصیف می کند و می خواهد اهمیت این شغل را از جهت وظائف محوله گوشزد کند و بالاخره به این نتیجه می رسد که مرد سپاهی خود حافظ میهن و هم میهنان خویش است و برای انجام وظیفه هر چه بیشتر بایستی از عشق شخصی خود بپرهیزد تا خللی در حسن انجام وظیفه ایکه به عهده اش محول شده است وارد نگردد و به همین دلیل است که در مقابل الهه عشق مقاومت نشان می دهد.زیبایی این داستان در این است که هر دو طرف به دلیل موقعیت کار خود از عشق پرهیز دارند و وظائف شغلی خود را به آن ترجیح می دهند و نمی خواهند خدشه ای در حسن وظیفه اشان پدید آید.در این تصاویر زیبائی که شاعر در پیش روی خواننده می گشاید این منظور را به خوبی ترسیم می کند و بیشترین شرحی که در این منظومه آمده است،گفتگوی بین آن دو است که زهره در عشق اصرار دارد و منوچهر ابرام.هر چه اصرار زهره بیشتر،ابرام منوچهر افزون تر می گردد بطوریکه زمان زیادی به این وصف می گذرد.

منوچهر سعی دارد به خود مسلط باشد و اسیر وسوسه های زهره نگردد:
کم کم وسوسه های عشق آمیز و توصیف های تو هم برانگیز و شورآفرین بر منوچهر اندکی غلبه کرد و وسوسه عشق در روح و جسم منوچهر اندکی بیشتر از پیش اثر می کند و با خود می گوید باید کاری کنم که به شکلی از شر او راحت شوم و سرانجام آناهیتا یا ناهید یا زهره و یا ونوس که نگهبان آب و الهه وجاهت وموسیقی است و خود،عشق فکن در سر آحاد بشر است. به دام عشق گرفتار می شود و در نهایت بنا به قول شکسپیر کار او به ناکامی می کشد چرا که بعد از آنکه به آسمانها صعود می کند،پس از چندی از پی معشوق خود می آید و پس از جستجوی زیاد او را در کوهساری کشته می یابد. گرازی سینه آدونیس را دریده و چهره اش آغشته به خون است.زهره،چهره خود را به خون معشوق آغشته می کند و چنین است که گفته اند عشق،رنگ خون دارد.
رسول رهنما _بر گرفته از ماهنامه مهرآب



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آناهیتا ایزدبانوی نگهبان آب ها و باورها و عشق و باروری - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ



آناهیتا ایزدبانوی نگهبان آب ها و باورها و عشق و باروری


ایزدبانوها و الهگان در باورها و اعتقادات مردمان دوران باستان جایگاه مهمی داشته‌اند. اعتقاد به نیروی زاینده و بارور کننده زن در نمادها و افسانه‌هایی تجلی یافته که از آن روزگار به یادگار مانده‌اند.


پرستش و نکوداشت ایزدبانو یا زن- خدا به دوران مادر تباری برمی‌گردد، یعنی دوره‌ای تاریخی که مادر نقش محوری در تعیین تبار و هویت فرد داشت و به جای آن که مرد یا پدر مشخص کننده جایگاه او در جمع باشد، نسبی که از مادر یا زن به انسان می‌رسید، تعلق او را به گروه یا قبیله خود ثابت می‌کرد. بنابراین ایزدبانوها یا الهگان باروری را یکی از کهن‌ترین خدایان مورد پرستش انسان می‌دانند.
آناهیتا که نام کامل او اردویسورآناهیتاست (Ardvi Sur Anahita) در اعتقاد ایرانیان ایزدبانوی نگهبان آب‌ها و باران‌ها، ایزد پاکی، باروری، برکت و نماد عشق و دوستی بوده است.
آناهیتا از نظر واژه شناسی از دوجزء "آن" و "هیتا" تشکیل شده است. "آ" یا "آن" پیشوند نفی‌کننده و "هیتا" به معنی آلوده است و بنابراین آناهیتا یعنی پاک و دور از آلودگی، ایزدبانوی آب‌های پاک. اما بخش اول نام این ایزد بانو که اردویسور است ظاهرا اشاره به رودخانه مقدسی است در دنیای باستان. آناهیتا را با "ایشتر" الهه بابِلی نیز مقایسه کرده‌اند.
آناهیتا یادگاری است از دوران پیش از آیین زرتشت، اما نفوذ این ایزدبانو تا دوران بعدی و به ویژه دوران ساسانی برجای ماند.
طبیعی است در سرزمینی که این ایزدبانو مورد ستایش و احترام است، معابد، نقش‌برجسته‌ها و یا تندیس‌هایی به یاد او ساخته شود.
نام آناهیتا در کتیبه‌های هخامنشی از زمان اردشیر دوم به کار برده شده است و پیش از آن یعنی در زمان کوروش و داریوش و خشایارشا نامی از آناهیتا نیست. ظاهرا پرستش آناهیتا در دوران اردشیر دوم رونق گرفت و او مجسمه‌هایی را در معابد به یاد این ایزد بانو برپا کرد.
در کتیبه‌ای که از او در شوش باقی مانده او بیان می‌کند که بازسازی ایوان و کاخ شوش را به درخواست اهورامزدا، آناهیتا و میترا به انجام رسانده است.
از نقش برجسته‌های مهم آناهیتا در ایران می‌شود به تصویر او در نقش رستم و همچنین تاق بستان در کرمانشاه اشاره کرد. در نقش برجسته تاق بستان، خسرو پرویز پادشاه ساسانی در میان اهورامزدا و آناهیتا ایستاده است. در این نقش برجسته، آناهیتا که در سمت راست شاه ایستاده، تاجی همانند اهورا برسر و در یک دستش حلقه فر ایزدی را نگه داشته و در دست دیگرش کوزه‌ای است که از آن آب می‌ریزد.
اهمیت این نقش برجسته، به جز موارد تاریخی از آن روست که نقش و تصویر زن، در دوران طولانی امپراتوری‌های ایران باستان بر کمتر کتیبه و نقش برجسته‌ای، حکاکی شده است و نمونه تاق بستان جزو نمونه‌های نادر و بنابراین بسیار با اهمیت آن است. کافیست این نکته را در نظر داشته باشیم که در میان انبوه نقوش تخت جمشید، هیچ تصویری از زن، چه به صورت زمینی و چه به صورت اسطوره‌ای و در قالب الهگان یا ایزدبانوها وجود ندارد.
آناهیتا در این نقش برجسته با هیکلی نیرومند تصویر شده، ردای بلندی به تن دارد و چیز چندانی از اندام او دیده نمی‌شود.
این نقش برجسته در تاق بستان که در داخل بزرگترین تاق یا ایوان این محوطه حجاری شده خصوصیات جالب توجه دیگری نیز دارد. از جمله واقع شدن آن رو‌به‌روی چشمه و دریاچه‌ای که ارتباط آن را با آناهیتا یا ایزدبانوی آب‌ها بیشتر مشخص می‌کند. در قسمت ورودی تاق یا ایوان بزرگ، درخت زندگی تصویر شده و بربالای آن نیز فرشتگان بالدار کنده‌کاری شده‌اند.
در نقش رستم نیز، آناهیتا در صحنه‌ای مشابه با تاق بستان، کنار نرسی پادشاه ساسانی تصویر شده است.
شاید یکی از دلایلی که ساسانیان چنین نقش آناهیتا را گرامی داشته‌اند و آن را در دو نقش‌برجسته مهم خود تصویر کرده‌اند روایتی است که از به قدرت رسیدن اردشیر بابکان بنیان‌گذار سلسله ساسانی برجا مانده است. طبق این روایات، اردشیر بابکان پیش از پادشاهی نگهبان معبد آناهیتا در شهر استخر در نزدیکی تخت جمشید بوده است. بنابراین شاید این‌گونه اهمیت این ایزدبانو برای پادشاهان ساسانی افزایش یافته باشد به طوری که آنها آناهیتا را در صحنه‌های دیهم ستانی پادشاه یا گرفتن فر ایزدی از دستان اهورا مزدا تصویر کرده‌اند.
در میان مشهورترین مکان‌هایی که آنها را معابد آناهیتا در ایران می‌نامند، معبد آناهیتا در کنگاور نزدیک کرمانشاه و همدان و معبد آناهیتای بیشاپوردر حوالی کازرون استان فارس اهمیت بیشتری دارند. اما با این حال در این دو معبد هیچ تصویری از آناهیتا موجود نیست.
سخن در مورد شیوه معماری، یافته‌های باستان‌شناسی و دوره ‌تاریخی معابد مربوط به آناهیتا را به گفتار دیگری موکول می‌کنیم.
آناهیتا، ایزدبانوی آب و برکت و باروری برای ایرانیان تقدس فراوانی داشته است. احترام به آب روان و پاک نگاه داشتنش شاید یادگاری از آن دوران باشد.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد آناهیتا کنگاور کرمانشاه - سایت گروه اینترنتی رنگارنگ

منبع: سایت گروه اینترنتی رنگارنگ


معبد آناهیتا کنگاور کرمانشاه

معبد آناهیتا بزرگترین بنای سنگی ایران است و شیوه ی ساخت معماری آن شامل رواق های سرپوشیده طویل در چهار سوی صحن وسیع مستطیل شکل ، تعداد زیادی ستون های تناور و کم ارتفاع در دو سوی رواق ها فضای کوچک مستطیل شکل در شرق صحن بزرگ ، در میان بنا های تاریخی و یادمانی کشور منحصر به فرد است.



بقایای این معبد عظیم با مساحتی قریب به ۴۶ هزار متر مربع بر فراز صخره ای کم ارتفاع از نوع شیست ( سنگ سیلیس از انواع سنگ های آتشفشانی ) در شهر کنگاور و در استان کرمانشاه قرار دارد.محور اصلی ارتباطی همدان و کرمانشاه از ضلع غربی محوطه ی وسیع معبد می گذرد و دشت زیبای کنگاور زیر پای آن گسترده است.
معبد آناهیتا نیز همچون دیگر بنا های که بر بلندی ساخته شده است ، شیوه ی صفه سازی در دوران کهن در فلات ایران متداول بودته و در دوره های بعد نیز بنا های مهم پرستشگاهی و برخی بنا های حکومتی روی صفه بنا شده اند.
قدیمی ترین اشاره به آناهیتا را می توان در نوشته ی ایزیدورخاراکسی، جغرافیانویس یونانی یافت که در سال ۳۷ میلادی از کنگاور گذشته و از آن به نام کونکوبار ( Concobar ) یاد کرده است. او بوجود معبدی برای نیایش الهه ی آرتمیس ( ایزد بانوی آناهیتا ) در این شهر اشاره کرده است . در متون مربوط به دوره اسلامی هم ساخت معبد را به خسرو پرویز نسبت داده اند در این متون از مسجد آدینه ای به نام مونس نیز باد شده که خلیفه عباسی آن را ساخته بود.یاقوت مولف معجم البلدان در قرن هفتم هجری هم از شهر کنگاور به نام کنکور ام برده است.ظاهراً قرار گیری در مسیر ارتباطی مراکز مهم تمدن های کهن بین النهرین و پارس و حاصلخیزی دشت کنگاور عامل رونق کنگاور در دوران کهن بوده است.
گذشته از این سیاحان اروپایی که در سده نوزده میلادی از معبد دیدار کرده اند و از آن به معبد نیایش ایزدبانوی آناهیتا یاد کرده اند .پژوهشگرانی چون هرتسفلد ، آندره گدار ، اشمیت و آرتور پوپ آناهیتا را معبد سلوکی پارتی به سبک معماری یونانی اعلام کرده اند.
نخستین بار در فاصله ی سال های ۱۳۴۷ – ۱۳۵۴ خورشیدی یک هئیت ایرانی به سرپرستی سیف ا… کام بخش فرد کاوش های باستان شناسی را در کنگاور آغاز کرد. در سال های بعدی ( ۱۳۷۷ ) نیز به طور متناوب کاوش های باستان شناسی در منطقه صورت گرفته است در این کاوش ها در میان قبور که اغلب آن ها متعلق به دوران پارتیان است . سکه های مربوط به فرهاد اول ( اشک پنجم ) و ارد ( اشک سیزدهم ) و همچنین اشیا و ابزار معاش و زیور آلات کشف شده اند و در عین حال در این مجموعه بیش از ۲۰۰ علامت به عنوان علایم حجاری کشف شده که باستان شناسان مربوط به دوره های هخامنشی ، آرامیان و سامیان بین النهرین ، اشکانی و پهلوی ساسانی می دانند.
● « وضعیت کالبدی بنا »
بنای آناهیتا چهار ضلعی مستطیل شکل و پهناوری آن به ابعاد ۲۰۹ × ۲۴۴ متر مربع است و هر ضلع ان دیواری به ضخامت ۱۸.۵ متر است که روی آن ردیفی از ستون های قطور قرار گرفته است . بلند ترین نقطه معبد ۳۲ متر از سطح زمین ارتفاع دارد و اختلاف سطح بین دو نقطه ی منتهی الیه شمال غربی و جنوب غربی آن به ۱۴ متر بالغ می شود.پیکره ی دیواره های سکو وسیع معبد عمدتاً با لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. اما نمای بیرونی آن ها با قطعات سنگی بزرگ پاکتراش چنان استادانه پرداخت شده که به ملات نیازی نداشته و به صورت خشکه چین است.
در ضلع جنوبی بنا پلکان دو طرفه ای به درازای ۱۵۴ متر احداث شده که هر ۲ تا ۵ پله ی آن در یک بلوک سنگی تراشیده شده اند و پله های عظیم صفه تخت جمشید را تداعی می کنند . تعداد سنگ های پله در پلکان شرقی ۲۶ و در پلکان غربی ۲۱ عدد است . اما با توجه به ارتفاع دیواره های معبد رد این بخش که تنها ۸.۲۰ متر از آن باقی مانده است به تعیین تعداد پله ها بیشتر از تعداد کنونی بوده است.
در بخش شمال شرقی آناهیتا نیز دو ردیف موازی سنگ های تراشیده به کار رفته کهبر وجود یک فضای ورودی به عرض ۲ متر در این بخش از بنا دلالت دارد.در مرکز بنا صفه ای در راستای شرقی و غربی ساخته شده است که ۹۴ متر درازا و ۹.۳۰ متر پهنا و بین ۳ تا ۵ متر ارتفاع دارد . این صفه از لاشه سنگ های بزرگ که حداقل یکی از سطوح آن صاف بوده است و نمای ان با ملات گچ پوشیده شده اما در برخی از سطوح پایین دیوار حتی نشانی از آن باقی نمانده است.روی دیوار های این بنا به جز فاصله ی بین دو رشته ی پلکان جنوبی یک ردیف ستون قرار گرفته که کوتاه و قطورند فاصله ی ستون ها از محور تا محور ۴۵ سانتی متر است . بلندای هر ستون شامل پایه ، ساقه و سرستون معادل ۳.۵۴ متر و قطر هر یک از ساقه های ستون های استوانه ای شکل ۱۴۴ و گیلویی زیر پایه ی ستون ۶۰ سانتی متر ارتفاع داشته و مجموعاً با بخش زیرین و زبزین به ۴۷۵ متر می رسیده است.
نسبت قطر ستون به ارتفاع آن ۳ به ۴ و قطر و تناسب میان ارتفاع سر ستون و ایین آن ۱ به ۳ است. این قاعده بر خلاف سنت و نسیت های ستون سازی یونان در دوران « آرکائیک » و « کلاسیک » است.
سبک « دوریک » در معماری یونان عهد « آرکائیک » که نمونه بارز معماری و حجاری آن معبد « پوزنیدون » بوده و دارای ستون هایی که ارتفاع آن ها ۴ برابر قطرشان است در حالیکه ابعاد یک واحد ستون در معبد آناهیتا متشکل از پایه + سر + میان ستون برابر ۳۵۵ سانتی متر است و این اندازه برابر فاصله بین دو ستون و ضمناً معادل دو برابر قطر پایه ستون است . باید خاطر نشان کرد که ستون های آپادانا در مقایسه با ستون های آناهیتا ، کالبدی کشیده تربلند تر دارند و به عناصر تزیینی همچون گل و برگ و خطوطی برای تجسم احجام هنری و حیوانی مزینند .
به طور کلی در معبد آناهیتا ستون بندی بنا به صورت ردیفی و متوازی در جهار جنب محدوده ی خارجی بناست. در فضای میانی ، صحن باز و بسیار بزرگ بر فراز سکویی محصور بین ستون ها و فضای کوچک مستطیل شکلی در راستای شرقی – غربی قرار دارد که ان هم با مجموعه ای از ردیف های ستون های کوتاه سنگی محصور می شده و به اعتقاد بسیاری از باستان شناسان فضای اصلی معبد بوده است. همانطور که اشاره شد ستون ها در این معبد بر خلاف آپاداناهای داریوش و پاسارگاد ساده و بدون تزیین ، کوتاه و قطورند و غیر از یک ردیف گیلویی ( بالشتک ) چوبی سقف دیگری را ( برخلاف آپادانا ) تحمل نمی کرده است . در عین حال ستون های یاد شده به مثابه ی نرده ها و حفاظ تزیینی قابل بررسی و بذل توجه بسیارند.
به رغم ارزش مجموعه آناهیتا و محصر به فرد بودن آن ، متاسفانه بیشترین تخریب وارد بر بنا در دوران اخیر از سوی مردمی صورت گرفته است که از سر نا آگاهی ، بیش از بلایای طبیعب و عوامل جوی ، در این زمینه اثر گذار بوده اند ، هنوز سالخوردگانی در کنگاور هستند که به یاد دارند سنگ های یکژارچه و سپید رنگ آناهیتا و آن ها را در گوی محلی « گچکن » می نامیده اند . حتی با اندکی جستجو در میان واحد های مسکونی بافت قدیم شهر می توان نشانه های بسیاری از سنگ های خوش تراش عظیم آناهیتا مدفون در بدنه ها و دیوار های ان ها یافت.
این میراث گرانقدر بنایی جاودانه واقه بر بلندای صخره ای مرتفع و شکل گرفته در یک مکان مقدس به شمار آورد که چون دیگر مکان های خاص و ویژه برگزاری ایین ایرانیان با حضور آب جاری در مرتفع ترین صفحات آن جذابیت و هیمنه ای کم نظیر داشته است. با این همه هنوز هم شامگاهان به وقت آرام گرفتن خورشید در ویرانه های عظیم آناهیتا و در میان ستون های ستبر بر جای مانده در آن می توان حضور روح اساطیری ایزد بانوی ایران باستان( آرتمیس = آناهیتا = الهه آب ) را احساس کرد.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

دیدنیهای شهر کنگاور - سایت تالار های جامع و تخصصی پادشاه ایرانی

منبع: سایت تالار های جامع و تخصصی پادشاه ایرانی


دیدنیهای شهر کنگاور

1 -آشنايي با معبد آناهيتا

همشهري آنلاين:
معبد آناهیتا در مرکز شهر کنگاور در مسير همدان به کرمانشاه قرار دارد. این بنا روی تپه‌ای طبیعی ساخته شده است.

معبد آناهيتا متعلق به آناهيتا، الهه پاكي و محلي براي نيايش آب بوده كه يكي از چهار عنصر مقدس و مورد احترام ايرانيان باستان است.
آناهیتا ایزد بانوی آب‌های روان، زیبایی، فراوانی و برکت در دوران پیش از اسلام بوده است.
برخی از محققین، این بنا را کاخی ناتمام برای خسرو پرویز معرفی کرده‌اند. عده‌ای نیز زمان ساخت آن را به اواخر سده سوم و آغاز سده دوم قبل از ميلاد و عده دیگر آن را به سده اول قبل از ميلاد نسبت می‌دهند.
اين معبد كه براي استفاده از آب رودخانه شاپور در 6 متري زمين قرار دارد، به صورت مكعب است و ديوارهاي اين معبد از سنگ‌هاي بزرگي بنا شده اند كه بين سنگ‌هاي حجاري شده هيچ ملاتي وجود ندارد و اين سنگ‌ها توسط بست‌هاي آهني به هم متصل شده اند.
اين ب‍ن‍‍ا ب‍ر پ‍ش‍ت‍ه‌‌‌ا‌ي‌ ‌از ص‍خ‍ره‌ ق‍ر‌ار گ‍رف‍ت‍ه‌ که‌ د‌ار‌ا‌ي‌ 220م‍ت‍ر طول‌ و 210م‍ت‍ر ‌ع‍رض‌ ‌اس‍ت‌ و ض‍خ‍‍ام‍ت‌ دي‍و‌ار م‍ح‍ي‍ط‍ي‌ ‌آن‌ به‌ 5/18 م‍ت‍ر م‍‍ي‌‌رسد.

در قسمت جنوبی بنا، پلکان دو طرفه‌ای به درازای 154 متر وجود دارد. هر دو تا پنج پله، در یک بلوک سنگی ایجاد شده است. تعداد سنگ پله‌ها در پلکان شرقی 26 پله و در پلکان غربی 21 پله است.
جوي‌هاي سنگي آب رودخانه را ميزان كرده و به طرز باشكوهي به آبگيري وسط معبد هدايت مي‌شده. نوع تقسيم آب و جريان آب درون معبد يكي از شگفتي‌هاي مهندسي در آن دوران مي‌باشد تا اين عنصر مقدس را به زيباترين شكل ممكن به نمايش بگذارند.
در چهار طرف معبد دالان‌هايي تعبيه شده كه در كف اين آن‌ها جوي‌هاي آب به صورت رفت و برگشت آب را به وسط معبد هدايت مي‌كرده.
در وسط معبد فضايي وجود دارد كه آب از اين جوي‌ها در آن جمع شده و استخر كوچكي حدوداً در ابعاد 10 در10 و عمق 20 سانتي متر را پر آب مي‌كرده.
در دو طرف بالاي معبد آناهيتا سر چهار گاو در هر طرف به صورت رو به روي يكديگر قرار دارد كه در زمان آبگيري اين معبد عكس سر گاوها روي آب نقش مي‌بسته است.

دي‍و‌ار م‍ح‍ي‍ط‍ي‌ ک‍ه‌ س‍ت‍ون‍‍‌ه‍‍ا ب‍ر ‌آن‌ و‌اق‍‍ع‌ ش‍ده‌ خ‍ود ‌از دو ق‍س‍م‍ت‌ ت‍ش‍ک‍ي‍ل‌ ش‍ده، ق‍س‍م‍ت‌ د‌اخ‍ل‍‍ي‌ ک‍ه‌ ب‍‍ا ‌اس‍ت‍ف‍‍اده‌ ‌از س‍ن‍گ‍‍‌ه‍‍ا‌ي‌ ق‍ل‍وه‌ و لاش‍ه‌ ب‍ه‌ ‌اب‍‍ع‍‍اد و ‌ان‍د‌ازه‌‌‌ه‍‍ا‌ي‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ و م‍لاط گ‍چ‌ س‍‍اخ‍ت‍ه‌ ش‍ده‌ و ق‍س‍م‍ت‌ خ‍‍ارج‍‍ي‌ ب‍ه‌ وس‍ي‍ل‍ه‌ ي‍ک‌ ردي‍ف‌ س‍ن‍گ‌ ت‍ر‌اش‌ ن‍م‍‍اس‍‍از‌ي‌ شده‌ ‌اس‍ت‌.
‌ارت‍ف‍‍ا‌ع‌ ‌اي‍ن‌ دي‍و‌ار ن‍ي‍ز ب‍‍ا ت‍وج‍ه‌ ب‍ه‌ ش‍ي‍ب‌ ص‍خ‍ره‌‌‌ا‌ي‌ ک‍ه‌ رو‌ي‌ ‌آن‌ ق‍ر‌ار گ‍رف‍ت‍ه‌ ‌اس‍ت‌ در ق‍س‍م‍ت‍‍‌ه‍‍ا‌ي‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ م‍ت‍‍غ‍ي‍ر ب‍وده‌ و ‌از چهار م‍ت‍ر ت‍‍ا 12م‍ت‍ر ‌اس‍ت‌ ک‍ه‌ ب‍‍ع‍ض‍‍ي‌ م‍ح‍ق‍ق‍ي‍ن‌ ب‍‍ا ‌اس‍ت‍ن‍‍اد ب‍ه‌ ب‍رخ‍‍ي‌ م‍ح‍‍اس‍ب‍‍ات‌ ‌اي‍ن‌ ‌ارت‍ف‍‍ا‌ع‌ ر‌ا در ض‍ل‍‍ع‌ ج‍ن‍وب‌ ‌غ‍رب‍‍ي‌ ت‍‍ا 18 م‍ت‍ر ت‍خ‍م‍ي‍ن‌ م‍‍ي‌‌زن‍ن‍د.
از دي‍گ‍ر ب‍خ‍ش‌‌‌ه‍‍ا و ‌ع‍ن‍‍اص‍ر ‌اص‍ل‍‍ي‌ ب‍ن‍‍ا‌ي‌ م‍‍ع‍ب‍د ‌آن‍‍ا‌ه‍ي‍ت‍‍ا‌ي‌ ک‍ن‍گ‍‍اور م‍‍ي‌‌ت‍و‌ان‌ ب‍ه‌ ص‍ف‍ه ‌آن‌ ‌اش‍‍اره‌ ک‍رد.
‌آن‍چ‍ه‌ ‌از ‌اي‍ن‌ ب‍خ‍ش‌ ب‍‍اق‍‍ي‌ م‍‍ان‍ده‌ و در ک‍‍اوش‌‌ه‍‍ا‌ي‌ ب‍‍اس‍ت‍‍ان‌‌ش‍ن‍‍اس ‍‍ي‌ م‍ش‍خ‍ص‌ ش‍ده،‌ دي‍و‌ار‌ي‌ ‌اس‍ت‌ در ض‍ل‍ع‌ ج‍ن‍وب‍‍ي‌ ص‍خ‍ره‌ ک‍ن‍گ‍‍اور ک‍ه‌ در ب‍خ‍ش‌‌‌ه‍‍ا‌ي‌ ش‍رق‍‍ي‌ و ‌غ‍رب‍‍ي‌ ‌اطر‌اف‌ ص‍خ‍ره‌ ‌اث‍ر‌ي‌ ‌از ‌آن‌ ب‍ر ج‍‍ا‌ي‌ ن‍م‍‍ان‍ده‌ ‌اس‍ت‌.
ض‍ل‍‍ع‌ ش‍م‍‍ال‍‍ي‌ ن‍ي‍ز‌ م‍ورد ک‍‍اوش‌ ق‍ر‌ار ن‍گ‍رف‍ت‍ه‌ و ت‍ن‍‍ه‍‍ا در ض‍ل‍‍ع‌ ج‍ن‍وب‍‍ي‌ ‌آن‌ دي‍و‌ار‌ي‌ ب‍‍ا ق‍طر 5/9م‍ت‍ر و طول‌ 93 ب‍ه‌ ص‍ورت‌ ي‍ک‌ س‍ک‍و ب‍‍اق‍‍ي‌ م‍‍ان‍ده که رو‌ي‌ ب‍ق‍‍اي‍‍ا‌ي‌ دي‍و‌ار ‌آث‍‍ار‌م‍رب‍وط ب‍ه‌ م‍‍ع‍م‍‍ار‌ي‌ ي‍ک‌ ح‍م‍‍ام‌ س‍ل‍ج‍وق‍‍ي‌ م‍ش‍خ‍ص‌ ‌اس‍ت‌.
م‍ص‍‍ال‍ح‌ ‌ع‍م‍ده‌ ‌اي‍ن‌ دي‍و‌ار ر‌ا س‍ن‍گ‌ ‌غ‍ي‍ر ح‍ج‍‍ار‌ي‌ ش‍ده‌ و ض‍خ‍ي‍م‍‍ي‌ ت‍ش‍ک‍ي‍ل‌ م‍‍ي‌‌د‌ه‍د ک‍ه‌ ب‍‍ا ‌اس‍ت‍ف‍‍اده‌ ‌از م‍لاط گ‍چ‌، رو‌ي‌ ‌ه‍م‌ ت‍ث‍ب‍ي‍ت‌ ش‍ده‌‌‌ان‍د.

‌آخ‍ري‍ن‌ ب‍خ‍ش‌ ‌از م‍‍ع‍م‍‍ار‌ي‌ ب‍ن‍‍ا‌ي‌ ک‍ن‍گ‍‍اور ر‌ا ب‍ق‍‍اي‍‍ا‌ي‌ م‍‍ع‍م‍‍ار‌ي‌ ف‍ر‌از ت‍پ‍ه‌ ت‍ش‍ک‍ي‍ل‌ م‍‍ي‌‌د‌ه‍د، ‌اي‍ن‌ ب‍خ‍ش‌ ش‍‍ام‍ل‌ دي‍و‌اره‌‌‌ا‌ي‌ ب‍ه‌ ق‍طر 6 م‍ت‍ر ‌اس‍ت‌ ک‍ه‌ م‍ح‍دوده‌‌‌ا‌ي‌ در ح‍دود ي‍ك‍ ه‍ز‌ار و 200م‍ت‍ر م‍رب‍‍ع‌ ر‌ا ش‍‍ام‍ل‌ م‍‍ي‌‌ش‍ود ک‍ه‌ در ج‍‍ه‍ت‌ ش‍رق‍‍ي‌ ‌غ‍رب‍‍ي‌ س‍‍اخ‍ت‍ه‌ ش‍ده‌ است.
در تابستان سال ۱۳۴۷ برای نخستین‌بار هیئتی در تپه ناهید کنگاور به کاوش‌های باستان‌شناسی پرداخت.
پس از بررسی‌های اولیه مشخص شد که از مجموع تپه ، تقریباً حدود 53 هزار متر مربع به بنای تاریخی اختصاص دارد که به جز چند سر ستون شکسته و تعدادی حجاری‌های پراکنده در کنار کوره‌های آهک‌پزی که چند سال قبل از آن تعطیل شده بود چیز دیگری مشهود نیست.
اعضای هیئت عکس هوایی کنگاور را که در سال ۱۹۳۲ میلادی تهیه شده بود، پس از تعبیر و تفسیر و یافتن گرته و اثری از امتداد ابهام آمیز دیوار و صفه تاریخی مدفون، مورد استفاده قرار داد و موفق گردید بخشی از دیوار شرقی را در آن تشخیص داده و پس از کاوش، آن قسمت از صفه را از خاک ایام آزاد نماید.
با آغاز فعالیت‌های هیأت کاوش معبد آناهیتا در سال ۱۳۴۷ و پس از خرید و تخریب منازل مسکونی بالای تپه و اطراف آن نقشه و موقعیت مکانی این بنای تاریخی تهیه شد.

__________________



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

کنگاور - سایت لکستان

منبع: سایت لکستان


کنگاور چاپ ارسال به دوست
نویسنده حمید نظری   
۰۱ ارديبهشت ۱۳۸۸

معرفی شهرستان :

شهرستان كنگاور با وسعتي حدود 845 كيلو متر مربع و 80215 نفر جمعيت و با ارتفاع 1467 متر از سطح دريا در 85 كيلومتري مركز استان و شمال شرقي استان كرمانشاه واقع است كه داراي يك بخش مركزي و 5 دهستان گودين ، فش، قزوينه ، كرماجان و خزل غربي است . اين شهرستان به دليل ويژگيهاي متعدد از جمله تدين و عرف مذهبي اهالي ، واقع بودن در مسير عتبات عاليات ، همجوار بودن با استانهاي همدان و لرستان ووجود آب كافي و خاك حاصلخيز و نيز جاذبه هاي گردشگري از اهميت خاصي برخوردار است كه در ذيل به شمه اي از اين ويژگيها اشاره مي شود:

پیشینه تاریخی :

وجود مرقد شريف امام زاده ابراهيم (ع) ، امام زاده سيد جمال الدين بن جعفر صادق (ع) و امام زاده باقر (ع) تعدد آثار تاريخي و باستاني از جمله تپه گودين با قدمت 8000 سال و معبد آناهيتا با قدمت 2500 سال و همينطور بازار قديمي شهر و د ه ها جاذبه و اثر ديگر از مصاديق مكانت خاص كنگاور محسوب مي شود.

شايان ذكر است قالي بافي و هنــرهاي تجسمي كــه درموارد افراد با تحصيلات عاليه آنرا استمرار مي بخشند بسيارجالب توجه مي باشند .

آب و هوا:

اين شهرستان داراي آب و هواي معتدل كوهستاني و در اقليم خشك گرم  قرار دارد .

صنعت و تولید ( اقتصادی ) :

اين شهرستان دراقليم خشك گرم واقع بوده و با وجود 40000هكتار اراضي كشاورزي حاصلخيز ووجود منابع كافي آب ، قطب كشاورزي استان در زمينه هاي مختلف خصوصاً گندم، چغندر و باغات مثمر محسوب و همچنين با توجه به وجود 38052 هكتار مراتع از نظر پرورش دام از قابليت ويژه اي برخوردار است، بطوريكه هم اكنون بيش از هفتاد هزار راس دام توسط عشاير بومي دراين شهرستان تعليف مي گردد. مزيد بر موارد فوق ، اين شهرستان داراي بستري مناسب براي فعاليتهاي صنعتي است.

شهرستان كنگاور قطب كشاورزي استان بوده و احداث سدهاي كبوتر لانه و كرماجان در آينده با تحت پوشش قرار دادن حدود 15 هزار هكتار از اراضي كشاورزي تحول شگرفي از نظر اقتصادي ايجاد خواهد نمود، همچنين واحد گاوداري 3000 رأسي شيري با توليد روزانه 35 الي 40 تن كه مدرن ترين گاوداري صنعتي كشور و داراي سيستم شيردوشي كامپيوتر ي منحصر به فرد در خاورميانه خواهد بود و نيز قابليت احداث كارخانه قند كه تحت پيگيري مي باشد، از جمله ظرفيت ها ونقاط قوت شهرستان محسوب ميشود، مهمتر از همه موارد قرار گرفتن شهرستان در مسير بزرگراه كربلا مي باشد كه كنگاور با اين موقعيت استراتژيك چشم اندازي مهمتر از وضع موجود پيش روي خواهد داشت


+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد آناهیتا در شهر کنگاور - سایت بیتوته

منبع: سایت بیتوته



معبد آناهیتا در شهر کنگاور

 

 

 

معبد آناهیتا

 

 

 

بناي معروف به معبد آناهيتا در مركز شهر كنگاور بر سر راه همدان به كرمانشاه واقع شده است. اين بنا بر روي تپه طبيعي با حداكثر ارتفاع 32 متر نسبت به سطح زمين هاي اطراف ساخته شده است.

 

 

نقشه بناي كنگاور چهار ضلعي و به ابعاد 209*224 متر مي باشد كه هر ضلع آن به شكل صفه اي به قطر 18 متر است. اين صفحه ها با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده اند كه نماي بيروني آنها به وسيله سنگ هاي بزرگ تراشيده شده اي به صورت خشكه چين پوشش داده شده و گاهي براي اتصال برخي از بلوك ها، از بست هاي آهني و سربي استفاده كرده اند.

 

 

معرفی معبد آناهيتا ، کنگاور در قسمت جنوبي بنا، پلكان دو طرفه اي به درازاي 154 متر وجود دارد كه هر دوتا پنج پله در يك بلوك سنگي ايجاد شده است. در وضع موجود تعداد سنگ پله ها در پلكان شرقي 26 پله و در پلكان غربي 21 پله مي باشد ولي با توجه به ارتفاع ديوار كه 20/8 متر از آن باقي مانده به طور يقين تعداد پله ها بيشتر از اين بوده است.

 

 

 

معبد آناهیتا

 

 

 

در بخش شمال شرقي بنا نيز دو رديف موازي سنگ هاي تراشيده بكار رفته كه بر وجود ورودي به عرض 2 متر در اين بخش از بنا دلالت دارد. در مركز بنا، صفه اي با جهت شرقي، غربي ساخته شده كه 93 متر درازا و 30/9 متر پهنا و بين 3 تا 5 متر ارتفاع دارد. اين صفه با لاشه سنگ هاي بزرگ كه حداقل يكي از سطوح آن صاف بوده ساخته شده است و نماي آن با ملاط گچ پوشيده شده كه جز در برخي از سطوح پائين ديوار نشاني از آن نمانده است. تصویری از معبد آناهيتا ، کنگاور بر روي صفحه اي چهارگانه اين بنا به جز فاصله بين دو رشته پلكان جنوبي، يك رديف ستون قرار گرفته است.

 

 

اين ستون ها كوتاه و قطورند. بلندي هر ستون كه شامل پايه، ساقه و سرستون مي باشند 54/3 متر و قطر هر يك از ساقه ستون ها كه استوانه اي شكل مي باشند 144 سانتي متر است. ستون های باقیمانده از معبد آناهيتا ، کنگاور در مورد كاركرد اين بنا در ميان محققين اختلاف نظرهايي وجود دارد. بطوريكه عده اي از نويسندگان اين بنا را معبدي براي الهه آناهيتا دانسته اند.

 

 

آناهيتا ايزد بانوي آب هاي روان، زيبايي، فراواني و بركت در دوران پيش از اسلام بوده است. آثار باقیمانده از معبد آناهيتا ، کنگاور ولي برخي ديگر از محققين به تبعيت از نوشته هاي مورخين ايراني و عرب سده سوم هجري به بعد كاركرد اين بنا را كاخي ناتمام براي خسروپرويز معرفي كرده اند. از نظر زمان ساخت نيز عده اي اين بنا را به اواخر سده سوم و آغاز سده دوم پپيش از ميلاد نسبت داده اند، عده ديگر آن را به سده يكم پيش از ميلاد و برخی آنرا به سه دوره هخامنشي، اشكاني و ساساني نسبت مي دهد ولي مسعود آذرنوش كاوشگر ديگر بنا آنرا كاخ ناتمامي از خسروپرويز در اواخر دوره ساساني مي داند.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد اناهيتا در شهر کنگاور - آناهيتا، الهه نگهبان آب ايرانيان - سایت مرکز انجمنهای تخصصی

منبع: سایت مرکز انجمنهای تخصصی


آناهيتا، الهه نگهبان آب ايرانيان

«آناهيتا» به معناي پاک و دور از آلودگي در اعتقاد ايرانيان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه‌ها و باران و همچنين نماد باروي، عشق و دوستي بوده است. اين اعتقاد از دوران پيش از زرتشت در ايران وجود داشته و در دوران‌هاي بعدي هم مورد توجه قرار گرفته است.

توجه به آناهيتا از دوره اردشير دوم هخامنشي در ايران مرسوم شده و در دوره‌هاي تاريخي بعدي يعني اشکاني و ساسانيان هم ادامه داشته است. در کتيبه‌هاي به‌جا مانده از اين دوره‌هاي تاريخي اشاره‌ها و تصاويري از آناهيتا در کنار نام اهورا مزدا به چشم مي‌خورد.
«در نقش برجسته تاق بستان، خسرو پرويز پادشاه ساساني در ميان اهورامزدا و آناهيتا ايستاده است. در اين نقش برجسته، آناهيتا که در سمت راست شاه ايستاده، تاجي همانند اهورا برسر و در يک دستش حلقه فر ايزدي را نگه داشته و در دست ديگرش کوزه‌اي است که از آن آب مي‌ريزد.»

به احترام اين الهه ايراني معابد و تنديس‌هاي فراواني در دوره‌هاي تاريخي پيش از اسلام در سرزمين ايران ساخته شده است. از آناهيتا يادواره‌هايي (شامل معابد و کتيبه‌ها) در همدان، شوش، کازرون و آذربايجان، کرمانشاه و کنگاور به‌جاي مانده است. معبد آناهيتا در کنگاور مشهورترين معبد منسوب به آناهيتا در ايران است.

در تقويم ايراني روز دهم ماه آبان باستاني برابر با چهارم آبان فعلي به عنوان جشن آبانگان مشخص شده است. آبانگان جشن آناهيتا(آناهيد)، الهه آب است. در جشن آبانگان، ايرانيان به ويژه زنان در کنار دريا يا رودخانه‌ها، الهه آب را نيايش مي‌کردند.


پيشينه تاريخي معبد آناهيتا

بناي معبد آناهيتا در شهر کنگاور از شهرستان‌هاي استان کرمانشاه قرار دارد. اين بنا بر روي تپه‌اي با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است. ارتفاع ستونهاي اين بنا نسبت به قطر آنها سه به يک است و اين باعث شده در ميان تمام معابد دنيا بي نظير و منحصر به فرد باشد. معبد آناهيتا دومين بناي سنگي ايران پس از تخت جمشيد است. هرچند در مورد ماهيت اين بنا اختلاف نظر وجود دارد و برخي آنرا کاخ ناتمام خسرو پرويز دانسته‌اند ولي نظريه معروف‌تر بنا را معبدي براي الهه آناهيتا مي‌داند.

نخستين حفاري‌هاي باستان‌شناسانه سال 1347 انجام شد و طبق تحقيقات اوليه، بنا را مکاني براي پرستش الهه آناهيتا در دوره اشکاني دانستند. در سال 1354 کاوش‌هاي بعدي و پيدا شدن سنگ‌کنگره‌اي مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب اين نظريه را مطرح کرد که ممکن است اين بنا باقي‌مانده يکي از کاخهاي خسرو پرويز در دوره ساساني باشد که البته وجود شواهد ديگر به نظريه اول قوت بيشتري مي‌بخشد.

اين معبد از دوران اشکاني قابل احترام بوده و تيريدات‌ها (تيردادها - تعدادي از پادشاهان اشکاني) در معبد آناهيتا تاج گذاري مي‌کرده‌اند. معبد آناهيتا در دوره ساسانيان هم مورد استفاده بوده و بازسازي شده است. کاوش‌ها نشان داده اين معبد در دوران سلجوقي، ايلخاني، صفويه و قاجار به منظورهاي ديگر مورد استفاده قرار مي‌گرفته و از هر کدام از اين دوران‌هاي تاريخي اثري در معبد به‌جا مانده است.

در نيمه اول قرن يکم بعد از ميلاد مسيح ايسيدور شاراکس جغرافيدان يوناني اولين کسي که معبد آناهيتا را در کتاب خود قيد نموده است آن را معبد آرتميس ناميده است. از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامي از اين منطقه ديدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هايشان ثبت کرده‌اند. ابن فقيه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: «هيچ ستوني شگفت انگيز تر از ستونهاي معبد آناهيتا کنگاور نيست.»

معبد آناهيتا به تدريج در طول ساليان دراز به تدريج تخريب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهيه گچ و آهک تازه استفاده مى‌کردند. در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاريخى، بقاياى ساختمانى معبد آناهيتا را نابود کرده‌اند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال 1336 و ساخت و سازهاي مردم تقريبا به يک خرابه تبديل شده بود.


وضعيت فعلي معبد آناهيتا

بدون شک معبد آناهيتا به لحاظ ارزش تاريخي از جمله برجسته‌ترين آثار و ميراث‌هاي فرهنگي سرزمين ايران است. همچنين ويژگي‌هاي منحصر به فرد اين محوطه تاريخي مي‌تواند در جذب گردشگر داخلي و خارجي و رونق اقتصادي منطقه هم تاثير گذار باشد. در حالي که اين اثر سال‌هاست در انتظار ثبت در فهرست جهاني يونسکو قرار دارد هنوز اراده لازم براي آماده شدن بنا به منظور ثبت جهاني وجود ندارد.
يکي از موانع ثبت اين اثر در فهرست جهاني يونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعي نشدن نظريه‌هاي مربوط به سابقه تاريخي آن است. البته نه تنها سالهاست فعاليت‌ پژوهشي در اين منطقه متوقف شده، بلکه اقدامات لازم براي حفظ و نگهداري آثار بدست آمده و آماده‌سازي محوطه تاريخي معبد هم انجام نمي‌شود.

معبد آناهيا در سال‌هاي اخير با انوع و اقسام مشکلات مواجه بوده است. محاصره شدن در حصار کانتينرهاي ميوه و تره بار، مشکل بوي فاضلاب که محوطه تاريخي را فرا مي‌گرفته، تبديل شدن به محلي براي جمع شدن اراذل و اوباش و معتادان، تبديل شدن به محلي براي چسباندن پوسترهاي تبليغاتي ايام انتخابات تنها بخشي از مشکلات چند سال اخير اين محوطه تاريخي هستند. نگاهي به اين ليست مشکلات ابتدايي نشان دهنده بي‌توجهي مسئولان به حفظ اين بناي تاريخي است.

در دو-سه سال اخير هرچند اوضاع کمي بهتر شده اما هنوز تا تبديل شدن معبد آناهيتا به يک محل مناسب گردشگري راه زيادي مانده است. پاکسازي محوطه کامل نشده و مسير مناسب براي گردشگران در نظر گرفته نشده است، بقاياي شعارهاي تبليغاتي، انقلابي و انتخاباتي و يادگاري‌هاي شخصي بر روي آثار تاريخي به چشم مي‌خورد، محوطه تاريخي گاهي روزها محل بازي کودکان محلي و شب‌ها محل گردهم‌آمدن افراد ديگري است و از وجود امکانات اوليه رفاهي براي گردشگران در منطقه هنوز خبري نيست. تصاوير زير که تابستان سال ۱۳۸۶گرفته شده‌اند آخرين وضعيت معبد آناهيتا را نشان مي‌دهند.



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معرفی _ آشنایی با کنگاور - سایت تفریحی ماد

منبع: سایت تفریحی ماد


معرفی _ آشنایی با کنگاور

شهرستان کنگاور

شهرستان کنگاور با وسعتی حدود 845 کیلو متر مربع و 68650 نفر جمعیت و با ارتفاع 1467 متر از سطح دریا در 85 کیلومتری مرکز استان و شمال شرقی استان کرمانشاه واقع است که دارای یک بخش مرکزی و 5 دهستان گودین ، فش، قزوینه ، کرماجان………

شهرستان کنگاور

شهرستان کنگاور با وسعتی حدود 845 کیلو متر مربع و 68650 نفر جمعیت و با ارتفاع 1467 متر از سطح دریا در 85 کیلومتری مرکز استان و شمال شرقی استان کرمانشاه واقع است که دارای یک بخش مرکزی و 5 دهستان گودین ، فش، قزوینه ، کرماجان و خزل غربی است . این شهرستان به دلیل ویژگیهای متعدد از جمله تدین و عرف مذهبی اهالی ، واقع بودن در مسیر عتبات عالیات ، همجوار بودن با استانهای همدان و لرستان ووجود آب کافی و خاک حاصلخیز و نیز جاذبه های گردشگری از اهمیت خاصی برخوردار است که در ذیل به شمه ای از این ویژگیها اشاره می شود:

مذهبی و فرهنگی :

مردم کنگاور از نژاد سفید و شبه هند و اروپایی که مرکب از اقوام کرد ، لر و ترک می باشند.تشکیل شده است 92 در صد جمعیت این شهرستان شیعه اثنی عشری است ووجود بزرگانی نظیر مرحوم حاج آقا محمد عراقی معروف به حاج آقا بزرگ امام جمعه فقید شهر و نماینده شهرستان در مجلس شورای اسلامی ، تقدیم چهار شهید در بحبوحه پیروزی انقلاب ، تقدیم بیش از 400 شهید، 1031 جانبار ، 82 آزاده و 28 مفقود الاثر در جریان دفاع مقدس و حضور بیش از 13000 رزمنده بسیجی در جبهه های نبرد حق علیه باطل ، مشارکت فعال در امر بازسازی مناطق جنگزده و استمرار تعهد و حمایت آنان از آرمانهای انقلاب و امام (ره) و رهبری مقام معظم رهبری از جمله اسناد افتخار آمیز مردم این دیار بشمار می رود .

پیشینه تاریخی :

وجود مرقد شریف امام زاده ابراهیم (ع) ، امام زاده سید جمال الدین بن جعفر صادق (ع) و امام زاده باقر (ع) تعدد آثار تاریخی و باستانی از جمله تپه گودین با قدمت 8000 سال و معبد آناهیتا با قدمت 2500 سال و همینطور بازار قدیمی شهر و د ه ها جاذبه و اثر دیگر از مصادیق مکانت خاص کنگاور محسوب می شود.

شایان ذکر است قالی بافی و هنــرهای تجسمی کــه درموارد افراد با تحصیلات عالیه آنرا استمرار می بخشند بسیارجالب توجه می باشند .

آب و هوا:

این شهرستان دارای آب و هوای معتدل کوهستانی و در اقلیم خشک گرم  قرار دارد .

صنعت و تولید ( اقتصادی ) :

این شهرستاناقلیم خشک گرم واقع بوده و با وجود 40000هکتار اراضی کشاورزی حاصلخیز ووجود منابع کافی آب ، قطب کشاورزی استان در زمینه های مختلف خصوصاً گندم، چغندر و باغات مثمر محسوب و همچنین با توجه به وجود 38052 هکتار مراتع از نظر پرورش دام از قابلیت ویژه ای برخوردار است، بطوریکه هم اکنون بیش از هفتاد هزار راس دام توسط عشایر بومی دراین شهرستان تعلیف می گردد. مزید بر موارد فوق ، این شهرستان دارای بستری مناسب برای فعالیتهای صنعتی است بطوریکه 72 واحد صنعتی تحت پوشش صنایع و معادن و 200 واحد تولیدی تحت پوشش کشاورزی در حال بهره برداری یادردست احداث و تأسیس می باشد.

وضعیت سیاسی:

مردم این خطه از شعور سیاسی بالایی برخوردارند و در صحنه های انقلاب ، دفاع مقدس و بلوغ ونبوغ سیاسی خودرا به نحو شایان توجهی به منصه ظهور رسانده اند که نمونه روشن این مهم شرکت فعال آنان در 23 انتخابات گذشته بوده است ، ضمناً هم اکنون نیز فعالان سیاسی که عمدتاً نیروهای ارزشی می باشند بدون ایجاد چالش و ضمن رعایت مصالح کلی نظام در راستای توسعه سیاسی فعالیت می نمایند .

نکته :

همانطور یکه اشاره شد شهرستان کنگاور قطب کشاورزی استان بوده و احداث سدهای کبوتر لانه و کرماجان در آینده با تحت پوشش قرار دادن حدود 15 هزار هکتار از اراضی کشاورزی تحول شگرفی از نظر اقتصادی ایجاد خواهد نمود، همچنین واحد گاوداری 3000 رأسی شیری با تولید روزانه 35 الی 40 تن که مدرن ترین گاوداری صنعتی کشور و دارای سیستم شیردوشی کامپیوتر ی منحصر به فرد در خاورمیانه خواهد بود و نیز قابلیت احداث کارخانه قند که تحت پیگیری می باشد، از جمله ظرفیت ها ونقاط قوت شهرستان محسوب میشود، مهمتر از همه موارد قرار گرفتن شهرستان در مسیر بزرگراه کربلا می باشد که کنگاور با این موقعیت استراتژیک چشم اندازی مهمتر از وضع موجود پیش روی خواهد داشت




+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

اوقات شرعی شهر کنگاور سال 89 - سایت مرکز اطلاع رسانی مؤسسه فرهنگی هنری شهید آوینی

منبع: سایت مرکز اطلاع رسانی مؤسسه فرهنگی هنری شهید آوینی



مرحله آزمایشی
دقت محاسبات : 3± دقیقه
وقت تابستانی محاسبه نمی شود
شهر:کنگاور     طول جغرافیایی:47°55´0˝E     عرض جغرافیایی:34°29´0˝N

   

  درجه دقیقه ثانیه نیم کره
طول جغرافیایی
عرض جغرافیایی
وقت محلی
 
 
توجه در محاسبات وقت تابستانی محاسبه نمی شود در صورت نیاز وقت محلی را اصلاح کنید و سپس کلید تنظیم دلخواه را بزنید

جهت نمایش اوقات شرعی یکساله شهرستان کنگاور به «ادامه مطلب» بروید

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

الهه ی آب، آناهیتا استوره و نماد زنانگی در ایران باستان - سایت پاتوق

منبع: سایت پاتوق


الهه ی آب، آناهیتا
استوره و نماد زنانگی در ایران باستان



واژه ی «ناهید» کوتاه گشته ی واژه ی «آناهیتا»(=اناهیت) است. واژه آناهیتا در اوستا , مرکب از دو بخش {«اَن»(=پاد, ضد)} + {«اهیتَه»(=آلوده)} و در یک جا به چَم «نا آلوده/ پاک» می باشد.(۱) نام این ایزد –پس از روی کار آمدن آیین و دین زرتشت- در اوستا بیشتر به ریخت «اردویسورآناهیتا»(Aredvi-sura) آمده که به چَم «رود نیرومند پاک» می باشد(۲)

ناهید نیز به مانند مهر، از خدایان باستانی ایران بوده و به وارونه ی باور ریچارد فرای که این خدا را همپیوند با تیره های بومی ایرانی ِ پیش از درونشُد(ورود) آریایی ها به ایران می داند(۳) این بغ دخت(=الهه) و نشانه های پیرامون آن، بیشتر آریایی بودن آن را آشکار می سازد. برای نمونه تنها دستاویز غیر آریایی خواندن آناهیتا و وام گیری آن از تازیان، بازگویی هرودت است که در آن از وام گیری پرستش «اورانیا-آفرودیتا» از آشوری ها و تازیان یاد می کند(۴) یا برای نمونه شُوند(دلیل) شادروان پیرنیا، بر بابلی خواندن این خدا که گاسم(احتمالا) از همین بازگویی هرودت ریشه دارد(۵)

به هر روی اینگونه هوده(نتیجه) گیری ها تنها در تراز یک نظریه می تواند مطرح باشد و ارزش دانشیک آنچنان ندارد. باید گوشزد کرد که با پژوهش های ارزشمند دکتر جهانشاه درخشانی برپایه ی دانشهای زمین شناسی/زبانشناسی/باستان شناسی و ... که به زبانهای اروپایی نوشته و پخش شده و یا پژوهش ارزشمند دکتر فریدون جنیدی که برپایه ی بن مایه های کهن ایرانی چون اوستا و شاهنامه انجام پذیرفته, امروزه به سادگی می توان نگره ی کلیشه ای مهاجرت آریایی ها به ایران را با دیده ی شک نگریست و آریایی ها را باشندگان راستین و کهن ایران زمین، -دست کم 12 هزار سال پیش تا کنون- دانست. با بهره گیری از این پژوهش های نوین می توان تا اندازه ی فراوانی از ریشه ی آریایی آناهیتا نیز دل استوار گردید.

هر آینه, به مانند مهر, آناهیتا نیز بعدها در جایگاه یکی از ایزدان برجسته ی آیین زرتشتی پذیرفته شد و در بخش های پس از گاثاهای اوستا, بیشتر در کنار مهر از او یاد گریده و یشت پنجم اوستا به نام او و ستایش او آغاز می گردد:
«اهورامزدا به سپیتمان زرتشت گفت: ای زرتشت سپیتمان! اردویسور اناهیتا را که در همه جا دامن گسترده و درمان بخشنده و دشمن دیوان و پیرو آیین اهورایی است, ستایش کن!{اوست}که سزاوار است و در جهان خاکی ستوده باشد و او را نیایش کنند.{اوست}پاکی که جان افزاید و گَله و رَمه و دارایی و کشور و گیتی را بیشی و افزونی بخشد.{اوست}که نطفه ی همه ی مردان را پاک کند و زاهدان همه ی زنان را برای زایش, بی آلایش سازد.{اوست} که زایش همه ی زنان را آسان گرداند و به هنگام نیاز, شیر در پستان زنان باردار آورد...هزار رود و هزار دریاچه, هر یک به بزرگی چهل روز راه مرد چابک سوار, دارد... من اهورامزدا به نیروی خویش اناهیتا را پدید آوردم تا خانه و ده و شهر و کشور را بپرورانم و نگهبانی و پاسبانی کنم و کسان را پناه دهم»(۶)
پرستش آناهیتا به عنوان بغ دخت و نه ایزدی زرتشتی مدتها در غرب ایران رواج داشت, ولی در زمان اردشیر دوم هخامنشی به دیگر جاهای کشور ایران نیز رخنه کرد(۷)جایگاه این الهه در ایران هخامنشی چنان است که داریوش دوم هخامنشی(358-404 پ ز) در سنگ نبشه ی خود از این ایزدبانو در کنار اهورامزا و مهر یاد می کند. برگردان یکی از بخش های این سنگ نبشته ها که در شوش بدست آمده چنین است:
«...این اپدانه(=کاخ) را داریوش, از نیاکان من ساخت. در روزگار اردشیر, پدربزرگم, آتش آن را ویران کرد. من به خواست اهورامزدا و آناهیتا و میترا آن را دیگر باره ساختم. بشود که اهورمزدا و آناهیتا و میترا مرا نگاه دارند و آنچه را من ساخته ام تباه نسازند و از آسیب بر کنار دارند»(۸)
بروسوس, مورخ کلدانی سده ی سوم پ ز نیز از این پرسمان یاد می کند که به دستور اردشیر دوم هخامنشی, تندیس انائیتیس(=اناهیتا) در بابل, شوش, همدان, دمشق و سارد برپا داشته شد. این تندیس های کوچک سفالین, سیمین و زرین که تا کنون شمار زیادی از آنها بدست آمده, بیشتر به ریخت سنتی و اساتیری است و با پوشاک و آرایش بومی و در کل چهره ی زن بی کم و کاست و آرزو شده ی مردم هر دیار ساخته شده است. گزارش هایی از بلنیتسکی در دست است که خبر از یافت شدن شمار فراوانی از تندیس های زنانه به عنوان آناهیتا، الهه ی آب و دنیای گیاهی در کاوش های آسیای میانه می دهد(۹) این تندیس ها و نگاره ها کم و بیش, انگاره هایی که در یشت ها از او شده را آشکار می سازند. ناهید در یشت ها زنی است جوان, زیبا, نیرومند, خوش اندام, با بازوان سپید و به ستبری شانه ی اسب, سینه های برآمده, کمربندی تنگ بر میان بسته و با گوهرها ی آراسته و جامه ی پُر چین و ...

پرستش آناهیتا – نه همچون مهر- در بیرون از مرزهای ایران نیز گسترش داشته است. ستایش ایزد آناهیتا راه درازی را گذرانده و با گذر از میانرودان و سوریه به آسیای کوچک و پس آنگاه از راه دریای مدیترانه به روم راه یافت. نام آفرودیت-ونوس با آناهیتا در پیوند بود. ستایش آناهیتا در غرب با ستایش بزرگ مادر همه ی خدایان ممزوج گردید. چهره ی ایزدان با نگاره ی آناهیتا همپیوند شد و اناهیتا چهره ی ویژه ی شرقی خود را همچنان نگه داشت(۱۰) ولی ناهید پس از اینکه از ایران گذشته و به میان تیره های سامی و آسیای کوچک رسید رنگ و روی برخی از خدایان تیره های بیگانه را به خود گرفت(۱۱) نگره ی هم ریشه بودن آفرودیت با ناهید آنچنان درست به نظر نمی رسد چرا که آفرودیت الهه ی عشق و شهوت است, در حالی که ناهید با وجود زیبایی از شهوت و لوندی به دور است.
شماری نیز او را هم ریشه با «ایشتار» بابلی می انگارند که باز باید به این دیدگاه با شک نگریست! ایشتار در سروده ای اینچنین انگاشته می شود: «وی از سحر و زیبایی و شهوت لبریز است. ایشتار الهه ی شادی, پوشاک عشق را پوشیده است, لبان او همچون عسل شیرین و دهانش آب حیوان است. اندامش زیبا و چشمانش رخنه گر و بیدار است. او دوست داشتنی و بخشاینده است...» با پذیرش اینکه این انگاره با ناهید همسانی هایی دارد, ولی شکوه و عفت ناهید ِ اوستا بر ایشتار بابلی برتری فراوان دارد.(۱۲)

استرابو بازگو می کند که در ایالت اکیلیسن(Akilisen) ارمنستان, بزرگان قبایل, دختران جوان خود را وقف پرستشگاه ناهید می کرده اند و دختران پس از آنکه مدتی خویش را با همه ی جان و تن وقف پرستشگاه و پذیرایی از نیایشگران آنجا می نموده اند, ازدواج می کرده اند و کسی زناشویی با چنین زنانی را ننگین نمی شمرد.
ناهید -چنانکه گذشت- هم ایزد آب و باران است و هم نمادی از رسایی و کمال زن، فریادرَس و پشتیبان زنان و نیز بخشنده ی فراوانی, کامیابی و پیروزی دولت به شمار می آمد و به همین انگیزه ها, در ویر(ذهن) باورمندانش جایگاهی بس اَرجمند در میان ایرانیان و کشورهای پیرامون ایران داشته و پرستشگاه های ویژه ی فراوانی داشت که از آن میان می توان از نیایشگاه های استخر و تخت سلیمان در زمان اشکانیان و ساسانیان یاد نمود.
می دانیم که نیاکان دودمان ساسانی، نگهبان و دست اَندرکار نیایشگاه ناهید استخر بودند و از همانجا برآمده و به شاهنشاهی ایران رسیدند. آتشکده ی پُرآوازه ی شیز آذربایگان نیز از دیرباز ویژه ی ناهید بوده و زنان ِ بزرگان را برای پرستاری و به پارسا زیستن بدانجا می فرستادند. چنانکه خاتون, زن خاقان ترک{در زمان ساسانی} بدانجا فرستاده شد و همچنین شاخه ی مادینه ی خاندان اشکانی برآنجا فرمانروایی داشتند(۱۳) موبد بزرگ و نام دار ساسانی یعنی «کَرتیر» نیز در سنگ نبشته ای به زبان پهلوی اشکانی که در نقش رستم وجود دارد، پس از بازشناساندن خود و جایگاهش، خود را سرپرست نیایشگاه آناهیتا می شناساند.

از دیگر برتری های الهه ی ناهید, تاج بخشی به شاهان بود. در نقش رستم و نیز در تاق بستان, ناهید حلقه ی پادشاهی را به نرسی و پیروز, شاهان ساسانی می بخشد. برپایه ی آیین کهن, پادشاهان هخامنشی و اشکانی و ساسانی بیشتر در پرستشگاه ناهیداستخر و چندی پس از آن شیز، تاج گذاری می کردند.
در واقع بیشتر جاهایی همچون قلعه/ پل/ بقعه/ دروازه/ دره/ چشمه و... که واژه هایی چون دختر/ مادر/ خواهر/ بانو/ بی بی/ پیرزن/ ننه و برابرهای ترکی و کردی و لری و گیلکی آنها را در ترکیب نام های خود دارند, به احتمال فراوان با الهه ی ناهید در پیوند هستند.(۱۴)
هرآینه, همچون دیگر موارد, در پیرامون این گونه جاها -که حتی در کوچکترین و دور افتاده ترین روستاها می توان از آنها نشانی یافت- به شُوند نبود آگاهی, افسانه هایی ساخته شده که ارزش دانشیک آنچنان ندارد. نغز است بدانیم که بیشتر این گونه جاها، بر بلندی یا سینه ی کوه, در کنار آب روان و چشمه ی جوشان از دل کوه ساخته شده اند. همین چشمه ها در برخی جاها آنچنان وَرجاوند و ارجمند هستند که مردم برای آنها احترام بسیاری قائل بوده یا پول در آنها ریخته و برداشتن آنها را گناه بشمار می آورند. افسانه هایی که در پیرامون این چشمه ها ساخته شده بیشتر با پریان نیکوکار و دخترکان باکره و پاک و زیبا در پیوند و نشانی کهن از ایزدبانوی بزرگوار ایران زمین, اردویسور اناهیت است.(۱۵)

بن مایه ها:
1- برهان قاطع, ج1, ص 163 2- اوستا, دوستخواه, ص 137
3- میراث باستانی ایران, ص190 4- تواریخ,ص 74
5- ایران باستان, ص 1529 6- اوستا دوستخواه, ص 38-137
7- یشت ها, ج1, ص 164 8- آناهیتا, ص 95/یشت ها, ج1, ص 396
9- خراسان و ناوراالنهر, ص 255 10- شهرهای ایران در روزگار, ص 465
11- یشت ها, ج1, ص 164 12- خاتون هفت قلعه, ص 236
13- ایرانویج, ص 189 14- خاتون هفت قلعه, ص 251 و 262/آثار باستانی آذربایجان,ص69-668
15- ایرانویج, ص192



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

معبد آناهيتا در كنگاور - سایت پاتوق

منبع: سایت پاتوق


معبد آناهيتا در كنگاور

يكي از زيباترين، با عظمت ترين و وسيع ترين آثار باستاني ايران زمين معبد آناهيتا است كه بقاياي آن بر ...

يكي از زيباترين، با عظمت ترين و وسيع ترين آثار باستاني ايران زمين معبد آناهيتا است كه بقاياي آن بر روي صفه اي مرتفع در شهر كنگاور خودنمايي مي كند.

آناهيتا يكي از ايزدان مورد پرستش هخامنشيان و اشكانيان بود. برخلاف تصور برخي از محققان، هخامنشيان و اشكانيان هرگز زرتشتي نبودند، بلكه تثليث، اهورامزدا، آناهيتا و مهر، مورد پرستش آنان بود در كتيبه اي كه از اردشير دوم(۴۰۴-۳۵۹پ-م-م) بدست آمده، نوشته شده است: «اين ايوان را من به خواست اهورامزدا و آناهيتا و ميترا بنا كرده ام، بشود كه اهورامزدا، آناهيتا و ميترا مرا در پناه خود گرفته از هر كينه و خصومتي حفظ كنند.»آناهيتا رب النوع آبهاي زميني، آسماني و باروري و مربي گياهان و ستوران بود و به صورت، زني زيبا با موهاي بلند بافته شده و جامه پارسي و تاج كنگره دار نشان داده شده است. از ستوران گاو سمبل آناهيتا بود. پاره اي از محققان و باستانشناسان غربي، بناي معبد آناهيتا را مربوط به عصر سلوكي ها مي دانند. ولي معبد آناهيتا ساخته و پرداخته ايراني است. نوادگان معماران و حجاراني كه تخت جمشيد به آن عظمت را به وجود آوردند، معبد آناهيتا را ساخته اند. در حفاري هايي كه در معبد آناهيتا به وسيله باستانشناسان ايراني انجام پذيرفته، كوچكترين آثاري از سلوكي ها يافت نشده است. ولي در معبد و اطراف آن آثار بسياري از اشكانيان و از جمله سكه هاي اشكاني كشف گرديده است.

در جنوب معبد آناهيتا همانند تخت جمشيد، پلكاني دو طرفه ساخته شده كه در هيچ يك از آثار باستاني جهان ديده نشده است. پايه ستون ها، ستون ها و سرستون ها كوچكترين شباهتي با آثار سلوكي ندارند. معبد شباهت بسيار با كاخ آپاداناي تخت جمشيد دارد. كاوش هاي علمي در معبد آناهيتا از سال ۱۳۴۷ به وسيله باستان شناسان ايراني به سرپرستي سيف الله كامبخش فرد آغاز گرديد. سال ۱۳۴۸ عملياتي انجام نشد، ولي در فصل حفاري سالهاي ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰ كاوش و حفاري و بررسي ادامه يافت.

در بخش وسيعي از معبد آناهيتا، اهالي كنگاور خانه ساخته بودند، پس از تأمين اعتبار، تعدادي از خانه ها خريداري و تخريب گرديد و عمليات كاوش و حفاري و خاكبرداري انجام شد.صفه اي كه معبد آناهيتا بر روي آن ساخته شده است، پانزده متر از سطح زمين هاي اطراف مرتفع تر است. هخامنشيان بناها و كاخ هاي خود را بر روي صفه مي ساختند.

براي احداث صفه سه سوي دامنه كوه را با سنگ هاي حجيم تراشيده شده، محصور مي كردند و پس از پر كردن ميان ديوارها صفه اي مرتفع به وجود مي آوردند. اشكانيان نيز به همين روش در كنگاور صفحه اي ساختند و معبد آناهيتا را برفراز آن بنا كردند. طول ديوارهاي اطراف معبد ۲۳۰ط۲۲۰ متر و قطر ديوارها ۱۸متر است. بر روي دو ديوار باختري و جنوبي و بخشي از ديوار خاوري معبد تا ۱۲۰ متر يك رديف ستون بر لبه آنها ساخته اند، قطر ستون ها ۴۰/۱ و ۴۵/۱ متر و ارتفاع ستون ها ۵۴/۳ متر است. در طول ۱۲۰ متر ديوار خاوري معبد ۲۰ تا ۲۴ ستون ساخته شده است كه در حال حاضر ۱۶ ستون آن سالم مانده است.

در اطراف محوطه معبد آناهيتا سه نوع مقبره كشف شده است.

نوع اول: مقبره هايي است به ابعاد ۶۰*۲۰۰ سانتيمتر كه در صخره طبيعي كنده شده است در برخي از اين قبرها سكه هاي اشكاني از فرهاد اول (۱۷۱ پ.م ) و ارد(۵۶ تا۳۷ پ.م) پيدا شده است.

نوع دوم: تابوت هايي است سفالين بدون لعاب و تزئين به ابعاد ۳۵*۲۱۰ و ژرفاي ۳۰سانتيمتر، مردگان را در اين تابوت ها به پهلو مي خواباندند، تابوت ها را در حفره هايي كه در صخره مي كندند قرار مي دادند و روي تابوت را با در پوش سفالين يا ورقه اي از سنگ آهك مي پوشاندند.

نوع سوم: خمره هايي است كه مردگان را درون آن قرار مي دادند و دهانه خمره ها را به وسيله تخته سنگي مسدود مي كردند. از اين نوع خمره ها باستانشناسان در حفاري هاي دشت مغان در آثار اشكانيان كشف كرده اند.


معبد آناهيتا

معبد آناهيتا بزرگترين بناي سنگي ايران است و شيوه ي ساخت معماري آن شامل رواق هاي سرپوشيده طويل در چهار سوي صحن وسيع مستطيل شكل ، تعداد زيادي ستون هاي تناور و كم ارتفاع در دو سوي رواق ها فضاي كوچك مستطيل شكل در شرق صحن بزرگ ، در ميان بنا هاي تاريخي و يادماني كشور منحصر به فرد است.

بقاياي اين معبد عظيم با مساحتي قريب به 46 هزار متر مربع بر فراز صخره اي كم ارتفاع از نوع شيست ( سنگ سيليس از انواع سنگ هاي آتشفشاني ) در شهر كنگاور و در استان كرمانشاه قرار دارد.محور اصلي ارتباطي همدان و كرمانشاه از ضلع غربي محوطه ي وسيع معبد مي گذرد و دشت زيباي كنگاور زير پاي آن گسترده است.معبد آناهيتا نيز همچون ديگر بنا هاي كه بر بلندي ساخته شده است ، شيوه ي صفه سازي در دوران كهن در فلات ايران متداول بودته و در دوره هاي بعد نيز بنا هاي مهم پرستشگاهي و برخي بنا هاي حكومتي روي صفه بنا شده اند.

قديمي ترين اشاره به آناهيتا را مي توان در نوشته ي ايزيدورخاراكسي، جغرافيانويس يوناني يافت كه در سال 37 ميلادي از كنگاور گذشته و از آن به نام كونكوبار ( Concobar ) ياد كرده است. او بوجود معبدي براي نيايش الهه ي آرتميس ( ايزد بانوي آناهيتا ) در اين شهر اشاره كرده است . در متون مربوط به دوره اسلامي هم ساخت معبد را به خسرو پرويز نسبت داده اند در اين متون از مسجد آدينه اي به نام مونس نيز باد شده كه خليفه عباسي آن را ساخته بود.ياقوت مولف معجم البلدان در قرن هفتم هجري هم از شهر كنگاور به نام كنكور ام برده است.ظاهراً قرار گيري در مسير ارتباطي مراكز مهم تمدن هاي كهن بين النهرين و پارس و حاصلخيزي دشت كنگاور عامل رونق كنگاور در دوران كهن بوده است.

گذشته از اين سياحان اروپايي كه در سده نوزده ميلادي از معبد ديدار كرده اند و از آن به معبد نيايش ايزدبانوي آناهيتا ياد كرده اند .پژوهشگراني چون هرتسفلد ، آندره گدار ، اشميت و آرتور پوپ آناهيتا را معبد سلوكي پارتي به سبك معماري يوناني اعلام كرده اند.

نخستين بار در فاصله ي سال هاي 1347 – 1354 خورشيدي يك هئيت ايراني به سرپرستي سيف ا... كام بخش فرد كاوش هاي باستان شناسي را در كنگاور آغاز كرد. در سال هاي بعدي ( 1377 ) نيز به طور متناوب كاوش هاي باستان شناسي در منطقه صورت گرفته است در اين كاوش ها در ميان قبور كه اغلب آن ها متعلق به دوران پارتيان است . سكه هاي مربوط به فرهاد اول ( اشك پنجم ) و ارد ( اشك سيزدهم ) و همچنين اشيا و ابزار معاش و زيور آلات كشف شده اند و در عين حال در اين مجموعه بيش از 200 علامت به عنوان علايم حجاري كشف شده كه باستان شناسان مربوط به دوره هاي هخامنشي ، آراميان و ساميان بين النهرين ، اشكاني و پهلوي ساساني مي دانند.

« وضعيت كالبدي بنا »

بناي آناهيتا چهار ضلعي مستطيل شكل و پهناوري آن به ابعاد 209 × 244 متر مربع است و هر ضلع ان ديواري به ضخامت 18.5 متر است كه روي آن رديفي از ستون هاي قطور قرار گرفته است . بلند ترين نقطه معبد 32 متر از سطح زمين ارتفاع دارد و اختلاف سطح بين دو نقطه ي منتهي اليه شمال غربي و جنوب غربي آن به 14 متر بالغ مي شود.پيكره ي ديواره هاي سكو وسيع معبد عمدتاً با لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. اما نماي بيروني آن ها با قطعات سنگي بزرگ پاكتراش چنان استادانه پرداخت شده كه به ملات نيازي نداشته و به صورت خشكه چين است.در ضلع جنوبي بنا پلكان دو طرفه اي به درازاي 154 متر احداث شده كه هر 2 تا 5 پله ي آن در يك بلوك سنگي تراشيده شده اند و پله هاي عظيم صفه تخت جمشيد را تداعي مي كنند . تعداد سنگ هاي پله در پلكان شرقي 26 و در پلكان غربي 21 عدد است . اما با توجه به ارتفاع ديواره هاي معبد رد اين بخش كه تنها 8.20 متر از آن باقي مانده است به تعيين تعداد پله ها بيشتر از تعداد كنوني بوده است.

در بخش شمال شرقي آناهيتا نيز دو رديف موازي سنگ هاي تراشيده به كار رفته كهبر وجود يك فضاي ورودي به عرض 2 متر در اين بخش از بنا دلالت دارد.در مركز بنا صفه اي در راستاي شرقي و غربي ساخته شده است كه 94 متر درازا و 9.30 متر پهنا و بين 3 تا 5 متر ارتفاع دارد . اين صفه از لاشه سنگ هاي بزرگ كه حداقل يكي از سطوح آن صاف بوده است و نماي ان با ملات گچ پوشيده شده اما در برخي از سطوح پايين ديوار حتي نشاني از آن باقي نمانده است.روي ديوار هاي اين بنا به جز فاصله ي بين دو رشته ي پلكان جنوبي يك رديف ستون قرار گرفته كه كوتاه و قطورند فاصله ي ستون ها از محور تا محور 45 سانتي متر است . بلنداي هر ستون شامل پايه ، ساقه و سرستون معادل 3.54 متر و قطر هر يك از ساقه هاي ستون هاي استوانه اي شكل 144 و گيلويي زير پايه ي ستون 60 سانتي متر ارتفاع داشته و مجموعاً با بخش زيرين و زبزين به 475 متر مي رسيده است.


نسبت قطر ستون به ارتفاع آن 3 به 4 و قطر و تناسب ميان ارتفاع سر ستون و ايين آن 1 به 3 است. اين قاعده بر خلاف سنت و نسيت هاي ستون سازي يونان در دوران « آركائيك » و « كلاسيك » است.

سبك « دوريك » در معماري يونان عهد « آركائيك » كه نمونه بارز معماري و حجاري آن معبد « پوزنيدون » بوده و داراي ستون هايي كه ارتفاع آن ها 4 برابر قطرشان است در حاليكه ابعاد يك واحد ستون در معبد آناهيتا متشكل از پايه + سر + ميان ستون برابر 355 سانتي متر است و اين اندازه برابر فاصله بين دو ستون و ضمناً معادل دو برابر قطر پايه ستون است . بايد خاطر نشان كرد كه ستون هاي آپادانا در مقايسه با ستون هاي آناهيتا ، كالبدي كشيده تربلند تر دارند و به عناصر تزييني همچون گل و برگ و خطوطي براي تجسم احجام هنري و حيواني مزينند .


به طور كلي در معبد آناهيتا ستون بندي بنا به صورت رديفي و متوازي در جهار جنب محدوده ي خارجي بناست. در فضاي مياني ، صحن باز و بسيار بزرگ بر فراز سكويي محصور بين ستون ها و فضاي كوچك مستطيل شكلي در راستاي شرقي – غربي قرار دارد كه ان هم با مجموعه اي از رديف هاي ستون هاي كوتاه سنگي محصور مي شده و به اعتقاد بسياري از باستان شناسان فضاي اصلي معبد بوده است. همانطور كه اشاره شد ستون ها در اين معبد بر خلاف آپاداناهاي داريوش و پاسارگاد ساده و بدون تزيين ، كوتاه و قطورند و غير از يك رديف گيلويي (بالشتك ) چوبي سقف ديگري را ( برخلاف آپادانا ) تحمل نمي كرده است . در عين حال ستون هاي ياد شده به مثابه ي نرده ها و حفاظ تزييني قابل بررسي و بذل توجه بسيارند.

نقشه معبد ایزد بانوی آناهیتا

به رغم ارزش مجموعه آناهيتا و محصر به فرد بودن آن ، متاسفانه بيشترين تخريب وارد بر بنا در دوران اخير از سوي مردمي صورت گرفته است كه از سر نا آگاهي ، بيش از بلاياي طبيعب و عوامل جوي ، در اين زمينه اثر گذار بوده اند ، هنوز سالخوردگاني در كنگاور هستند كه به ياد دارند سنگ هاي يكژارچه و سپيد رنگ آناهيتا و آن ها را در گوي محلي « گچكن » مي ناميده اند . حتي با اندكي جستجو در ميان واحد هاي مسكوني بافت قديم شهر مي توان نشانه هاي بسياري از سنگ هاي خوش تراش عظيم آناهيتا مدفون در بدنه ها و ديوار هاي ان ها يافت.

اين ميراث گرانقدر بنايي جاودانه واقه بر بلنداي صخره اي مرتفع و شكل گرفته در يك مكان مقدس به شمار آورد كه چون ديگر مكان هاي خاص و ويژه برگزاري ايين ايرانيان با حضور آب جاري در مرتفع ترين صفحات آن جذابيت و هيمنه اي كم نظير داشته است. با اين همه هنوز هم شامگاهان به وقت آرام گرفتن خورشيد در ويرانه هاي عظيم آناهيتا و در ميان ستون هاي ستبر بر جاي مانده در آن مي توان حضور روح اساطيري ايزد بانوي ايران باستان ( آرتميس = آناهيتا = الهه آب ) را احساس كرد.


الهه ی آب، آناهیتا

استوره و نماد زنانگی در ایران باستان

واژه ی «ناهید» کوتاه گشته ی واژه ی «آناهیتا»(=اناهیت) است. واژه آناهیتا در اوستا , مرکب از دو بخش {«اَن»(=پاد, ضد)} + {«اهیتَه»(=آلوده)} و در یک جا به چَم «نا آلوده/ پاک» می باشد.(۱) نام این ایزد –پس از روی کار آمدن آیین و دین زرتشت- در اوستا بیشتر به ریخت «اردویسورآناهیتا»(Aredvi-sura) آمده که به چَم «رود نیرومند پاک» می باشد(۲)

ناهید نیز به مانند مهر، از خدایان باستانی ایران بوده و به وارونه ی باور ریچارد فرای که این خدا را همپیوند با تیره های بومی ایرانی ِ پیش از درونشُد(ورود) آریایی ها به ایران می داند(۳) این بغ دخت(=الهه) و نشانه های پیرامون آن، بیشتر آریایی بودن آن را آشکار می سازد. برای نمونه تنها دستاویز غیر آریایی خواندن آناهیتا و وام گیری آن از تازیان، بازگویی هرودت است که در آن از وام گیری پرستش «اورانیا-آفرودیتا» از آشوری ها و تازیان یاد می کند(۴) یا برای نمونه شُوند(دلیل) شادروان پیرنیا، بر بابلی خواندن این خدا که گاسم(احتمالا) از همین بازگویی هرودت ریشه دارد(۵)

به هر روی اینگونه هوده(نتیجه) گیری ها تنها در تراز یک نظریه می تواند مطرح باشد و ارزش دانشیک آنچنان ندارد. باید گوشزد کرد که با پژوهش های ارزشمند دکتر جهانشاه درخشانی برپایه ی دانشهای زمین شناسی/زبانشناسی/باستان شناسی و ... که به زبانهای اروپایی نوشته و پخش شده و یا پژوهش ارزشمند دکتر فریدون جنیدی که برپایه ی بن مایه های کهن ایرانی چون اوستا و شاهنامه انجام پذیرفته, امروزه به سادگی می توان نگره ی کلیشه ای مهاجرت آریایی ها به ایران را با دیده ی شک نگریست و آریایی ها را باشندگان راستین و کهن ایران زمین، -دست کم 12 هزار سال پیش تا کنون- دانست. با بهره گیری از این پژوهش های نوین می توان تا اندازه ی فراوانی از ریشه ی آریایی آناهیتا نیز دل استوار گردید.

هر آینه, به مانند مهر, آناهیتا نیز بعدها در جایگاه یکی از ایزدان برجسته ی آیین زرتشتی پذیرفته شد و در بخش های پس از گاثاهای اوستا, بیشتر در کنار مهر از او یاد گریده و یشت پنجم اوستا به نام او و ستایش او آغاز می گردد:

«اهورامزدا به سپیتمان زرتشت گفت: ای زرتشت سپیتمان! اردویسور اناهیتا را که در همه جا دامن گسترده و درمان بخشنده و دشمن دیوان و پیرو آیین اهورایی است, ستایش کن!{اوست}که سزاوار است و در جهان خاکی ستوده باشد و او را نیایش کنند.{اوست}پاکی که جان افزاید و گَله و رَمه و دارایی و کشور و گیتی را بیشی و افزونی بخشد.{اوست}که نطفه ی همه ی مردان را پاک کند و زاهدان همه ی زنان را برای زایش, بی آلایش سازد.{اوست} که زایش همه ی زنان را آسان گرداند و به هنگام نیاز, شیر در پستان زنان باردار آورد...هزار رود و هزار دریاچه, هر یک به بزرگی چهل روز راه مرد چابک سوار, دارد... من اهورامزدا به نیروی خویش اناهیتا را پدید آوردم تا خانه و ده و شهر و کشور را بپرورانم و نگهبانی و پاسبانی کنم و کسان را پناه دهم»(۶)

پرستش آناهیتا به عنوان بغ دخت و نه ایزدی زرتشتی مدتها در غرب ایران رواج داشت, ولی در زمان اردشیر دوم هخامنشی به دیگر جاهای کشور ایران نیز رخنه کرد(۷)جایگاه این الهه در ایران هخامنشی چنان است که داریوش دوم هخامنشی(358-404 پ ز) در سنگ نبشه ی خود از این ایزدبانو در کنار اهورامزا و مهر یاد می کند. برگردان یکی از بخش های این سنگ نبشته ها که در شوش بدست آمده چنین است:

«...این اپدانه(=کاخ) را داریوش, از نیاکان من ساخت. در روزگار اردشیر, پدربزرگم, آتش آن را ویران کرد. من به خواست اهورامزدا و آناهیتا و میترا آن را دیگر باره ساختم. بشود که اهورمزدا و آناهیتا و میترا مرا نگاه دارند و آنچه را من ساخته ام تباه نسازند و از آسیب بر کنار دارند»(۸)

بروسوس, مورخ کلدانی سده ی سوم پ ز نیز از این پرسمان یاد می کند که به دستور اردشیر دوم هخامنشی, تندیس انائیتیس(=اناهیتا) در بابل, شوش, همدان, دمشق و سارد برپا داشته شد. این تندیس های کوچک سفالین, سیمین و زرین که تا کنون شمار زیادی از آنها بدست آمده, بیشتر به ریخت سنتی و اساتیری است و با پوشاک و آرایش بومی و در کل چهره ی زن بی کم و کاست و آرزو شده ی مردم هر دیار ساخته شده است. گزارش هایی از بلنیتسکی در دست است که خبر از یافت شدن شمار فراوانی از تندیس های زنانه به عنوان آناهیتا، الهه ی آب و دنیای گیاهی در کاوش های آسیای میانه می دهد(۹) این تندیس ها و نگاره ها کم و بیش, انگاره هایی که در یشت ها از او شده را آشکار می سازند. ناهید در یشت ها زنی است جوان, زیبا, نیرومند, خوش اندام, با بازوان سپید و به ستبری شانه ی اسب, سینه های برآمده, کمربندی تنگ بر میان بسته و با گوهرها ی آراسته و جامه ی پُر چین و ...

پرستش آناهیتا – نه همچون مهر- در بیرون از مرزهای ایران نیز گسترش داشته است. ستایش ایزد آناهیتا راه درازی را گذرانده و با گذر از میانرودان و سوریه به آسیای کوچک و پس آنگاه از راه دریای مدیترانه به روم راه یافت. نام آفرودیت-ونوس با آناهیتا در پیوند بود. ستایش آناهیتا در غرب با ستایش بزرگ مادر همه ی خدایان ممزوج گردید. چهره ی ایزدان با نگاره ی آناهیتا همپیوند شد و اناهیتا چهره ی ویژه ی شرقی خود را همچنان نگه داشت(۱۰) ولی ناهید پس از اینکه از ایران گذشته و به میان تیره های سامی و آسیای کوچک رسید رنگ و روی برخی از خدایان تیره های بیگانه را به خود گرفت(۱۱) نگره ی هم ریشه بودن آفرودیت با ناهید آنچنان درست به نظر نمی رسد چرا که آفرودیت الهه ی عشق و شهوت است, در حالی که ناهید با وجود زیبایی از شهوت و لوندی به دور است.

شماری نیز او را هم ریشه با «ایشتار» بابلی می انگارند که باز باید به این دیدگاه با شک نگریست! ایشتار در سروده ای اینچنین انگاشته می شود: «وی از سحر و زیبایی و شهوت لبریز است. ایشتار الهه ی شادی, پوشاک عشق را پوشیده است, لبان او همچون عسل شیرین و دهانش آب حیوان است. اندامش زیبا و چشمانش رخنه گر و بیدار است. او دوست داشتنی و بخشاینده است...» با پذیرش اینکه این انگاره با ناهید همسانی هایی دارد, ولی شکوه و عفت ناهید ِ اوستا بر ایشتار بابلی برتری فراوان دارد.(۱۲)

استرابو بازگو می کند که در ایالت اکیلیسن(Akilisen) ارمنستان, بزرگان قبایل, دختران جوان خود را وقف پرستشگاه ناهید می کرده اند و دختران پس از آنکه مدتی خویش را با همه ی جان و تن وقف پرستشگاه و پذیرایی از نیایشگران آنجا می نموده اند, ازدواج می کرده اند و کسی زناشویی با چنین زنانی را ننگین نمی شمرد.

ناهید -چنانکه گذشت- هم ایزد آب و باران است و هم نمادی از رسایی و کمال زن، فریادرَس و پشتیبان زنان و نیز بخشنده ی فراوانی, کامیابی و پیروزی دولت به شمار می آمد و به همین انگیزه ها, در ویر(ذهن) باورمندانش جایگاهی بس اَرجمند در میان ایرانیان و کشورهای پیرامون ایران داشته و پرستشگاه های ویژه ی فراوانی داشت که از آن میان می توان از نیایشگاه های استخر و تخت سلیمان در زمان اشکانیان و ساسانیان یاد نمود.

می دانیم که نیاکان دودمان ساسانی، نگهبان و دست اَندرکار نیایشگاه ناهید استخر بودند و از همانجا برآمده و به شاهنشاهی ایران رسیدند. آتشکده ی پُرآوازه ی شیز آذربایگان نیز از دیرباز ویژه ی ناهید بوده و زنان ِ بزرگان را برای پرستاری و به پارسا زیستن بدانجا می فرستادند. چنانکه خاتون, زن خاقان ترک{در زمان ساسانی} بدانجا فرستاده شد و همچنین شاخه ی مادینه ی خاندان اشکانی برآنجا فرمانروایی داشتند(۱۳) موبد بزرگ و نام دار ساسانی یعنی «کَرتیر» نیز در سنگ نبشته ای به زبان پهلوی اشکانی که در نقش رستم وجود دارد، پس از بازشناساندن خود و جایگاهش، خود را سرپرست نیایشگاه آناهیتا می شناساند.

از دیگر برتری های الهه ی ناهید, تاج بخشی به شاهان بود. در نقش رستم و نیز در تاق بستان, ناهید حلقه ی پادشاهی را به نرسی و پیروز, شاهان ساسانی می بخشد. برپایه ی آیین کهن, پادشاهان هخامنشی و اشکانی و ساسانی بیشتر در پرستشگاه ناهیداستخر و چندی پس از آن شیز، تاج گذاری می کردند.

در واقع بیشتر جاهایی همچون قلعه/ پل/ بقعه/ دروازه/ دره/ چشمه و... که واژه هایی چون دختر/ مادر/ خواهر/ بانو/ بی بی/ پیرزن/ ننه و برابرهای ترکی و کردی و لری و گیلکی آنها را در ترکیب نام های خود دارند, به احتمال فراوان با الهه ی ناهید در پیوند هستند.(۱۴)

هرآینه, همچون دیگر موارد, در پیرامون این گونه جاها -که حتی در کوچکترین و دور افتاده ترین روستاها می توان از آنها نشانی یافت- به شُوند نبود آگاهی, افسانه هایی ساخته شده که ارزش دانشیک آنچنان ندارد. نغز است بدانیم که بیشتر این گونه جاها، بر بلندی یا سینه ی کوه, در کنار آب روان و چشمه ی جوشان از دل کوه ساخته شده اند. همین چشمه ها در برخی جاها آنچنان وَرجاوند و ارجمند هستند که مردم برای آنها احترام بسیاری قائل بوده یا پول در آنها ریخته و برداشتن آنها را گناه بشمار می آورند. افسانه هایی که در پیرامون این چشمه ها ساخته شده بیشتر با پریان نیکوکار و دخترکان باکره و پاک و زیبا در پیوند و نشانی کهن از ایزدبانوی بزرگوار ایران زمین, اردویسور اناهیت است.(۱۵)

بن مایه ها: 1- برهان قاطع, ج1, ص 163 2- اوستا, دوستخواه, ص 137 3- میراث باستانی ایران, ص190 4- تواریخ,ص 74 5- ایران باستان, ص 1529 6- اوستا دوستخواه, ص 38-137 7- یشت ها, ج1, ص 164 8- آناهیتا, ص 95/یشت ها, ج1, ص 396 9- خراسان و ناوراالنهر, ص 255 10- شهرهای ایران در روزگار, ص 465 11- یشت ها, ج1, ص 164 12- خاتون هفت قلعه, ص 236 13- ایرانویج, ص 189 14- خاتون هفت قلعه, ص 251 و 262/آثار باستانی آذربایجان,ص69-668 15- ایرانویج, ص192


زمان به خاطر هیچ کس منتظر نمی ماند!

دیروز به تاریخ پیوست و فردا معما است.

امروز ما هدیه ای است که باید قدر آنرا بدانیم



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آشنایی با اهداف سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری - سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)

منبع: سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)


آشنایی با اهداف سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

فرهنگ > نهادها  - همشهری آنلاین:
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در ابتدای تاسیس، دارای چشم‌انداز، اهداف، سیاست‌های کلان، اساسنامه و منشور اخلاقی بود

در ادامه برای آشنایی بیشتر با این سازمان، اهداف و سیاست‌های آن را برشمرده‌ایم.

اهداف:

  • دست یافتن  به جایگاه واقعی ایران در جهان به عنوان یکی از غنی‌ترین، کهن‌ترین و تأثیرگذارترین فرهنگ‌ها و تمدن‌های بشری، با ویژگی‌های طبیعی کم نظیر و برخوردار از تعاملی سازنده و الهام بخش در عرصه بین‌المللی
  • برخوردار از نظام مدیریت بروز و کارآمد،(متکی برتعامل و مشارکت جامعه ذینفعان)، بهره مند از دانش فناوری مرتبط در سطح  جهانی ، توانا در تولیدعلم و فنآوری، با اتکا بر منابع انسانی دانش پایه و ماهر مسئولیت پذیر، سرمایه اجتماعی روبر شد، مبتنی بر اصولا خلاقی و ارزشهای اسلامی و ملی و مقتضیات  فرهنگی ،جغرافیایی و تاریخی کشور
  • برخوردار از نظام برنامه ریزی هدفمند با اقتصادی سالم، باثبات، رقابتپذیر، و با رشد و شتاب مناسب و در تعامل با اقتصاد جهانی، با ایفای نقش موثر در اقتصاد ملی و منطبق بر مزیتهای نسبی فرهنگی ، تاریخی طبیعی کشور
  • بهره مند از آثار فرهنگی - تاریخی ، طبیعی و هنرهای سنتی متکی بر نظام جامع:شناخت و پژوهش، حفاظت احیاء، ارتقاء و بهره برداری خردمندانه، در تعامل سازنده و هدفمند با حیات فرهنگی– اجتماعی و اقتصادی، تقویت حس مسئولیت عمومی، تحکیم هویت ملی و وفاق اجتماعی
  • بهره مند از گردشگری پر رونق، با محصولات متنوع، بازارهای سامان یافته، خدمات استاندارد شده و دست یافته به جایگاه برتر گردشگری منطقه و یکی از قطب‌های گردشگری جهان بویژه جهان اسلام

سیاست‌های کلان:

  • شناسائی و مستند سازی میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس)،میراث طبیعی، هنرهای سنتی ،صنایع دستی و جاذبه های گردشگری کشور
  • شناخت گستره جغرافیائی , پژوهش وعمق یابی دوره های تاریخی, معرفی وحمایت ازفرهنگ،هنر و تمدن ایرانی
  • ارتقاء کمی و کیفی، تنوع بخشی و گسترش پژوهشهای بنیادی، کاربردی وبهره گیری از علوم و فناوریهای روزآمد در بخش میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس)،هنرها و دانش سنتی، میراث طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • معرفی ارزشها و ظرفیتهای نهفته در میراث فرهنگی (مادی وغیرمادی)، میراث طبیعی، دانش و هنرهای سنتی  و صنایع دستی و گردشگری کشور در سطح ملی، منطقه ای و جهانی
  • تدوین نظام مدیریت حفاظت, احیا, ساماندهی و بهره برداری خردمندانه از اثار بر اساس معیارهای طبقه بندی وهرم ارزشی آنها
  • تدوین نظام مدیریت حفاظت و نجات بخشی آثار فرهنگی(ملموس وغیرملموس) و طبیعی در معرض خطر ،و یا در شرایط بحران و هنرهای سنتی در حال زوال (با بند3)
  • طبقه بندی آثار بر اساس ارزشهای فرهنگی, تاریخی و طبیعی و تدوین هرم ارزشی آنها
  • توسعه کمی و کیفی نظام آموزشی رسمی (در مقاطع مختلف آموزشی) و عمومی بمنظور ارتقاء دانش تخصصی و همگانی , ترویج فرهنگ و گسترش آگاهیهای عمومی در زمینه میراث فرهنگی (ملموس وغیر ملموس)،طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • تعمیق وحدت ملی و وفاق اجتماعی و درک و احترام متقابل در میان فرهنگهای بومی کشور با تاکید بر بقا و رقاء فرهنگ وهویت ملی‌ اسلامی ایران از طریق صیانت از تنوع فرهنگی و گسترش گردشگری
  • تقویت باور وعزم ملی در ارکان تصمیم گیری کشور و اقشار مختلف جامعه ازطریق توسعه بخش میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس)، طبیعی، گردشگری و صنایع دستی وارتقاء جایگاه آن دربرنامه های توسعه بویژه برنامه پنجم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
  • نهادینه سازی ارزشهای میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس)، هنرهای سنتی و طبیعی کشور، حفظ و تقویت سرمایه اجتماعی بخش از طریق توسعه آموزشهای رسمی و تخصصی و ارتقاء آگاهی عمومی, مسئولیت همگانی و مشارکت حداکثری مردم در حفاظت و بهره برداری خردمندانه از آنها
  • ایجاد سازوکارهای لازم و تقویت انگیزه در مجامع علمی جهانی برای مطالعات ایرانشناسی و پژوهشهای مرتبط با تمدن ایرانی - اسلامی
  • ایفای تعهدات ذیربط بین المللی و منطقه ای، توسعه طرحها و پروژه های مشترک، تبادل تجارب، ارتقا سطح همکاری و تعامل موثر با کشورها، مجامع علمی، پژوهشی و دانشگاهی و سازمانهای بین المللی در بخش میراث فرهنگی(ملموس و غیرملموس)، طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • توسعه همکاریهای علمی، پژوهشی، آموزشی و اجرائی با مراکز آموزش عالی، دانشگاهی و موسسات پژوهشی در بخش میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس)، طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • بهره گیری از سازوکارهای مدیریت یکپارچه بمنظور گسترش همکاری و هم افزائی در فعالیتهای بین حوزه ای و بین بخشی و افزایش بهره وری میراث فرهنگی (ملموس وغیرملموس), طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • تدوین نظام جامع حمایت از فعالیتهای خلاقانه و ابتکارات داوطلبانه در بخش میراث فرهنگی، طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • اعتماد سازی و حمایت از گردشگران، ساماندهی خدمات گردشگری در مبادی و مقاصد گردشگری و  تسهیل ورود وخروج گردشگران
  • تدوین نظام جامع استاندارد های ناظر بر محصولات و خدمات گردشگری
  • حمایت از تنوع محصولات گردشگری و صنایع دستی و خلق مزیتهای جدید بمنظور پاسخگوئی به بازارهای هدف
  • بهره گیری از روشهای نوین تبلیغات، بازاریابی و ارائه بسته های محصولات گردشگری کشور بمنظور معرفی مزیتها و محصولات گردشگری و صنایع دستی کشور
  • شناسائی بازارهای هدف گردشگری و صنایع دستی، تبادل تجارب، ارتقاء سطح همکاری فیمابین با  تاکید بر ایجاد توازن در تبادل گردشگر
  • توسعه زیر ساختهای مرتبط با گردشگری و صنایع دستی با استفاده از مشارکت حداکثری جامعه ذینفعان و با اولویت فعالیتها و مناطق دارای مزیت نسبی
  • ایجاد شرایط حقوقی– مدیریتی و اقتصادی مناسب برای تعامل سازنده میراث فرهنگی وطبیعی با حیات جاری جامعه بمنظور ایجاد ارزش افزوده اقتصادی میراثها بویژه در شهرها و بافتهای تاریخی با هدف جلوگیری از تخریب آنها
  • اتخاذ تدابیر لازم بمنظور ایفای سهم و نقش بخش میراث فرهنگی, صنایع دستی و گردشگری در ارتقاء شاخصهای اقتصاد ملی، اشتغال زائی، کاهش محرومیت مناطق محروم و افزایش سطح معیشت جوامع محلی
  • ایجاد زمینه های لازم برای کاهش اتکاء بخش به منابع مالی دولتی از طریق افزایش مشارکت و سرمایه گذاری بخش خصوصی داخلی و خارجی در بخش میراث فرهنگی, صنایع دستی و گردشگری
  • تدوین نظام جامع حمایتی (تعرفه ای وغیرتعرفه ای)و تشویقی (مالی وغیرمالی)از فعالان در بخش میراث فرهنگی، طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • گسترش و حمایت از گردشگری طبیعی و روستائی بمنظور افزایش نشاط اجتماعی، سلامت عمومی، رونق روستا، گردش متوازن مالی و کاهش مهاجرت‌های روستائی
  • ایجاد نظام مدیریت داده و اطلاعات یکپارچه، بروز و کارآمد بخش با پشتیبانی سیستم اطلاعات جغرافیائی بمنظور جمع آوری، بازخوانی، پردازش، انتقال و تبادل اطلاعات و ایجاد امکان دسترسی ذینفعان و با  تاکید بر ضرورت استقرار نظام حسابهای اقماری گردشگری
  • ارتقاء کمی و کیفی نیروی انسانی از طریق ایجاد نظام بهینه جذب، آموزش، ارتقاء تخصص و مهارت و حمایت از نیروی انسانی شاغل در بخش میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس), طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • توانمندسازی جوامع محلی، ساماندهی و انتظام بخشی به فعالان بخش میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس), طبیعی، صنایع دستی و گردشگری و حمایت از ایجاد و توسعه تشکلهای غیردولتی در این بخش
  • ایحاد محیط حقوقی و اداری مناسب برای تحقق اهداف توسعه بخش ازطریق تدوین اصلاح و تکمیل قوانین و مقررات, تشکیلات روشها و استانداردها
  • بهینه سازی ساختار مدیریتی بمنظور اثر بخشی حاکمیت از طریق کاهش تصدی گری و تمرکز دولت در حوزه سیاستگذاری، هدایت، حمایت و نظارت و همچنین ارتقاء نقش و سهم بخش غیردولتی در بخش میراث فرهنگی (ملموس وغیرملموس),  طبیعی، صنایع دستی و گردشگری
  • ایجاد نظام مدیریت بروز و کارآمد مدیریت و کنترل پروژه بمنظور هدایت، پایش و ارزیابی مستمر فعالیتهای بخش میراث فرهنگی(ملموس وغیرملموس ), طبیعی صنایع دستی و گردشگری
  • بکارگیری اصول و سازوکارهای ارزیابی محیطی راهبردی (ارزیابی محیطی استراتژیک)در توسعه بخش بمنظور تحقق مفاد سند چشم انداز بخش میراٍث فرهنگی(ملموس وغیرملموس)،طبیعی ،صنایع دستی و گردشگری
  • تبیین و نهادینه کردن معیارهای اخلاق حرفه ای در فعالیتهای مرتبط با بخش ازجمله  کد اخلاق گردشگری برای ارتقاء سطح سلامت بخش میراث فرهنگی (ملموس وغیرملموس)، طبیعی، صنایع دستی و گردشگری و انطباق آن با معیارها و ارزشهای ملی- اسلامی
  • صیانت از میراث طبیعی و تنوع زیستی و تنوع منظر کشور و تعمیق رابطه مردم با طبیعت از طریق  توسعه پایدار طبیعت گردی
  • شناسائی، معرفی و حمایت ازگنجینه های زنده بشری، مشاهیر و مفاخر فرهنگ و هنر و حوزه تمدنی ایران

منبع مورد استفاده برای این مدخل



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

چهارگوشه ایران: استان همدان - سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)

منبع: سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)


چهارگوشه ایران: استان همدان

سفر > ایرانگردی  - همشهری آنلاین:
استان همدان با مساحتی بیش از 19 هزار کیلومتر متر مربع در غرب ایران قرار گرفته است

استان همدان از شمال به زنجان، از جنوب به لرستان، از شرق به استان مرکزی و از غرب به کرمانشاه و بخشی از استان کردستان محدود می شود. همدان منطقه‌ای کوهستانی است و کوه الوند با 3 هزار 574 متر ارتفاع از مهمترین ارتفاعات این منطقه به حساب می‌آید.

استان همدان از نعمت رودخانه و چشمه سارهای فراوان بهره مند می باشد که مهمترین آنها رودخانه گاماسیاب نام دارد که یکی از بلندترین رودخانه های کشور محسوب می گردد که از دره های جنوبی کوه الوند و سراب گاماسیاب سرچشمه گرفته و تا باتلاقهای هورالعظیم در استان خوزستان پیش می رود. [آشنایی با رودخانه‌های ایران]

استان همدان

استان همدان دارای زمستانهای سرد و پر برف و تابستانهای معتدل می باشد. و شهرهای بزرگ آن عبارتند از: همدان، ملایر، نهاوند، تویسرکان، کبودرآهنگ، اسدآباد، بهار، سامن، سرکان، قروه در جزین، لالجین و مریانج. شهر پر جاذبه و دیدنی، تاریخی و توریستی همدان قدمتی بیش از 3 هزار سال دارد و هرودت مورخ معروف یونانی مبنای این شهر را به دیااکو، نخستین شهریار ماد نسبت می‌دهد. 

در آن زمان همدان را به نام هگمتانه(محل اجتماع) و سپس اکباتان می‌نامیدند. در سال 550 ق. م این شهر به دست کوروش، پادشاه هخامنشی به تصرف در آمد و در دوران هخامنشی، اسکندر، اشکانیان و ساسانیان از شهر همدان به عنوان پایتخت تابستانی استفاده می کردند.

در دهه دوم هجرت و پس از فتح نهاوند، مردم استان به دین مبین اسلام تشرف پیدا کردند.

همدان از نظر محصولات کشاورزی به ویژه گندم ,چغندرقند، سیب زمینی، سیر وهمچنین میوه هایی که در باغهای دامنه الوند تولید می شود و همچنین از نظر دامپروری شهرت داشته و از نظر صنایع دستی به ویژه از نظر صنایع چرمسازی، قالیبافی و گلیم بافی و به ویژه  با توجه به وجود شهر لالجین به عنوان قطب سفالسازی و سرامیک کشور محسوب می شود. 

گنبد علویان - همدان

در حال حاضر استان همدان به دلیل داشتن مراکز تاریخی و دیدنی به عنوان پنجمین شهر فرهنگی و توریستی کشور شناخته شده و از نظر علمی نیز با وجود مراکز دانشگاهی بوعلی سینا، آزاد اسلامی، پیام نور و پزشکی و غیره به عنوان یکی از قطب‌های دانشگاهی کشور شناخته شده است.

از جمله اماکن تاریخی مهم کتیبه های گنجنامه، تپه های تاریخی هگمتانه و مصلی، آرامگاه های ابن سینا و باباطاهر، گنبد علویان، برج قربان، مجسمه شیر سنگی، آرامگاه استرومردخای و غیره می توان نام برد. از مناظر بدیع و طبیعی و دیدنی نیز می توان از غار زیبای علیصدر، آبشار گنجنامه، باغهای مصفای دامنه الوند به ویژه دره عباس آباد و دره مراد بیگ,تپه عباس آباد، سد اکباتان و پارک مردم می توان سخن به میان آوررد.

گنج نامه -همدان

از آنجا که همدان شهر علم و ایمان بوده و به عنوان دارالمومنین شهرت دارد دارای مشاهیر و علمای بزرگی است که از جمله می توان از آیت الله شوندی، معصومی همدانی، بهاری، نجفی، تالهی و خوانساری عندلیب زاده و از جمله علمایی که در قید حیات هستند از حضرت آیت الله نوری همدانی، صابری همدانی و موسوی همدانی نام برد، دانشمندانی همچون ابن سینا، شاعرانی همچون باباطاهر، محتشم کاشانی، شیخ فخرالدین عراقی، میرزاده عشقی، عارف قزوینی، مفتون همدانی، غبار و غمام همدانی و مشاهیری همچون عین القضات همدانی در این شهر رشد و نمو کرده اند عالمان شهیدی همچون شهید محراب حضرت آیت الله مدنی مدتی طولانی از زندگانی خود را در این شهر سکونت داشته و یا همچون شهید مفتح وشهید قدوسی در این استان تولد یافته و رشد و نمو یافته‌اند.

از زیارتگاههای فراوان آن می توان از امامزاده عبدالله، امامزاده کوه، امامزاده یحیی و امامزاده حسین را نام برد. از ویژگی‌های این شهر زیبا نقشه شهر می‌باشد که توسط مهندسان آلمانی طراحی شده و به نقشه شعاعی معروف است که شش خیابان اصلی بطور موازی به میدان اصلی شهر وصل شده و بلوارها بصورت رینگ‌های اول و دوم آنها را منقطع کرده که در نوع خودکم نظیر است و در ابتدای هر خیابان اصلی دو گنبد نقره‌ای رنگ به تعداد 12 گنبد بنام هر امام معصوم(ع) تعبیه شده است که نشانگر مذهبی بودن و شیعی بودن این شهر از دیرباز می باشد.

کاخ هکمتانه - همدان

شیرسنگی - همدان

حیات وحش و شکارگاه‌ها

سراسر استان همدان به دلیل مرتفع و کوهستانی بودن از زیستگاههای انواع حیات وحش بزرگ و کوچک محسوب می‌شود که وحوشی از قبیل : کل، بز، قوچ، میش، روباه، راسو، خرسِ قهوه ای، کبکِ معمولی و انواع دیگر پرندگان را در خود جای داده است. زیستگاه‌های حیات وحش استان چه در ارتفاعات و چه در جلگه و حواشی تالاب جزو مناطق حفاظت شده اند و شکار در آنها کلا ممنوع است. 

شهر همدان

بنای شهر همدان را به دیا آکو پادشاه ماد ها که در حدود 700 سال قبل از میلاد مسیح زندگی می کرده نسبت می‌دهند.

آرامگاه ابن سینا - همدان

هرودت در کتابی گفته است که پادشاه ماد این محل را که اکباتان و هگمتانه نامیده می شد به پایتختی برگزید. گویا در کتیبه تیکلات پالاسر اول(پادشاه آشور) که مربوط به یازده قرن قبل از میلاد است نام آنادانا یا همدانا نوشته شده است. کلمه هگمتانه که یک کلمه ایرانی است به معنی محل اجتماع و کلمه عیلامی هل مته نه به معنی سرزمین مادها است. 

شهر همدان در زمان فرمانروایی بخت النصر (بنوکد نصَّر) ویران شد و بعدها در زمان داریوش بزرگ و بدستور وی مرمت گردید. در زمان اشکانیان، که تیسفون پایتخت کشور ایران بود همدان اقامتگاه تابستانی شاهان اشکانی گردید و بعد از آنها ساسانیان نیز قصر های تابستانی خود را در این منطقه بنا نهادند خرابه های باروی قلعه اشکانی بر فراز تپه مصلی و مجسمه شیر سنگی متعلق به یکی از دروازه های همدان از آثار دوره ساسانیان است.

در سال 23 هجری قمری که جنگ نهاوند روی داد همدان به تصرف اعراب درآمد و از آن زمان به بعد گاهی کانون آبادی و ثروت و گاهی هم درگیر غارت و چپاول و فقر و تنگدستی بوده است. همدان در زمان 319 هجری قمری و در دوران حکومت دیلمیان  لطمات فراوانی دید. در قرن ششم هجری سلجوقیان مرکز خود را از بغداد به این شهر منتقل کردند و مدت پنجاه سال این شهر پایتخت سلجوقیان بود. و در این زمان در حمله وحشیانه مغول ها این شهر به ویرانه ای مبدل شد.

آثار پیدا شده از هکمتانه 

بایدوخان مغول پس از تاج گذاری در این شهر آن را باز پیرایی و باز سازی نمود. اما این شهر همواره مورد تاخت و تاز و هجوم امرا و سلاطین بود و این بار نوبت سلسله تیموریان بود که این شهر را ویران نمایند. در زمان سلسله صفویه این شهر از نعمت آبادانی بهره مند شد.

پس از انقراض سلسله صفویه این شهر به تصرف احمد شاه عثمانی در آمد که پس از شش سال توسط نادر شاه افشار باز پس گرفته شد. البته این شهر بعد از این هم بارها مورد تاخت و تاز و تسلط اقوام مختلف قرار گرفته تا اینکه در تاریخ 1145 هجری قمری کاملا به ایران الحاق گردید. شهر همدان به علت قرار گرفتن در مسیر راه های اصلی منطقه غرب ایران درقرن های اخیر همواره از نظر بازرگانی مورد توجه بوده است. همچنین این شهر در مسیر جاده ابریشم قرارداشته است.

کاروانسرای گلشن-همدان

مراکز دیدنی

 کاخ هگمتانه
 آرامگاه‌بوعلی
 آرامگاه‌باباطاهر 
 آرامگاه استر
 گنبدعلویان 
 قبراسکندر 
 آرامگاه عارف
 عین‌القضات‌
 برخ قربان 
 خانه شهبازیان
 شیر سنگی
 عمارت باغ نظر
 سرای قلمدانی
 تلسکوپ همدان
 میدان امام
 قلعه دختر
 تپه هگمتانه 
 تپه پیسا 
 تپه مصلی
 تپه حاج عنایت
 حمام امیرافخم
 پل شکسته
 کاروانسرای گلشن
 پل جهان آباد
 کتیبه گنج نامه
 مقبره استرومردخای 
 کلیسای پروتستان

جاذبه‌های طبیعی

 پیست اسکی
 آبشارگنجنامه
 رودخانه قره چای [ آشنایی با رودخانه‌های ایران] غار هیزج
 غار بگلیجه
 غار قلعه جوق
 غارآق قایا
 غار قوری قلعه
 دره زینا 
 دوزخ دره
 دریاچه پشت سداکباتان
 مسجدجامع همدان[ آشنایی با مساجد] مسجد علویان
 مسجد شورین
 مسجد هگمتانه
 امامزاده خضر
 امامزاده هود
 امامزاده محسن
 امامزاده حسین
 امامزاده علی
 امامزاده عبدالله
 امامزاده یحیی
 امامزاده محمد
 امامزاده ضیاءآباد
 مقبره استرومردخای
 کلیسای پروتستان
 کلیسای رافائیل 

شهرستان اسد آباد

اسدآباد از دوران و روزگاران بسیار قدیم آباد بوده و احتمالا همان آدراپانا است که ایسیدوروس خاراکسی جغرافی‌دان یونانی که در حدود سده اول پیش از میلاد می‌زیسته از آن نام برده است. در فاصله سد فرنگی اسدآباد بنای عظیمی از دوره ساسانیان بوده است که اعراب آن را مطبخ کسری می خواندند. به گمان عده ای زادگاه سیدجمال‌الدین ‌اسدآبادی این شهر می باشد.

سنگ نوشته مسجد جامع

این شهر در فاصله 305 کیلومتری جنوب غربی تهران و 36 کیلومتری غرب همدان و به ارتفاع 1595 متر از سطح دریا می باشد و بر سر راه همدان به کرمانشاه در پای جنوبی گردنه اسدآباد قرار گرفته است. شهرستان اسد آباد  در گستره ای به مساحت 1195 کیلومتر مربع، 1/6 درصد از وسعت  استان را تشکیل می دهد.

این شهرستان بر اساس تقسیمات کشوری سال 1377 دارای یک نقطه شهری و یک بخش و شش دهستان به نام‌های چهار دولی، سید جمال‌الدین، دربندرود، پیرسلیمان، جلگه و . . می باشد. شهرستان اسدآباد از شمال به شهرستان قروه در استان کرمانشاه از شمال خاوری و خاور به شهرستان بهار از جنوب خاوری به شهر تویسرکان، از جنوب به شهرستان نهاوند، و از غرب به شهرستان‌های کرمانشاه و سنقر محدود است.

پیرامون شهرستان اسدآباد را کوههای نسبتاٌ مرتفعی فرا گرفته که بلندترین آنها کوهستان الوند غربی به ارتفاع 2939 متر و کوه المو قولاخ به ارتفاع 2946 متر است ناحیه مرکزی شهرستان مزبور را دشت همواری فرا گرفته که بوسیله رودخانه قره چای زه کشی می‌گردد. از نظر اقلیمی دارای آب و هوای نیمه سرد بوده میانگین بارندگی در طی دوره پنج ساله معادل 5/403 میلیمتر می‌باشد. متوسط درجه حرارت سالانه طی  همین دوره 8/10 درجه سانتیگراد بوده است. بر اساس آخرین نتایج سر شماری جمعیت این شهرستان 110077 نفر بوده است که 6/6 درصد جمعیت استان را تشکیل داده است. 

مراکز دیدنی

 آب انبارشاه عباس 
 یادبود سید جمال
 حمام گلستان
 کتیبه آقاجان بلاغی
 سنگ ‌نوشته ‌مسجدجامع
 تالاب پیرسلیمان
 مسجدسلطانی

شهرستان بهار

شهرستان بهار در شمال غرب همدان واقع شده و از شمال به شهرستان کبودر آهنگ از شرق به همدان. از جنوب به شهرستانهای همدان و تویسرکان و از غرب به اسد آباد و قروه کردستان محدود می‌گردد. شهرستان بهار با مساحت1329 کیلو متر مربع شامل سه شهر بهار. لالجین و صالح آباد به مرکزیت شهرستان بهار. 72 آبادی و 5 دهستان و دو بخش مرکزی و لالجین است و بر اساس سرشماری سال 1375 دارای 127635 نفر جمعیت بوده است(38 درصد درشهرو62  درصد در روستا) بخش کشاورزی به دلیل منابع عظیم آ ب زیر زمینی حاصلخیزی خاک و هموار بودن زمین این دشت نقش عمده ای دارد.

اشتغال در صنایع دستی  در شهر لالجین چشمگیر است. زبان عموم مردم فارسی و ترکی است و عده قلیلی نیز به لری و کردی تکلم می کنند. دین اسلام و مذهب شیعه است. مراتع بین دره ای جنوب این شهرستان از دیر باز سبب جذب بخشی از دامداران و عشایر کوچ رو از استان‌های لرستان و کرمانشاهان بوده است.

بررسی های باستان شناسی استقرار اقوامی را از هزاره چهارم قبل از میلاد در دوران پیش از تاریخ و دوران تاریخی بویژه مادها در محوطه های باستانی این سرزمین را نشان داده است. در متون تاریخی دوران اسلامی سخن از مرکزیت بهاربه میان آمده است. در متون اوایل قرن پنجم و ششم هجری شهر بهار با  نامهای. چمن. قلعه بهار. مرغزار قراتکین یاد شده است. از دوره صفویه شاهد حضور طایفه قراگوزلوها در منطقه هستیم که اراضی بهار را بین خود به صورت اربابی تقسیم کرده بودند. یکی از مراکز دیدنی این شهر لالجین می‌باشد.

شهرستان تویسرکان

شهر قدیمی رود آور دارای سه قصبه توی وسرکان و شکان بود. این شهر پس از حمله مغول اهمیت  خود را از دست داد و مردم آن به قصبه توی روی آوردند و به تدریج آنجا را آباد کردند. تویسرکان فعلی که از ترکیب دو کلمه توی وسرکان ساخته شده است همان قصبه توی قدیمی است.

قصبه شکان در اثر زلزله خراب شد ولی سرکان به فاصله 10 کیلومتری شمال عرب تویسرکان هنوز پا بر جاست و اکنون یکی از شهرهای تویسرکان است. البته ماخذ معتبری که نشان دهد دقیقا“ از چه تاریخی نام توی به تویسرکان تبدیل شده در دست نیست وعلت آنکه این تغییر نام را مقارن دوره صفویه می دانند آنست که کتبی در مورد این دوره موجود  است که مولفین و مصنفین آنها شهرت تویسرکانی دارند. 

آرامگاه حبقوق

موقعیت جغرافیایی تویسرکان

شهرستان تویسرکان از شمال به شهرستان‌های همدان و اسدآباد و قسمت کمی هم به شهرستان بهار از مشرق به ملایر از مغرب به کنگاور واز جنوب به شهرستان نهاوند محدود می باشد. بلند ترین نقطه این شهرستان قله الوند با ارتفاع 3574 متر است که فصل مشترک این شهرستان و شهرستان همدان است و پست ترین نقطه آن نیز روستای کارخانه با ارتفاع 1555 متر می باشد و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1784 متر است.

 درخت دوهزار ساله

این شهرستان به دلیل کوهستانی یودن و مرتفع  بودن دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است و رودخانه های مهم آن قلقل رود، کرزان رود، سرکان رود و همچنین سرابی هستند، که مازاد آب آنها پس از آبیاری زمین های کشاورزی مسیر خود به رودخانه گاماسیاب می ریزد. شهرستان تویسرکان با مساحت 1556 کیلو متر مربع از 3 شهر تویسرکان، سرکان، فرسفج و 2 بخش: مرکزی و قلقل رود و 7 دهستان و 111 روستا تشکیل شده و طبق سرشماری سال 1375 دارای 118954 نفر جمعیت و تراکم نسبی 74/4 نفر در هر کیلومتر مربع است. دین و مذهب مردم آن.

اسلام و شیعه جعفری است و زبان آنان فارسی است ولی تعدادی از روستاهای مجاور به استان کرمانشاه و شهرستان نهاوند و ملایر، به کردی، لری و به طور محدود به ترکی نیز صحبت می کنند.

 قلعه اشتران

مراکز دیدنی

 آرامگاه آرتیمانی 
 آرامگاه حبقوق
 مدرسه‌شیخ‌علیخانی
 خانه مسعودی
 قلعه اشتران
 پل فرسفج 
 کاروانسرای شاه عباس 
 دره گزند سرابی 
 دره سرکان 
 دره آرتیمان 
 درخت‌دوهزار ساله
 مسجدشیخ علیخان زنگنه 
 مسجد جامع
 بقعه زید ابن علی
 بقعه حبقوق نبی

شهرستان رزن

شهرستان رزن در دشتی هموار با زمین‌های حاصلخیز و مناظر طبیعی در مسیر جاده اصلی همدان به تهران و در 81 کیلو متری شمال همدان قرار گرفته است. این شهرستان با مساحتی در حدود 2729 کیلو متر مربع از سه شهر رزن. قروه درجزین و دمق و 3 بخش مرکزی، سردرود و قروه در جزین و نیز 7 دهستان و 130 روستای دارای سکنه تشکیل شده است که جمعا" دارای 123790 نفر جعمیت می ‌باشند و اکثرا" به ترکی سخن می گویند ولی زبان فارسی نیز دربین آنها رایج است.

رزن در سال 1368 از بخش به شهر و از سال 1373 به شهرستان ارتقاء یافته و در آن فرمانداری مستقر شده است. این شهرستان از ناحیه شمال و شمال غربی به استان قزوین. از جنوب به شهرستان همدان. از مشرق به استان مرکزی و از مغرب به شهرستان کبودر آهنگ محدود می باشد. در شمال شرقی این شهرستان رشته کوه خرقان قرار گرفته که بلندترین نقطه آن در محدوده شهرستان رزن دارای ارتفاع 2630 متر از سطح دریاست.

امامزاده هود

مراکز دیدنی

 امامزاده هود
 رودخانه تلوار

شهرستان کبودرآهنگ

کبودرآهنگ شهرستانی است با وسعت تقریبی 3816 کیلو متر مربع واقع در 52 کیلومتری شمال غربی استان همدان با مختصات 48و 43و30 طول جغرافیایی قرار دارد و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1675 متر می باشد. 

غار علیصدر

شهرستان کبودر آهنگ از طرف شمال به شهرستان خدابنده(از استان زنجان) از مغرب با بیجار و قروه(از استان کردستان)  از سمت مشرق با شهرستان رزن و از جنوب با شهرستان همدان همسایه می باشد. 

این شهرستان به صورت دشت وسیعی است که بعد از همدان از نظر وسعت دومین شهرستان است و از 3 بخش به نامهای شیرین سو، مرکزی و گل تپه و نیز 11 دهستان تشکیل شده است. کوههای بقاطی. قره داغ. قلی آباد ساری قیه و سوباشی از ارتفاعات عمده این شهرستان به حساب می آیند. آب وهوای این شهرستان عموما" سرد وخشک است و نسبت به آب و هوای سایر شهرستانهای استان در تابستان گرمترین نقطه ودر زمستان سرد ترین منطقه استان را به خود اختصاص داده است.

پل کوریجان

مراکز دیدنی

 کاروانسرای یارم قیه[ آشنایی با کاروانسراهای ایران]
 پل کوریجان[ آشنایی با تاریخچه پل در ایران] غار علیصدر 
 غار سوباشی
 غار سراب
 محیط‌زیست کبودرآهنگ

جاذبه های طبیعی

 امامزاده ازنا 
 امامزاده اظهربن علی

شهرستان ملایر

تاریخ نویسان در رابطه با وجه تسمیه ملایر نظرهای مختلفی ارائه نموده‌اند. از جمله اینکه درزمان مادها با روشن نمودن آتش روی تپه‌ها وکوههای آن اخبار را به سایر مناطق می‌رساندند. از این رو آنجا مل آگر به معنی تپه آتش نامیده شد.

روایت دیگری میگویدکه در زمان حمله اعراب به ایران هنگام عبورازاین منطقه به آب دست نیافته بودند و به همین علت آنرا  ماء لا یری یعنی آب دیده نمیشود نامیدند و به همین نام معروف گردیده است و ملایر کنونی صورتی از آن عبارت می‌باشد.

شهر ملایر از زمان های بسیار قدیم منطقه‌ای آباد و پر جمعیت بوده است. بنای شهر فعلی ملایر با حکومت فتحعلی شاه قاجار در سال 1188 هحری قمری هم عهد می باشد. که توسط محمد میرزا دولتشاه احداث شد و نخست به نام بانی آن دولت آباد خوانده شد و در پس آن بدنبال منقرض شدن سلسله قاجاریه به نام ملایر تغییر پیدا کرد.

موقعیت جغرافیایی

شهر ملایر بزرگترین شهرستان استان پس از همدان می باشد و وسعتی حدود 3210 کیلومتر مربع شامل 3 شهر ملایر، سامن و ازندریان و سه بخش مرکزی، سامن و جوکار و 15 دهستان و 221 روستای دارای سکنه می باشد.

ارگ نوشیجان

شهرستان ملایر از شمال به همدان از شرق به اراک از جنوب به بروجرد واز طرف غرب به شهرهای تویسرکان و نهاوند محدود شده است. ارتفاع این شهرستان از سطح دریا 1780 متر و فاصله اش از همدان و تهران به ترتیب 86 و 390 کیلومتر است.

امتداد رشته کوه الوند از شمال و شمال شرق این شهرستان می گذرد و به کوههای سر بند اراک متصل می شود مرتفع ترین کوه این شهرستان قله لشکردر می باشدو کوه معروف یزد گرد با بقایای قلعه یزد گرد ساسانی در جنوب شهر قرار دارد. از دیگر ارتفاعات مهم کوه گرمه با ارتفاع 2206 متر و کوه سرده با ارتفاع 2277 متر است. مهمترین رودخانه ملایر رود خرم آباد است که آب آن فصلی است.

پوشش گیاهی شهرستان ملایر از نوع استپ کوهپایه ای است. ملایر از نظر آب و هوائی در مرز آب و هوای متعدل کوهستانی و آب و هوای نیمه بیابانی ایران قرار گرفته و خصوصیات هر دو نوع آب و هوارا دارا است و متوسط بارندگی سالیانه آن به 2/242 میلیمتر می رسد.

زبان اهالی این شهرستان آمیزه ای از لری. کردی و فارسی با لهجه لری و لک می باشد و جمعیت آن بر اساس آخرین سر شماری 1375 تعداد 297062 نفر است که اکثریت آنها در روستا زندگی می کنند و به زراعت مشغول می باشند.

مراکز دیدنی

 مقبره حاج سیف الدوله
 ارگ نوشیجان
 برج سامن
 خانه‌ لطفعلیان
 یخچال میرقتاح
 قلعه نوشیجان 
 قلعه چوبین [ آشنایی با قلعه‌های ایران]
 تپه گوراب
 آتشکده نوشیجان

جاذبه‌های طبیعی

 غار دره فراخ 
 غار سرد کوه
 دره شهرستانه
 محیط زیست ملایر
 منطقه حفاظت شده لشگردر

شهرستان نهاوند

طبق بررسیهای انجام شده در تپه گیان واقع در 18کیلومتری جنوب غربی نهاوند و در حدود 37 سده  قبل از میلاد مسیح قومی دراین منطقه زندگی می کردندکه تمدنی شبیه تمدن بین النهرین داشت و بعدها توسط اقوام دیگر از جمله اروپایی و آسیایی از بین رفت.

حمام حاج‌آقاتراب

شهر نهاوند مقارن انقراض هخامنشیان درحمله اسکندر مورد تاخت وتاز قرار گرفت، ولی به کمک دژ و باروهای  محکم در امان ماند. سلوکیان نیز به این شهر حمله کردند و پس از فتح آن مدتی در آنجا اقامت داشتند.

دردوره ساسانیان، یزد گرد سوم دژ محکمی در آن بنا کرد که تابستانها را در آن به سر می برد. در  حمله اعراب به ایران سپاهیان اسلام با مقاومت سپاهیان ایران در نهاوند روبرو شدند که درنهایت با توجه به ظلم و ستم شاهان و پذیرش اسلام از سوی ایرانیان سپاه ایران شکست خورد. بدین ترتیب، یافته های باستان شناختی و منابع مکتوب موجود تاریخی حاکی از کهن سالی این خطه از سرزمین ایران و جلوه ای ماندگار از تاریخ پر فراز و نشیب است.

موقعیت جغرافیایی

شهرستان نهاوندبا وسعتی قریب به 1461 کیلومترمربع در جنوب استان همدان و در امتداد رشته کوههای زاگراس و مسیر دشت دلتایی نهاوند واقع شده است و دارای دو بخش، 7 دهستان، 7 مرکز دهستان و دو شهر می باشد.

شهرستان نهاوند با جمعیتی بالغ بر 184160 نفر(1375) از شمال به تویسرکان. از جنوب به شهرهای الشتر و نور آباد(استان لرستان) از شرق به ملایر و بروجرد و از غرب به گنکاور و صحنه و استان کرمانشاه محدود شده است. فاصله هوایی شهر نهاوند تا تهران 313 کیلومتر بوده و ارتفاع آن از سطح دریا حدود 1660 متر می باشد.

نهاوند براساس آمارسال 1375 دارای جمعیتی معادل 65164 نفرمی باشد واز این تعداد 32744 نفرمرد و 32420 نفر زن بوده که 14574 خانواررا تشکیل می دهند و به علت وجود رشته کوههای زاگرس در منطقه و منابع سر شار آبهای زیر زمینی دارای آب و هوای مدیترانه ای می باشد.

ارتفاعات شمالی شهرستان نهاوند به موازات رشته کوههای زاگرس امتدادیافته که کوه آرد شان با ارتفاع 2533 متر در شمال غربی شهر نهاوندوهمچنین خط الراس شمال غربی‌کوه گرین(گری)‌دربخش جنوبی این شهرستان حدطبیعی شهرستانهای نهاوند و خرم آباد را تشکیل می دهد که بلندترین قله آن 3188 متر مشرف به سر چشمه گاماسیاب است. چشمه سارها و سرابهای کم نظیری چون سراب گاماسیاب، گیان، فارسبان، ملوسان، گنبد کبود، کنگاور کهنه، گردکانه، بنفشه و رازانه تمامی منطقه را سیراب و به یک قطب بزرگ کشاورزی بدل می‌سازد. 

 ستون معبد لا اودیسه

مراکز دیدنی

 مقبره باباپیر 
 مقبره درشیخ 
 معبد لا اودیسه
 تپه گیان
 تپه بابا قاسم
 حمام حاج‌آقاتراب
 مسجدجامع

جاذبه‌های طبیعی

 قله چهل نابالغان
 گاماسیاب رود 
 سرآب‌فارسیان‌وگیان
 دره زینا 
 دوزخ دره
 محیط زیست نهاوند
 منطقه  شکار ممنوع ملوسان
 تالاب کردخورد


در همین زمینه:



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

چهارگوشه ایران: استان کرمانشاه - سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)

منبع: سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)


چهارگوشه ایران: استان کرمانشاه

سفر > ایرانگردی  - همشهری آنلاین:
استان کرمانشاه با وسعتی در حدود 24434 کیلومتر مربع در میانه ضلع غربی کشور قرار گرفته است.

این استان از شمال به استان کردستان، از جنوب به استان‌های لرستان و ایلام، از شرق به استان همدان و از غرب به کشور عراق محدود شده است.

استان کرمانشاه در سال 1375 دارای11 شهرستان، 19 شهر، 24 بخش، 83 دهستان و 2793 آبادی دارای سکنه بوده است. شهر کرمانشاه مرکز استان کرمانشاه می‌باشد و شهرستان‌هایی این استان عبارتند از: اسلام‌آباد غرب، پاوه، جوانرود، سرپل ذهاب، سنقر، صحنه، قصر شیرین، کرمانشاه، کنگاوور، گیلان‌غرب و هریس.

استان کرمانشاه

استان کرمانشاه ناحیه‌ای کوهستانی است که بین فلات ایران و جلگه بین‌النهرین قرار گرفته و سراسر آن را قله‌ها و ارتفاعات سلسه کوه‌های زاگرس پوشانده‌اند و در محدوده این استان به صورت مجموعه‌ای از رشته‌کوههای موازی پدیدار گشته که دشتهای مرتفع کوهستانی درمیان آنها شکل گرفته و بستر گذرگاه‌های مهم زاگرس را به وجود آورده است. قدمت سکونت در محدوده استان فعلی کرمانشاه به هزاره قبل از میلاد می‌رسد در

منظره هوایی کرمانشاه

آثار سارگن- شاه اکد- که از سال 2048 تا 2030 قبل از میلاد بر جنوب بین النهرین فرمان رانده، از مردم زاگرس به عنوان ( آریزان یاغی) یاد شده است. به استناد کتیبه‌های بابل، آشور و عیلام ساکنان دامنه‌های زاگرس طوایفی به نام‌های لولوبی، گوتی، مانایی، فایری، آموا و پارسوآ بوده‌اند. در خصوص اصلو نژاد این طوایف، نظرات متضادی ابراز شده است، طوایف آمادا و پارسوآ آریایی، و طوایف گوتی و کاسی نیز به احتمال زیاد آریایی ثبت شده‌اند ولی محققان در آ‎ریایی بودن لولوبی‌ها و مانایی‌ها تردید دارند.

شهرستان کرمانشاه

کرمانشاه یکی از باستانی ترین شهرهای ایران است که گفته می‌شود توسط طهمورث دیو بند- پادشاه افسانه‌ای پیشدادیان- ساخته شده است. برخی از مورخین بنای آن را به بهرام پادشاه ساسانی نسبت می‌دهند. کرمانشاه در زمان قباد اول و انوشیروان ساسانی به اوج عظمت خود رسید. در قرن چهارم یکی از مورخان اسلامی از کرمانشاه به عنوان شهری زیبا در میان اشجار و آبهای روان یاد کرده است.

طاق بستان

در اوایل حکومت شاه اسماعیل صفوی سلطان مراد آق قویونلر با 70 هزار نفر کرمانشاه و همدان را اشغال کرد. صفویه برای جلوگیری از تجاوز احتمالی امپراطوری عثمانی این این شهر را مورد توجه قرار داد. در زمان شیخ علیخان زنگنه صدر‌اعظم صفوی، به آبادانی و رونق کرمانشاه افزوده شد ولی در دوره افشاریه مورد هجوم عثمانی‌ها قرار گرفت. اما نادر شاه ،عثمانی‌ها را عقب راند ولی در اواخر زندگی نادر شاه، کرمانشاه با محاصره و تاراج عثمانی‌ها مواجه شد و دستخوش آشوب فراوانی گردید.

در سال 1267 هجری قمری امام‌قلی میرزا از طرف ناصرالدین شاه به سرحدات کرمانشاه منصوب شد و مدت 25 سال در این شهر حکومت کرد و در همین دوره بناهایی را احداث و به یادگار گذاشت. این شهر در جنبش مشروطه سهمی به سزا داشت و در جنگ جهانی اول و دوم به تصرف قوای بیگانه در آمد و پس از پایان جنگ تخلیه شد. همچنین این شهر در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، خسارات زیادی دید.

مراکز دیدنی و تاریخی

  • مقبره مولانا
  • شهر باستانی کامبادنه
  • کاروانسرای ماهیدشت [آشنایی با کاروانسرا های ایران]
  • نقوش طاق بستان
  • رتفاعات پررو
  • چال آباد
  • هوجیر
  • سر آب نیلوفر
  • غار پراو
  • غار آسنگران
  • غار تایله نو
  • غار رتیل
  • مسجد جامع کرمانشاه [آشنایی با مساجد ایران]
  • مسجد حاج شهباز خان
  • مسجد دولتشاه
  • مسجد شاهزاده
  • مسجد عمادالدوله
  • تکیه معاون الملک

شهرستان اسلام آباد غرب

نام اسلام آباد غرب نخست (مندلی) بود. بعد حمله عرب‌ها، یکی از سرداران عرب به عمران و آبادی آن پرداخت و به مرور زمان به شهر ( هارون آباد) معروف شد. در سال 1309 هجری شمسی نام شهر به شاه‌آباد غرب تغییر یافت. بعد از انقلاب اسلامی در سال 57، نام این شهرستان به اسلام آباد غرب تغییر داده شد. این شهر در روزگار صفویه به ویژه در زمان شاه عباس رونق یافت و کاروانسراهایی برای اقامت تجار، مسافران و زایران عتبات عالیات احداث شد. بعضی از بخش‌های این شهرستان سابقه تاریخی دارند:

  • بخش ماهیدشت: این بخش در دوره اشکانیان ( نیستاه)‌ معروف بود و به دلیل آب و هوا و مراتع خوب، محل پرورش اسب جنگاوران اشکانی بوده است. در زمان صفویه این ناحیه ماهیدشت نامیده شد و کاروانسرای شاه عباسی در آن بنا نهاده شد.
  • بخش کرند: این بخش در دامنه کوهستان واقع شده و آب و هوای معتدلی دارد. بخش کرند در دوران داریوش هخامنشی از لحاظ داشتن مورخان، صنعتگران و آهنگران باذوق، معروف بوده است.

مراکز دیدنی و تاریخی

  • طاق گرا
  • کاروانسرای‌اسلام آباد غرب
  • کوه نوا
  • مسجد ریجاب
  • مقبره ابودجاجه

شهرستان پاوه (اورامانات)

نام پاوه را به پاوه، سردار یزد گرد سوم ( آخرین شاهنشاه ساسانیان) منسوب می‌دانند که جهت جلب حمایت کردها روانه این منطقه گردید و مورد احترام اهالی قرار گرفت. بعدها به خاطر تجلیل از آن سردار، این ناحیه را پاوه نامیدند که در کتابهای عربی ( فاوج) آمده است.

ظاهراً در محلی نزدیک پاوه که اکنون ( جنگاه) گفته می‌شود مردم پاوه با سعدوقاص جنگیده‌اند. همچنین‌معنی کلمه اورمانات از اورتن ( اورامان) نام یکی از سروده‌های دین زرتشتیان- گرفته شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی

طاق گرا

  • غارآهکی کلهرود
  • مسجد جامع پاوه

جوانرود همان محلی است که حمدالله مستوفی در نزهه القلوب از آن به عنوان (الا نی)‌ نام برده است. مستوفی از الا نی یا جوانرود امروز به عنوان قصبه‌ای معتبر با هوای خوش، آبهای روان، شکارگاه‌های خوب و ناحیه‌ای با محصولات غلات نام برده است. در دوره شاه طهماسب صفوی جوانرود بیش از صد قریه داشته است و در اطراف آن قله‌هایی وجود داشته است. این شهر در دوره افشاریه و تا اواخر دوره زندیه مورد توجه خاص حکمرانان بوده است. حکومت جوانرود بعد از سال 1320 به یکی از بیک زادگان رستم بیک جاف واگذار شده بود. این شهر در حال حاضر بسیار آباد و توسعه یافته است و طبیعت و فضایی زیبا دارد که غار کاوات را یکی از مراکز دیدنی آن می‌باشد.

شهرسستان سر پل‌ذهاب

سر پل ذهاب در نزدیکی ویرانه‌های شهر قدیمی حلوان بنا شده و قلعه مخروبه‌ای نیز در نزدیکی آن قرار دارد. سر پل ذهاب به عنوان دژ و پایگاه مرزی ایران بود که در زمان حمله عرب‌ها به ایران از بین رفته و آثاری از پایه‌های آجری آن به جا مانده است. در کتب تاریخی از این ناحیه به عنوان دژ و پایگاه مرزی ایران بود که در زمان حمله عرب‌ها به ایران از بین رفته و آثاری از پایه‌های آجری آن به جا مانده است.

در کتب تاریخی از این ناحیه به عنوان ( زهاو) مرکز ایالت حلوان نام برده شده است. کلمه ذهاب در لغت به معنی ( آب مقطر، خوب و همچنین به معنی چشمه و منبع آب) آمده است. ظاهراً به علت چشمه سارها و سراب‌های فراوان، این شهر به ذهاب مشهور شده است. نام دیگر این ناحیه ( سرپل) است که از نام پلی برروی  رودخانه الوند در 12 کیلومتری ذهاب اخذ شده است. این پل در سال 1345 هجری‌شمسی تخریب شده است.

دکان داوود

مراکز دیدنی و تاریخی

  • کاروانسرای سرپل ذهاب
  • دکان داوود
  • نقش آتوبانی‌نی
  • چشمه آب گرم تنگ آب حمام

شهرستان سنقر و کلیایی

سنقر در لغت فارسی به معنی (پرنده) شکاری است. از قدمت دیرینه این شهر اطلاعات روشنی در دست نیست ولی در دوره سلجوقیان، امیران سنقر به نام (آقاسنقر) معروف بوده‌اند.

گفته می‌شود که شهر سنقر در ابتدا یک اردوگاه مغولی بود که بعدها به شهر تبدیل شده است. در زمان فتحعلی شاه قاجار فرزند وی فتح‌الله میرزا به حکومت سنقر گماشته شد.

سپس این ناحیه با نواحی کنگاور، ملایر و تویسرکانی یکی شده یکی شه و تحت حکمفرمایی شاهزاده شیخعلی میرزا ( پسر فتحعلی شاه) قرار گرفت. در زمان ناصرالدین شاه سنقر و کلیایی ضمیمه اسد آباد شد. در حال حاضر شهرستان سنقر و کلیایی از نواحی جالب توجه و زیبای استان کرمانشاه است که در جلگه هموار و زیبایی واقع شده و اطراف آن را رودخانه، سبزه زار، باغات و بیشه زار فرا گرفته است و قله‌های کوه‌های آن تا اواخر تابستان از برف زمستانی می‌درخشد.

مراکز دیدنی و تاریخی

شهرستان صحنه

شهرستان صحنه یکی دیگر از بخش‌های شهرستان کرمانشاه بود که در سال‌های اخیر به شهرستان مستقلی تبدیل شده است. محدوده این شهرستان نیز از نواحی قدیمی و تاریخی استان کرمانشاه است و آثار و بقایای ادوار گذشته در آن به جا مانده‌اند.

مراکز دیدنی و تاریخی

  • مقبره صخره‌ای کیکاووس
  • قه لا هجیر
  • قلعه مروان
  • پل خسروی
  • پل آجری میان راهان[آشنایی با پل های ایران]
  • پل نوژی وران
  • امامزاده عباسعلی
  • امامزاده محمود
  • امامزاده سید جلال الدین
  • زیارتگاه شوق علی

شهرستان قصر شیرین

قصر شیرین از شهرهای بسیار قدیمی ایران می باشد. بنای این شهر به خسرو پرویز ساسانی منسوب است، این شهر در عصر هخامنشیان نیز آباد بوده است. در اطراف شهر فعلی، ویرانه‌های قصر شیرین کهنه باقی مانده که گفته می‌شود در زمان سلطنت خسرو پرویز، باغی وسیع با قصرهای دلپذیر و فرح انگیز بود و قصر زمستانی محبوبه او شیرین نیز درآن قرارداشته است.

افسانه معروف شیرین و فرهاد از نام این شهر اخذ شده است. پس از حمله عرب‌ها، قصر شیرین ویران گشت وتا سال 1270 هجری قمری مانند قصبه کوچکی باقی ماند. در جنگ جهانی اول، قصر شیرین مرز سربازان دولت‌های آلمان و عثمانها از یک طرف و روسیه و انگلستان از طرف دیگر بود. این شهر هم اکنون گسترش یافته و به شهری بزرگ و جذاب تبدیل شده است.

آتشکده چهار طاقی چهار قاپو

مراکز دیدنی و تاریخی

شهرستان کنگاور

کنگاور یکی از شهرهای قدیمی ایران است که قدمت آن به دوره ساسانی می‌رسد. بعد از شکست ایران، عرب‌ها نام آن را قصرالصوص نامیدند. کنگاور به دلیل همجواری با معبد باستانی آناهیتا، اهمیت ویژه‌ای داشته است. این شهر تا زمان ساسانیان آباد بود، ولی پس از غلبه عرب‌ها ویران شده است. در حال حاضر آثار قلعه خرابه سنگی معبد آناهیتا در محله گچ کن آن باقی مانده است.

در این شهر، خسرو پرویز بر روی صفحه‌ای، بنای ستون داری از گچ و آجر ساخته بود. یاقوت حموی در قرن هفتم هجری قمری نوشته است که ساختمان‌های ساسانیان بیست ذرع از سطح زمین بلند تر است. شهر کنگاور به دلیل بقایای کاخ یا معبد آناهیتا شهرت ملی و جهانی دارد.

معبد آناهیتا

مراکز دیدنی و تاریخی

  • معبد آناهیتا
  • پل آجری کوچه
  • حمام حاج اصغر خان
  • حمام حسن خان
  • حمام بزرگ
  • قلعه ساری اصلان
  • چشمه عبدل
  • چشمه هندی آباد
  • چشمه صیفور
  • امامزاده سید جمال‌الدین
  • امامزاده باقر
  • مسجد جامع
  • مسجد امامزاده کنگاور

شهرستان گیلان غرب

شهرستان گیلان غرب از نواحی قدیمی استان کرمانشاه است که در نوشته‌های تاریخی نیز به کرات از آن نامبرده شده است. خرابه‌های روستای گیلان در منتهی‌الیه جنوب جلگه کرمانشاه بر سر راه کرمانشاه به بغداد قرار دارد. این خرابه‌ها که به شکل تپه که به شکل تپه خودنمایی می‌کنند، احتمالاً بناهایی بوده‌اند که بنا به ضرورت‌های دفاعی و امنیتی ساخته ساخته شده‌اند.

در این تپه‌ها آجرهای بزرگ به سبک بابلی و به تعداد زیاد پیدا شده که نشانه‌هایی از قدمت تپه‌ها هستند و احتمالاً آتشکده‌های بزرگ مربوط به مغ‌ها بوده‌اند که در دوره اشکانیان به یکی از خدایان محلی اختصاص داشته است. شهرستان گیلان غرب محل سکونت ایل بزرگ کلهر است و از گذشته‌های دور، خوانین کلهر زمستانها در این منطقه به سر می‌برند.

شهرستان هرسین

هرسین یکی از نواحی باستانی استان کرمانشاه می‌باشد. در این ناحیه آثاری از دوره ساسانی از جمله صفحه تراشیده کوه، حوض سنگی،ساعت آبی، طاق سنگی، پلکان سنگی، قلعه و آثاری دیگر باقی مانده است. در دوره قاجاریه نیابت این محل با امین‌الرعایا و فرزندان او بوده است. این ناحیه در سال‌های اخیر به شهرستان تبدیل شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی

  • کاخ شاپور
  • صفه مادی
  • قلعه بیستون
  • ناحیه باستانی بیستون
  • شهر باستانی چمچال
  • کاروانسرای بیستون
  • پل خسرو
  • نقوش داریوش
  • مجسمه هرکول
  • نقش ولگش
  • صفحه تراشیده شده
  • شیر سنگی
  • نقش میتر یدات اشکانی
  • نقش گودرز دوم اشکانی
  • فراتاش
  • کتیبه وقف نامه شیخ علی خان زنگنه
  • پرستشگاه پارتی
  • غار تاریخی بیستون

در همین زمینه:



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آشنایی با ایران - سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)

منبع: سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)


آشنایی با ایران

جهان > خلیج‌فارس  - همشهری آنلاین:
کشور ایران با سابقه طولانی در حوزه‌های تمدنی ماوراءالنهر و بین‌النهرین در قلب فلات مشهور ایران و در حوزه غربی قاره پهناور آسیا در منطقه‌ای که اکنون به خاورمیانه شهرت دارد، واقع است

آثار باستانی و تاریخی ایران به بیش از چهار هزار سال پیش بازمی‌گردد.

ایران تا سال 1313 در مناسبات و روابط بین‌المللی با نام پرشیا در جهان شناخته می‌شد با این حال پیش از آن نیز، بنابر اسناد تاریخی، شواهد، قراین، فرهنگ شفاهی، کشفیات باستان‌شناسی و زبان‌شناسی می‌توان گفت 4 نام برای کشور ایران به‌کار رفته است.

ایران از شمال با کشورهای ترکمنستان، جمهوری آذربایجان، و ارمنستان و دریای مازندران، از جنوب با خلیج فارس، و دریای عمان، از غرب با کشورهای عراق و ترکیه و از شرق با پاکستان و افغانستان همسایه است.

ایران یکی از منحصر به فردترین کشورها از لحاظ آب و هوا است به طوری که اختلاف دمای هوا در زمستان بین گرمترین و سردترین نقطه گاهی به بیش از۵۰ درجه می‌رسد. به‌طور کلی ایران در منطقه‌ای قرار گرفته‌ است که از نظر بارندگی در سطح نیمه خشک و خشک قرار دارد.

 آشنایی با نام‌های سرزمین ایران

 ویژگی‌های طبیعت ایران

 آشنایی با دریاها و دریاچه‌های ایران

 آشنایی با خلیج فارس

 آشنایی با دریای خزر

 آشنایی با رودخانه‌های ایران

 آشنایی با باغ‌های‌ ایرانی

 آشنایی با قلعه‌های ایران

 آشنایی با پل‌های ایران

 آشنایی با بقعه‌های ایران

 آشنایی با کاروانسراهای ایران

 آشنایی با آتشکده‌های ایران

 آشنایی با ایران هسته‌ای

 آشنایی با کوه‌های ایران

ایران هجدهمین کشور جهان از نظر وسعت است و مساحت آن یک میلیون و 648 هزار و 195 کیلومترمربع است. ایران به دلیل موقعیت خاصش در منطقه اوراسیا از موقعیتی استراتژیک خاصی برخوردار است و همواره به عنوان پل ارتباطی شرق و غرب مورد توجه بوده‌است، چنانکه در روزگاران کهن بخش مهمی از جاده مبادلاتی و تاریخی ابریشم از ایران عبور می‌کرده‌است.

ایران همچنین یکی از کشورهای بنیانگذار و تأثیرگذار در سازمان ملل متحد، اوپک و سازمان کنفرانس اسلامی است و به دلیل داشتن منابع فراوان نفت و گاز نقش مهمی در امنیت انرژی بین‌المللی و اقتصاد جهانی ایفا می‌کند.

دین اسلام دین رسمی و مذهب شیعه مذهب رسمی ایران است.

سیاست در ایران

نظام حکومتی ایران پس از سقوط نظام سلطنتی، و پیروزی انقلاب مردمی و اسلامی 1375 جمهوری اسلامی‌است که براساس قانون اساسی زیر نظر ولی فقیه اداره می‌شود.

در سال 1368 و پس از درگذشت رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی (ره)، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به انتخاب مجلس خبرگان رهبری مقام ولایت فقیه و رهبری کشور را عهده‌دار شدند.

فرماندهی کل قوای نظامی و انتظامی نیز براساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از اختیارات مقام معظم رهبری است.

در کشور ما براساس قاعده تفکیک قوا، سه قوه مقننه، مجریه و قضائیه، به ترتیب عهده قانونگذاری، امور اجرایی و امور قضایی هستند و رئیس‌جمهور که عهده‌دار ریاست قوه مجریه است، برای یک دوره چهار ساله با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود.

در نظام سیاسی ایران هر شخص تنها می‌تواند دو بار به صورت متوالی عهده دار ریاست جمهوری شود. رئیس جمهور رئیس کابینه است و کابینه او هشت معاون و 22 وزیر دارد که وزیران کابینه برای فعالیت نیاز به رأی اعتماد نمایندگان مجلس دارند.

نمایندگان در مجلس شورای اسلامی همچنین حق سؤال و استیضاح هر یک از وزیران کابینه وی را دارند. مجلس شورای اسلامی مجلس قانونگذار ایران است که 290 کرسی دارد.

نمایندگان برای دوره‌ای چهار ساله به صورت محلی با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شوند.

 آشنایی با انتخابات مجلس شورای اسلامی 

 انتخابات مجلس و حق حاکمیت ملت

در نظام قانونگذاری ایران، شورایی متشکل از شش حقوقدان و شش فقیه مسئولیت بررسی تطبیق قوانین مصوب مجلس با موازین اسلام و قانون اساسی را برعهده دارند، که فقهای شورای به انتخاب رهبری نظام، و حقوقدانان به پیشنهاد رئیس قوه قضائیه و رأی نمایندگان ملت در مجلس شورای اسلامی، به عضویت این شورا در می‌آیند.

چنانچه مصوبات مجلس به هر دلیل مورد تأیید شورای نگهبان قرار نگیرد، این مصوبات برای تأمین نظر شورا به مجلس بازگردانده می‌شود، اما در موارد اختلافی میان مجلس و شورای نگهبان نهادی با عنوان مجمع تشخیص مصلحت نظام در قانون اساسی پیش بینی شده که مرکب از اعضای شورای نگهبان و وزیران مرتبط با هر مقوله و نیز جمعی از خبرگان و شخصیت‌های برگزیده نظام به انتخاب و انتصاب رهبر انقلاب است و در موراد اختلافی موضوع به این مجمع ارجاع می‌شود و رأی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصل‌الخطاب است.

همچنین در قانون اساسی شوراهایی برای اداره امور شهرها و روستاها پیش‌بینی شده و نمایندگان این شوراها با رأی مستقیم مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند و عهده‌دار برنامه ریزی امور شهرها و روستاهای خود و انتخاب شهرداران هستند. نخستین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا نیز از سال 1377 در ایران آغاز به کار کرد.

از دیگر نهادهای مهم کشوری در ایران، مجلس خبرگان رهبری است که 86 عضو دارد و عهده‌دار تشخیص مصادیق مشخص شده در قانون اساسی و انتخاب رهبر عالی نظام است. نمایندگان مجلس خبرگان نیز با رأی مستقیم مردم به تفکیک منطقه جغرافیایی انتخاب می‌شوند.

از نظر ویژگی‌های دموکراتیک، ایران نمونه قابل توجهی از شرکت مردم در تعیین سرنوشت خود است، به طوری که به عنوان مثال مردم ایران از فروردین 1358 (همه‌‎پرسی تغییر رژیم) تا آذر 1385(سومین دوره انتخابات شوراها) 27 بار در انتخابات مختلف شرکت کرده و رأی خود را به صندوق رأی ریخته‌اند.

 پرونده انتخابات در جمهوری اسلامی ایران

اقتصاد در ایران

تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2007 میلادی 852.6 میلیارد دلار بود که نسبت به سال پیش از آن رشدی 4.3 درصدی داشت.

نیروی کار در ایران 28 میلیون و 700 هزار نفر است که 25 درصد از آنها در بخش کشاورزی، 31 درصد در بخش صنعت و 45 درصد در بخش خدمات مشغول به کار هستند. نرخ تورم 17 درصد است.

ایران روزانه 4.15 میلیون بشکه نفت تولید می‌کند (آمارهای سال 2006) و 1.63 میلیون بشکه نفت مصرف می‌کند. صادرات نفت ایران در سال 2006 روزانه 2.25 میلیون بشکه بود.

محصولات صادراتی ایران شامل نفت، مواد شیمیایی و پتروشیمی، میوه و خشکبار و فرش است که به کشورهای ژاپن (14 درصد)، چین (12.8 درصد)، ترکیه (7.2 درصد)، ایتالیا (6.3 درصد)، کره جنوبی (6 درصد) و هلند (4.6 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی ایران شامل مواد اولیه کارخانه‌ای، کالاهای اساسی، مواد غذایی و دیگر مواد مصرفی و خدمات فنی است که از کشورهای آلمان (12 درصد)، چین (10.5 درصد)، امارات متحده عربی (9.4 درصد)، فرانسه (5.6 درصد)، ایتالیا (5.4 درصد)، کره جنوبی (5.4 درصد) و روسیه (4.5 درصد) وارد می‌شود.

مردم ایران

جمعیت ایران بر پایه آمار سال 1385 حدود ۷۰ میلیون و ۴۷۲ هزار نفر اعلام شده است.[در همین ارتباط]

ایران در سال ۱۳۱۶ ه. ش. از لحاظ تقسیمات کشوری، ابتدا به ده استان و به مرور تا سال ۱۳۸۳ به 30 استان، 362 شهرستان، 918 بخش، 2430 دهستان، 1060 شهرستان با مرکزیت تهران تقسیم شده است.

نام‌های 30 استان‌ ایران:

 آذربایجان شرقى، آذربایجان غربى، اردبیل، اصفهان، ایلام، بوشهر، تهران،
چهارمحال و بختیاری، خراسان جنوبى، خراسان‌ رضوى، خراسان شمالى، خوزستان، زنجان، سمنان، سیستان و بلوچستان، فارس، قزوین، قم، کردستان، کرمان، کرمانشاه، کهکیلویه و بویراحمد، گلستان، گیلان، لرستان، مازندران، مرکزى، هرمزگان، همدان، یزد

میانگین سنی مردم ایران 25.8 سال است. امید به زندگی برای زنان در بدو تولد 72.07 سال و برای مردان 69.12 سال است.

51 درصد از مردم ایران فارس، 24 درصد آذری، هشت درصد گیلک و مازندرانی، هفت درصد کرد، سه درصد عرب، دو درصد لر، دو درصد بلوچ، دو درصد ترکمن و یک درصد بقیه قومیت‌ها هستند. 98 درصد مردم ایران مسلمان و دو درصد جمعیت هم اقلیت‌های مذهبی شامل زرتشتی، مسیحی و یهودی هستند. زبان رسمی کشور فارسی است که 77 درصد جمعیت بالای 15 سال کشور می‌توانند به این زبان بخوانند و بنویسند.

ارتباطات در ایران

در ایران 21 میلیون و 981 هزار خط تلفن ثابت وجود دارد و 13 میلیون و 659 هزار خط تلفن همراه. رادیو و تلویزیون در ایران دولتی است اما روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های خصوصی در ایران فعال هستند. ایران 6 هزار و 111 میزبان اینترنتی و 18 میلیون کاربر اینترنت دارد.

جمهوری اسلامی ایران در یک نگاه

مساحت یک میلیون و 648 هزار و 195 کیلومترمربع
جمعیت ۷۰ میلیون و ۴۷۲ هزار نفر
پایتخت تهران
واحد پول ریال
دامنه اینترنتی ir.
پیش‌شماره 98+

 




«جهت نمایش بر روی تصاویر کلیک کنید»

معبد آناهیتا - بزرگترین بنای سنگی ایران          گودین تپه - از اولین پایتخت های سلسله مادها          کنگاور شهر تمدن و تدین - پل تاریخی کوچه          قدمت کنگاور          خانه قدیمی غلامحسین خان 
ساری اصلانی          امامزاده ابراهیم(ع)                                      
کنگاور شهر تمدن و تدین - سراب فش          سراب کبوترلانه          کنگاور شهر تمدن و تدین - سراب ماران ( دهلر )          کنگاور شهر تمدن و تدین - حمام بزرگ (حسن خان)          کنگاور شهر تمدن تدین - حمام کهنه (توکل)          کنگاور شهر تمدن و تدین - حمام میدان





+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

آشنایی با تخت جمشید - سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)

منبع: سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)


آشنایی با تخت جمشید

سفر > ایرانگردی  - همشهری‌آنلاین:
تخت جمشید از آثار دوره هخامنشیان در 45 کیلومتری شمال شرق شیراز قرار دارد.

تخت جمشید از آثار بجای مانده از دوره هخامنشیان در کنار کوه رحمت در فاصله 45 کیلومتری شمال شرق شهر شیراز ویرانه‌هایی از مجموعه تخت جمشید برجای مانده است.

تخت جمشید که در استان فارس قرار دارد، نامی است که تاریخ‌ نگاران اسلامی بر این مجموعه نهاده‌اند اما براساس کتیبه‌های موجود نام اصلی این مکان پارسه و یا بقول یونانیان پرسپولیس بوده است.

در ساخت این بنای باشکوه، هنر و سلیقه ایرانی، نقش اصلی را داشته اما در جزئیات ساختمان و نقش‌های پرشکوه آن از هنرمندان و معماران کشورهای تابع امپراطوری ایران همچون مصر و یونان نیز استفاده شده است.

این بنای عظیم و زیبا در زمان هخامنشیان و به دستور داریوش اول در سال 518 قبل از میلاد بنیان نهاده شده و ساخت آن 120 سال ادامه یافته است.

تخت جمشید که به‌طور کلی از سنگ ساخته شده است نزدیک به 13هزار مترمربع وسعت دارد.

تخت جمشید

در حد فاصل سنگهای به کار رفته در این مجموعه از هیچگونه ملاتی استفاده نشده است، اما در بعضی نقاط سنگها را با بستهای آهنی به هم اتصال داده‌اند.

تخت جمشید شامل هفت کاخ، تالار، نقوش برجسته، پلکان‌ها، ستون‌ها و دو آرامگاه سنگی است.

در کتیبه‌هایی که به خط میخی و به زبانهای پارسی باستان و عیلامی کنده‌کاری شده، شرح ساختمان تخت‌جمشید، اعتقادات مذهبی و شیوه تفکر شاهان هخامنشی بیان شده است.

در این مجموعه چندین کاخ نیز وجود داشته است. از جمله این کاخ‌ها می‌توان به آپادانا، هدیش، مرکزی، تچر یا تالار آینه، کاخ اختصاصی و دروازه ملل اشاره کرد.

بالای تخت جمشید در دامنه کوه رحمت دو آرامگاه سنگی وجود دارد که اردشیر دوم و سوم در آن آرمیده‌اند.

گفته‌ می‌ شود تخت جمشید حدود 200 سال محل سکونت شاهان بوده تا این که در سال 330 پیش از میلاد اسکندر مقدونی آن را به آتش کشید تا امید پارسیان برای زنده ماندن دولتشان به یأس مبدل شود.

ایرنا



+ نوشته شده در  ساعت   توسط www.SHAHR-e-KANGAVAR.ir 

ساخت و ساز در معبد آناهیتا با توافق سازمان میراث فرهنگی - سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)

منبع: سایت روزنامه همشهری(همشهری آنلاین)


ساخت و ساز در معبد آناهیتا با توافق سازمان میراث فرهنگی

فرهنگ > نهادها  - همشهری‌آنلاین:
مسئولان میراث فرهنگی در حالی اقدام به مصاحبه با رسانه‌ها در خصوص غیرقانونی بودن ساخت و ساز در معبد آناهیتا کردند

که این کار با موافقت خود سازمان میراث فرهنگی جهت توسعه بقعه امام زاده ابراهیم(ع) صورت گرفته است.

به گزارش مهر اسدالله بیرانوند مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه در مصاحبه‌های مختلف اعلام کرده است: ساخت‌ و سازهای اطراف معبد آناهیتا غیر قانونی بوده و با حکم دادگاه متوقف شده ‌است. [سابقه خبر]

مدیر کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه درباره‌ نشانه‌هایی از ساخت‌ وساز که در اطراف معبد آناهیتا دیده می‌شوند، گفت: به هیچ‌ وجه هم اکنون ساخت‌ و سازی انجام نمی‌شود و براساس حکمی که از دادگاه گرفته‌ایم، ساخت ‌وسازهای اطراف معبد متوقف شده‌اند.

بیرانوند اظهار داشت: ساخت ‌و ساز متوقف شده است و مصالحی که به آن مربوط است، جمع‌آوری می‌شود.

وی همچنین توضیح داد: بنای امامزاده‌‌ای که روی معبد آناهیتا قرار دارد، بخشی از اثر و محوطه‌ تاریخی است و برای ثبت جهانی معبد مانع ایجاد نمی‌کند. [معبد آناهیتا در کنگاور]

وی تصریح کرد: پیش از این، تمام مجموعه‌ معبد زیر ساخت ‌و ساز بود، به ویژه از دوره‌ مغول به بعد ساخت ‌و سازهای زیادی در آنجا انجام شد، ولی زمین‌ها به ‌تدریج خریداری، آزادسازی و سپس کاوش‌های مختلفی در آن‌ها انجام گرفت.

مدیر کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه در جایی دیگر با تاکید بر غیر قانونی بودن ساخت ساز گفته است که ساخت و سازدر معبد آناهیتا بدون مجوز و اطلاع این سازمان انجام گرفته است.

ساخت ساز در معبد آناهیتا با توافق سازمان میراث فرهنگی بوده است

اما در این میان سرپرست اداره‌ اوقاف شهرستان کنگاور که اقدام به احداث پایه های بتونی جهت ساخت سایبان به منظور توسعه حرم امام زاده ابراهیم(ع) در بخشی از محوطه معبد آناهیتا کرده‌اند، گقت: ایجاد سایبان در محوطه معبد آناهیتا جهت توسعه حرم امامزاده ابراهیم(ع) با توافق سازمان میراث فرهنگی بوده و مدارک آن نیز موجود است.

محمد قربانی با تکذیب ساخت و سازغیرقانونی در اطراف معبد آناهیتا اظهارداشت: ساخت و سازهایی که از سوی اداره اوقاف شهرستان کنگاور در اطراف معبد آناهیتا صورت گرفته براساس توافقات قبلی با سازمان میراث فرهنگی استان بوده است.

وی با بیان اینکه آخرین توافق در این رابطه با رییس سازمان میراث فرهنگی، فرماندار شهرستان کنگاور و اوقاف این شهرستان یک ماه و نیم قبل انجام گرفت، گفت: در این جلسه که صورت جلسه آن هم موجود است، مصوب شد که طرح جامع امامزاده ابراهیم که توسط سازمان میراث فرهنگی در سال 73 تصویب شد و شامل بازسازی ساختمان امامزاده‌، احداث مهمانسرا و شبستان جدید در کنار قبرستان امامزاده است به اجرا در آید.

نامه فرماندار کنگاور جهت پیگیری مصوبه جلسه یاد شده که موید موافقت میراث فرهنگی با ساخت و ساز در معبد آناهیتاست

سرپرست اداره‌ اوقاف شهرستان کنگاور در خصوص طرح تصویب شده سال 73 گفت: این طرح باید در سال 73 به اجرا در می آمد که متاسفانه تاکنون برای اجرای این طرح کوتاهی شده است.

وی افزود: در همین رابطه در جلسه‌ای شورای اداری شهرستان کنگاور که در تاریخ 25دی ماه 87 و به ریاست مجید غفوری استاندار وقت کرمانشاه برگزار شد، نیز طرح توسعه این امام زاده مطرح و به تصویب رسید که بر اساس بند 9مصوبات این شورا (در نامه بالا قابل مشاهده است)، طرح توسعه امام زاده ابراهیم (ع) توسط اوقاف و امور خیریه شهرستان و با همکاری سازمان میراث فرهنگی تهیه و اجرا شود.

وی در ادامه در خصوص مالکیت رسمی املاک این محوطه گفت: بر اساس سند رسمی ثبت اسناد و املاک استان محدوده قانونی امامزاده یک هزار و 29 متر است که اکنون تنها 600 متر از این محدوده در اختیار ماست و بقیه که زمین قبرستان قدیمی است سال‌هاست که توسط میراث فرهنگی تصرف شده و حتی این سازمان از سال 1351اجاره بهای زمین اوقافی تحت اختیار خود در اطراف این امام‌زاده را که مبلغی معادل دو میلیارد تومان می‌باشد را پرداخت نکرده است.

سرپرست اداره‌ اوقاف شهرستان کنگاور با تاکید بر بی توجهی سازمان میراث فرهنگی در خصوص نگهداری و مدیریت این محوطه تاریخی خاطر نشان کرد: در این محوطه حتی یک سرویس بهداشتی و یک سایبان برای رفاه حال بازدید کنندگان وجود ندارد، ضمن اینکه در این محدوده نسبت به نگهداری آثار تاریخی توجه خاصی نمی‌شود.

در این رابطه نامه‌ای که در تاریخ 7 بهمن ماه 88 و بعد از انتشار خبر آن، از سوی میراث فرهنگی شهرستان کنگاور به اداره اوقاف این شهرستان نوشته شده، که طی آن مسئول میراث فرهنگی این شهرستان به صراحت به جلسه‌ای در تاریخ 28 آذر ماه 88 اشاره می‌کند که در آن توافقاتی جهت توسعه این امامزاده به عمل آمده است، لذا بعد از انتشار گزارش مهر و انعکاس گسترده آن، در نامه‌ای به شماره 464/ک/138مورخه 7 بهمن ماه 88 از مسئول اوقاف شهرستان کنگاور می‌خواهد توافقات به عمل آمده در آن جلسه مبنی بر توسعه این امام‌زاده متوقف و آهن‌آلات و سازه‌های فلزی در محوطه معبد آناهیتا به جایی دیگری انتقال داده شود. [ساخت و ساز در معبد آناهیتای کنگاور]

این نامه به عینه نشان می‌دهد، توافق نهایی جهت توسعه امام زاده ابراهیم (ع) در محوطه تاریخی معبد آناهیتا در جلسه‌ای مشترک با حضور فرماندار، مسئول میراث فرهنگی و مسئول اوقاف شهرستان کنگاور در تاریخ 28 آدر ماه 88 صورت گرفته است.

نامه میراث فرهنگی به اوقاف برای توقف ساخت و ساز در معبد آناهیتا پس از رسانه ای شدن موضوع

در این میان رابطه سرپرست اوقاف شهرستان کنگاور در توضیحات بیشتری با تاکید بر مطلع بودن مسئولان میراث فرهنگی از عملیات اجرایی توسعه امام زاده ابراهیم (ع) و ایجاد سایبان گفته که 15روز قبل  از آغاز عملیات اجرایی احداث سایبان در این محوطه ما میراث فرهنگی را در جریان قرار داده بودیم.

قربانی اظهار داشت: ما بر اساس اسناد معتبر و تایید شده میراث فرهنگی اقدام به توسعه این امامزاده و ایجاد سایبان نمودیم و به حساسیتهای موجود در خصوص حفظ و نگهداری از آثار تاریخی نیز آگاه هستیم و مطمئناً هیچگاه اقدامی انجام نخواهیم داد که بر خلاف قوانین موجود باشد، لذا کلیه اقدامات ما بر اساس قانون و توافقنامه‌های به عمل آمده با مسئولان میراث فرهنگی بوده است.

ساخت و ساز و حفاری غیرمجاز در حریم آثار فرهنگی تا سه سال حبس دارد

خوشبختانه در قوانین مختلف جمهوری اسلامی ایران به صراحت بر ضرورت حفظ و نگهداری از آثار تاریخی تاکید شده و این نشان از توجه خاص به این مقوله نزد قانونگذار بوده است.

یک مدرس رشته حقوق نیز در این رابطه گفت: بر اساس ماده 560 قانون مجازات اسلامی، از یک تا سه سال حبس در انتظار افرادی است که اقدام به ساخت و ساز و هر گونه عملیات در حریم آثار فرهنگی و تاریخی کنند.

سید محمد جعفر هاشمی در خصوص جرایمی که قانونگذار برای ساخت و ساز در عرصه و حریم آثار تاریخی در نظر گرفته است، گفت: در ماده 560 از فصل نهم قانون مجازات اسلامی آمده است، هر کس بدون اجازه از سازمان میراث فرهنگی کشور، یا با تخلف از ضوابط مصوب و اعلام شده از سوی سازمان مذکور در حریم آثار فرهنگی، تاریخی مذکور در این ماده، مبادرت به عملیاتی نماید که سبب تزلزل بنیان آنها شود یا در نتیجه آن عملیات به آثار و بناهای مذکور خرابی یا لطمه وارد آید، علاوه بر رفع آثار تخلف و پرداخت خسارات وارده به حبس از یک تا سه سال محکوم می‌شود.

وی ادامه داد: همچنین در ماده 563 از قانون مجازات اسلامی نیز آمده است که هرکس به اراضی و تپه‌ها و اماکن تاریخی و مذهبی که به ثبت آثار ملی رسیده و مالک خصوصی نداشته باشد تجاوز کند به شش ماه تا دو سال حبس محکوم می شود، مشروط بر آنکه سازمان میراث فرهنگی کشور قبلاً حدود مشخصات این قبیل اماکن و مناطق را در محل تعیین و علامتگذاری کرده باشد.

هاشمی افزود: در چنین جرایمی حتی اگر دستگاه های اصلی متولی مانند میراث فرهنگی اقدام پیگیرانه ای انجام ندهد، مدعی العموم به واسطه اینکه این جرم جنبه عمومی دارد، می تواند اقدامات تعقیبی را به عمل آورد.

سر ستون‌های سیمانی احداث شده توسط سازمان اوقاف جهت ایجاد سایبان برای زائران امامزاده ابراهیم (ع)

این مدرس رشته حقوق در توضیحات بیشتری در این رابطه اظهارداشت: بر اساس ماده 568 قانون مجازات اسلامی، در مورد جرایم مذکور در این فصل که به وسیله اشخاص حقوقی انجام شود هریک از مدیران و مسئولان که دستور دهنده باشند، بر حسب مورد به مجازاتهای مقرر محکوم می شوند.

چندی پیش در اقدامی سئوال بر انگیز اداره اوقاف شهرستان کنگاور احداث سایبانی جهت اسکان زائران امامزاده ابراهیم (ع) که در مرقد مطهرش در جوار معبد آناهیتا واقع شده را آغاز کرد که این امر دل دوستداران میراث فرهنگی و آثار تاریخی ایران را به درد آورد.

معبد آناهیتا که دومین بنای سنگی ایران پس از تخت جمشید است در شهر کنگاور از شهرستان‌های استان کرمانشاه و بر روی تپه‌ای با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است.

ارتفاع ستون‌های این بنا نسبت به قطر آنها سه به یک است و این باعث شده در میان تمام معابد دنیا بی‌نظیر و منحصر به فرد باشد.

هرچند در مورد ماهیت این بنا اختلاف نظر وجود دارد، اما بر اساس نظر اغلب کاوشگران این بنا، معبدی برای پرستش الهه آناهیتا در دوره اشکانی بوده است.

این معبد از دوران اشکانی قابل احترام بوده و تیریدات‌ها (تیردادها - تعدادی از پادشاهان اشکانی) در معبد آناهیتا تاجگذاری کرده‌اند، معبد آناهیتا در دوره ساسانیان هم مورد استفاده بوده و بازسازی شده است، همچنین کاوش‌ها نشان داده این معبد در دوران سلجوقی، ایلخانی، صفویه و قاجار به منظورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفته و از هر کدام از این دوران‌های تاریخی اثری در معبد به‌جا مانده است.

در قرن یکم بعد از میلاد مسیح ایسیدور شاراکس جغرافیدان یونانی اولین کسی بود که در کتاب خود به معبد آناهیتا اشاره کرده و آن را معبد آرتمیس نامیده است، از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامی از این منطقه دیدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هایشان ثبت کرده‌اند.

ابن فقیه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: هیچ ستونی شگفت انگیزتر از ستون‌های معبد آناهیتا در کنگاور نیست.

معبد آناهیتا به تدریج در طول سالیان دراز مورد بی توجهی قرار گرفته و به همین دلیل روند تخریبی آن آغاز شد، در سال 1336 زلزله‌ای که در این منطقه به وقوع پیوست و بخش وسیعی از این آثار را به تلی از خاک تبدیل کرد پس از آن به دلیل عدم نظارت و حراست مناسب از این اثر، مردم به خود اجازه دادند تا در ویرانه‌های این محوطه اقدام به ساخت و ساز کرده و حتی از مصالحح آن استفاده کنند که همین مسئله به مرور زمان تقریباً معبد آناهیتا را به یک خرابه تبدیل کرد.

بدون شک با توجه به آنچه ذکر آن رفت، معبد آناهیتا به لحاظ ارزش تاریخی از جمله برجسته‌ترین آثار و میراث‌ فرهنگی سرزمین ایران است بدان حد که می توان آن را در فهرست جهانی یونسکو قرار داد، در این رابطه سال‌ها است بحث هایی وجود دارد اما گویا هنوز اراده لازم برای آماده شدن بنا به منظور ثبت جهانی وجود ندارد و بی شک اتفاقاتی از این دست این معبد را از منظر یونسکو عقب‌تر خواهند انداخت.

با توجه به مطالبی که ذکر آن رفت می‌طلبد با پیگیری بیشتر مسئولان نسبت به تعیین نهایی وضعیت این اثر برجسته تاریخی کشورمان گام‌های جدی‌تری برداشته شود تا ضمن حفاظت دقیق‌تر و بهتر از آن بتوان ب